στραγάλια σπιτικά

Καλό φθινόπωρο σας εύχομαι
ή,
καλή συνέχεια του καλοκαιριού ! - όπως ο καθείς αγαπάει...


Ας ξεκινήσουμε το φθινόπωρο με ξηρούς καρπούς !
Θέλετε να φτιάξουμε μόνοι μας στραγάλια ;

photos ερασι τέχνης

είναι σαν παιχνίδι εύκολο !

Τώρα, γιά να πούμε το σωστό, τα στραγάλια τα έχουμε μεν τοποθετημένα στο μυαλό μας ανάμεσα στους ξηρούς καρπούς, μα δεν είναι ακριβώς ξηροί καρποί...
Το στραγάλι (όσπριο),  δεν είναι άλλο απ' το αγαπητό μας ρεβύθι !

Ρεβύθια     ρεβυθάδα , ρεβύθια   χούμους , ρεβύθια     ρεβυθοκεφτέδες , ρεβύθια     φαλάφελ, ρεβύθια Κοντορεβυθούλης, ρεβύθια η βασιλοπούλα και το ρεβυθάκι κάτω απ' τα τόσα στρώματα, ρεβύθια θα σου πω ένα παραμύθι το κουκί και το ρεβύθι, ρεβύθια ... σπιτικά στραγάλια !



Παίρνουμε λοιπόν 1/2 κιλό βραστερά ρεβύθια, τα βάζουμε από βραδύς να μουλιάσουν σε μιά λεκανίτσα με νερό και το πρωί αφού τα σουρώσουμε τα βράζουμε σε μπόλικο νερό, περίπου γιά μιάν ώρα.*
Προσέχουμε να μη λιώσουνε .
Κατόπιν τα στραγγίζουμε, τα απλώνουμε σε μιά λαμαρίνα ή σε φαρδύ ταψί,

 τα αλείφουμε καλά - καλά με τα χέρια μας με μιά χουφτίτσα χοντρούτσικο αλάτι ** (ανάλογα, πόσο αλμυρά τα θέλουμε...), προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς και τα ψήνουμε τουλάχιστον γιά μίαν ώρα, ανακατεύοντας κάθε λίγο.



στη μιά ώρα βγάζουμε ένα και το δοκιμάζουμε.
δεν χρειάζεται να τα ξεροκακανιάσουμε, να λάβουμε υπ' όψιν μας πως όταν κρυώσουν θα στεγνώσουν, θα ξεραθούν κι άλλο και θα σκληρύνουν...



όταν κατεβάσουμε το ταψί,

τα αφίνουμε μερικές ώρες ως να κρυώσουν εντελώς
κι έπειτα τα στοκάρουμε σ' ένα βαζάκι.

ωραία γίνονται ! μην τα φοβόσαστε, φτιάξτε τα.


et voila !

*την πρώτη φορά που τα έφτιαξα, επειδή τα ρεβύθια ήσαν βιολογικά κι αρκετά τρυφερά, θεώρησα πως δεν χρειάζονται βράσιμο και δεν τα έβρασα.
ήταν λάθος.
χρειάζονται οπωσδήποτε βράσιμο, ως να μαλακώσουν λίγο.

**σε κάποιους αρέσουν κι άλλες γεύσεις. έτσι, μπορείτε να τα κάνετε πιό πικάντικα και να τα αρτύσετε με τα μπαχαρικά που προτιμάτε.
προσωπικά, τα θέλω σκέτα, μόνο με λίγο αλάτι.

να είναι καλό ό, τι φτιάχνετε !

Φαλάφελ κόκκινης φακής και Αραβικές πιτούλες

Φτιάχνουμε Αραβικές πίτες και Φαλάφελ (κεφτέδες) από κόκκινη φακή

photos

ερασι τέχνης

χρειάστηκα
γιά τα φαλάφελ :

1/2 κ. κόκκινη φακή
1/2 κ. πατάτες
1 μεγαλούτσικο ξερό κρεμμύδι
ψιλοκομμένο δυόσμο
ψιλοκομμένο μαϊντανό
2 σκελίδες σκόρδου, ψιλοκομμένες
1 κοφτό κουταλάκι του γλυκού μπέϊκιν πάουντερ
φρέσκο πιπέρι
αλάτι
ίσως χρειαστεί και τριμμένη φρυγανιά

γιά τις Αραβικές πιτούλες :

400 γραμ. αλεύρι
1,5 κ.σ. αλάτι
1 κ.σ. ζάχαρη
1 φακελλάκι ξηρή μαγιά
5 κ.σ. ελαιόλαδο
από 150 έως 220 ml (όσο πάρει) χλιαρό νερό

γιά την σάλτσα (sauce) :

1 κουπάκι γιαούρτι
1/2 βαζάκι ταχίνι

γιά το σερβίρισμα :

ντομάτες σαλάτας και
μαϊντανό

πώς γίνεται :

- βάζουμε απο βραδύς τις φακές να μουλιάσουν, μέσα σε μιά λεκάνη με νερό.

- το πρωί τις στραγγίζουμε καλά

και τις βάζουμε στο μίξερ, να γίνουν πολτός.

- ρίχνουμε τον πολτό σε μιά λεκανίτσα.

- σε κατσαρόλι βράζουμε τις πατάτες, σε νερό αλατισμένο,
τις στραγγίζουμε καλά και τις βάζουμε στο μίξερ, να γίνουν πουρές

- βάζουμε τον πουρέ πατάτας στη λεκάνη με την αλεσμένη φακή

- προσθέτουμε τον δυόσμο και τον μαϊντανό, το κρεμμύδι και το σκόρδο τριμμένα, το μπαίϊκιν κι αλατοπίπερο.

- ζυμώνουμε καλά με τα χέρια μας, να γίνει μιά ζύμη όπως όταν φτιάχνουμε κεφτέδες.
(αν η ζύμη μας φανεί ντωτή, προσθέτουμε λίγη τριμμένη φρυγανιά)

- βάζουμε τη ζύμη γιά καμιάν ώρα στο ψυγείο να σφίξει, και ξεκινάμε να φτιάχνουμε τις Αραβικές πίτες

- σε λεκάνη βάζουμε 400 γραμ. αλεύρι (μπορούμε να βάλουμε και μισό - μισό αλεύρι),

τη ζάχαρη, την ξηρή μαγιά κι ανακατεύουμε.

- ρίχνουμε κατόπιν το λάδι, το αλάτι και λίγο - λίγο το χλιαρό νερό, ζυμώνοντας με τα χέρια μας.

θα γίνει μιά ζύμη μαλακή.

- λαδώνουμε ελάχιστα ένα μπωλ, βάζουμε μέσα τη ζύμη και την αφίνουμε σκεπασμένη τουλάχιστον μισή ώρα, σε ζεστό τόπο, να φουσκώσει.

- όταν η ζύμη φουσκώσει, την κόβουμε μπαλίτσες, ρίχνουμε πάνω στον πάγκο μας αλεύρι και με τον πλάστη ανοίγουμε στρογγυλές πιτούλες.

- ντύνουμε μιά λαμαρίνα με λαδόκολλα, τοποθετούμε μέσα λίγες - λίγες τις πιτούλες και τις ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' ή 200', γιά 6' ή 8'.

(οι πίτες καλύτερα να βγούν μαλακές. αν τις ψήσουμε πιό πολύ, θα σκληρήνουν)

- στο μεταξύ, και όσο οι πίτες ψήνονται,
βγάζουμε απ' το ψυγείο τη ζύμη μας, με τις παλάμες πλάθουμε στρογγυλά κεφτεδάκια ή μακρόστενα σαν σουτζούκια και τα βάζουμε να τηγανιστούν, σε ηλιέλαιο που καίει πολύ.
(δεν θέλουν αλεύρωμα ! αν το ηλιέλαιο έχει κάψει πολύ, δεν κολλάνε, τηγανίζονται ωραία.
απλά, χρειάζεται προσοχή να μη μαυρίσουν, μα να πάρουν ένα χρώμα χρυσαφί)

- τέλος, χρειάζεται να φτιάξουμε μιά σάλτσα, που θα δροσίσει τα φαλάφελ.
ανακατεύουμε καλά το γιαούρτι με το ταχίνι.

- κόβουμε ντομάτες σε λεπτές φέτες,
ψιλοκόβουμε μαϊντανό και σερβίρουμε.

κανονικά,
τα φαλάφελ τρώγονται όπως το σουβλάκι,
τυλίγουμε δηλαδή μέσα στην πίτα τα φαλάφελ, τη ντομάτα, το μαϊντανό και τη σάλτσα.

εγώ τα προτιμώ όχι τυλιχτά, αλλά το καθένα σε δικό του πιατάκι.

 

* Τα φαλάφελ

είναι φαγητό, που φτιάχνουν παραδοσιακά οι Άραβες, οι Αρμένιοι, και άλλοι λαοί, κυρίως της Μέσης Ανατολής.

Το βασικό συστατικό τους είναι τα ρεβιθια ή η φαβα, γίνονται όμως και με φακή ή σε συνδυασμό από αυτά τα όσπρια.
Σε αυτήν τη συνταγή πρόσθεσα πουρέ πατάτας, γιά να γλυκάνει λίγο το φαγητό. Εξάλλου, στις Κυκλάδες, ίσως και σε άλλα νησιά μας, στους κεφτέδες από όσπρια προσθέτουν και πουρέ πατάτας.

Ακόμα, σε αυτούς τους κεφτέδες συχνά προσθέτουν κύμινο και κόλιανδρο.


Είναι μιά αλλαγή από τον τρόπο που συνήθως φτιάχνουμε τα όσπρια...

 εύχομαι να έχει επιτυχία

ό, τι κάνετε !

ρεβύθια στο φούρνο

η ρεβυθάδα του χειμώνα !

photo

ερασι τέχνης

ελάχιστα πράγματα γνωρίζω γιά τα ρεβύθια...

"θα σας πω ένα παραμύθι, το κουκί και το ρεβύθι!"

η πριγκήπισσα, που της έστρωσαν να κοιμηθεί πάνω σε τόσα πουπουλένια στρώματα, κι εκείνη ξαγρύπνησε γιατί στο κάτω - κάτω στρώμα είχαν τοποθετήσει ένα ρεβυθάκι...

ο κοντορεβυθούλης σου...

το αλεσμένο ρεβύθι, που έλεγε η γιαγιά μου ότι έπιναν στην Κατοχή, αντί γιά καφέ !

ένα χούμους από ρεβύθια που έφαγα στην έρημο, με ζεστά πιταράκια δίπλα, ψημένα κατάχαμα στην άμμο...



το «κρέας των φτωχών» της γης, διάβασα κάπου...
κι έτσι, χειμώνα καιρό που έβαλε, έβαλα να φτιάξω μιά ρεβυθάδα...


γι αυτή τη σούπα χρειαζόμαστε :

1/2 κ. ρεβύθια
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
ελαιόλαδο
κλωνάκια φρέσκο δεντρολίβανο
αλατοπίπερο
1 κ.σ. μαγειρική σόδα


-
βάζουμε τα ρεβύθια από βραδύς μέσα σε λεκανίτσα με άφθονο νερό.

το πρωί τα σουρώνουμε, βάζουμε πάλι στη λεκανίτσα καθαρό νερό, διαλύουμε μέσα 1 κ. σ. μαγειρική σόδα, ρίχνουμε τα ρεβύθια και τ' αφίνουμε τουλάχιστον γιά μισήν ώρα.

τα ξεπλένουμε καλά 4 - 5 φορές.

μετά, τα βάζουμε σε γάστρα σκεπαστή ή σε πήλινο σκεύος σκεπαστό, με το λαδάκι τους, το αλατοπίπερο, το δεντρολίβανο, το ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο και νερό αρκετό, να τα σκεπάζει και δυό δάχτυλα ακόμα.

κλείνουμε καλά το καπάκι της γάστρας.
βάζουμε το φαγητό σε ζεστό φούρνο και ψήνουμε στο 180 ή στο 200, γιά τρείς ώρες περίπου...


νομίζω, ότι η σούπα ρεβύθια έγινε έτσι καλύτερη - μακράν ! - από όταν τη φτιάχνουμε στην κατσαρόλα...

σερβίρουμε στα πιάτα, στίβοντας φρέσκο λεμόνι.


αχ, ας είχαμε κι έναν χωριάτικο φούρνο, με ξύλα !...

 φτιάξτε το !

χειμωνιάτικο και καλό είναι !

χούμους

το Αραβικό Χούμους !

photos ερασι τέχνης

το καλό αυτό πιάτο, με βάση τα βρασμένα ρεβύθια,
έχει αρχική προέλευση στις χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως ο Λίβανος και η Συρία.
φυσικά, έχει πιά γίνει αγαπητό σε πολλούς τόπους και η βασική παρασκευή του είναι κλασική.


γιά το ΧΟΥΜΟΥΣ
χρειαζόμαστε μία κούπα βρασμένα ρεβύθια (περίπου στο μισό κιλό)
το χυμό δυό λεμονιών
2 σκελίδες σκόρδο
δύο γεμάτες κουταλιές της σούπας ταχίνι

λίγο ελαιόλαδο
προαιρετικά ψιλοκομμένο μαϊντανό και κουκουνάρι



Εύκολο είναι, όποτε φτιάχνουμε γιά το σπίτι ρεβύθια, να κρατάμε στο ψυγείο ένα γεμάτο πιάτο - όχι πολύ ζουμερά -  γιά να φτιάξουμε την επόμενη μέρα το χούμους.
(αλλιώς, βράζουμε κατευθείαν τα ρεβύθια με αλατάκι και λίγο λάδι, γιά να φτιάξουμε το χούμους)


Την επομένη μέρα, βγάζουμε τα ρεβύθια απ' το ψυγείο, στραγγίζουμε σε ένα μπωλ το ζουμάκι τους και το κρατάμε στην άκρη.
Τα ρίχνουμε στον κάδο του μίξερ μαζί με τις 2 σκελίδες σκόρδο κι ανοίγουμε στη δυνατή ταχύτητα, ώστε να γίνουν πουρές.

Μόλις γίνουν πουρές, ρίχνουμε μέσα δυό ξέχειλες κουταλιές της σούπας ταχίνι.
( το ταχίνι πωλείται σε βαζάκια. Όταν ανοίξουμε το βαζάκι πρέπει με ένα κουτάλι ή με μαχαίρι να ανακατέψουμε πολύ καλά το ταχίνι πριν το χρησιμοποιήσουμε, γιατί μαζεύει πάνω - πάνω όλο του το λάδι ).
Προσθέτουμε τέλος το λεμόνι, αφίνουμε να ανακατευθούν τα υλικά λίγο ακόμα στο μίξερ και δοκιμάζουμε.
Αν ο πουρές είναι πολύ σφιχτός, μπορούμε να ρίξουμε λίγο απ' το ζουμάκι που κρατήσαμε.
Δοκιμάζουμε να μας είναι σωστό στο λεμόνι και στο αλάτι.

Βάζουμε τον πουρέ σε ένα μπωλ ή σε μιά σαλατιέρα - στην πραγματικότητα, πρόκειται γιά μιά σαλάτα, όπως π.χ. είναι η ταραμοσαλάτα μας και η μελιτζανοσαλάτα -
Ρίχνουμε από πάνω ελάχιστο καλό ελαιόλαδο και προαιρετικά ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Αν θέλουμε ροδίζουμε γιά 1 λεπτό λίγους σπόρους κουκουνάρι σε ένα στεγνό τηγανάκι και τους ρίχνουμε από πάνω.
Άλλοι ρίχνουν πάνω λίγο κάρυ ή γλυκό κοκκινοπίπερο.

Το χούμους τρώγεται με ζεστές πιττούλες ή με φρέσκο ψωμάκι.

αν το φτιάξετε,

καλήν επιτυχία !

μαραθοκεφτέδες, φαβοκεφτέδες, ρεβιθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες

μαραθοκεφτέδες, πατατοκεφτέδες, κεφτέδες φάβας, ρεβυθοκεφτέδες

photos ερασι τέχνης

Storytelling

* φινόκιο, φοινίκουλο, μάλαθρο, αρκομάραθο, μάραθρο, αγριομάραθο, αμαραθιά  

Ο μάραθος   

είναι φυτό, που πολλαπλασιάζεται πολύ γρήγορα. Αν φυτέψεις μάραθο σε περιοχή που δεν έχει, μέσα σε λίγα χρόνια η περιοχή αυτή θα γεμίσει από καινούργια φυτά.
Παλιά οι Κινέζοι και οι Ινδοί θεωρούσαν τον μάραθο αντίδοτο για τα δαγκώματα των φιδιών και των σκορπιών, αλλά και ως θεραπευτικό μετά τη λήψη δηλητηριωδών μανιταριών.
Ο Ρωμαίος Πλίνιος το αναφέρει σε συνταγές του με περισσότερες από 20 ενδείξεις, ενώ πίστευε ότι τα φίδια έτρωγαν μάραθο για ν' αλλάζουν δέρμα.  
Τον 10^ο αιώνα το φυτό συνδέθηκε με τη μαγεία, ενώ ο αυτοκράτορας της Γαλλίας, ο Καρλομάγνος (742-814), με διαταγή του επέβαλε την υποχρεωτική του φύτευση επέιδή πίστευε ότι ο μάραθος, έδιωχνε τα κακά πνεύματα.
Τον Μεσαίωνα είχε συνδεθεί με το αδυνάτισμα, γιατί πιστευόταν ότι οι σπόροι του έκοβαν την όρεξη.
 Στην αρχαία Ελλάδα ήταν σύμβολο επιτυχίας και νίκης αλλά και απαραίτητο θεραπευτικό υλικό, ενώ το αιθέριο έλαιο που κρύβουν οι σπόροι του μάραθου αυξάνει, λέγεται, αν προστεθεί σε φαγητά ή ροφήματα, την ερωτική επιθυμία.


πάραυτα λοιπόν, γιά μαραθοκεφτέδες !

πρώτα κόβουμε ένα ματσάκι μάραθο.

υπάρχει εδώ κι εκεί, στα χωράφια, στις άκριες δρόμων, δεν είναι δύσκολο να τον βρούμε, μοιάζει στο φύλλωμα με τον άνιθο, έχει χαρακτηριστική μυρωδιά και γεύση και πάντως, επειδή υπάρχουν και δηλητηριώδη χόρτα, αν δεν είμαστε σίγουροι γιά το φυτό που κόψαμε, δεν το τρώμε !  

μάραθος φυσικά υπάρχει και στη λαϊκή ή και σε κάποιον "ψαγμένο" μανάβη.

ψιλοκόβουμε τον μάραθο, τον βάζουμε σε ένα μπωλ, τρίβουμε μέσα ένα κρεμμύδι, λίγη φέτα, ρίχνουμε πιπεράκι, ένα ή δύο αυγά και λίγο αλεύρι (φαριν απ).
ανακατεύουμε καλά, να γίνει ένας σφιχτός χυλός.

έχουμε βάλει στο τηγάνι ηλιέλαιο, να κάψει καλά.
βουτάω ένα κουτάλι της σούπας σε ένα ποτήρι με νερό, παίρνω μιά γεμάτη κουταλιά χυλό και τον ρίχνω σιγά στο καυτό λάδι. επαναλαμβάνω το ίδιο, ως να γεμίσει το τηγάνι κουταλιές.
μόλις τα κεφτεδάκια ψηθούν απ' τη μιά, τα γυρίζω να ροδίσουν κι απ' την άλλη μεριά.

τα βγάζω ένα - ένα και τα ακουμπάω σε απορροφητικό χαρτί.
τρώγονται ζεστά και κρύα.

το ούζο ταιριάζει πολύ στη γεύση τους.





* οι κεφτέδες φάβας, οι πατατοκεφτέδες και οι ρεβυθοκεφτέδες, γίνονται με την ίδια λογική.
αν την προηγούμενη μέρα φτιάξαμε για φαγητό φάβα ή ρεβύθια, κρατάμε ένα πιάτο στο ψυγείο.
σπάζουμε μέσα δυό αυγά, τρίβουμε φέτα κι ένα κρεμμύδι, ρίχνουμε ρίγανη, πιπέρι, (αν θέλουμε και δυόσμο), ελάχιστο αλεύρι
και φτιάχνουμε έναν σφιχτό χυλό, που τον τηγανίζουμε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

στους κεφτέδες φάβας και στους ρεβυθοκεφτέδες

ταιριάζει ωραία και το λεμόνι, την ώρα που τρώγονται.

* γιά τους πατατοκεφτέδες, 
βράζουμε πατάτες, τις αλέθουμε, κάνουμε όπως και παραπάνω, όμως νομίζω ότι οι πατατοκεφτέδες χρειάζονται οπωσδήποτε τον τριμμένο δυόσμο.

τρεις  ελληνικοί, απλοί, μα σπουδαίοι μεζέδες !

εύχομαι κάθε επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !

η λέξη  φοινίκουλο

μονάχα "ακουστική" σχέση

έχει με το παρακάτω : 
la funicolare !

http://www.youtube.com/watch?v=NYtrcxblm4g&feature=related