παέγια

.

παέγια - paella
.
.
παραδοσιακό, Ισπανικό πιάτο

.
.


.

.
.

Το φτωχικό, λαϊκό φαγητό των ψαράδων
φτιαγμένο στην αρχή από υπολείμματα φαγητών
έγινε παραδοσιακό,
διεθνές, αφροδισιακό, θαυμάσιο πιάτο σήμερα.

.
.

είδα το ρύζι να φυτρώνει
.
στη Βαλένθια !

.
.

φωτογραφίες
Ερασι τέχνης
.

.
Στην περιοχής της ανατολικής Ισπανίας (levante), φυτρώνει το ρύζι.
.

.
.
País Valencià
..

η αρένα της Βαλένθια

.


.

.

.

.

.

.

.
.
.

.

στην παλιά Plaza del Mercado
με τα εκπληκτικά πλακάκια
.

.

.

.

.

.

αραδιασμένα κατά χωρητικότητα
τα σκεύη της παέγιας

.

.
.
.
.
.

.
.
.
.
πιό βόρεια, αν διασχίσεις την Αραγωνία και βρεθείς στην Καταλωνία και τη Βαρκελώνη,
στο Barri Gòtic,
αν βγεις απ' το "τουριστικό" μονοπάτι και χωθείς να περιπλανηθείς μες τα σοκκάκια,
θα βρεις πράγματα αυθεντικά...
.



.

.
.

εκεί, μέσα σ' ένα σιδεράδικο γειτονιάς, ανάμεσα σε παλιοσύρματα, σιδεριές, σκαλωσιές, μιστριά, τανάλιες, οξυγονοκολλήσεις και χρώματα

βρήκα και πήρα μιά πάμφθηνη, αυθεντική

paellera

.

.
.
.
η παέγια
υπάρχει σε 3 βασικά είδη :
.
η παέγια της Βαλένθια (paella valenciana), όπου συχνά ένα της συστατικό είναι - αν δεν κάνω λάθος - τα σαλιγκάρια, γίνεται συνήθως με καλαμάρι, πράσινα φασολάκια, φασόλια (ντόπιο προϊόν !) και πιπεριές
υπάρχει η παέγια με θαλασσινά (paella de marisco) και
η ανάμικτη παέγια (paella mixta), αυτή δηλαδή που μπορεί να έχει μέσα θαλασσινά, αλλά και κοτόπουλο, λουκάνικο κ.τ.λ.
.
γιά να πω την αλήθεια, εμένα αυτό το ανακάτεμα θαλασσινών με κρεατικά, δεν μου αρέσει...
προτιμώ αυτό ή εκείνο, και όχι όλα μαζί ανάκατα...
.
.
.
έτσι, θα σας γράψω την παέγια που προτιμώ, εκείνη που φτιάχνω που και που,
είναι δοκιμασμένη γεύση, αυθεντική και όχι δύσκολη...
.
.
.

Paella marinera

.

- μπορείτε να βάλετε μέσα ό, τι θαλασσινό έχετε ή επιθυμείτε... -
.
.

βάζω στην paellera ή σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι ή σε φαρδιά κατσαρόλα
ελαιόλαδο.
κόβω μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και το γυρίζω λίγο.
προσθέτω ροδέλλες καλαμάρι, λίγο ψιλοκομμένο σκόρδο, σβύνω με λίγο κρασί, κι αφίνω σε σιγανή φωτιά να μαλακώσει το καλαμάρι.
.

.
μόλις το καλαμάρι τσιμπιέται, προσθέτω νερό, αφίνω το νερό να πάρει βράση και
προσθέτω μύδια και το ρύζι.
η ποσότητα του ρυζιού, αλλά και των άλλων υλικών που θα βάλουμε, εξαρτάται από πόσους θέλουμε να ταϊσουμε, καλό πάντως είναι στο ρύζι "να κρατιόμαστε" λίγο, γιατί φουσκώνει... καλύτερα να βάζουμε λίγο λιγότερο ρύζι, παρά λίγο περισσότερο...
.


.
.

μόλις το ρύζι πάρει βράση, ρίχνω μέσα μιά πρέζα σαφράν (* είναι η ζαφορά ή κρόκος. υπάρχει σε όλα τα σούπερ μάρκετ, σε ίνες ή σε σκόνη... η ζαφορά δίνει στην παέγια κιτρινωπό χρώμα καθώς και χαρακτηριστική γεύση !)
.
αλατοπιπερώνω, αφίνω το ρύζι να βράσει al dente, κλείνω τη φωτιά, σκεπάζω κι αφίνω γιά λίγο το ρύζι να τραβήξει τα υγρά
σερβίρω πάραυτα (*σωστό είναι, να βράζω το ρύζι λίγην ώρα πριν το σερβίρω, και όχι πολλές ώρες πριν...)
.


.
το πιάτο θέλει κοντά ένα καλό κρασάκι
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
τις προάλλες, τον Δεκαπενταύγουστο μαγειρέψαμε με τον ξάδερφό μου, τον Στέλιο, χομπίστα chef.
φτιάξαμε μιά παέγια γιά 22 άτομα !
είναι παρόμοια με την προηγούμενη, μα είναι πιό πλούσια σε υλικά.
τράβηξα μερικές φωτογραφίες και σας τη γράφω.
.
.
από την προηγούμενη μέρα, ο Στέλιος έβρασε δυό χταπόδια (τα χταπόδια δεν τα βράζουμε σε νερό, μα σε κρασί και ξύδι μαζί) και τα φύλαξε στο ψυγείο.
.
ανήμερα εγώ, έβαλα σε φαρδιά κατσαρόλα ελαιόλαδο, έκοψα μέσα δυό ξερά κρεμμύδια και τα γύρισα να ροδίσουν.
ψιλόκοψα δυό φρέσκιες ντομάτες και τις γύρισα κι αυτές, να μαραθούν.
μετά πρόσθεσα ψιλοκομμένο σκόρδο, έσβυσα με κρασί, πρόσθεσα καλαμάρια σε ροδέλλες και τα άφισα λίγο να μαλακώσουν.



.
μετά από λίγο, έριξα ψιλοκομμένες πράσινες πιπεριές
.

.
έριξα τα δυό βρασμένα χταπόδια κομμένα κομματάκια,
αλατοπιπέρωσα
και πρόσθεσα μπόλικο νερό.
.
.
μόλις το νερό πήρε βράση
έριξα μέσα γαρίδες
.

.
μόλις οι γαρίδες πήραν βράση
έριξα μέσα το ρύζι
και μόλις το ρύζι πήρε βράση
έριξα μέσα μιά πρέζα σαφράν
.
.


.
.
.
όταν το ρύζι ήταν al dente έκλεισα τη φωτιά και το σκέπασα.
.
μόλις το φαγητό ήπιε τα υγρά του, το σερβίραμε.
το σερβίραμε με την κατσαρόλα, φυσικά !
.
.

το φαγητό, δεν είναι παίξε - γέλασε !κι αυτές οι δυό παραπλήσιες είναι καλές, Μεσογειακές συνταγές ...
.

σύκο μαρμελάδα

.
.

μαρμελάδα σύκο !

.


.

photo
ερασι τέχνης
.

"Ανεβαίνω στη συκιά
και πατώ στην καρυδιά,
πίνω το γλυκό κρασί,
απ' την κούπα τη χρυσή
και φωνάζω κούι - κούι,
μα κανένας δε μ' ακούει"
.
παιδικό λάχνισμα
.
.

.
ω, τα υπέροχα φρέσκα σύκα !

.

.
Σάββατο απόγευμα, ήρθε ο φίλος Τάσος και κάθισε να του φτιάξω να πιεί έναν καφέ.
κρατούσε στα χέρια και μιά τσάντα με φρεσκοκομμένα σύκα.
"τώρα τά κοψα, μου λέει. να, πάρε γιά να φτιάξεις τις μαρμελάδες σου !"
.
.
δεν αφίνω τίποτα να πάει χαμένο... μήτε θα περιφρονούσα τέτοιον καρπό, φυσικά !
έτσι, έβαλα αμέσως κι έφτιαξα τη μαρμελάδα, που δεν είναι και δύσκολη...
.
η συνταγή είναι απλή, γίνεται όπως όλες οι συνήθεις μαρμελάδες, μόνο που βάζουμε λιγότερη ζάχαρη, γιατί το σύκο είναι από μόνο του πολύ γλυκό.
.
έτσι, στο 1 kgr και 200 gr. καθαρισμένου φρούτου, έβαλα μόνο 800 gr. ζάχαρη.
.

.
photo
ερασι τέχνης
.

ψιλόκοψα στην κατσαρόλα το σύκο (γιά να έχει κομματάκια μέσα),
έβαλα και τη ζάχαρη,
το άφισα να βράσει σε χαμηλή φωτιά ανακατώνοντας συνέχεια,
λίγα λεπτά πριν κλείσω τη φωτιά έριξα μέσα μισό ποτήρι βότκα (αυτό είναι προαιρετικό φυσικά, αν είχα ρούμι θα έριχνα ρούμι...)
και 5' πριν το κατεβάσω έστιψα μέσα ένα λεμόνι.
.
ορίστε, αυτό ήταν !
.
.
.
αν κάνετε κέφι να φτιάξετε κάτι τις στο σπίτι,
τώρα είναι η εποχή !
έχει ακόμα καλοκαιρινά φρούτα, σε λίγο δε θάχουμε παρά ελάχιστα χειμωνιάτικα...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

κάππαρη

.

Capparis spinoza .

(molto bella !)

.

ή "ρόδο της Μεσογείου" .

"μονόρριζον δι και επίγειον

και χαμαίκαυλον, βλασταίνει δε και ανθεί του θέρους και διαμένει το φύλλον χλωρόν άχρι Πλειάδος" .

Θεόφραστος

. . οι πιό κάτω φωτογραφίες είναι της quartier . . .

η άγρια κάππαρη φυτρώνει στα δύσβατα

. .

νωρίς το καλοκαίρι ο καρπός είναι μικρός . στο τέλος όμως τ' Αυγούστου να ο καρπός !

. . .

τον καθαρίσαμε

. . .

τον πλύναμε

. .

επειδή ο καρπός είναι μεγάλος και χοντρούτσικος ακολουθήσαμε ακριβώς την ίδια διαδικασία με τις τουρσί κληματσίδες

. ..

. * κάπου διάβασα, πως πρέπει να περάσουν τρεις μήνες γιά να ωριμάσει το τουρσί της κάππαρης ! πολύς καιρός μου φαίνεται, μα θα το ακολουθήσω, γιατί αυτός που το συστήνει, υποθέτω κάτι περισσότερο από μένα θα γνωρίζει... έτσι, θα την αφίσουμε κλειστή - και στο ψυγείο -, ως το τέλος Νοέμβρη... . . . ωραίες και κατατοπιστικές σχετικά, μου φάνηκαν

και οι πιό κάτω διευθύνσεις :

. http://www.stigmes.gr/gr/grpages/articles/kapari.htm

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6712

.

.

.

.

.

.

.

.

κάππαρη

. φτιάξαμε κάππαρη ! . . .

οι δέκα μικροί πειρασμοί ! .

.

μόλις χθες κατάλαβα γιατί αυτό εδώ το προϊόν, -που φτιάξαμε με τα χεράκια μας - είναι τόσο ακριβό !

.

. . .

γιατί θέλει πολύ κόπο σε απάτητα κατσάβραχα να το συλλέξεις ...

. . . . . . . . . . . . . .

κάππαρη

.
ε λοιπόν, έχω χαρά γιατί μάζεψα κάππαρη !
κι αύριο, θα μαζέψω κι άλλη !
.
την ανακάλυψε η ξαδέρφη μου η Κατερίνα στο Αλατονήσι, ένα έρμο ξερό νησάκι ανοιχτά στον Κορινθιακό κόλπο, γεμάτο άγρια κάππαρη, μεγάλη σαν ελιά.
πέσαμε σαν τα κατσίκια στη θάλασσα και στα βράχια και μαζέψαμε όση μπορέσαμε ...
.
κρίμα που δεν μπορώ απ' εδώ να σας τη στείλω σε φωτογραφία !
σε τρεις μέρες που θα επιστρέψω, θα αναρτήσω τη φωτογραφία της, να δείτε τι ωραίο φυτό είναι !
και φυσικά, τουρσί θα την φτιάξουμε !

βύσσινο γλυκό, παραδοσιακό και σπιτικό

.

γλυκό βύσσινο και δροσερή βυσσινάδα

.
.

φωτογραφίες

Ερασι τέχνης
.

.

γλυκό ρουμπίνι !

.

η συνταγή
είναι της κυρίας Άννας,
που ήταν η μαμά της κυρίας Ευαγγελίας,
που είναι η μαμά της φίλης μου της Υακίνθης ...
.
.
.
,
σας αντιγράφω ακριβώς την παλιά συνταγή :
.
2 κιλά βύσσινο
3 κιλά ζάχαρη
3 μποτίλιες του γάλακτος νερό, γιά τη βυσσινάδα (!) - (μη στεναχωρηθείτε, 1.800 ml νεράκι είναι...)
χυμό από 1 λεμόνι
.
η βυσσινάδα στα 25'
το γλυκό στα 35'
.
(έτσι έγραφε !)
.
.
.
.
.
.
και να λοιπόν, πώς έφτιαξα το γλυκό :
.
έδωσα στη μαμά μου τα δυό κιλά βύσσινο...
.
είδα ότι τους έβγαλε τα κοτσανάκια, ενώ φυσικά σχολίαζε παράλληλα ότι είναι τέλος εποχής και ότι αυτό το βύσσινο είναι ξυνό, μικρό και μαλακό, άρα ακατάλληλο (!)
μετά απ' αυτό, τα έπλυνε καλά, γιατί έλεγε πώς έχουν χώματα...
(τώρα, πού βρέθηκαν τα χώματα, απάνω στα ψηλά κλαδιά της βυσσινιάς, είναι απορίας άξιο !...)
μετά, της έδωσα το ειδικό εργαλείο που ξεκουκουτσιάζουνε το βύσσινο και το κεράσι, αλλά εκείνη μου είπε πως είναι πολύ σκληρό γιά τα χέρια της, και πως θέλει να το ξεκουκουτσιάσει με φουρκέτα.
όταν τη ρώτησα "τώρα εγώ, πού να βρω μες τη νύχτα φουρκέτα;!" περιχαρής έβγαλε μιά φουρκέτα απ' την τσέπη της και μου είπε "να , έφερα μαζί μου !"
(ω, μάμα !)
έτσι, το βύσσινο καθαρίστηκε με φουρκέτα !
.
τα κουκούτσια είδα ότι τα μάζευε σε ένα μπωλ, με το ζουμάκι που έσταζε.
μετά τα έπλυνε μέσα στο μπωλ, και το χρωματιστό νερό που βγήκε απ' τα κουκούτσια το υπολόγισα στα 1800 ml.
.
.
έβαλα σε βαθειά, μεγάλη κατσαρόλα το νερό, κι έπειτα έβαζα στρώση βύσσινο, στρώση ζάχαρη.
το έβαλα στο ψυγείο και το άφισα ολονυκτίς.
.
το πρωί το έβαλα σε βρασμό. σε δυνατή φωτιά ως να πάρει, δηλ. στο 3.
προσοχή ! το βύσσινο γιά κάποιον άγνωστό μου λόγο, φουσκώνει ξαφνικά.
μόλις το είδα και φούσκωσε απότομα, έβαλα τη φωτιά στο 1,5 και το ξάφρισα λίγο με τρυπητή κουτάλα.
.
όταν η θερμοκρασία έπεσε και αποφύγαμε τον κίνδυνο να χυθεί, το έβαλα ως το τέλος κι έβρασε στο 2.
.
στα 20' λεπτά βρασμού έστιψα ένα μεγάλο λεμόνι και το έριξα μέσα.
.


.
στα 25' βρασμού, είχα έτοιμα 3 μπουκάλια, χωνί κι ένα σουρωτηράκι.
.
κατέβασα την κατσαρόλα απ' τη φωτιά,
με την κουτάλα της σούπας έπαιρνα προσεκτικά μόνο βυσσινάδα και με το χωνί την έριχνα στα μπουκάλια.
σχεδόν δεν χρειάστηκα το σουρωτηράκι...
.

.

τέλειο ; !

.

.
άφισα στην κατσαρόλα ζουμάκι κι έβαλα να βράσει ακόμα 10' το γλυκό και να δέσει.
.

.
voilà !
.
.
το βύσσινο έγινε όσο γλυκό πρέπει,
η ρόγα μέσα είναι όσο ζουμερή πρέπει,
το χρώμα του ωραίο βυσσινί ,

ε,

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, με υγεία !

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

αχλάδι γλυκό κουταλιού, παραδοσιακό και σπιτικό

.φωτογραφίες
Ερασι τέχνης

.
ε, ναι,
και αχλαδάκι εκάμαμεν !
.
.
η εποχή φταίει !
όλα τα φρούτα είναι τώρα !
.
.
.
γιά του λόγου το αληθές, ιδού !.
.
γεμάτη η κοντούλα η αχλαδιά στο περβόλι !
σκληρούτσικα, τσουπωτά, γλυκά αχλαδάκια.
δε σου πάει να τ' αφίσεις να πέφτουν κατάχαμα... ούτε να σου περνάει απ' το μυαλό !
μάζεψα λοιπόν μερικά, και στην κατσαρόλα !


.

3 κιλά μάζεψα. όταν όμως τα καθάρισα και μπήκαν στην κατσαρόλα ήσαν μόνο 1 κιλό και 700 γραμμάρια.
.
καλό γλυκό έγινε !
γι αυτό, σας δίνω τη συνταγή...
όλο και κάποιος αποφασίζει να κάμει αχλαδάκι γλυκό κουταλιού !
.

.
το αχλάδι το δουλεύουμε με το εργαλείο που δουλεύουμε τα μήλα.
εγώ τουλάχιστον με αυτό δεν δυσκολεύτηκα...
.

.

.
βάζεις σε μιά λεκάνη άφθονο νερό και στίβεις μέσα ένα λεμόνι.
.
μόλις βγάλουμε τα κουκούτσια, καθαρίζουμε με ένα μαχαιράκι και την εξωτερική φλούδα και ρίχνουμε ένα - ένα αχλάδι στη λεκάνη με το νερό και το λεμόνι, γιά να μη μαυρίσουν
.

.
αν τα αχλαδάκια σας είναι μαλακά, αφίστε τα λίγο στο νερό με το λεμόνι γιά να σφίξουν.
αν είναι όπως τούτα εδώ σκληρούτσικα, προχωράμε κατευθείαν στο γλυκό.
.
.
.
η δόση είναι :
γιά κάθε 1 κιλό αχλάδια, 1 κιλό ζάχαρη και 3 κούπες νερό.
.
.
έβαλα πρώτα σε φαρδειά κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, δυό μικρές βανίλλιες και λίγα γαρυφαλάκια, να βράσουν.
μόλις άρχισε να βράζει το σιρόπι, σούρωσα σε σουρωτήρι τα αχλάδια
.

.
και τα έριξα στο σιρόπι που έβραζε.
τα άφισα περίπου μισή ώρα να βράζουν σε δυνατή φωτιά, αλλά ήμουν πάνω απ' την κατσαρόλα και την κουνούσα που και που.
μόλις άρχισε να δένει το γλυκό, έστιψα μέσα το τέλειο φυσικό συντηρητικό, ένα λεμόνι δηλαδή,
και το άφισα ακόμα 5 - 10 λεπτά να βράζει
.

.
στο μεταξύ, αποστείρωσα στο φούρνο μερικά βαζάκια,
κατέβασα την κατσαρόλα απ' τη φωτιά,
με ένα κουτάλι έβαλα στα βαζάκια τα αχλάδια, τα γέμισα ως πάνω με σιρόπι,
τα έκλεισα σφιχτά και τα άφισα ανάποδα αρκετές ώρες - ως να κρυώσουν
.
et voilà, ευγενέστατοί μου !
.


.
τέλειο
αχλαδάκι γλυκό του κουταλιού !


.
.

ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !
.
.
.
.
.

.


.

καλοκαιρινό φαγητό - στραπατσάδα, κολοκυθάκια τηγανιτά και τζατζίκι

.
μιά μέρα, καλοί μου, που θά χετε παρέα,
να φτιάξετε ένα ταπεινό, πανέμορφο όμως,
καλοκαιρινό, Ελληνικό φαγάκι!
. .
αυγά στραπατσάδα, κολοκυθάκια τηγανιτά και τζατζίκι.
.
.
.
το τζατζίκι
γίνεται με στραγγιστό γιαούρτι, όση ποσότητα θέλετε...
εγώ το κάνω πολύ ελαφρύ, δεν βάζω καθόλου αγγούρι μέσα *, απλά τρίβω μέσα στο γιαούρτι μόνο μιά σκελίδα σκόρδο, ίσα γιά να πάρει μυρωδιά, έναν κόμπο λάδι κι έναν κόμπο ξύδι. το δοκιμάζεις και προσθαφαιρείς όπως σου αρέσει...
είναι κλασικά δροσερό και ταιριάζει μ' ένα σωρό Ελληνικά, καλοκαιρινά πιάτα.
. .
.
.
τα τηγανιτά κολοκυθάκια
γίνονται ωραία μέσα σε κουρκούτι μπύρας.
τα κόβεις λεπτές φέτες, την ώρα που είναι να τα τηγανίσεις.
σε μιά λεκανίτσα ρίχνεις αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (farine up), μιά στάλα αλάτι, και το αναλύεις με λίγη μπύρα, ως να γίνει ένας σφιχτούτσικος χυλός.
- την μπύρα που περισσεύει, φυσικά την πίνεις ! -
.
βάζεις στο τηγάνι μπόλικο λάδι (γιά το τηγάνισμα προτιμώ το ηλιέλαιο) και το αφίνεις να κάψει.
στο μεταξύ, έχεις τα κολοκύθια σου λεπτοκομένα, να περιμένουνε μες στο χυλό.
μόλις το λάδι κάψει, παίρνεις μία - μία φέτα, όπως είναι τυλιγμένη με τον χυλό και την ακουμπάς προσεκτικά μες στο καυτό λάδι.
σε λίγο την γυρίζεις κι απ' την άλλη πλευρά.
δεν τ' αφίνεις να παραψηθούνε και να καούνε, αυτά φουσκώνουν και γίνονται σα λουκουμαδάκια, χρυσά και τραγανά.
όταν τα βγάλεις, τ΄ακουμπάς πάνω σε απορροφητικό χαρτί, να φύγουν τα πολλά λάδια.
. .
.
.
τέλος, γιά την στραπατσάδα,
υπολογίζεις γιά κάθε άτομο 2 αυγά.
επειδή εμένα δεν μου αρέσει η μυρωδιά της αυγουλιάς, στη στραπατσάδα βάζω κι ένα κρεμμύδι και μιά σκελίδα σκόρδο.
.
κόβω πρώτα μέσα σ' ένα κατσαρόλι το κρεμμύδι, το γυρίζω λίγο μόνο του, προσθέτω ελαιόλαδο, το γυρίζω ακόμα λίγο, προσθέτω αρκετές ψιλοκομμένες ώριμες ντομάτες, μία σκελίδα ψιλοκομμένο σκόρδο, λίγο αλάτι, πιπέρι, μιά σταλιά ζάχαρη (πάντα στη ντομάτα !) κι αφίνω τη ντομάτα να πιεί όλα τα υγρά της, να γίνει δηλαδή σάλτσα.
.
έχω χτυπημένα έτοιμα σε μπωλ τα αυγά, και μόλις η σάλτσα δέσει τα ρίχνω μέσα, χαμηλώνω τη φωτιά στο 1, ανακατεύω συχνά και το αφίνω να σιγοβράσει, 5 - 10'.
.
.
.
τέλος,
τώρα που είναι καλοκαίρι και βρίσκεστε σε νησιά και σε χωριά,
προμηθευτείτε φρέσκια κάπαρη γιά τις ντοματοσαλάτες σας,
.
να έχετε ποτήρια μπύρας πάντα στην κατάψυξη
.
και
.

ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ !
.
.
.

.
.

* αν εσείς θέλετε να βάλετε μέσα στο τζατζίκι αγγούρι - όπως είναι η ΣΩΣΤΗ συνταγή !-,
θα το τρίψετε στον τρίφτη (αφού του καθαρίσετε τη φλούδα, ή πλύντε το καλά και τρίψτε το με τη φλούδα), θα του βάλετε λίγο αλατάκι,
θα το αφίσετε στο σουρωτήρι να στραγγίξει καλά, γιά να μη σας νερουλιάσει το γιαούρτι
και μετά θα το ανακατέψετε με τα υπόλοιπα.

.
.
.
.
.
.
.
.