Γαρίδες σαγανάκι

Σαγανάκι Γαρίδες

photos

ερασι τέχνης

Θα χρειαστούμε :

Γαρίδες μεγάλες, φρέσκες ή κατεψυγμένες, με το κέλυφός τους
Φρέσκα κρεμμυδάκια με τα πράσινα φύλλα τους
Ντομάτα φρέσκια τριμμένη ή κονσέρβα ψιλοκομμένα ντοματάκια
Πιπεριές πράσινες, αν θέλουμε μπορούμε να προσθέσουμε και μιά κόκκινη ή και ελάχιστη καυτερή πιπερίτσα
Μιά σκελίδα σκόρδο
Μιά πρέζα ούζο
Ελαιόλαδο
Αλατοπίπερο
Μαϊντανό ψιλοκομμένο
Ένα κομμάτι τυρί φέτα



Πρώτα θα ασχοληθούμε με τις γαρίδες.
Τις πλένουμε.
Παίρνουμε μία μία στο χέρι μας και ξεκινώντας από την κοιλίτσα και τα ποδαράκια καθαρίζουμε γύρω γύρω το κέλυφός τους.
Αφίνουμε πάνω την ουρά και το κεφάλι. Το κεφάλι βγάζει γεύση μέσα στο φαγητό, γι αυτό καλό είναι να το κρατήσουμε. 

Όταν τελειώσουμε με τις γαρίδες, ρίχνουμε ελαιόλαδο σε ένα ευρύχωρο σκεύος,
ψιλοκόβουμε μέσα τα φρέσκα κρεμμυδάκια με τα φύλλα τους,
τις πιπεριές σε ροδέλες,
τη σκελίδα σκόρδο
κι ανακατεύουμε γιά ελάχιστα λεπτά.
Μόλις τα λαχανικά μαραθούν κάπως, σβήνουμε με μιά πρέζα ούζο.
 

 

Προσθέτουμε τις τριμμένες ντομάτες ή τα ψιλοκομμένα ντοματάκια
κι αφίνουμε να βράσουν λίγα λεπτά, ως να φύγουν τα πολλά υγρά τους.
Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε μιά στάλα ζάχαρη.

Τοποθετούμε τις γαρίδες μέσα στη σάλτσα και τις αφίνουμε να βράσουν γιά 2' από τη μία πλευρά,
τις γυρίζουμε με ένα πηρούνι και τις βράζουμε γιά άλλα 2' και από την άλλη πλευρά.
Οι γαρίδες δεν σηκώνουν πολύ βράσιμο, γιατί σφίγγουν.

Έχουμε έτοιμα τα ταψάκια που θέλουμε,
ατομικά πήλινα ή ένα μεγάλο σιδερένιο ταψί ή πήλινο ή pyrex.

Βάζουμε μέσα στο καθένα τον ίδιο αριθμό γαρίδων (αν χρησιμοποιήσουμε ατομικά),
σάλτσα να τις σκεπάζει,
χοντροκόβουμε από πάνω κομμάτια φέτα,
ρίχνουμε ψιλοκομμένο μαϊντανό
και φουρνίζουμε, σε ήδη ζεσταμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά 15' - 20'
ή, ως να ροδοψηθεί λίγο και να μαλακώσει η φέτα.

Το φαγάκι αυτό (που γίνεται ανάρπαστο !),σερβίρεται ζεστό,
χρειάζεται κοντά του χωριάτικο ψωμάκι γιά βούτες
και μαζί ένα δροσερό ποτό. 

Μπορούμε επίσης να μην το βάλουμε στο φούρνο, αλλά να αποτελειώσουμε το ψήσιμό του με τη φέτα, μέσα στο ίδιο, το αρχικό σκεύος, όπου έγιναν η σάλτσα με τις γαρίδες.

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Μοσχοχτάποδα κοκκινιστά

Μοσχοχτάποδα κοκκινιστά

photos

ερασι τέχνης

Θα χρειαστούμε :

μοσχοχτάποδα
μερικά φρέσκα κρεμμυδάκια με το πράσινο φύλλωμά τους 
1 ξερό κρεμμύδι
1 σκελίδα σκόρδο
ελαιόλαδο
λίγο ούζο ή τσίπουρο ή κρασί
χυμό ντομάτας
μιά πρέζα ζάχαρη
αλατοπίπερο


σε κατσαρόλα κόβουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια με τα πράσινα κλωνάκια τους
και το ξερό κρεμμύδι

έχουμε καθαρίσει και πλύνει καλά τα μοσχοχτάποδα

τα βάζουμε να πιούν τα νερά τους μαζί με τα κρεμμύδια

κατόπιν ρίχνουμε μέσα ελαιόλαδο και τα γυρίζουμε λίγο
ψιλοκόβουμε μέσα και το σκόρδο
σβήνουμε με ούζο, με τσίπουρο ή με κρασάκι
ρίχνουμε πιπέρι κι ελάχιστο αλατάκι

προσθέτουμε τη ντομάτα, μιά μικρή πρέζα ζάχαρη
κι αφίνουμε σκεπασμένα σε χαμηλή φωτιά, ως να βράσουν σιγά σιγά τα χταποδάκια και να χυλώσει η σάλτσα 

σερβίρουμε μόνα τους σαν μεζέ

ή

ως φαγητό, συνοδεύουμε με ρύζι ή με μακαρονάδα

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Σπανακόπιτα με λεπτό, αγοραστό φύλλο

η Χορτόπιτα

της μαμάς μου

- με λεπτό φύλλο εμπορίου -

photos

ερασι τέχνης

Πρόκειται γιά σπανακόπιτα θαυμάσια ! Μιά αστική πίτα.
Δεν θυμάμαι τη μαμά μου - που μαγειρεύει καλά ! -, να ανοίγει γιά τις σπανακόπιτές της, τις τυρόπιτες και τις κρεατόπιτες, φύλλο χωριάτικο, σπιτικό. Είναι κάτι που δεν κάνει... Δεν την απασχόλησε ποτέ, δεν ασχολήθηκε μ' αυτό το σπόρ... Κι όταν με βλέπει να παιδεύομαι γιά ν' ανοίξω σπιτικά φύλλα, απορεί...
Πραγματικά, αυτές είναι δικές μου, προσωπικές, επίκτητες λόξες... 
Να συνεχίσουμε την παράδοση της υπαίθρου, να μη χαθεί η σημαντική τέχνη "Ανοίγω φύλλο και φτιάχνω χορτόπιτα" ! 
Σωστά ή όχι, αυτά είναι δικά μου κολλήματα...

Μου αρέσει όμως πολύ της μαμάς μου η πίτα, με τα αγοραστά της, τα λεπτά, πλούσια και τραγανά της φύλλα!

Σας προτείνω να την φτιάξετε μιά φορά. Εγώ όταν δεν προλαβαίνω ή όταν δεν έχω κουράγιο ν' ανοίξω φύλλα, αυτήν κάνω. Και μου φαίνεται πολύ καλή !

Θα δώσετε σημασία στα χόρτα που θα χρησιμοποιήσετε, αλλά και στο αγοραστό φύλλο!
Πρώτα τα χόρτα.

Την άνοιξη, όπως τώρα, αλλά και τον περισσότερο καιρό, στον τόπο μας, οι λαϊκές αγορές είναι γεμάτες με κάθε λογιώ χόρτα, λαχανικά, μυρωδικά χορταρικά...

Μοσχομυρίζει η πίτα σαν τη φτιάχνεις, μοσχομυρίζει όλο το σπίτι, όταν ο φούρνος ψήνει...

Γιά να φτιάξουμε ένα μεγάλο ταψί (ή σινί) χορτόπιτα, μας χρειάζεται περίπου 1/2 κιλό σπανάκι καθώς κι ένα ματσάκι από κάθε ένα μυρωδικό χόρτο. Από ένα ματσάκι σέσκουλα, βρούβες, λάπατα, τσουκνίδες, μυρώνια, καυκαλήθρες και φυσικά πάντοτε φρέσκα κρεμμυδάκια, άνιθο και πράσο.
Φτάνουν αυτά ! Και περισσεύουν !

Καθαρίζουμε πρώτα τα χόρτα και τα πλένουμε καλά.
Δεν τα ανακατεύουμε όλα μαζί απ' την αρχή.
Σε μιά λεκανίτσα ψιλοκόβουμε μόνο το σπανάκι, παίρνουμε χούφτα χούφτα, το ραντίζουμε με λίγο αλάτι, το τρίβουμε ανάμεσα στις παλάμες μας και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του ζουμιά και μαζί η αψάδα του.  

Κατόπιν παίρνουμε κάθε πλυμμένο ματσάκι από τα υπόλοιπα μυρωδικά και χορταρικά, το ψιλοκόβουμε και τα ρίχνουμε όλα μαζί σε μιά λεκανίτσα. Μαζί και το σπανάκι, καθώς και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα πράσα ψιλοκομμένα.

Προσθέτουμε στη λεκάνη ένα μικρό κεσέ γιαούρτι, σπάζουμε μέσα με το χέρι μας ένα καλό κομμάτι φέτα, ρίχνουμε δυό χούφτες τραχανά γιά να μαζέψει τα υγρά, καλό αλατοπίπερο κι ένα ποτηράκι ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε καλά.

Αν θέλετε, μπορείτε να χτυπήσετε δυό αυγά και να τα ανακατέψετε κι αυτά μέσα. Τα αυγά βοηθάν να ενώσει και να δέσει το υλικό. Εγώ αυγά συνήθως δεν βάζω.

Το φύλλο τώρα !

Γιά να γίνει ωραία αυτή η πίτα, πλούσια σε φύλλα και τραγανή, χρησιμοποιούμε πολύ λεπτό φύλλο, αυτό που φτιάχνουμε τον μπακλαβά ! Φύλλο Βηρυτού !

Ανοίγουμε στον πάγκο μας όλο το πακέτο το φύλλο.

Έχουμε δίπλα μας ένα μπώλ με ελαιόλαδο και πινέλο και 

ένα μεγάλο ταψί.

Θα υπολογίσουμε 4 φύλλα γιά κάτω, 4 γιά πάνω και όλα τα υπόλοιπα θα τα βάζουμε ενδιάμεσα ανά δύο.

Στην πράξη :

Λαδώνουμε το ταψί.

Αν το ταψί μας είναι στρογγυλό, γιά να το καλύψουμε καλά με τα μακρόστενα φύλλα, τα στρώνουμε κάθετα και οριζόντια.

Ένα φύλλο κάθετα, το λαδώνουμε, 

το δεύτερο φύλλο οριζόντια, λαδώνουμε, 

τρίτο κάθετα, λαδώνουμε, 

τέταρτο οριζόντια, 

ρίχνουμε πάνω ένα μέρος από τα χορταρικά μας, απλώνουμε καλά όχι μόνο στη μέση αλλά και στις άκριες του ταψιού. Πρέπει η γέμιση να υπάρχει και στις άκριες του ταψιού.

Άλλα δυό φύλλα από πάνω, ένα οριζόντιο, ένα κάθετο, λαδωμένα ανάμεσά τους, κι από πάνω γέμιση.

Συνεχίζουμε έτσι, ανά δύο φύλλα και γέμιση, ως να τελειώσουν τα φύλλα και η γέμιση.

Μόλις τελειώσουμε, γυρίζουμε προς τα μέσα όλες τις άκριες απ' τα φυλλαράκια.

Λαδώνουμε καλά.

Από πάνω στρώνουμε τα 4 τελευταία φύλλα, ένα οριζόντια ένα κάθετα, λαδώνοντας ανάμεσα. 

Χαράζουμε .

Λαδώνουμε καλά από πάνω, ραντίζουμε νεράκι με το χέρι μας γιά να δροσίσουμε το φύλλο 

και φουρνίζουμε σε ζεσταμένο φούρνο, στους 200', γιά 1 ώρα κι αν χρειαστεί λιγάκι ακόμα, ως να ροδοψηθεί.

Τα τελευταία 10', βάζουμε τη σχάρα με το ταψί κατάχαμα στον φούρνο, γιά να στεγνώσουν καλά τα κάτω φύλλα.

Ροδοψημένη, μυρωδάτη, κριτσανιστή !

Φτιάξτε την !

Καλό
σε ό, τι κάνετε !

Γαριδομακαρονάδα

Γαριδομακαρονάδα 

photos

ερασι τέχνης

Νηστήσιμο φαγητό, ΚαθαροΔευτεριάτικο αν το θέλουμε, 

μας δίνει την ευκαιρία να αυτοσχεδιάσουμε και να το εμπλουτίσουμε με όποια  υλικά διαθέτουμε.

Θέλω να πω, γιά να φτιάξουμε μιά πλούσια γαριδομακαρονάδα, χωρίς να κάνουμε καμιάν έκπτωση στη γεύση, κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζεται υποχρεωτικά να χρησιμοποιήσουμε φρέσκες γαρίδες νούμερο 1(!), αλλά ανάλογα με το γούστο μας, ανάλογα με την τσέπη μας και ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που έχουμε να ταϊσουμε, μπορούμε να προσαρμόσουμε τα υλικά μας.

Θα περιγράψω εδώ την γαριδομακαρονάδα και προσαρμόστε εσείς κατά βούληση...

Υλικά γιά 10 άτομα :

(η ποσότητα που δίνω προϋποθέτει ότι στο τραπέζι υπάρχει και κάποιο ακόμα   φαγητό, καθώς συνηθίζεται την Καθαρά Δευτέρα...)

-  1,5 πακέτο ζυμαρικά, λινγκουίνι ή ίσως πένες ή μαφάλντα ή κάποιο ζυμαρικό κάπως τραχύ, ώστε να στέκεται πάνω του η σάλτσα. 

- 1 κουτί ολόκληρες, κατεψυγμένες γαρίδες Νο 1 ή 2.

(20-30 μεγάλες γαρίδες)

- 1 πακέτο μικρότερες, κατεψυγμένες γαρίδες καθαρισμένες ή μόνο με την ουρά τους

- 1 πακέτο κατεψυγμένα μύδια με το μισό κέλυφος

- λίγα καρότα

- 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι

- 2-3 σκελίδες σκόρδο

- ελαιόλαδο

- μικρά φρέσκα ντοματάκια ή δυό μεγάλες φρέσκες ντομάτες

- πελτές

- 1 κουτί ντοματάκια 

- λίγο ούζο

- αλατοπίπερο

- λίγο μπούκοβο

- μιά πρέζα ζάχαρη

- ξύσμα από 1 λεμόνι

- 1 κομμάτι βούτυρο

- τριμμένη παρμεζάνα

- ψιλοκομμένο βασιλικό ή μαϊδανό

Ξεκινάμε καθαρίζοντας τις γαρίδες. Αφού τις έχουμε από βραδύς ξεπαγώσει, τους αφαιρούμε πρώτα μαλακά το κεφάλι, κατόπιν τις γυρίζουμε να βλέπουμε την κοιλίτσα τους και σιγά σιγά αφαιρούμε τα ποδαράκια κι όλο το κέλυφος.

Τα κεφάλια και τα κελύφη δεν τα πετάμε. Τα βράζουμε σε αρκετό νερό γιά 12'-15', κατόπιν τα σουρώνουμε και χρησιμοποιούμε αρκετό από αυτό το ζουμί γιά να βράσουμε αργότερα το ζυμαρικό μας.

Σε βαθύ και πλατύ σκεύος ρίχνουμε ελαιόλαδο κι αν θέλουμε λίγο βούτυρο.

Ψιλοκόβουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι, το καρότο κομμένο κομματάκια, το σκόρδο σε κομματάκια, ρίχνουμε αν θέλουμε μιά πρέζα μπούκοβο, προσθέτουμε μιά κουταλιά της σούπας πελτέ, σβήνουμε με ούζο, χοντροκόβουμε μέσα τις φρέσκες ντομάτες ή, αν είναι μικρά ντοματίνια τα κόβουμε στη μέση.

Προσθέτουμε μιά πρέζα ζάχαρη κι αλατοπιπερώνουμε.

Αν έχουμε κρατήσει ζωμό από τα κεφάλια και τα κελύφη, το προσθέτουμε τώρα, αλλιώς βάζουμε λίγο νεράκι.

Μόλις όλο αυτό βράσει λίγο, ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες και τα μύδια.

Τα αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί γιά 3' ή 4'. Όχι περισσότερο, γιατί οι γαρίδες θα σκληρύνουν.

Πριν κλείσουμε τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα, αν θέλουμε, ένα κρύο κομμάτι βούτυρο, που βοηθάει την σάλτσα να δέσει...

Λίγη ώρα πριν καθίσουμε στο τραπέζι βράζουμε το ζυμαρικό στον υπόλοιπο ζωμό και σε άφθονο νερό, προσέχοντας να μείνει al dente. Σουρώνουμε, προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο κι ανακατεύουμε απαλά, να λαδωθεί το ζυμαρικό.

Σε μεγάλη πιατέλα ή σε δύο πιατέλες στρώνουμε το ζυμαρικό, ραντίζουμε με αρκετό κεφαλοτύρι ή παρμεζάνα, και με τη βαθειά κουτάλα ρίχνουμε από πάνω τις γαρίδες και τη σάλτσα.

Ψιλοκόβουμε από πάνω φρέσκο μαϊδανό ή φύλλα βασιλικού και αν θέλουμε τρίβουμε πάνω λεπτό ξύσμα λεμονιού (αν έχουμε φρέσκο λεμόνι, ακέρωτο). Δίνει στο πιάτο γεύση δροσιάς και φρεσκάδα.

Αυτή είναι η γαριδομακαρονάδα, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται κάποιον χρόνο κι υπομονή - ειδικά το καθάρισμα της γαρίδας -, αλλά δεν την φτιάχνουμε και συχνά...

Στο τραπέζι είναι ευπρόσδεκτη και ιδιαίτερα εντυπωσιακή ! 

Φυσικά μπορούμε, αν το θέλουμε, να χρησιμοποιήσουμε φρέσκα θαλασσινά,
όμως τα φρέσκα μύδια, γιά παράδειγμα, θέλουν κι αυτά καθάρισμα, πρέπει να είμαστε σίγουροι γιά τον τόπο όπου αλιεύτηκαν κ.τ.λ... 

Τέλος,

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

photos

ερασι τέχνης

Αυτό το φαγητό το γνώριζα εδώ και πολλά χρόνια, δεν είχα όμως ποτέ αποφασίσει να το φτιάξω...
Μου το παίνευε ως παραδοσιακά Ελληνικό, μιά παλαιά φίλη αρχαιολόγος, η Θ. Ξ., που έχω επίσης πολλά χρόνια να την συναντήσω. 

Το κάθε τι, ακόμα και το πιό απλό πράγμα, ίσως χρειάζεται τον χρόνο του...
Τις προάλλες, ζήλεψα στην λαϊκή αγορά τα δροσερά ματσάκια από σέσκουλα, λάπαθα, καυκαλήθρες, μυρώνια, παπαρούνες και σπανάκια, και σκέφτηκα πως ήρθε ο χρόνος γιά το φαγητό 
"γίγαντες με χόρτα στον φούρνο" - στην Ήπειρο  νομίζω το λεν "γίγαντες με λάχανα".  

Έτσι, το έφτιαξα την Καθαρά Δευτέρα.

Το δοκίμασα και λέω πολύ καλό είναι. Από την ομήγυρη έγινε ανάρπαστο. 
Σας το περιγράφω λοιπόν.

Από βραδύς βάζουμε 1/2 κιλό γίγαντες σε μπόλικο νερό, να φουσκώσουν.
(Είναι καλό να ξέρουμε ότι οι γίγαντες είναι βραστεροί) 

Το πρωί, τους βάζουμε να βράσουν γιά ένα εικοσάλεπτο σε κατσαρόλα με αρκετό νερό, τους σουρώνουμε και πετάμε αυτό το πρώτο νερό. 
Ξαναζεσταίνουμε νερό, βάζουμε μέσα τους γίγαντες και τους σιγοβράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, να μαλακώσουν χωρίς να λιώσουν. Υπολογίστε ότι κατόπιν θα ψηθούν περίπου γιά μιάν ώρα και στον φούρνο.
Τους σουρώνουμε μέσα σε ένα βαθύ σκεύος γιά να κρατήσουμε το ζουμί τους.

Στο μεταξύ, όλην την ώρα που οι γίγαντες βράζουν, εμείς ασχολούμαστε με τα χόρτα. 

Εγώ είχα από ένα ματσάκι μυρώνια, παπαρούνα, καυκαλήθρες, σέσκουλο, λάπατο, φρέσκα κρεμμυδάκια, 1 ξερό κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα σπανάκι.
Εννοείται, ότι μπορούμε να βάλουμε στο φαγητό όσα και ό,τι από αυτά θέλουμε...
Ακόμα και σκέτο σπανάκι ή σκέτα μυρωδικά...

Πλένουμε σχολαστικά τα λαχανικά και τα χοντροκόβουμε, εκτός από το σπανάκι.
Το σπανάκι το τρίβουμε πρώτα ανάμεσα στα χέρια μας με αλάτι και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του υγρά. Κατόπιν το χοντροκόβουμε. 

Σε βαθύ σκεύος βάζουμε ελαιόλαδο. Χοντροκόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και γυρίζουμε.
Κόβουμε μέσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τις 2 σκελίδες σκόρδο και γυρίζουμε.

Προσθέτουμε τα λαχανικά, αλατοπιπερώνουμε καλά, χοντροκόβουμε μέσα μιά φρέσκια ντομάτα, προσθέτουμε και πελτέ ή ντοματάκια και λίγο από το ζουμί, που κρατήσαμε από τους γίγαντες.
Δεν βράζουμε. Ίσα ίσα να μαραθούν τα χόρτα.

Στο μεγάλο ταψί του φούρνου βάζουμε τους βρασμένους γίγαντες και όλο το υλικό με τα χόρτα.
Αλατοπιπερώνουμε πάλι - όσο χρειάζεται - και ανακατεύουμε ελαφρά.
Το φαγητό βασικά είναι νηστήσιμο. Όμως, αν θέλουμε, μπήγουμε μέσα και κομματάκια από κεφαλοτύρι.

Σε ζεσταμένο φούρνο, ψήνουμε στους 200' γιά 3/4 περίπου.
Εγώ το άφησα μιάν ώρα. Ήπιε τα υγρά του, μέλωσε και ξεροψήθηκε.

Μπορούμε να στήσουμε το φαγητό έτοιμο στο ταψί από την προηγούμενη μέρα,
να το σκεπάσουμε, να το κρατήσουμε ολονυχτίς στο ψυγείο και να το ψήσουμε την επομένη, που πρέπει να το σερβίρουμε, γιά να είναι φρεσκοψημένο και ζεστό. 
Εμένα αυτό με διευκόλυνε...


Αν έχετε κέφι μιά μέρα, φτιάξτε το φαγητό. Γλυκαίνει όλο μαζί... Θα σας αρέσει! 

καλό

σε ό, τι κάνετε !

ζυμαρικά με θαλασσινά

pasta 

- σπαγγέτι , λινγκουίνι ή ταλιατέλες -

με σάλτσα θαλασσινών

photos

ερασι τέχνης

η αλήθεια είναι, πως η συνταγή αυτή, ανάλογα με τα υλικά που διαθέτουμε κι ανάλογα με το κέφι και τις διατροφικές μας συνήθειες, επιδέχεται άπειρες αλλαγές και συνδυασμούς !

μπορούμε να αυτοσχεδιάσουμε ανάμεσα σε :

διαφορετικά είδη πάστας,

διαφορετικά θαλασσινά,

διαφορετικούς τρόπους μαγειρέματος (λευκά, με κρέμα, με σάλτσα ντομάτα, με την προσθήκη λαχανικών κ.τ.λ.)

εδώ θα περιγράψω απλά, πώς έφτιαξα το πιάτο τις προάλλες, κι έγινε πραγματικά καλό.

χρειάστηκαν :

μία συσκευασία καθαρισμένο καλαμάρι σε ροδέλες

μία συσκευασία ψίχα από μύδια

γαρίδες με το κέλυφος (χρησιμοποιούμε μιά χαρά και τις κατεψυγμένες)

1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι

2 σκελίδες σκόρδο

αλατοπίπερο

λίγο κρασάκι

φρέσκες ντομάτες ή κουτάκι ντομάτα

ελαιόλαδο 

σε πλατιά κατσαρόλα έκοψα το ξερό κρεμμύδι κι έριξα μέσα μαζί και τα καλαμάρια.

τα καλαμάρια έχυσαν το νερό τους κι έγινε γιά αρκετά λεπτά μιά σύβραση, ως να μαλακώσουν λίγο τα καλαμάρια.

μετά, έριξα ελαιόλαδο στην κατσαρόλα, την ντομάτα, το σκόρδο ψιλοκομμένο, κρασάκι, αλατοπίπερο, μιά πρέζα ζάχαρη κι άφισα μερικά λεπτά να βράσει η σάλτσα. 

σε μεγάλο σουρωτήρι, με τρεχούμενο νερό ξέπλυνα καλά τις γαρίδες.

όταν η σάλτσα λίγο έδεσε, έριξα μαζί μέσα την ψίχα μυδιών και τις γαρίδες με το κέλυφος.

αυτά δεν θέλουν πολύ βράσιμο.

ανακάτεψα βαθειά και απαλά μία φορά με μεγάλο κουτάλι και τ' άφισα να βράσουν ως να δέσει η σάλτσα και να μην έχει μέσα νερό.

δεν πήρε πολλή ώρα.

οι ποσότητες που θα χρησιμοποιήσουμε εξαρτώνται από τα άτομα που έχουμε να ταϊσουμε.

ακριβώς λίγα λεπτά πριν σερβίρουμε το φαγητό, σε ευρύχωρη κατσαρόλα βράζουμε τα ζυμαρικά που μας αρέσουν, al dente πάντα, να κρατάνε λίγο, μην παραμαλακώσουν, τα σουρώνουμε , τα στρώνουμε σε βαθειά πιατέλα, ρίχνουμε από πάνω μπόλικο τριμμένο τυρί και πάνω τη σάλτσα θαλασσινών

κάποιοι, όταν υπάρχουν θαλασσινά δεν θέλουν τριμμένο τυρί.

εγώ πάλι, δεν μπορώ να σκεφτώ τα ζυμαρικά χωρίς τυρί.

βέβαια, οι γαριδούλες με το κέλυφος, θέλουνε χέρι !

κανένα πρόβλημα ! έχει και το ... πασάλειμμα την εμορφιά του, την αυθεντικότητά του και το γούστο του !

εύχομαι το καλό

σε ό, τι κάνετε !

καλαμαράκια

Ρυζότο με καλαμάρια

και

Καλαμάρια τηγανητά

Η αρχική μου ιδέα ήταν να φτιάξω καλαμαράκια τηγανητά, εν όσω τα καθάριζα όμως, αποφάσισα να κάνω τηγανητό τον κορμό απ' τα καλαμάρια και τα κεφάλια με τα πλοκάμια να τα κάνω ρυζότο.

έτσι, βγήκαν δύο διαφορετικές μαγειριές, δύο διαφορετικά πιάτα.

η μαγειρική έχει αυτό ακριβώς το ωραίο. σου επιτρέπει να αυτοσχεδιάζεις και να δημιουργείς κάτι (ωφέλιμο και γιά τους άλλους...), όπως το φαντάζεσαι !

Αν αγοράσουμε φρέσκα καλαμάρια ή θράψαλα μπορούμε να ζητήσουμε από τον ψαρά να μας τα καθαρίσει. Αλλιώς, τα ρίχνουμε ολόκληρα μέσα σε καθαρό νεροχύτη κι αρχίζουμε μόνοι μας το καθάρισμα.

Τραβάμε πρώτα ολόκληρο το κεφάλι και το αφίνουμε στην άκρη.

Με το ψαλίδι της κουζίνας σκίζουμε κατα μήκος το καλαμάρι γιά να αδειάσουμε ό, τι έχει μέσα στο σώμα του.
Με το χέρι μας τραβάμε ό, τι υπάρχει μέσα στο σώμα, καθώς και το μακρόστενο κοκκαλάκι του.
Όταν τελειώσουμε έτσι με όλα τα καλαμάρια, ξεκινάμε να καθαρίζουμε τα κεφάλια.
Πιέζουμε πρώτα με τα δάχτυλά μας γιά να βγάλουμε τον μεσαίο χόνδρο και κατόπιν πιέζουμε γιά να βγάλουμε τα δυό μάτια - προσοχή, αν δεν το κάνουμε χαμηλά μέσα στον νεροχύτη, πιτσιλάει και γεμίζει ο τόπος μελάνια.


Ρίχνουμε τα καθαρισμένα καλαμάρια σ' ένα μεγάλο σουρωτήρι και τα πλένουμε καλά με τρεχούμενο νερό κάτω απ' τη βρύση.


Ας ξεκινήσουμε πρώτα να φτιάχνουμε το ρυζότο.

Σε κατσαρόλα ψιλοκόβω ένα ξερό κρεμμύδι και το βάζω στη φωτιά.
Ρίχνω μέσα και τα καλαμάρια, στέκομαι από πάνω και τα γυρίζω λίγο με την ξύλινη κουτάλα, να πιούν τα νερά τους (εγώ γιά το ρυζότο έβαλα μόνο τα κεφάλια με τα πλοκάμια, εσείς θα κάνετε όπως θέλετε...).
Μόλις πιούν τα νερά τους ρίχνουμε μέσα λίγο ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μιά σκελίδα σκόρδο και μιά φρέσκια ντομάτα, γυρίζουμε ελάχιστα γιά να μη μαυρίσει το σκόρδο, ρίχνουμε μέσα το ρύζι (1 φλυτζάνάκι του Ελληνικού καφέ νομίζω πως φτάνει γιά κάθε 1 μερίδα), το γυρίζουμε λίγο με την ξύλινη κουτάλα γιά να πάρουν λάδι όλοι οι κόκκοι του ρυζιού κι ύστερα σβήνουμε με λευκό κρασί.
Προσθέτουμε νεράκι, αλατοπιπερώνουμε, χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά κι αφίνουμε να σιγοβράσει το ρυζότο, ανακατεύοντας διαρκώς.
Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε σαφράν. Εγώ δεν βάζω, προσθέτω όμως ξερό δυόσμο, γιατί μου αρέσει να βάζω δυόσμο στη γέμιση με το ρύζι.

Προσθέτουμε ξανά νερό, αν χρειαστεί...
Όταν το ρυζότο γίνει, σβήνουμε τη φωτιά, το κατεβάζουμε απ' το μάτι, το αφίνουμε αρκετά νωπό μέσα, ρίχνουμε μιά κουταλιά φρέσκο βούτυρο, παρμεζάνα τριμμένη και το σκεπάζουμε.
Κανονικά το ρυζότο, γιά να μη στεγνώσει και αλλάξει η υφή του φαγητού, πρέπει να το σερβίρουμε αμέσως.
Το φρέσκο βούτυρο και η παρμεζάνα δεν είναι απαραίτητα, του "χαρίζουν" όμως στη γεύση.

Όταν σερβίρουμε στο πιάτο, τρίβουμε από πάνω φρέσκο πιπέρι και ψιλοκόβουμε γιά να το δροσίσουμε φρέσκο μαϊντανό.

Στο μεταξύ, τα ολόκληρα καλαμάρια που αφίσαμε γιά το τηγάνισμα, έχουν στραγγίξει καλά στο σουρωτήρι.
Τα αλατίζουμε. Αν θέλουμε, με το ψαλίδι της κουζίνας τους τραβάμε στο σώμα μερικές ψαλιδιές. 
Όπως είναι μέσα στο σουρωτήρι, τους ρίχνουμε αλεύρι και τα κουνάμε να αλευρωθούν παντού, τινάζοντας το περίσσιο αλεύρι.
Στο τηγάνι έχουμε κάψει πολύ καλά ηλιέλαιο ή μισό - μισό με ελαιόλαδο. 
Βάζουμε μέσα ένα - ένα τα αλευρωμένα καλαμάρια.
Προσοχή ! Τα καλαμάρια αν τηγανιστούν πολύ, θα σκληρύνουν.
Θα τα αφίσουμε στο καυτό λάδι να τηγανιστούν δυό τρία λεπτά από την κάθε τους πλευρά, όχι πάρα πάνω.
Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα ή με πηρούνι, σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας, γιά να αφίσουν το λάδι τους.

Στολίζουμε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό και λεμόνια δίπλα.

Σας εύχομαι το καλό,

γιά ό, τι κάνετε !

Ριζότο ανοιξιάτικο

Ανοιξιάτικο ριζότο 

με φρέσκα κρεμμυδάκια, άνιθο, αγκινάρες και αρακά

photos

ερασι τέχνης

Θα χρειαστούμε :

αγγινάρες φρέσκες (ή κατεψυγμένες), καθαρισμένες και κομμένες σε λεπτά φετάκια

φρέσκα κρεμμυδάκια (το λευκό και το πράσινό τους)

αρακά

άνιθο

ρύζι - αν γιά το ριζότο χρησιμοποιήσετε Ελληνικό και όχι Ιταλικό ρύζι, προτείνω "Καρολίνα"-

τριμμένο κεφαλοτύρι ή τριμμένη παρμεζάνα (καλύτερα όχι μαλακό τυρί, που λιώνει...)

ελαιόλαδο

προαιρετικά λίγο βούτυρο αγελαδινό

αλατοπίπερο

χυμό λεμονιού.

- αν έχουμε φρέσκον αρακά, τον καθαρίζουμε

- κόβουμε τις αγκινάρες σε λεπτά φετάκια και τις βουτάμε γιά λίγο σε ένα μπωλ με νερό και χυμό λεμονιού.

 

- σε κατσαρόλα ψιλοκόβουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια (και τα πράσινα φύλλα τους), ρίχνουμε ελαιόλαδο και τα τσιγαρίζουμε πολύ ελαφρά.

- προσθέτουμε το ρύζι και το γυρίζουμε 2-3 λεπτά με ξύλινη κουτάλα, ως να γυαλίσουν καλά οι κόκκοι του.

- ρίχνουμε μέσα 1 ποτήρι νερό και χαμηλώνουμε τη φωτιά μας.

- στεκόμαστε πάνω απ' την κατσαρόλα κι ανακατεύουμε. 

όταν κοντεύει να τελειώσει το πρώτο υγρό, ρίχνουμε μέσα τις αγκινάρες και τον αρακά, αλατίζουμε και προσθέτουμε πάλι 1 ποτήρι νερό.

- ανακατεύοντας διαρκώς, προσέχουμε μόλις τελειώνει το νερό να προσθέτουμε πάλι λίγο, σε φωτιά μέτρια.

- συνεχίζουμε να ανακατεύουμε αργά, με υπομονή . 

μόλις το ρύζι μαλακώσει, χωρίς όμως να γίνει λαπάς, κλείνουμε τη φωτιά, το κατεβάζουμε και προσθέτουμε προαιρετικά ένα κομματάκι φρέσκο βούτυρο . σκεπάζουμε γιά 3-4 λεπτά την κατσαρόλα, να πιεί το φαγητό όλο το υγρό του.

- ρίχνουμε τον χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε και προσθέτουμε ψιλοκομμένον άνιθο

 

- ραντίζουμε πάνω το τριμμένο τυρί

- και σερβίρουμε αμέσως στα πιάτα, τρίβοντας πάνω φρέσκο πιπέρι.

πρόκειται γιά ένα πιάτο αληθινά ανοιξιάτικο, ιδέα δροσερή αν σας αρέσει το ρύζι με τα λαχανικά της εποχής μέσα, αγκινάρες και αρακά, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τον μυρωδάτο άνιθο, το λεμόνι που ταιριάζει με όλ' αυτά τα υλικά και φυσικά το φρεσκοτριμμένο πιπέρι, που τονώνει το πιάτο !

καλό

σε ό, τι κάνετε !