Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

αρνίσια συκωταριά φρικασσέ


το φρικασσέ


photos
ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

μιά συκωταριά αρνίσια
φρέσκα κρεμμυδάκια
άνιθο
μαρούλια
ελαιόλαδο
χυμό λεμόνι
αλατοπίπερο


σε φαρδιά κατσαρόλα βράζουμε μπόλικο νερό και ρίχνουμε μέσα την συκωταριά γιά λίγα λεπτά, ώστε να ζεματιστεί.
την σουρώνουμε και την αφίνουμε γιά λίγο στο σουρωτήρι να κρυώσει, γιά να μπορούμε να την πιάσουμε.
κατόπιν, την κόβουμε, όχι ψιλή - ψιλή όπως στη μαγειρίτσα, αλλά σε κομμάτια περίπου όσο ένα δάχτυλο.

βάζουμε σε βαθύ, αντικολλητικό σκεύος λάδι ή αν θέλουμε μισό - μισό λάδι και φυτίνη και τσιγαρίζουμε την συκωταριά.
προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια χοντροκομμένα, τα γυρίζουμε γιά λίγο μαζί
και κατόπιν ρίχνουμε μέσα χοντροκομμένα τα μαρούλια , αλάτι, πιπέρι και σκεπάζουμε το φαγητό, χαμηλώνοντας τη φωτιά.
τα μαρούλια μαραίνονται και το φαγητό σιγοψήνεται, ως να βγάλει το ζουμάκι του και να μαλακώσει.
τέλος, όταν είναι έτοιμο, στίβουμε μέσα τον χυμό λεμονιού (εξαρτάται πόσο ξυνό μας αρέσει),
δοκιμάζουμε το αλατοπίπερο
και σερβίρουμε.



 ευχαριστώ την Donna Marina
γι αυτό το Πασχαλιάτικο φίλεμα
και βέβαια γιά την συνταγή της !
  











Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

νηστήσιμα κουλουράκια


τα περίφημα κουλουράκια 
της Donna Marina !



Η donna Marina είναι μαμά.
Δοτική μάνα, χαρισματική, παλιά Μακεδόνα, εδώ και πολλάα χρόνια επαγγελματίας - συνταξιούχος νοσηλεύτρια και επιπλέον πολύ - πολύ καλή μαγείρισσα ! Άξια ! Με μεράκι τα σιάχνει όλα, στο σπίτι της . Με κέφι .
Ποτά, γλυκά, τουρσιά, φρούτα, σπιτικές κονσέρβες, μαρμελάδες, φαγητά Μακεδονίτικα και όχι. 

Την μεγάλη βδομάδα δοκίμασα τα νηστήσιμά της κουλουράκια . Είναι άπαιχτα ! 
Είχε την ευγένεια να μου δώσει τη συνταγή της... Και βέβαια σας την μεταφέρω !


1 κιλό αλεύρι Αλλατίνη 
2 κανονικά φλυτζάνια του τσαγιού , καλαμποκέλαιο
2 κανονικά φλυτζάνια του τσαγιού , χυμό πορτοκάλι
1 κανονικό φλυτζάνι του τσαγιού , ζάχαρη
1 μικρό φλυτζανάκι του καφέ, κονιάκ
1 κουταλάκι του γλυκού γεμάτο, κανέλα
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό, γαρύφαλλο
2 κουταλάκια του γλυκού μαγειρική σόδα


Αναμειγνύουμε το αλεύρι με το καλαμποκέλαιο, τη ζάχαρη, το κονιάκ και το κανελογαρύφαλλο.
Πάνω απ' αυτό το μείγμα κρατάω τον χυμό πορτοκάλι, ρίχνω μέσα τη μαγειρική σόδα και ανακατεύω ως να αφρίσει η σόδα και να διαλυθεί. Ρίχνω και αυτό μέσα στο μείγμα, ζυμώνω καλά  κι αφίνω γιά λίγο τη ζύμη σκεπασμένη, να ξεκουραστεί.

Κατόπιν, παίρνω στο χέρι μου λίγη ζύμη, κάθε φορά όσο ένα μικρό καρύδι και πλάθω τα κουλουράκια.

Τα στρώνω σε λαμαρίνα και τα ψήνω σε ζεσταμένο φούρνο , περίπου γιά 30', στους 180' ή στους 200'.




εύχομαι να είναι καλό, ό, τι φτιάχνετε !



 







Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Λουκουμάδες


Λουκουμάδες !
photo ερασι τέχνης



αντιγράφω, καταπώς τα λέει η "ρετσέτα" :


Στην Κέρκυρα υπήρχε από παλιά το έθιμο να φτιάχνουν λουκουμάδες...
Το έθιμο αυτό τηρούνταν από τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου μέχρι τις 11 του Δεκέμβρη, παραμονή της γιορτής του Αγίου Σπυρίδωνα, πολιούχου του νησιού.
Όλες αυτές τις μέρες τα καντούνια πλημμύριζαν από το λαχταριστό άρωμα των φρέσκων λουκουμάδων !
Προς τιμήν Του λοιπόν, οι νοικοκυρές έφτιαχναν λουκουμάδες στα φουρνέλα και στις γκαζιέρες και οι πλανόδιοι πωλητές, στις φογέρες και στις φουφούδες !

Οι λουκουμάδες είναι ένα γλύκισμα του οποίου η ονομασία προέρχεται από το τούρκικο lokma και οι ρίζες του χάνονται στα βάθη της Ανατολής...
Πώς έφτασε όμως ο λουκουμάς στην Κέρκυρα, αφού το νησί δε βρέθηκε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ; !

Η απάντηση είναι, ότι 
οι λουκουμάδες στην Κέρκυρα προέρχονται από ένα βενετσιάνικο γλύκισμα, που οι παλιοί Κερκυραίοι ονόμαζαν τηγανίτες ! 

Η συνταγή τους λοιπόν, που αντιγράφουμε από το βιβλίο 
"ΚΕΡΚΥΡΑ / Μιά ματιά μέσα στο χρόνο / 1204 - 1864" της Νινέττας  Λάσκαρι, δεν απαιτεί παρά :
1 ουγγιά (25 γραμ.) μαγιά
1 καρτούτσο (2 ποτήρια) νερό
4 κουταλιές ράζες* (κοφτές) ζάχαρη
4 κουταλιές ράζες βούτυρο
αλεύρι όσο χρειαστεί, γιά να γίνει μιά μαλακή ζύμη
κοπανισμένη ζάχαρη με κανέλα σε καλτσέτα (αυτοσχέδιο, λεπτό φίλτρο)
ή, αραιωμένο με νερό μέλι
και το ανάλογο λάδι γιά τηγάνισμα.

Το βενετσιάνικο αυτό γλύκισμα , γνωστό σήμερα ως λουκουμάδες (οι λουκουμάδες γίνονται χωρίς ζάχαρη και βούτυρο - αυτή είναι η διαφορά τους απ' τις τηγανίτες)
ήταν το γλύκισμα του φτωχού.

Η παράδοση θέλει τους Κερκυραίους, την παραμονή τ' Αγιού , να κάνουν το βεγιόνι, την ολονυχτία δηλαδή, στην εκκλησία Του.
Γιά να αντιμετωπιστεί , λοιπόν, η κούραση, η νύστα και η ταλαιπωρία της αγρύπνιας, τρώνε λουκουμάδες (γιά τους ντόπιους , τηγανίτες τ' Αγιού !) στο φως και στη φλόγα από τις αναμμένες φογέρες !

Το έθιμο αυτό δια τηρείται ως τις μέρες μας !



το κείμενο της συνταγής αλλά
ΚΑΙ τους ωραίους, ζεστούς λουκουμάδες
βρήκα στο καντούνι της Γκίλφορδ, στη γωνία, λίγο πιό πάνω από το Domo.





Καλήν Ανάσταση εύχομαι
προσωπικά στον κάθε ένα μας !
- και φυσικά, στην Πατρίδα ! -












Κυριακή, 6 Απριλίου 2014


αλμυρά κουλουράκια 
- της μαμάς μου -
photo
ερασι τέχνης


1, 5 ποτήρι λάδι
1/2 πακέτο βούτυρο φρέσκο
8 ποτήρια farin up
2 κουταλάκια αλάτι
3 κ. σ. ζάχαρη
2 αυγά ολόκληρα
* ούζο ή μαστίχα 1, 5 φλυτζανάκι του καφέ
λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι
προαιρετικά λίγο γλυκάνισο, σουσάμι, λαδόκολλα γιά το ψήσιμο


Ανακατεύουμε το αλεύρι με το λάδι και το βούτυρο.
Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά.
Ζυμώνουμε. Γίνεται μιά ζύμη όχι ελαστική. Αν χρειαστεί, βρέχουμε τα χέρια μας και προσθέτουμε  ελάχιστο ακόμα αλεύρι.

Τα κουλουράκια αυτά , (επειδή η ζύμη δεν είναι ελαστική), κανονικά τα πλάθουμε στρογγυλά σαν Ο, όπως δουλεύουμε την πλαστελίνη.


Στρώνουμε λαδόκολλα σε λαμαρίνα, τα περνάμε με χτυπημένο αυγό (άσπρο και κρόκο), αν θέλουμε τα ραντίζουμε με σουσάμι
και τα ψήνουμε στους 200', ως να πάρουν καλό χρώμα.




* έβαλα ούζο γιά υγρό,
αλλά επειδή ήθελα να μυρίζουν και λίγο μαστίχα, έτριψα στο multi  5-6 κόκκους μαστίχα, με το γλυκάνισο και τη ζάχαρη.

επίσης, έκανα την μισή δόση.
μου βγήκαν μιά λαμαρίνα.