Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Quiche Lorraine


πρώτα πατάμε ΕΔΩ !


Quiche Lorraine *
photos ερασι τέχνης




- η "τάρτα" της απόλυτης συνταγής ! -

που πάει να πει, 
σκεφτείτε, ότι έχει δημιουργηθεί μέχρι και 
Εθνικό Συνδικάτο Υπεράσπισης και Προώθησης 
της αυθεντικής Quiche Lorraine !

Le Syndicat National de Défense et de Promotion de l'Authentique Quiche Lorraine

 

 

τι άλλο να πούμε εμείς ; !
πάμε κατευθείαν στην αυθεντική συνταγή :


χρειαζόμαστε γιά να φτιάξουμε την ζύμη ( pâte brisée ) :

150 γραμ. αλεύρι
50 γραμ. βούτυρο
μιά πρέζα αλάτι
λίγο νερό


υλικά γιά την τάρτα :

200 γραμ. λαρδί (εμείς μπορούμε να βάλουμε καπνιστό αλλαντικό, μπέϊκον κ.τ.λ.)
μία μικρή κρέμα γάλακτος
3 αυγά
πιπέρι
λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο





τσιγαρίζουμε λίγο σε τηγάνι το καπνιστό σκέτο, χωρίς άλλο λάδι ή βούτυρο.
το αφίνουμε στην άκρη να περιμένει.


σε μπωλ, χτυπάμε τα αυγά, όπως γιά την ομελέττα, προσθέτουμε την κρέμα και συνεχίζουμε το χτύπημα. 
προσθέτουμε πιπέρι και το μοσχοκάρυδο.





ανοίγουμε τη ζύμη μας και την απλώνουμε σε σκεύος γιά τάρτα.
με ένα πηρούνι την τρυπάμε εδώ κι εκεί.




στρώνουμε στην ζύμη το τσιγαρισμένο καπνιστό
και
ρίχνουμε πάνω το μίγμα κρέμας - αυγών




φουρνίζουμε στους 200', γιά 45' περίπου ή ως να ροδοψηθεί από πάνω η τάρτα .





τρώγεται ζεστή ή χλιαρή, σαν ορεκτικό ή φυσικά με μιά σαλάτα, ως κύριο πιάτο.




* η Lorraine βρίσκεται στην βορειο ανατολική Γαλλία,
είναι περιοχή εξαιρετικά δασώδης, με ανεπτυγμένη γεωργία και κτηνοτροφία.

κατά την διάρκεια των ετών, η Lorraine μαζί με την Αλσατία, πέρασαν άλλες φορές στο Γαλλικό και άλλες φορές στο Γερμανικό κράτος...


* υπάρχουν δύο παραλλαγές "αποδεκτές", όσον αφορά στην τάρτα.
- προσθήκη τσιγαρισμένου κρεμμυδιού (έτσι την φτιάχνουν στην Αλσατία)
και
- προσθήκη τριμμένου τυριού (ορεινή συνταγή)


* αν παρατηρήσατε στις φωτογραφίες, εμείς κάναμε και τις δύο αυτές προσθήκες,
και φυσικά, επειδή (από χαρακτήρος...) κάπως δυσκολευόμαστε με παρόμοιους κανόνες, προσθέσαμε επιπλέον και μανιτάρια...

τσιγαρίσαμε δηλαδή το καπνιστό, προσθέσαμε κρεμμύδι, μανιτάρια κι αφίσαμε να πιεί εντελώς τα υγρά του (γιά να μη βραχεί και μουλιάσει η ζύμη).
όταν στρώσαμε το υλικό πάνω στη ζύμη, ρίξαμε και το τριμμένο τυράκι,
κι από πάνω τα αυγά με την κρέμα.



σας συνιστώ την τάρτα,
είναι εύκολη, χρειάζεται λίγο υλικό, είναι πρωτότυπη και αρέσει σε μικρούς και μεγάλους.




καλήν επιτυχία
σας εύχομαι !








Τυροπιτάκια


τυροπιτάκια καλά !

photos ερασι τέχνης
 



βγαίνουν περίπου 20 ή 25 κομμάτια

 γιά τη ζύμη :

1/2 κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
1 κουπάκι γιαούρτι
το ίδιο κουπάκι γεμάτο σπορέλαιο

ζυμώνω.
παίρνω μπαλλάκια σαν καρύδι , τα ανοίγω πάνω στον πάγκο ζουλώντας τα με την παλάμη μου.


.



φτιάχνω ένα στεγνούτσικο μίγμα από φέτα και αυγό.
τα γεμίζω ένα - ένα.




 τα διπλώνω, τα κλείνω πιέζοντας την ένωση με το χέρι μου




τα αλείφω με γάλα, τα ψήνω στο 200', περίπου μισή ώρα ή ως να ροδίσουν όμορφα !



 






ό, τι επιθυμείτε
σας το εύχομαι από καρδιάς !







Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Quiche με τρυφερά κολοκυθάκια και τυρί


Quiche !
 photos ερασι τέχνης


θα μπορούσαμε φυσικά, να την ονομάσουμε τάρτα !
ας διατηρήσουμε όμως την ονομασία την originale, αυτή της quiche,
που όμως δεν είναι μία quiche Lorraine !
η quiche Lorraine , παλιά παραδοσιακή συνταγή, γίνεται όχι όπως - όπως, όχι δηλαδή με υλικά διάφορα, αλλά έχει έναν αυστηρό τρόπο παρασκευής, ζύμη αυτή, υλικά αυτά, τάρτα με πρωτόκολλο δίχως παρασπονδίες και   προσμίξεις...


οι quiches - τάρτες γενικότερα, μας επιτρέπουν να αυτοσχεδιάσουμε και να τις φτιάχνουμε με διάφορα υλικά, που μας έχουν περισσέψει στο σπίτι  (τίποτα πιά δεν πετάμε !)

ανάλογα με τη ζύμη - βάση τους , καθώς και τα υλικά που βάζουμε πάνω, οι quiches - τάρτες μπορούν να είναι αλμυρές ή γλυκειές
αυτή εδώ είναι αλμυρή , με φρέσκα κολοκυθάκια, ξερό κρεμμύδι και τριμμένα τυριά.

γιά να την φτιάξουμε, είναι εύκολο να πλάσουμε μιά βάση - pâte brisée, καθώς επίσης, ακόμα πιό εύκολο είναι να χρησιμοποιήσουμε γιά βάση ένα έτοιμο φύλλο σφολιάτας.



πρώτα κόβουμε τα κολοκυθάκια σε ροδέλες του ιδίου πάχους.




αν έχουμε το εργαλείο που ονομάζεται "μαντολίνο", αυτό γίνεται πανεύκολα, αρκεί να προσέξουμε μην ξύσουμε μαζί και το χέρι μας (στο τσάκ τα γλύτωσα τα ράμματα...) 


σε βαθύ τηγάνι βάζω ελάχιστο ελαιόλαδο, ψιλοκόβω ένα ξερό κρεμμύδι και το τσιγαρίζω.




κατόπιν ρίχνω μέσα και τα κολοκυθάκια, αλατόπιπερώνω, χαμηλώνω τη φωτιά σε μέτρια, κι αρχίζω σιγά σιγά να τ' ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα, περίπου γιά 10' , ως να ψηθούν λίγο.







παίρνω ένα σκεύος γιά τάρτα, το βουτυρώνω με το χέρι μου καλά
και στρώνω μέσα ένα έτοιμο φύλλο φρέσκιας σφολιάτας.
προσέχω να υπάρχει  φύλλο και γύρω, στα τοιχώματα του σκεύους.





 σε μπωλ χτυπάω 3 ή 4 αυγά, λίγο αλάτι, πιπέρι και μιά κούπα κρέμα γάλακτος.

ρίχνω τα κολοκύθια πάνω στη βάση και τα στρώνω με ένα κουτάλι.
από πάνω ψιλοκόβω ένα μικρό κομμάτι φέτα και την μοιράζω εδώ κι εκεί.




γυρίζω προς τα μέσα τις άκριες του φύλλου, ώστε γύρω - γύρω να κλείσω μέσα το υλικό.

ρίχνω πάνω στα κολοκύθια τον χυλό που έχω ετοιμάσει .




ραντίζω από πάνω με το χέρι μου, λίγο τριμμένο τυρί, όποιο μου αρέσει.

ψήνω στους 200', σε προθερμασμένο φούρνο, 40' -  45' περίπου.

το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό !




μιά νόστιμη quiche, φρέσκια, πανάλαφρη και εύκολη να γίνει.



η φίλη μου Κ.,
μου προσέφερε τα φρέσκα κολοκυθάκια 
από τον κήπο τους στον Μαραθώνα.




καλήν επιτυχία 
σας εύχομαι.
να είστε καλά  !












Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

Clafoutis Limousin - Τάρτα Κεράσι


Τάρτα Κεράσι !

Clafoutis (Limousin)

- παλιά, κλασική επαρχιώτικη συνταγή της Νοτιοδυτικής Γαλλίας -




γιά τα κεράσια, πατάμε πρώτα εδώ : Yves Montand - Le temps des cerises

 

την συνταγή είχα δημοσιεύσει τον Ιούνιο του 2011

εδώ :  ΣΥΝΤΑΓΕΣ Clafoutis Limousin - τάρτα κεράσι  

σε αυτήν την παραπάνω συνταγή, το γλυκό βγαίνει περίπου σαν κέϊκ με φρούτα.

αν το προτιμάμε εσωτερικά να είναι σαν ψημένη κρέμα, θα ακολουθήσουμε σήμερα μιάν συνταγή, κάπως διαφορετική :

* προσθέτουμε φρέσκια κρέμα και γάλα, ώστε εσωτερικά να γίνει πιό κρεμώδες κι όχι στεγνό σαν κέϊκ, καθώς επίσης, αν θέλουμε,  προσθέτουμε και πούδρα αμυγδάλου (αλέθουμε λευκά αμύγδαλα, ως να γίνουν πούδρα)

  

χρειαζόμαστε : 

περίπου 600 γραμ κεράσια ολόκληρα (με το κουκούτσι) * 

(προαιρετικά  λίγο kirsh  ή brandy)

4 αυγά

115 γραμ. ζάχαρη

(προαιρετικά περίπου ίδια ποσότητα αμυγδαλόσκονη) 

2 βανίλλιες

115 γραμ. αλεύρι που φουσκώνει * εάν αμυγδαλόσκονη δεν βάλετε, θα προσθέσετε ακόμα 50 περίπου γραμ αλεύρι, ως να γίνει δηλαδή ένας χυλός όχι πολύ νερουλός

250 γραμ. φρέσκια κρέμα

λίγο γάλα

λίγη άχνη γιά το σερβίρισμα

και μιά πρέζα βούτυρο γιά την ταρτιέρα


χτυπάμε καλά τα αυγά με τη ζάχαρη, τις βανίλλιες, (την αμυγδαλόσκονη), το αλεύρι, την κρέμα, το kirsh και το γάλα. 

η ζύμη μας (να είναι ένας χυλός όχι πολύ νερουλός) είναι έτοιμη.

βουτυρώνουμε καλά τη φόρμα τάρτας.

στρώνουμε μέσα τα κεράσια, * ρίχνουμε πάνω τον χυλό και φουρνίζουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', τουλάχιστον γιά 35'. κατεβάζουμε το γλυκό όταν ψηθεί καλά από πάνω και το μαχαιράκι που μπήγουμε μέσα θα βγει στεγνό.

 

 

ραντίζουμε την επιφάνεια με άχνη.

 

 

αν θέλουμε το αφίνουμε στην ταρτιέρα

 

 

ή αν θέλουμε το τουμπάρουμε σε πιατέλα.

 

το γλυκό τρώγεται χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου.


 

 

* οι Γάλλοι βάζουν συνήθως τα κεράσια με το κουκούτσι. συνιστώ να τα βγάλετε, προς αποφυγήν ... ατυχήματος... 

* τα κεράσια μπορούμε να τα στρώσουμε στον πάτο της ταρτιέρας ή μπορούμε να τα ανακατέψουμε με τον χυλό.

 

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

 

 


 

 


 

 

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

ντοματάκια τουρσί



ντοματάκια τουρσί

photos ερασι τέχνης



φίλοι γείτονες, μου έδωσαν μικρούτσικα ντοματάκια, που έχουν φυτέψει στις γλάστρες τους !
τα θαύμασα ! τα μύρισα ! τα δοκίμασα ! τα βρήκα εκπληκτικά !
μου άρεσε τόσο αυτή η μικρή κατακόκκινη μπαλλίτσα, που φυτρώνει σε γλάστρα χωρίς λιπάσματα και φάρμακα κι έχει αληθινή γεύση ντομάτας ! έτσι, σκέφτηκα πολύ, τι να την κάνω γιά να την αξιοποιήσω καλύτερα...

έψαξα διάφορες συνταγές...
βρήκα δυό συνταγές γιά τάρτες με ντοματάκι, που μου φάνηκαν καλές, το ξανασκέφτηκα, ε, κάθε άνθρωπος έχει τις παραξενιές του, εμένα μιά από τις παραξενιές μου είναι, ότι όταν κάτι μου αρέσει δεν θέλω να το χαλάσω ή να το τελειώσω... η τάρτα είναι μιά μαγειριά, και πάει τελείωσε... πώς να κρατήσω τα ντοματάκια , ώστε να μπορούμε να τα απολαμβάνουμε σιγά - σιγά κι όχι μιά κι έξω ; !

έψαξα γιά τουρσί ! 

βρήκα μιά βασική συνταγή, που μου φάνηκε πως με βολεύει, 


και ιδού :

ζύγισα τα ντοματάκια μου και ήσαν μισό κιλό, ίσα που χωράνε σε δυό μέτρια βαζάκια.
τα έπλυνα και τα στέγνωσα πάνω σε πετσέτα.






έβαλα τα βάζα στους 100' στο φούρνο, να αποστειρωθούν.
στο μεταξύ, σε κατσαρόλι έβαλα 2 κούπες νερό, 1/2 κούπα ξύδι και μιά κουταλιά της σούπας χοντρό, θαλασσινό αλάτι. μόλις αυτό έβρασε 3' - 4' έκλεισα τη φωτιά.
έβγαλα τα βάζα απ' το φούρνο, πήρα μιά οδοντογλυφίδα, έκανα σε κάθε ντοματάκι 3 - 4 τσιμπήματα με την οδοντογλυφίδα και το έβαζα μέσα στο βάζο.
όταν τα βάζα γεμίσανε (και οι ντομάτες τελείωσαν) έβαλα μέσα 1 σκελίδα σκόρδο, λίγους κόκκους μαύρο πιπέρι και λίγο χοντρό αλάτι.




με την κουτάλα της σούπας πήρα το υγρό που έβρασα και γέμισα ως πάνω τα βαζάκια.
τα έκλεισα σφιχτά, τα τούμπαρα μαλακά μερικές φορές γιά να ανακατωθούν τα υλικά, και τα άφισα όρθια  στον πάγκο να κρυώσουν.
σε λίγες ώρες θα τα αποθηκεύσω στο ψυγείο.

θαρρώ, παρασκευάσαμε ωραίες μπουκιές, συνοδευτικές ούζου !







καλήν επιτυχία,
σε ό, τι φτιάχνετε !














Κυριακή, 8 Ιουλίου 2012

ριζότο alla milanese, με κοτόπουλο



risotto alla milanese
με
κοτόπουλο

photos ερασι τέχνης






πρόκειται γιά ένα νόστιμο φαγητό *,
ξεφεύγουμε από τα "συνηθισμένα",
σας λέω όμως εκ των προτέρων, ότι
χωρίς να είναι δύσκολο στην παρασκευή του, είναι φαγητό κάπως μπελαλίδικο...

φυσικά, αυτό γιά μας δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα !
κι εμείς άνθρωποι του μπελά είμαστε,
μας τραβάν γενικώς οι μπελάδες,
άρα δεν υπάρχει πρόβλημα ! προχωρούμε τη συνταγή μας,
με τον τρόπο του Μιλάνου...



πρέπει να φτιάξουμε τρία πράγματα χωριστά :

- πρώτα θα φτιάξουμε το ζωμό κότας *
- έπειτα το κοκκινιστό κοτόπουλο και
- τρίτο το ριζότο *



χρησιμοποίησα κοτόπουλο φιλέτο.
σε μιά κατσαρόλα έβαλα νερό, 1 ολόκληρο ξερό κρεμμύδι, ένα ματσάκι σέλινο*, καρότα, κόκκους πιπέρι κι ένα μικρό κομμάτι κοτόπουλο.
το έφερα σε βρασμό, το ξάφρισα και το άφισα να βράσει περίπου 1/2 ώρα.
το σούρωσα και κράτησα καθαρό το ζωμό στην κατσαρόλα.



σε κατσαρόλα έβαλα βούτυρο* , ελάχιστο ελαιόλαδο και
τσιγάρισα μέσα ένα ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι.




αλεύρωσα τα κομμάτια το κοτόπουλο (και το κομμάτι που έφτιαξα το ζωμό),
τα έβαλα κι αυτά στο βούτυρο να τηγανιστούν λίγο από τη μιά πλευρά κι έπειτα τα γύρισα κι απ' την άλλη.



κατόπιν τα έσβυσα με κρασί 
κι έριξα πάνω πιπέρι και φρέσκια ντομάτα *.
με την κουτάλα της σούπας έριξα μέσα λίγο από το ζωμό κοτόπουλου που φτιάξαμε και το άφισα τουλάχιστον μισή ώρα να βράσει και να χυλώσει η σάλτσα 



λίγο πριν το κλείσω έριξα μέσα μιά σκελίδα ψιλοκομμένο σκόρδο,
λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
και την τριμμένη φλούδα από 1 λεμόνι.
(gremolata)




το κρέας ψήθηκε, η σάλτσα χύλωσε κι έκλεισα τη φωτιά.




το τρίτο στάδιο είναι το ριζότο.

σε βαθύ τηγάνι έβαλα βούτυρο *  και λίγη φυτίνη.
τσιγάρισα ένα κρεμμύδι,



έριξα μέσα το ρύζι και το τσιγάρισα κι αυτό.



έσβυσα με κρασί
και με την κουτάλα της σούπας έριξα μέσα λίγο ζωμό κότας.
εδώ έχω να παρατηρήσω, πως γιά να γίνει το ριζότο, θέλει σχεδόν να το χαϊδεύεις.
ανακατεύεις σιγά - σιγά, πίνει το υγρό, ρίχνεις πάλι λίγο ζωμό, ανακατεύεις διαρκώς και σιγανά, με υπομονή, ξανά και ξανά, ώσπου πίνει όλα τα υγρά και το ρύζι είναι έτοιμο, ντωτό και όχι σπυρωτό.





σε αυτή τη φάση, αν θέλουμε ρίχνουμε λίγο σαφράν *, έπειτα τριμμένη παρμεζάνα κι αμέσως σερβίρουμε.

εγώ , ενώ ακόμα το ρύζι έβραζε, έβαλα μέσα φρέσκες κολοκυθοκορφάδες *, αφού πρώτα τις έπλυνα κι έβγαλα τους στήμονες.
τις έβρασα λίγο να μαλακώσουν μες το ζωμό με το ρύζι.
όταν έγινε, έτριψα πάνω παρμεζάνα, το ανακάτεψα και το κατέβασα.



έτοιμο το φαγητό !
σερβίρεις το ριζότο
κι αν θέλεις πάνω ή δίπλα το κρέας με τη σάλτσα του.








καλήν επιτυχία σας εύχομαι !




* το φαγητό αυτό μπορεί να γίνει και με μοσχάρι ή βοδινό.

* υπάρχει έτοιμος ζωμός από κότα ή από κρέας, μα θαρρώ καλύτερα είναι να φτιάχνουμε το ζωμό μόνοι μας

* το ριζότο κανονικά - αυθεντικό, γίνεται με αρμπόριο. αν όμως δεν έχουμε τέτοιο ρύζι, ας βάλουμε ένα ρύζι όχι σπυρωτό

* ένα ματσάκι σέλινο, να ξέρετε ότι δίνει έντονη μυρωδιά σέλινου. αν δεν το θέλετε αυτό στο φαγητό, βάλτε ένα μονάχα κλωναράκι ή αντί γιά σέλινο χρησιμοποιείστε στο ζωμό 1 φύλλο δάφνης . 

* βούτυρο, γιατί στο Μιλάνο χρησιμοποιούν φρέσκο βούτυρο, αντίθετα με τον Νότο, που χρησιμοποιεί κυρίως λάδι.  

* φρέσκια ντομάτα τρίβουμε, ή, αν έχουμε φτιάξει πελτέ, ρίχνουμε από τον δικό μας πελτέ.
προσέχουμε, αν ο πελτές μας έχει αρκετό αλάτι, να μην αλατίσουμε και το κρέας.

* βούτυρο γιά το ριζότο alla milanese, διότι ο Βοράς - σε αντίθεση με τον Νότο - χρησιμοποιεί φρέσκο βούτυρο.

* το σαφράν είναι αρκετά σύνηθες, στο ριζότο του Μιλάνου. αν θέλετε το βάζετε. εγώ προτιμώ όχι. 

* οι κολοκυθοκορφάδες κάνουν αυτό το ριζότο φυσικά αιρετικό ! εγώ έτυχε να τις έχω -από περβόλι - , γι αυτό και τις έβαλα. 
εξάλλου, πολύ ωραία είναι τα αιρετικά !


















Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2012

καλό κέϊκ καρότου !


κέϊκ καρότου !


photos ερασι τέχνης



στον κάδο του μίξερ, βάζω μία κούπα ηλιέλαιο ή καλό ελαιόλαδο, 1 και 3/4 της κούπας ζάχαρη και τα χτυπάω.
προσθέτω σιγά - σιγά  4 αυγά, μία ή δύο βανίλλιες, 1 κ.γλ. κανέλα, μιά πρέζα αλάτι και 2 κ.γλ. μαγειρική σόδα.

σε δυό κούπες αλεύρι ανακατεύω 2 κ.γλ. μπαίικιν και το ρίχνω μέσα στον κάδο, ενώ το μίξερ γυρίζει διαρκώς.
τέλος, προσθέτω μέσα και 4 κούπες γεμάτες τριμμένο καρότο.




σβύνω το μίξερ κι ανακατεύω στο μίγμα 1 κούπα χοντροκομμένα καρύδια.

βουτυρώνω ένα πυρέξ, ρίχνω τον χυλό και ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά μιαν ώρα (ίσως λίγο λιγότερο).



βυθίζω ένα μαχαίρι στο κέϊκ για να βεβαιωθώ ότι έχει ψηθεί το εσωτερικό του.






ετοιμάζω το γλάσο
χτυπάω το 1/4 από ένα κουτάκι μαργαρίνης με μισή κούπα άχνη, μία βανίλλια κι ένα κουτάκι τυρί Φιλαδέλφεια.
μόλις τα υλικά ενωθούν, με μιά σπάτουλα τα απλώνω πάνω από το κέϊκ.
το αφίνω λίγο ως να κρυώσει το ταψάκι και το βάζω στο ψυγείο.




τρώγεται ωραία δροσερό, 
θυμίζει μιά πανάλαφρη καρυδόπιτα
και σας βεβαιώ, πως το καρότο μέσα δεν φαίνεται καθόλου !





καλήν επιτυχία σας εύχομαι
σε ό, τι κι αν κάνετε !













Τρίτη, 3 Ιουλίου 2012

δύο κόκκινα φρούτα ! κεράσι και φράουλα !


Μαρμελάδα

 2 κόκκινα φρούτα


κεράσι και φράουλα !

- και γιατί όχι ; ! -

deux fruits rouges !

.photos ερασι τέχνης



πλένουμε τα κεράσια και τις φράουλες.
βγάζουμε το κοτσανάκι από τις φράουλες και τις ρίχνουμε ολόκληρες στον κάδο του μίξερ.

με μαχαίρι ανοίγουμε τα κεράσια, τους βγάζουμε το κουκούτσι και τα ρίχνουμε κι αυτά μέσα στις φράουλες.
τα αλέθουμε μαζί.

κατόπιν φτιάχνουμε μιά κλασική μαρμελάδα.

ρίχνω πρώτα μιά στάλα νερό στον πάτο της κατσαρόλας,
όσες κούπες φρούτο, τόση ζάχαρη,
βράζω, ξαφρίζω, βράζω όχι στο πιό δυνατό, γιά να μην πιάσει το φρούτο, ανακατεύω με ξύλινη κουτάλα, όταν δέσει στίβω μέσα ένα λεμόνι και σβύνω τη φωτιά.

στο μεταξύ, έχω πλύνει και αποστειρώσει στο φούρνο τα βαζάκια, κι όπως η μαρμελάδα είναι καυτή, την βάζω στα καυτά βάζα, κλείνω σφιχτά, τα γυρίζω ανάποδα κι αφίνω να κρυώσουν ως την άλλη μέρα.



 

ωραίο χρώμα !
ωραία μυρωδιά !
ωραία φρουτένια γεύση !

 καλήν επιτυχία
σας εύχομαι ! 











.

μαραθοκεφτέδες, φαβοκεφτέδες, ρεβιθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες



μαραθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες, κεφτέδες φάβας, ρεβυθοκεφτέδες

photos ερασι τέχνης




Storytelling


* φινόκιο, φοινίκουλο, μάλαθρο, αρκομάραθο, μάραθρο, αγριομάραθο, αμαραθιά  


Ο μάραθος   
είναι φυτό, που πολλαπλασιάζεται πολύ γρήγορα. Αν φυτέψεις μάραθο σε περιοχή που δεν έχει, μέσα σε λίγα χρόνια η περιοχή αυτή θα γεμίσει από καινούργια φυτά.
Παλιά οι Κινέζοι και οι Ινδοί θεωρούσαν τον μάραθο αντίδοτο για τα δαγκώματα των φιδιών και των σκορπιών, αλλά και ως θεραπευτικό μετά τη λήψη δηλητηριωδών μανιταριών.
Ο Ρωμαίος Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του με περισσότερες από 20 ενδείξεις, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για ν' αλλάζουν δέρμα.  
Τον 10ο αιώνα το φυτό συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ ο αυτοκράτορας της Γαλλίας, ο Καρλομάγνος (742-814), με διαταγή του επέβαλε την υποχρεωτική του φύτευση επέιδή πίστευε ότι ο μάραθος, έδιωχνε τα κακά πνεύματα.
Τον Μεσαίωνα είχε συνδεθεί με το αδυνάτισμα, γιατί πιστευόταν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη.
 Στην αρχαία Ελλάδα ήταν σύμβολο επιτυχίας και νίκης αλλά και απαραίτητο θεραπευτικό υλικό, ενώ το αιθέριο έλαιο που κρύβουν οι σπόροι του μάραθου αυξάνει, λέγεται, αν προστεθεί σε φαγητά ή ροφήματα, την ερωτική επιθυμία.


πάραυτα λοιπόν, γιά μαραθοκεφτέδες !

πρώτα κόβουμε ένα ματσάκι μάραθο.





υπάρχει εδώ κι εκεί, στα χωράφια, στις άκριες δρόμων, δεν είναι δύσκολο να τον βρούμε, μοιάζει στο φύλλωμα με τον άνιθο, έχει χαρακτηριστική μυρωδιά και γεύση και πάντως, επειδή υπάρχουν και δηλητηριώδη χόρτα, αν δεν είμαστε σίγουροι γιά το φυτό που κόψαμε, δεν το τρώμε !  

μάραθος φυσικά υπάρχει και στη λαϊκή ή και σε κάποιον "ψαγμένο" μανάβη.

ψιλοκόβουμε τον μάραθο, τον βάζουμε σε ένα μπωλ, τρίβουμε μέσα ένα κρεμμύδι, λίγη φέτα, ρίχνουμε πιπεράκι, ένα ή δύο αυγά και λίγο αλεύρι (φαριν απ).
ανακατεύουμε καλά, να γίνει ένας σφιχτός χυλός.

έχουμε βάλει στο τηγάνι ηλιέλαιο, να κάψει καλά.
βουτάω ένα κουτάλι της σούπας σε ένα ποτήρι με νερό, παίρνω μιά γεμάτη κουταλιά χυλό και τον ρίχνω σιγά στο καυτό λάδι. επαναλαμβάνω το ίδιο, ως να γεμίσει το τηγάνι κουταλιές.
μόλις τα κεφτεδάκια ψηθούν απ' τη μιά, τα γυρίζω να ροδίσουν κι απ' την άλλη μεριά.

τα βγάζω ένα - ένα και τα ακουμπάω σε απορροφητικό χαρτί.
τρώγονται ζεστά και κρύα.

το ούζο ταιριάζει πολύ στη γεύση τους.





* οι κεφτέδες φάβας, οι πατατοκεφτέδες και οι ρεβυθοκεφτέδες, γίνονται με την ίδια λογική.
αν την προηγούμενη μέρα φτιάξαμε για φαγητό φάβα ή ρεβύθια, κρατάμε ένα πιάτο στο ψυγείο.
σπάζουμε μέσα δυό αυγά, τρίβουμε φέτα κι ένα κρεμμύδι, ρίχνουμε ρίγανη, πιπέρι, (αν θέλουμε και δυόσμο), ελάχιστο αλεύρι
και φτιάχνουμε έναν σφιχτό χυλό, που τον τηγανίζουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.











στους κεφτέδες φάβας και στους ρεβυθοκεφτέδες
ταιριάζει ωραία και το λεμόνι, την ώρα που τρώγονται.







* γιά τους πατατοκεφτέδες, 
βράζουμε πατάτες, τις αλέθουμε, κάνουμε όπως και παραπάνω, όμως νομίζω ότι οι πατατοκεφτέδες χρειάζονται οπωσδήποτε τον τριμμένο δυόσμο.




τρεις  ελληνικοί, απλοί, μα σπουδαίοι μεζέδες !

εύχομαι κάθε επιτυχία
σε ό, τι φτιάχνετε !







η λέξη  φοινίκουλο
μονάχα "ακουστική" σχέση
έχει με το παρακάτω : 
la funicolare !