Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

συκώτι μοσχαρίσιο ψητό

αυτήν την πολύ καλή συνταγή γιά
   
ψητό μοσχαρίσιο συκώτι


βρήκα εδώ :




ακολούθησα την συνταγή με σχολαστική λεπτομέρεια, καθώς συστήνει ο γράφων. το τελικό γευστικό αποτέλεσμα είναι όντως εξαιρετικό. πέρα από τα συνήθη...

photos
ερασι τέχνης


Το συκώτι, ως τροφή, είναι μάλλον μιά ιδιαίτερη περίπτωση. Ή σου αρέσει, ή δεν θες ν' ακούσεις γι αυτό...
Όταν είμασταν παιδιά, η μάνα μας έκοβε το μοσχαρίσιο συκώτι χοντρά κομματάκια, το αλεύρωνε και μας το τηγάνιζε. Ή άλλοτε το ψιλόκοβε, του έβαζε ένα κομμάτι ξύλο κανέλας (γιά να σπάσει η μυρωδιά του), κόκκους μαυροπίπερο ή και μπαχάρι και το φτιαχνε με σάλτσα ντομάτα, συνοδεία σε πατάτες τηγανιτές ή ρύζι.
Μεγαλώνοντας εμείς, ψάχνοντας και σε άλλες κουζίνες ανακαλύψαμε έναν παραδοσιακό Ιταλικό, κλασικό τρόπο μαγειρέματος. 
Fegato alla veneziana ! Τον θεωρώ, και μάλλον όσοι τον δοκίμασαν τον θεωρούν, εξαιρετικό τρόπο μαγειρέματος του μοσχαρίσιου συκωτιού.

Προτείνω να δοκιμάσετε, όσοι ήδη δεν το έχετε κάνει, και τον παρακάτω τρόπο ψησίματος, ακολουθώντας σχολαστικά τις λεπτομέρειες.

Το φαγητό είναι θαρρώ γιά τη ζωή των ανθρώπων μιά σημαντική υπόθεση, ώστε να πετάμε ένα κομμάτι στην κατσαρόλα και να το περιμένουμε να γίνει.
Γιά να ευχαριστήσουμε αρχικά το μάτι, την όσφρηση, τη γεύση, χρειάζεται να δείχνουμε μιά στοργή και στην τροφή.
Όχι εξεζητημένα, ακριβά και σικέ (δήθεν) πράγματα... Απλώς μιά φροντίδα χρειάζεται, καλή πρώτη ύλη, λίγη προσοχή και κάποια υπομονή. Ενίοτε και ολίγη δημιουργική φαντασία... Δημιουργικό παιχνίδι.


Γιά να φτιάξουμε λοιπόν αυτό το μοσχαρίσιο συκώτι, πρέπει πρώτα, απαραίτητα να το βαπτίσουμε σε γάλα.
Δεν θα ασχοληθώ εγώ εδώ με την χημεία, δεν είναι η ειδικότητά μου, διάβασα ότι το γάλα το κάνει τρυφερό, μάλλον έτσι είναι, βαπτίστε το λοιπόν σε γάλα.
Αφήστε το τελείως καλυμμένο, γιά αρκετήν ώρα (εγώ το άφησα μέσα στο γάλα γιά μιάν ώρα)




Όταν είμαστε έτοιμοι να ψήσουμε, λαδώνουμε ελαφρά ένα αντικολλητικό σκεύος (λάδωσα ένα βαρύ μαντέμι) και το αφίνουμε πάνω στην εστία, να κάψει καλά.




Στο μεταξύ, βγάζουμε το συκώτι από το γάλα, το στραγγίζουμε καλά και το σκουπίζουμε απαλά με χαρτί κουζίνας. Δεν πρέπει να είναι υγρό.
Το βάζουμε σε μιά πιατελίτσα και με το χέρι μας το αλείφουμε καλά με μιά στρώση καπνιστή πάπρικα, να πάει παντού. Βάλτε αρκετή, μην την φοβηθείτε, προσδίδει γεύση χωρίς να καίει.
Είμαστε έτοιμοι τώρα γιά το ψήσιμο.




Ακουμπάμε τα κομμάτια του συκωτιού πάνω στο σκεύος που καίει.
Δεν τα αφίνουμε εκεί πάνω να ψηθούν μόνα τους, γιατί θα τα καταστρέψουμε. Θα στεγνώσουν και δεν θα μείνουν αφράτα.
Παίρνουμε μιά λαβίδα (εγώ δεν είχα άλλη λαβίδα, εκτός από κείνην που πιάνουμε τα σπαγγέτι) κι αρχίζουμε διαρκώς να τα γυρίζουμε.
Καλύτερα να μη χρησιμοποιήσουμε πηρούνι γιά το γύρισμα, με τη λαβίδα δεν τα τρυπάμε και κρατάνε τους χυμούς τους.
Χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και συνεχίζουμε να γυρίζουμε συνέχεια τα κομμάτια κι απ' τις δύο μεριές, μέχρι να δούμε ότι δεν βγάζουν πιά καθόλου ροζ , σημείο πως έχουν ψηθεί.



Αφού ψηθούν, έχουμε κοντά μας ένα ξύλο κοπής, και με την λαβίδα πάντα τα μεταφέρουμε εκεί.
Σκεπάζουμε ερμητικά με ένα αλουμινόχαρτο και τα αφήνουμε έτσι τουλάχιστον ένα πεντάλεπτο. 



Ανοίγουμε,
με κοφτερό μαχαίρι κόβουμε λοξές τις φέτες,
σταλάζουμε από πάνω μιά γραμμή από φρέσκο ελαιόλαδο,
ρίχνουμε πάνω λίγο χοντρό αλάτι,

έχουμε έτοιμη δίπλα μιάν ωραία πράσινη σαλάτα,
και καλό κρασάκι

απολαμβάνουμε !





να είναι καλό
ό, τι κάνετε !











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου