Το αληθινό Κερκυραϊκό Σοφρίτο !

Η παλαιά συνταγή του Σοφρίτο, 
της πόλης της Κέρκυρας!

photos

ερασι τέχνης

ευχαριστώ την φίλη μου Depy, 

που μας εμπιστεύθηκε την παλαιά συνταγή της γιαγιάς της,

της Barbara'

η συνταγή που δίνουμε εδώ, είναι η κλασική συνταγή του Κερκυραϊκού Soffritto !

το φαγητό είναι Ενετικής επιρροής (ή προέλευσης) και η ονομασία "soffritto" προέρχεται από το ρήμα "soffriggere"



τηγανίζουμε ελαφρά φέτες μοσχάρι σε καλό ελαιόλαδο,
τηγανίζουμε ελαφρά (σωτάρουμε) φέτες σκόρδο και μπόλικο μαϊντανό μέσα στο ίδιο ελαιόλαδο,
σβήνουμε με ξύδι γιά μιάν οξύτητα στη γεύση,
και σιγοψήνουμε.

αυτό είναι ! παλαιό, μυρωδάτο και πεντανόστιμο Κερκυραϊκό φαγητό !

ένα παραδοσιακό, αληθινά σπουδαίο πιάτο !
εγώ προσωπικά, αν με ρωτούσατε, θα κατέτασσα το soffritto 
στα πιάτα "grands classiques"!




Γιά την κλασική συνταγή soffritto, χρειαζόμαστε :

1 κιλό μοσχάρι, νουά κομμένο σε κανονικές φέτες, που ζητάμε από τον χασάπη να μας τις χτυπήσει λίγο.
4 σκελίδες σκόρδο
1 καλό μάτσο μαϊντανό
αλεύρι γιά το τηγάνισμα
αλατοπίπερο
1/2 φλυτζ. του τσαγιού καλό ελαιόλαδο

ένα τηγάνι
μιά πλατιά κατσαρόλα (ταβά)



έχουμε έτοιμο το μοσχάρι

ετοιμάζουμε όλα μας τα υλικά.

κόβουμε το μάτσο τον μαϊντανό,
κόβουμε τα σκόρδα σε φετάκια,
ετοιμάζουμε αλατοπίπερο σε ένα πιατάκι
γεμίζουμε με ξύδι ένα φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ.

αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια το κρέας κι ένα ένα τα αλευρώνουμε.

σε τηγάνι ζεσταίνουμε ελαιόλαδο
και τηγανίζουμε μέσα ελαφρά, λίγα λίγα τα κομμάτια το μοσχάρι.

όσα τηγανίζουμε τα βάζουμε σε ένα σκεύος
ώσπου να τελειώσουμε με όλα τα κομμάτια.

μόλις τελειώσουμε με το μοσχάρι
ρίχνουμε μέσα στο ίδιο λάδι το κομμένο σκόρδο
κι αμέσως μετά προσθέτουμε τον μαϊντανό.

ανακατεύουμε ως να μαραθούν λίγο
και σβήνουμε με το φλυτζανάκι το ξύδι.

μεταφέρουμε τις φέτες το τηγανισμένο κρέας μέσα σε φαρδιά κατσαρόλα.

από πάνω ρίχνουμε προσεκτικά το μείγμα από σκόρδο, μαϊντανό και ξύδι.

προσθέτουμε λίγο νερό, ίσα να σκεπάζει το κρέας

σκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά,
γιά να μην "πιάσει" το φαγητό.
δεν ανακατεύουμε, αλλά προσεκτικά, από καιρού σε καιρό κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα.

Θα χρειαστεί περίπου μιάμιση ώρα, ως να μαλακώσει καλά το κρέας.

Το soffritto συνοδεύεται κανονικά με πουρέ.
Η πρότασή μας είναι όπωσδήποτε με σπιτικό πουρέ ! 
- βράζουμε πατατούλες, τις λιώνουμε, προσθέτουμε φρέσκο βούτυρο ! -



voilà !

Συμπληρωματικά :

- το soffritto γίνεται καλύτερα με φέτες νουά ή με ουρά, στρογγυλό ή κιλότο

- είναι καλό, να μαγειρέψουμε το φαγητό από το προηγούμενο βράδυ. 
επειδή το κρέας είναι αλευρωμένο, αν μείνει αποβραδίς η σάλτσα χυλώνει και μεστώνει καλύτερα

- ακριβώς επειδή η σάλτσα χυλώνει με το αλεύρι, προσέχουμε να μην είναι δυνατή η φωτιά μας, γιατί το φαγητό θα "κολλήσει". ψήνουμε αργά, και την επόμενη μέρα ζεσταίνουμε αργά, σε πολύ σιγανή φωτιά

- στην Κέρκυρα, οι φίλοι μου Depy και Leo, εκτός από το ξύδι, σβήνουν το φαγητό και με λίγο balsamico. εγώ έσβησα με ξύδι και (αιρετικά) με κρασί. μην φοβηθείτε το ξύδι, δεν γίνεται ξυνό, αλλά αποκτά μιάν ωραία, πικάντικη, ελαφριάν οξύτητα

- μπορούμε, αν το θέλουμε, να προσθέσουμε λίγο επιπλέον σκόρδο

- όπωσδήποτε άφθονο μαϊντανό

- θα μου άρεσε, αν το συνοδεύαμε ακόμα και με σπαγγέτι, με τηγανιτές πατάτες ή με ρύζι.



Ακόμα :

- είναι δυνατές και μικρές παραλλαγές στον τρόπο που μαγειρεύεται το σοφρίτο.

σε παραδοσιακό χωριό της Μέσης Κέρκυρας, οι χωρικές που μου το έδειξαν πριν αρκετά χρόνια, τηγάνιζαν κανονικά το μοσχάρι, και κατόπιν έβαζαν στην κατσαρόλα στρώση κρέας, στρώση σκόρδο μαϊντανό και ξύδι, χωρίς να τα σωτάρουν προηγουμένως. 

στην Διαπόντιο Ερείκουσα, όπου βρέθηκα πριν χρόνια, το σοφρίτο της κυρίας Σταυρούλας ήταν κι αυτό λίγο διαφορετικό, αλλά νόστιμο. 

ακόμα όμως και με τις δυνατές μικρές παραλλαγές, νομίζω πως σε καμμία περίπτωση δεν νοείται 
Κερκυραϊκό Σοφρίτο μαγειρεμένο με κρέμες, μανιτάρια, ντομάτες κι άλλα, αταίριαστα υλικά...

θεωρώ πως,

η παλαιά αστική συνταγή της Barbara' γιά

- Σοφρίτο της πόλης της Κέρκυρας -,

έχει την αξία d' un grand classique ! 

Αλμυρό κέϊκ με γαλοπούλα, τυριά και πιπεριές

Το αλμυρό Κέϊκ

με τυριά, γαλοπούλα και πιπεριές

της φίλης μου της Αννούλας !

photos

ερασι τέχνης

Υλικά :

1 κούπα γιαούρτι στραγγιστό
3 αυγά
250 γραμ. φαρινάπ
2/3 της κούπας σπορέλαιο κι επιπλέον γιά τη φόρμα
1 κ. γλ. μπέϊκιν
300 γραμ. διάφορα τυριά τριμμένα
1 κόκκινη πιπεριά κομμένη σε κυβάκια
1 πράσινη ''          ''           ''   ''
5 φέτες γαλοπούλα ψιλοκομμένη



Διαδικασία :

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180'.
Ανακατεύουμε καλά σε ένα μπώλ το γιαούρτι, τα αυγά και το λάδι.

Προσθέτουμε το αλεύρι, το μπέϊκιν κι αναμειγνύουμε καλά.

Προσθέτουμε κατόπιν τα τυριά, τις πιπεριές, τη γαλοπούλα κι ανακατεύουμε με κουτάλι.

Λαδώνουμε με το σπορέλαιο τη φόρμα , την αλευρώνουμε, τινάζουμε να φύγει το παραπανίσιο αλεύρι, αδειάζουμε μέσα το μείγμα και ψήνουμε γιά σχεδόν 1 ώρα, ως να φουσκώσει και να ροδοψηθεί το κέϊκ.

(δεν ανοίγουμε ποτέ τον φούρνο, γιά να δούμε τα κέϊκ, πριν περάσει τουλάχιστον 1/2 ώρα)

Όταν ψηθεί, το ξεφορμάρουμε σε πιατελίτσα. 

Το στολίζουμε, το καμαρώνουμε (!)

Και το κόβουμε !

Είναι ελαφρύ και σε υφή και σε γεύση !

Το έφτιαξε και με φίλεψε η φίλη μου η Άννα.

Υπέροχο !

καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Πουτίγκα εορταστική !

Παλαιά συνταγή Ωραίας Πουτίγκας !

photos

ερασι τέχνης

Εδώ δεν πρόκειται γιά ένα Ελληνικό έδεσμα. Η πουτίγκα παραδοσιακά δεν ανήκει στην δική μας γαστρονομική κληρονομιά.
Εγγλέζα,  Αυστραλιανή ή Αμερικανίδα, ίσως τροφή του Μεσαίωνα, που εξελίχθηκε μες στα χρόνια σε ωραίο γλύκισμα, έτσι κι αλλιώς είναι σπουδαία... !


Αυτή η συνταγή είναι η εορταστική πουτίγκα που φτιάχναμε στο πατρικό μας, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου...

Τα τελευταία αρκετά χρόνια - που θέλησα να την φτιάξω κι εγώ - δεν την έβρισκα στις σημειώσεις μου... Πουθενά ! Την έψαχνα απεγνωσμένα και δεν την έβρισκα...

Ώσπου μιά μέρα η Μαιρούλα, μου είπε "χρόνια τώρα, είχα ζητήσει απ' τη μαμά σου τη συνταγή αυτής της πουτίγκας, την έχω φυλάξει εγώ και την φτιάχνω στις γιορτές!"
 Έκανα μεγάλη χαρά! Η συνταγή της πουτίγκας ανευρέθη ! Μετά Βαϊων και κλάδων επέστρεψε στη βάση της... 

Έτσι, την έφτιαξα κι εγώ κι έγινε καλότατη ! Και τώρα με χαρά σας την παραδίδω.

Θα χρειαστούμε :

2 φλυτζάνια του τσαγιού καρύδια χοντροκομμένα και μερικά μισά, γιά το στόλισμα στο τέλος
1 φλυτζάνι του τσαγιού ζάχαρη
4 αυγά
1 φλυτζ. του τσαγιού φαρινάπ
1/2 φλυτζ. του τσαγ. τριμμένη φρυγανιά
1/2 φλυτζ. του τσαγ. μαλακή ή λυωμένη μαργαρίνη (αν θέλουμε, να αναμείξουμε και φρέσκο βούτυρο)
1 ποτηράκι του κρασιού κονιάκ
1 κουτ. της σούπας μπέϊκιν
1 βαζάκι μαρμελάδα φράουλα ή βερίκοκο


Εκτέλεση :

Βάζω σε λεκανίτσα τα καρύδια, τη ζάχαρη, τ' αυγά χτυπημένα λίγο και το κονιάκ.
Τα δουλεύω με το χέρι.
Προσθέτω το βούτυρο, τη γαλέτα και το αλεύρι με το μπέϊκιν. Συνεχίζω να τα δουλεύω με το χέρι.  

Βουτυρώνω και αλευρώνω τη στρογγυλή φόρμα του κέϊκ. Ρίχνω μέσα το μείγμα. Η φόρμα να μην είναι γεμάτη, γιατί η πουτίγκα φουσκώνει.

Βάζω νερό σε κατσαρόλα μέχρι τη μέση. Τοποθετώ από πάνω τη φόρμα με τη γέμιση.
Η φόρμα πρέπει να θηλυκώνει και να στερεώνεται στα χείλη της κατσαρόλας.

Σκεπάζω τη φόρμα με καπάκι.

Το νερό βράζει στην κατσαρόλα (μόλις πάρει βράση να χαμηλώσετε λίγο τη φωτιά)
και η πουτίγκα ψήνεται έτσι σκεπασμένη γιά μιάν ώρα. 

Μετά από μιάν ώρα την ξεσκεπάζω και την ξεφορμάρω σε πιατέλα , όχι τελείως επίπεδη.

Σε κατσαρολάκι αραιώνω όλη τη μαρμελάδα με το κονιάκ. Παίρνει μιά βράση.

Μόλις ξεφορμάρω την πουτίγκα, την λούζω με την καυτή σάλτσα. Και τα δύο να είναι καυτά.

Στολίζω από πάνω με τα μισά καρύδια. 

Αν είστε παιδιά της περιπέτειας, την ώρα που θα σερβίρετε την πουτίγκα , μπορείτε να ζεστάνετε στο μπρίκι λίγο κονιάκ, να το ρίξετε γύρω γύρω στην πιατέλα και να το ανάψετε !

Προσοχή στις φωτιές !

Καλό

σε ό, τι κάνετε !

Σπανακόπιτα με λεπτό, αγοραστό φύλλο

η Χορτόπιτα

της μαμάς μου

- με λεπτό φύλλο εμπορίου -

photos

ερασι τέχνης

Πρόκειται γιά σπανακόπιτα θαυμάσια ! Μιά αστική πίτα.
Δεν θυμάμαι τη μαμά μου - που μαγειρεύει καλά ! -, να ανοίγει γιά τις σπανακόπιτές της, τις τυρόπιτες και τις κρεατόπιτες, φύλλο χωριάτικο, σπιτικό. Είναι κάτι που δεν κάνει... Δεν την απασχόλησε ποτέ, δεν ασχολήθηκε μ' αυτό το σπόρ... Κι όταν με βλέπει να παιδεύομαι γιά ν' ανοίξω σπιτικά φύλλα, απορεί...
Πραγματικά, αυτές είναι δικές μου, προσωπικές, επίκτητες λόξες... 
Να συνεχίσουμε την παράδοση της υπαίθρου, να μη χαθεί η σημαντική τέχνη "Ανοίγω φύλλο και φτιάχνω χορτόπιτα" ! 
Σωστά ή όχι, αυτά είναι δικά μου κολλήματα...

Μου αρέσει όμως πολύ της μαμάς μου η πίτα, με τα αγοραστά της, τα λεπτά, πλούσια και τραγανά της φύλλα!

Σας προτείνω να την φτιάξετε μιά φορά. Εγώ όταν δεν προλαβαίνω ή όταν δεν έχω κουράγιο ν' ανοίξω φύλλα, αυτήν κάνω. Και μου φαίνεται πολύ καλή !

Θα δώσετε σημασία στα χόρτα που θα χρησιμοποιήσετε, αλλά και στο αγοραστό φύλλο!
Πρώτα τα χόρτα.

Την άνοιξη, όπως τώρα, αλλά και τον περισσότερο καιρό, στον τόπο μας, οι λαϊκές αγορές είναι γεμάτες με κάθε λογιώ χόρτα, λαχανικά, μυρωδικά χορταρικά...

Μοσχομυρίζει η πίτα σαν τη φτιάχνεις, μοσχομυρίζει όλο το σπίτι, όταν ο φούρνος ψήνει...

Γιά να φτιάξουμε ένα μεγάλο ταψί (ή σινί) χορτόπιτα, μας χρειάζεται περίπου 1/2 κιλό σπανάκι καθώς κι ένα ματσάκι από κάθε ένα μυρωδικό χόρτο. Από ένα ματσάκι σέσκουλα, βρούβες, λάπατα, τσουκνίδες, μυρώνια, καυκαλήθρες και φυσικά πάντοτε φρέσκα κρεμμυδάκια, άνιθο και πράσο.
Φτάνουν αυτά ! Και περισσεύουν !

Καθαρίζουμε πρώτα τα χόρτα και τα πλένουμε καλά.
Δεν τα ανακατεύουμε όλα μαζί απ' την αρχή.
Σε μιά λεκανίτσα ψιλοκόβουμε μόνο το σπανάκι, παίρνουμε χούφτα χούφτα, το ραντίζουμε με λίγο αλάτι, το τρίβουμε ανάμεσα στις παλάμες μας και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του ζουμιά και μαζί η αψάδα του.  

Κατόπιν παίρνουμε κάθε πλυμμένο ματσάκι από τα υπόλοιπα μυρωδικά και χορταρικά, το ψιλοκόβουμε και τα ρίχνουμε όλα μαζί σε μιά λεκανίτσα. Μαζί και το σπανάκι, καθώς και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα πράσα ψιλοκομμένα.

Προσθέτουμε στη λεκάνη ένα μικρό κεσέ γιαούρτι, σπάζουμε μέσα με το χέρι μας ένα καλό κομμάτι φέτα, ρίχνουμε δυό χούφτες τραχανά γιά να μαζέψει τα υγρά, καλό αλατοπίπερο κι ένα ποτηράκι ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε καλά.

Αν θέλετε, μπορείτε να χτυπήσετε δυό αυγά και να τα ανακατέψετε κι αυτά μέσα. Τα αυγά βοηθάν να ενώσει και να δέσει το υλικό. Εγώ αυγά συνήθως δεν βάζω.

Το φύλλο τώρα !

Γιά να γίνει ωραία αυτή η πίτα, πλούσια σε φύλλα και τραγανή, χρησιμοποιούμε πολύ λεπτό φύλλο, αυτό που φτιάχνουμε τον μπακλαβά ! Φύλλο Βηρυτού !

Ανοίγουμε στον πάγκο μας όλο το πακέτο το φύλλο.

Έχουμε δίπλα μας ένα μπώλ με ελαιόλαδο και πινέλο και 

ένα μεγάλο ταψί.

Θα υπολογίσουμε 4 φύλλα γιά κάτω, 4 γιά πάνω και όλα τα υπόλοιπα θα τα βάζουμε ενδιάμεσα ανά δύο.

Στην πράξη :

Λαδώνουμε το ταψί.

Αν το ταψί μας είναι στρογγυλό, γιά να το καλύψουμε καλά με τα μακρόστενα φύλλα, τα στρώνουμε κάθετα και οριζόντια.

Ένα φύλλο κάθετα, το λαδώνουμε, 

το δεύτερο φύλλο οριζόντια, λαδώνουμε, 

τρίτο κάθετα, λαδώνουμε, 

τέταρτο οριζόντια, 

ρίχνουμε πάνω ένα μέρος από τα χορταρικά μας, απλώνουμε καλά όχι μόνο στη μέση αλλά και στις άκριες του ταψιού. Πρέπει η γέμιση να υπάρχει και στις άκριες του ταψιού.

Άλλα δυό φύλλα από πάνω, ένα οριζόντιο, ένα κάθετο, λαδωμένα ανάμεσά τους, κι από πάνω γέμιση.

Συνεχίζουμε έτσι, ανά δύο φύλλα και γέμιση, ως να τελειώσουν τα φύλλα και η γέμιση.

Μόλις τελειώσουμε, γυρίζουμε προς τα μέσα όλες τις άκριες απ' τα φυλλαράκια.

Λαδώνουμε καλά.

Από πάνω στρώνουμε τα 4 τελευταία φύλλα, ένα οριζόντια ένα κάθετα, λαδώνοντας ανάμεσα. 

Χαράζουμε .

Λαδώνουμε καλά από πάνω, ραντίζουμε νεράκι με το χέρι μας γιά να δροσίσουμε το φύλλο 

και φουρνίζουμε σε ζεσταμένο φούρνο, στους 200', γιά 1 ώρα κι αν χρειαστεί λιγάκι ακόμα, ως να ροδοψηθεί.

Τα τελευταία 10', βάζουμε τη σχάρα με το ταψί κατάχαμα στον φούρνο, γιά να στεγνώσουν καλά τα κάτω φύλλα.

Ροδοψημένη, μυρωδάτη, κριτσανιστή !

Φτιάξτε την !

Καλό
σε ό, τι κάνετε !

Γαριδομακαρονάδα

Γαριδομακαρονάδα 

photos

ερασι τέχνης

Νηστήσιμο φαγητό, ΚαθαροΔευτεριάτικο αν το θέλουμε, 

μας δίνει την ευκαιρία να αυτοσχεδιάσουμε και να το εμπλουτίσουμε με όποια  υλικά διαθέτουμε.

Θέλω να πω, γιά να φτιάξουμε μιά πλούσια γαριδομακαρονάδα, χωρίς να κάνουμε καμιάν έκπτωση στη γεύση, κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζεται υποχρεωτικά να χρησιμοποιήσουμε φρέσκες γαρίδες νούμερο 1(!), αλλά ανάλογα με το γούστο μας, ανάλογα με την τσέπη μας και ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που έχουμε να ταϊσουμε, μπορούμε να προσαρμόσουμε τα υλικά μας.

Θα περιγράψω εδώ την γαριδομακαρονάδα και προσαρμόστε εσείς κατά βούληση...

Υλικά γιά 10 άτομα :

(η ποσότητα που δίνω προϋποθέτει ότι στο τραπέζι υπάρχει και κάποιο ακόμα   φαγητό, καθώς συνηθίζεται την Καθαρά Δευτέρα...)

-  1,5 πακέτο ζυμαρικά, λινγκουίνι ή ίσως πένες ή μαφάλντα ή κάποιο ζυμαρικό κάπως τραχύ, ώστε να στέκεται πάνω του η σάλτσα. 

- 1 κουτί ολόκληρες, κατεψυγμένες γαρίδες Νο 1 ή 2.

(20-30 μεγάλες γαρίδες)

- 1 πακέτο μικρότερες, κατεψυγμένες γαρίδες καθαρισμένες ή μόνο με την ουρά τους

- 1 πακέτο κατεψυγμένα μύδια με το μισό κέλυφος

- λίγα καρότα

- 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι

- 2-3 σκελίδες σκόρδο

- ελαιόλαδο

- μικρά φρέσκα ντοματάκια ή δυό μεγάλες φρέσκες ντομάτες

- πελτές

- 1 κουτί ντοματάκια 

- λίγο ούζο

- αλατοπίπερο

- λίγο μπούκοβο

- μιά πρέζα ζάχαρη

- ξύσμα από 1 λεμόνι

- 1 κομμάτι βούτυρο

- τριμμένη παρμεζάνα

- ψιλοκομμένο βασιλικό ή μαϊδανό

Ξεκινάμε καθαρίζοντας τις γαρίδες. Αφού τις έχουμε από βραδύς ξεπαγώσει, τους αφαιρούμε πρώτα μαλακά το κεφάλι, κατόπιν τις γυρίζουμε να βλέπουμε την κοιλίτσα τους και σιγά σιγά αφαιρούμε τα ποδαράκια κι όλο το κέλυφος.

Τα κεφάλια και τα κελύφη δεν τα πετάμε. Τα βράζουμε σε αρκετό νερό γιά 12'-15', κατόπιν τα σουρώνουμε και χρησιμοποιούμε αρκετό από αυτό το ζουμί γιά να βράσουμε αργότερα το ζυμαρικό μας.

Σε βαθύ και πλατύ σκεύος ρίχνουμε ελαιόλαδο κι αν θέλουμε λίγο βούτυρο.

Ψιλοκόβουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι, το καρότο κομμένο κομματάκια, το σκόρδο σε κομματάκια, ρίχνουμε αν θέλουμε μιά πρέζα μπούκοβο, προσθέτουμε μιά κουταλιά της σούπας πελτέ, σβήνουμε με ούζο, χοντροκόβουμε μέσα τις φρέσκες ντομάτες ή, αν είναι μικρά ντοματίνια τα κόβουμε στη μέση.

Προσθέτουμε μιά πρέζα ζάχαρη κι αλατοπιπερώνουμε.

Αν έχουμε κρατήσει ζωμό από τα κεφάλια και τα κελύφη, το προσθέτουμε τώρα, αλλιώς βάζουμε λίγο νεράκι.

Μόλις όλο αυτό βράσει λίγο, ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες και τα μύδια.

Τα αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί γιά 3' ή 4'. Όχι περισσότερο, γιατί οι γαρίδες θα σκληρύνουν.

Πριν κλείσουμε τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα, αν θέλουμε, ένα κρύο κομμάτι βούτυρο, που βοηθάει την σάλτσα να δέσει...

Λίγη ώρα πριν καθίσουμε στο τραπέζι βράζουμε το ζυμαρικό στον υπόλοιπο ζωμό και σε άφθονο νερό, προσέχοντας να μείνει al dente. Σουρώνουμε, προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο κι ανακατεύουμε απαλά, να λαδωθεί το ζυμαρικό.

Σε μεγάλη πιατέλα ή σε δύο πιατέλες στρώνουμε το ζυμαρικό, ραντίζουμε με αρκετό κεφαλοτύρι ή παρμεζάνα, και με τη βαθειά κουτάλα ρίχνουμε από πάνω τις γαρίδες και τη σάλτσα.

Ψιλοκόβουμε από πάνω φρέσκο μαϊδανό ή φύλλα βασιλικού και αν θέλουμε τρίβουμε πάνω λεπτό ξύσμα λεμονιού (αν έχουμε φρέσκο λεμόνι, ακέρωτο). Δίνει στο πιάτο γεύση δροσιάς και φρεσκάδα.

Αυτή είναι η γαριδομακαρονάδα, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται κάποιον χρόνο κι υπομονή - ειδικά το καθάρισμα της γαρίδας -, αλλά δεν την φτιάχνουμε και συχνά...

Στο τραπέζι είναι ευπρόσδεκτη και ιδιαίτερα εντυπωσιακή ! 

Φυσικά μπορούμε, αν το θέλουμε, να χρησιμοποιήσουμε φρέσκα θαλασσινά,
όμως τα φρέσκα μύδια, γιά παράδειγμα, θέλουν κι αυτά καθάρισμα, πρέπει να είμαστε σίγουροι γιά τον τόπο όπου αλιεύτηκαν κ.τ.λ... 

Τέλος,

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

photos

ερασι τέχνης

Αυτό το φαγητό το γνώριζα εδώ και πολλά χρόνια, δεν είχα όμως ποτέ αποφασίσει να το φτιάξω...
Μου το παίνευε ως παραδοσιακά Ελληνικό, μιά παλαιά φίλη αρχαιολόγος, η Θ. Ξ., που έχω επίσης πολλά χρόνια να την συναντήσω. 

Το κάθε τι, ακόμα και το πιό απλό πράγμα, ίσως χρειάζεται τον χρόνο του...
Τις προάλλες, ζήλεψα στην λαϊκή αγορά τα δροσερά ματσάκια από σέσκουλα, λάπαθα, καυκαλήθρες, μυρώνια, παπαρούνες και σπανάκια, και σκέφτηκα πως ήρθε ο χρόνος γιά το φαγητό 
"γίγαντες με χόρτα στον φούρνο" - στην Ήπειρο  νομίζω το λεν "γίγαντες με λάχανα".  

Έτσι, το έφτιαξα την Καθαρά Δευτέρα.

Το δοκίμασα και λέω πολύ καλό είναι. Από την ομήγυρη έγινε ανάρπαστο. 
Σας το περιγράφω λοιπόν.

Από βραδύς βάζουμε 1/2 κιλό γίγαντες σε μπόλικο νερό, να φουσκώσουν.
(Είναι καλό να ξέρουμε ότι οι γίγαντες είναι βραστεροί) 

Το πρωί, τους βάζουμε να βράσουν γιά ένα εικοσάλεπτο σε κατσαρόλα με αρκετό νερό, τους σουρώνουμε και πετάμε αυτό το πρώτο νερό. 
Ξαναζεσταίνουμε νερό, βάζουμε μέσα τους γίγαντες και τους σιγοβράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, να μαλακώσουν χωρίς να λιώσουν. Υπολογίστε ότι κατόπιν θα ψηθούν περίπου γιά μιάν ώρα και στον φούρνο.
Τους σουρώνουμε μέσα σε ένα βαθύ σκεύος γιά να κρατήσουμε το ζουμί τους.

Στο μεταξύ, όλην την ώρα που οι γίγαντες βράζουν, εμείς ασχολούμαστε με τα χόρτα. 

Εγώ είχα από ένα ματσάκι μυρώνια, παπαρούνα, καυκαλήθρες, σέσκουλο, λάπατο, φρέσκα κρεμμυδάκια, 1 ξερό κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα σπανάκι.
Εννοείται, ότι μπορούμε να βάλουμε στο φαγητό όσα και ό,τι από αυτά θέλουμε...
Ακόμα και σκέτο σπανάκι ή σκέτα μυρωδικά...

Πλένουμε σχολαστικά τα λαχανικά και τα χοντροκόβουμε, εκτός από το σπανάκι.
Το σπανάκι το τρίβουμε πρώτα ανάμεσα στα χέρια μας με αλάτι και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του υγρά. Κατόπιν το χοντροκόβουμε. 

Σε βαθύ σκεύος βάζουμε ελαιόλαδο. Χοντροκόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και γυρίζουμε.
Κόβουμε μέσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τις 2 σκελίδες σκόρδο και γυρίζουμε.

Προσθέτουμε τα λαχανικά, αλατοπιπερώνουμε καλά, χοντροκόβουμε μέσα μιά φρέσκια ντομάτα, προσθέτουμε και πελτέ ή ντοματάκια και λίγο από το ζουμί, που κρατήσαμε από τους γίγαντες.
Δεν βράζουμε. Ίσα ίσα να μαραθούν τα χόρτα.

Στο μεγάλο ταψί του φούρνου βάζουμε τους βρασμένους γίγαντες και όλο το υλικό με τα χόρτα.
Αλατοπιπερώνουμε πάλι - όσο χρειάζεται - και ανακατεύουμε ελαφρά.
Το φαγητό βασικά είναι νηστήσιμο. Όμως, αν θέλουμε, μπήγουμε μέσα και κομματάκια από κεφαλοτύρι.

Σε ζεσταμένο φούρνο, ψήνουμε στους 200' γιά 3/4 περίπου.
Εγώ το άφησα μιάν ώρα. Ήπιε τα υγρά του, μέλωσε και ξεροψήθηκε.

Μπορούμε να στήσουμε το φαγητό έτοιμο στο ταψί από την προηγούμενη μέρα,
να το σκεπάσουμε, να το κρατήσουμε ολονυχτίς στο ψυγείο και να το ψήσουμε την επομένη, που πρέπει να το σερβίρουμε, γιά να είναι φρεσκοψημένο και ζεστό. 
Εμένα αυτό με διευκόλυνε...


Αν έχετε κέφι μιά μέρα, φτιάξτε το φαγητό. Γλυκαίνει όλο μαζί... Θα σας αρέσει! 

καλό

σε ό, τι κάνετε !