Πιροσκί ! пирoжки !

Πιροσκί το υπέροχο !

photos

ερασι τέχνης

Τις πρώτες γευστικές εμπειρίες επί του πιροσκί, απέκτησα στο ζαχαροπλαστείο "Ρωσικόν", της οδού Πανεπιστημίου. Πάλαι ποτέ...

Πιροσκί με κιμά, τέλειο, όπου, αν δε με απατά η γευστική μνήμη, ο τεχνίτης ψιλοέκοβε μέσα στον κιμά και σφιχτό αυγό βραστό.

Τέλειο, λέμε...

Με κιμά, με πατάτα ή με λουκάνικο, το πιροσκί είναι ιδιαίτερο έδεσμα, 

Ρώσικο, Ποντιακό ή άλλο, δεν υπάρχουν σοβαρές διαφορές στις συνταγές και στον τρόπο παρασκευής του.

Πιροσκί με γέμιση πατάτα θα φτιάξουμε !

Θα χρειαστούμε :

Γιά την ζύμη

400 γραμ αλεύρι

1 ποτήρι χλιαρό γάλα

1 ποτήρι χλιαρό νερό (αν θέλετε, αντί νερού, μπορείτε να βάλετε 2 ποτήρια χλιαρό γάλα - ρίχνουμε σιγά σιγά το υγρό, μπορεί να μην το πάρει όλο)

1 φακελάκι ξηρή μαγιά

1 κ σ ζάχαρη

1 κ σ ξύδι

λίγο αλατάκι

Γιά την γέμιση

4-5 μέτριες πατάτες

φρέσκα κρεμμυδάκια με το πράσινό τους, ψιλοκομμένα

1 ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
προαιρετικά δυόσμο ή μοσχοκάρυδο

προαιρετικά τριμμένο τυρί, ό, τι τυρί θέλετε (εγώ έτριψα φέτα)

αλατοπίπερο 

Βάζουμε πρώτα τις πατάτες σε νερό με αλάτι να βράζουν.

Στο μεταξύ, ετοιμάζουμε την ζύμη.

Βάζουμε το αλεύρι σε μιά λεκανίτσα, ρίχνουμε μέσα την μαγιά, την ζάχαρη και με ένα κουτάλι ανακατεύουμε.

Έχουμε ελαφρά χλιάνει το γάλα (ή το γάλα με το νερό) , το ρίχνουμε στο αλεύρι, προσθέτουμε αλατάκι, μιά κουταλιά ξύδι κι αρχίζουμε να ζυμώνουμε.

Γίνεται μιά μαλακή, εύπλαστη ζύμη.

Ραντίζουμε με αλεύρι μιά ευρύχωρη λεκανίτσα και τοποθετούμε μέσα την ζύμη.

Σκεπάζουμε με πετσέτα κι αφίνουμε το ζυμάρι ήσυχο, να φουσκώσει.

Ίσως χρειαστεί κάτι περισσότερο από μιάν ώρα.

Όταν οι πατάτες βράσουν,

τις λιώνουμε με ένα πηρούνι, δοκιμάζουμε κι αν χρειαστεί αλατοπιπερώνουμε.

Βάζουμε σε τηγάνι λίγο ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια.

Κατόπιν τα προσθέτουμε στον πουρέ πατάτας, προσθέτουμε δυόσμο ή μοσχοκάρυδο, αν χρησιμοποιήσουμε τυρί το προσθέτουμε κι αυτό κι ανακατεύουμε καλά. 

Όταν το ζυμάρι φουσκώσει,

παίρνουμε με το χέρι μας ζυμαράκια, όσο ένα μεγάλο καρύδι κι αρχίζουμε πάνω σε αλευρωμένο πάγκο να τα ανοίγουμε.

Τα ζυμαράκια όσο περιμένουν πάνω στον πάγκο συνεχίζουν να φουσκώνουν κι όταν μπουν στο τηγάνι φουσκώνουν κι άλλο. Γι αυτό, δεν χρειάζεται να είναι μεγαλύτερα από ένα μεγάλο καρύδι ή ένα μικρό μανταρίνι. 

Τα ανοίγουμε όλα .

Θα βγούν περίπου 20.

Με μικρό κουταλάκι μοιράζουμε την πατάτα πάνω σε όλα τα ζυμαράκια.

Τα διπλώνουμε και τα σφίγγουμε γύρω γύρω πολύ καλά με τα δάχτυλά μας, γιά να μην ανοίξουν στο τηγάνισμα.

Βάζουμε σε τηγάνι να κάψει αρκετό λάδι και προσεκτικά τοποθετούμε μέσα τα πιροσκί, λίγα λίγα.
Χαμηλώνουμε αμέσως τη φωτιά γιά να ψηθούν μέσα και να μη μας καούν απ' έξω.
Τα γυρίζουμε πάλι και πάλι.

Πάνω σε χαρτί κουζίνας βγάζουμε τα πρώτα και τ' αφίνουμε να στραγγίζουν.

Συνεχίζουμε, ως να ψηθούν όλα.

Δεν έχουν δυσκολία, ούτε μεγάλο κόπο.

Είναι ευπρόσδεκτα σε παιδιά και μεγάλους, τρώγονται την ίδια ώρα αλλά κι έπειτα από αρκετές ώρες, μπορούμε να γεμίσουμε τα πιροσκί κλασικά με λουκάνικα ή με έναν στεγνό κιμά, που θα τον έχουμε ψήσει με φρέσκο κρεμμύδι και άνιθο , μπορούμε να τα γεμίσουμε με μείγμα από τυρί και αυγό, ή με ό, τι άλλο μας αρέσει.

εύχομαι καλό
σε ό, τι κάνετε !

μιλφέιγ με κράκερς

η σπιτική millefeuille των παιδικών μας χρόνων !

photos

ερασι τέχνης

Αυτή η εκδοχή της millefeuille, είναι που θυμάμαι να φτιάχνει στο σπίτι η μητέρα μας, τα χρόνια του '70 και του ΄80.
Millefeuille με κρακεράκια Παπαδοπούλου - μπισκότα πάντα αξίας κλασικής !

Φυσικά, εδώ και αρκετά χρόνια κυκλοφορούν στο εμπόριο σφολιατίνια, που φτιάχνουν πιό σωστό το αποτέλεσμα των χίλιων φύλλων. Δεν θα διαφωνήσω... Απλά λέω, έχει κι αυτό το γλύκισμα με τα cream crackers Παπαδοπούλου την διαχρονική του αξία !

l'air d'innocence !

Δεν ξέρω αν ο ζαχαροπλάστης που το πρωτοέφτιαξε και περιγράφει την συνταγή, από το 1651,
καθώς επίσης και η ζαχαροπλάστης που το τελειοποίησε - ζαχαροπλάστης του Ταλλεϋράνδου -, θα ήσαν σύμφωνοι με αυτήν την απλή κι αθώα, σπιτική εκδοχή...
Εκείνο που ξέρω είναι, πως έχοντας γευτεί κατά καιρούς, από τόπου εις τόπον, διάφορα είδη millefeuille , θεωρώ αυτήν την εκδοχή πολύ καλή ! 

Γιά να την φτιάξουμε, θα χρειαστούμε :

2,5 - 3 πακέτα cream crackers Παπαδοπούλου, το κόκκινο πακέτο
1 κουτί morfat ή ermol, φυτική κρέμα σαντιγύ
2 φακελάκια άνθος αραβοσίτου Γιώτη, με γεύση βανίλια (την κλασική κρέμα, όχι την στιγμιαία) 
2 κουταλιές σ. βούτυρο
1 αυγό
γάλα
άχνη ζάχαρη
λίγη κανελίτσα


Πρώτα θα φτιάξουμε την σαντιγύ.
Ρίχνουμε την κρέμα στον κάδο του μίξερ, με λίγες κουταλιές γάλα και 1/2 φλυτζάνι άχνη ζάχαρη.
Χτυπάμε καλά να αφρατέψει η σαντιγύ και την βάζουμε να περιμένει στο ψυγείο.

Κατόπιν φτιάχνουμε την κρέμα πιάτου, * ακολουθώντας τις οδηγίες, όπως ακριβώς γράφει πάνω το φακελάκι. Κάνουμε διπλή δόση.
1 λεπτό πριν η κρέμα πήξει , έχουμε ήδη καλά χτυπημένο ένα αυγό και το ρίχνουμε μέσα στην κρέμα μας, ανακατεύοντας ζωηρά και συνέχεια.
Μόλις η κρέμα πήξει, την κατεβάζουμε απ' τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα τις 2 κουταλιές βούτυρο, ανακατεύουμε κι αφίνουμε λίγο στην άκρη.

Ζεσταίνουμε 1 ποτήρι γάλα (αν θέλουμε ρίχνουμε μέσα και μιά στάλα κονιάκ ή λικέρ).

Παίρνουμε ένα pyrex ή άλλο ταψάκι.
Βουτάμε στιγμιαία ένα ένα κρακεράκι στο ζεστό γάλα και στρώνουμε στο ταψί μία στρώση.
Από πάνω ρίχνουμε μιά στρώση κρέμα πιάτου.
Άλλη μιά στρώση βρεγμένα κρακεράκια
κι από πάνω την υπόλοιπη κρέμα πιάτου. 

Βγάζουμε απ' το ψυγείο την σαντιγύ και την στρώνουμε πάνω πάνω.

Με ένα σουρωτήρι ραντίζουμε πάνω άχνη ζάχαρη.
Ό, τι κρακεράκια απέμειναν τα θρυμματίζουμε ανάμεσα στις παλάμες μας και τα σκορπίζουμε πάνω στην άχνη.
Αν θέλουμε ραντίζουμε και λίγη κανέλα.

Το γλυκό είναι έτοιμο !

Το αφίνουμε τουλάχιστον δυό τρεις ώρες να σταθεί στο ψυγείο, πριν το κόψουμε.

Ωραίο και γευστικό γίνεται ! Σπιτικό, θυμίζει τις μανάδες μας...

Στολίστε το ! 

* την κρέμα, μην την κάνετε σφιχτή. το τελικό αποτέλεσμα είναι καλύτερο, αν η κρέμα γίνει ντωτή... έτσι κι αλλιώς, έχει μέσα βούτυρο και στο ψυγείο θα σφίξει.

 
*
Σε πολλές Αγγλόφωνες χώρες, καθώς και σε Βόρειες και Σλαβόφωνες χώρες 
η mille feuille ή το αντίστοιχο παρόμοιο γλύκισμα ονομάζεται Napoléon (Ναπολεόν)

Καλό

γιά ό, τι φτιάχνετε !

αρνί στα κλήματα

το αρνάκι ψημένο στα κλήματα, μοιάζει στο σουβλιστό !

photos

ερασι τέχνης

Τον χειμώνα μαζεύω κληματόβεργες.

Φτιάχνω μ' αυτές ένα δεμάτι και τις αφίνω έξω, στο μπαλκόνι, γιά όταν τις χρειαστώ...

Τι άλλο πιά, να μας δώσει το ευλογημένο φυτό, το υπέροχο Ελληνικό αμπελάκι ;

Το περίφημο κρασί του, τον μούστο, το πετιμέζι, τα αμπελόφυλλα, ως και το σώμα του - τις κληματόβεργες !

Το αρνάκι ψημένο στα κλήματα, δεν απέχει πάρα πολύ απ' αυτό της σούβλας.

Είναι γιατί όσο ψήνεται, παίρνει κάτι απ' την μυρωδιά του κλήματος, αλλά κυρίως γιατί δεν ακουμπάει μέσα σε υγρά. Πάνω στις κληματόβεργες το κρέας στραγγίζει όλα του τα λιπάκια και τα υγρά και ξεροψήνεται.

Αν βρείτα κλήματα (υπάρχουν παντού !) και θέλετε να φτιάξετε αρνάκι, μη διστάσετε, δοκιμάστε το.

Επειδή εγώ είχα τις κληματόβεργες γιά μήνες στο μπαλκόνι, γέμισα τη γούρνα του νεροχύτη με νερό, έριξα μέσα ξύδι (χρησιμοποιώ το ξύδι συστηματικά ως απολυμαντικό), έσπαγα την κάθε βέργα σε δυο μικρότερα κομμάτια και την έριχνα στο νερόξυδο. Έτσι τις έπλυνα.

Κατόπιν άρχισα να τις στρώνω στο σιδερένιο ταψί του φούρνου.

Χρειάζεται να φτιάξουμε με τις βέργες ένα καλό πλέγμα, πάνω στο οποίο θα ακουμπήσουμε το κρέας.

Γιά να ετοιμάσουμε το αρνί, το ακουμπάμε πρώτα μέσα σε μιά βαθουλή λεκανίτσα, 

με το μαχαιράκι κάνουμε σκισίματα και μπήγουμε εδώ κι εκεί μερικές σκελίδες σκόρδο, 

με τα χέρια μας το αλείφουμε παντού με λίγο ελαιόλαδο,

αν θέλουμε το αλείφουμε και με μουστάρδα,

ρίχνουμε αλάτι, πιπέρι και ρίγανη

και στίβουμε πάνω του δυό λεμόνια.

Κατόπιν παίρνουμε το αρνί και το ακουμπάμε πάνω στις κληματόβεργες.

Ό, τι ζουμιά , λεμόνια, ελαιόλαδο κ.τ.λ. είχαν τρέξει μέσα στην λεκανίτσα τα ρίχνουμε από πάνω του.

Έτσι το αρνί θα ψηθεί μέσα στο ταψί και θα στραγγίζει, χωρίς ν' ακουμπάει στα υγρά.

Ψήνουμε στους 200', μιά θέση πιό κάτω από τη μέση του φούρνου.

Στη μία ώρα γυρίζουμε προσεκτικά το αρνί, να ψηθεί κι απ' την κάτω πλευρά του.

Έπειτα από άλλη μιάν ώρα, ξαναγυρίζουμε το κρέας πάλι απ' την πάνω πλευρά.

Ψήνεται έτσι ως να μαλακώσει, να τρυπιέται εύκολα με το πηρούνι και να κάνει τραγανή πετσούλα.

Θα χρειαστεί γύρω στις 2.5 με 3 ώρες, εξαρτάται και από τον φούρνο μας.

Εύχομαι καλό
σε ό, τι φτιάχνετε !

άνθη εσπεριδοειδών, γλυκό κουταλιού

Γλυκό κουταλιού, τα λούλουδα των εσπεριδοειδών !

photos

ερασι τέχνης

Τώρα είναι η εποχή !
Τώρα, που έχουν ανθίσει ολούθε οι νερατζιές. Στους κήπους, στα περβόλια και στα πεζοδρόμια.
Ακόμα και στους δρόμους της Αθήνας, αυτήν την εποχή μοσχοβολά το σύμπαν !

Μιλώ αποκλειστικά σχεδόν γιά τις νερατζιές, κι όχι γιά λεμονιές και γιά πορτοκαλιές, γιατί τα άνθη των εσπεριδοειδών όταν δένουν, μας δίνουν καρπό... Δεν θα ήθελα να εξαφανίζουμε τα πολύτιμα λεμονοπορτόκαλα, - όπου υπάρχουν - εν τη γενέσει τους.
Με τις νερατζιές διαφέρει το πράγμα, αν σκεφτούμε ότι τα περισσότερα νεράτζια - γιά να μην πώ όλα τα νεράτζια -, μένουν αναξιοποίητα και σαπίζουν τελικά πάνω στα δέντρα ή πέφτουν.

Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, προτείνω στο γλυκό κουταλιού, να χρησιμοποιήσουμε κυρίως άνθη νερατζιάς.

Είναι ένα γλύκισμα, που ήθελα από χρόνια να φτιάξω.
Εφέτος, βλέποντας γεμάτα από άνθη τα νερατζόδεντρα, το αποφάσισα.

Καρποσυλλέκτης ενίοτε, ανθοσυλλέκτης τώρα, συνάντησα μόνο μιά δυσκολία, σε σχέση με την ποσότητα.
Τα άνθη - από τα οποία χρησιμοποιούμε μονάχα τα πέταλα -, όταν τα καθαρίζουμε έχουν μεγάλη φύρα...
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι μάζεψα 5 κούπες άνθη, γιά να γίνει τελικά 1 κούπα γλυκό κουταλιού. Δεν πειράζει όμως, αυτό το γλύκισμα δεν είναι γιά χόρταση... Με ευχαριστεί που το έκανα! Γλυκό κουταλιού, ας πούμε gourmet, ντελικάτο και λεπτεπίλεπτο, θα έχω εκεί το ένα μου βαζάκι να στέκεται, θα το καμαρώνω και αμφιβάλλω αν κάποια στιγμή το ανοίξω...

Πώς φτιάχνουμε το γλυκό  :

Πρώτα μαζεύουμε τα λουλούδια.
(Μάζεψα 5 κούπες ανοιχτά λουλούδια, από νερατζιές.)

Κατόπιν, αρχίζουμε με υπομονή να μαδάμε ένα - ένα τα πέταλα (γιά το γλυκό θα χρησιμοποιήσουμε μόνο τα πέταλα).
Όταν τα μαδήσουμε όλα, αν τα έχουμε κόψει από δέντρα που έχουν σκόνη, τα ξεπλένουμε καλά με άφθονο νερό σε μιά λεκανίτσα (εγώ δεν τα ξέπλυνα, γιατί θεώρησα ότι μέσα το περβόλι δεν είχε σκόνη και καυσαέριο).

Βάζουμε σε βαθειά κατσαρόλα μπόλικο νερό να βράσει, ρίχνουμε μέσα τα πέταλα, στίβουμε και τον χυμό από ένα λεμόνι, γιά να κρατήσουν το λευκό τους χρώμα, και τα βράζουμε.

Εδώ ξαναλέω κάτι, που το είχα αναφέρει και στο Γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο :
Τα πέταλα των λουλουδιών μας ξεγελάνε λίγο... Μοιάζουν πολύ ντελικάτα κι εύθραυστα, στην πραγματικότητα όμως συμπεριφέρονται σαν σκληρούτσικα λαχανικά... Γι αυτό μην φοβηθούμε, πρέπει να τα βράσουμε μερικά λεπτά (3-4 λεπτά), ως να μαλακώσουν κάπως...

Στο μεταξύ ετοιμάζουμε μιά λεκανίτσα με κρύο νερό.
Βάζουμε σε μιά λεκάνη νερό της βρύσης κι αρκετά παγάκια.
Στίβουμε μέσα και τον χυμό από 1 λεμόνι.

Όταν τα πέταλα βράσουν, τα σουρώνουμε και πετάμε το νερό που έβρασαν .
Τα ρίχνουμε γιά δυό περίπου ώρες να ξεπικρίζουν μέσα στην λεκάνη με το κρύο νερό και το λεμόνι.

Μετά τις δυό ώρες
πετάμε κι αυτό το νερό, τα βάζουμε σε σουρωτήρι και απαλά τα ξεπλένουμε καλά με καθαρό νεράκι.


Σε βαθειά κατσαρόλα βάζουμε το γλυκό να βράσει, 
όσες κούπες πέταλα 
τόσες κούπες ζάχαρη 
και ίδιες κούπες νερό.

Έβαλα δηλαδή 
2 κούπες πέταλα (τόσα είχαν μείνει)
2 κούπες ζάχαρη (τα άνθη είναι πικρά, καθώς το νεράτζι)
και 2 κούπες νερό.

Βράζουμε σε μέτρια φωτιά, όπως όλα τα γλυκά κουταλιού,
περιμένουμε να δέσει το γλυκό
και λίγο πριν το κατεβάσουμε στίβουμε μέσα ένα λεμόνι.

Έχουμε αποστειρώσει βαζάκια ,
ρίχνουμε μέσα το καυτό γλυκό (αυτή η διαδικασία χρειάζεται πάντα μεγάλη προσοχή!)
σφραγίζουμε τα βαζάκια και τα αφίνουμε ανάποδα ως να κρυώσουν.

Ε, αφίνουμε έξω και μιά κουταλίτσα γιά να το δοκιμάσουμε!...

Έχει την πολύ ελαφριά πικρίλα, την γεύση και την οσμή του εσπεριδοειδούς.

Θαρρώ, είναι πολύ καλό!

Όταν μάδησα τα πέταλα,
δεν μου έκανε καρδιά να πετάξω όλο το εσωτερικό του άνθους.
Όσα λοιπόν ήσαν γιά πέταμα, τα βούτηξα μέσα σε χυμό λεμονιού γιά να μη μαυρίσουν,  
τα έβαλα να στεγνώνουν μέσα σε γυάλινα μπωλάκια
και τα στόλισα πάνω σε τραπεζάκια...
Όλο το σπίτι μοσχομύριζε γιά μερικές μέρες !

Εύχομαι

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

red velvet cake, πολύ καλή συνταγή !

Ένα σωστό Red velvet cake !

οι photos

είναι της Άννας

Στο γλύκισμα red velvet cake , έχω αναφερθεί ξανά, σε τούτο το ιστολόγιο.
Το έχω φτιάξει αρκετές φορές, κάνοντας διάφορα πειράματα με τις συνταγές του.

Red Velvet Cake του Νότου,  Red Velvet Cake Νέας Υόρκης ,  με μικρές αλλά καθοριστικές γιά το αποτέλεσμα αλλαγές, ώσπου τελικά κατέληξα στην παρακάτω συνταγή.

Είναι η καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, συνταγή, 
ένα σωστό Red velvet cake, βελούδινο, σωστό χρώμα, σωστή πυκνότητα κρέμας, υπέροχη, ιδιαίτερη οσμή και γεύση.

Είναι γλύκισμα που γίνεται πολύ εύκολα. Λίγη προσοχή χρειάζεται, όπου πρέπει. Μην το φοβηθείτε κι αποφασίστε να το φτιάχνετε σε αγαπημένες σας γιορτές - όχι απαραίτητα κάθε Αγίου Βαλεντίνου - μεγάλη η χάρη του!

Τα υλικά που θα χρειαστούμε γιά μία κανονική τούρτα, είναι :

- 2 1/2 φλ.τσαγ. αλεύρι Αλλατίνη
- 2 φλ. τσαγ. ζάχαρη
- 2 βανίλιες
- μιά πρέζα αλάτι
- 1 κ. γλ. σόδα 
- 1/2 κ. γλ. κακάο (κακάο να μην βάλετε περισσότερο, γιατί επηρεάζει το χρώμα του κέϊκ, καθώς  υπερισχύει το καφέ χρώμα και χάνεται το κόκκινο, που χαρακτηρίζει το γλυκό)
- 2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
- 1 1/2 φλ. τσαγ. ηλιέλαιο
- 1 φλ. τσαγ. γάλα
- μερικές κουταλιές της σούπας ξύδι από σταφύλι 
- 4 ή 5 κουτ. της σ. κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

και γιά την επικάλυψη :

- 250 γραμ. μαλακό βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
- 250 γραμ. τυρί κρέμα
- 1 βανίλια
- 6 φλ. τσαγ. άχνη ζάχαρη


Πρώτα πρώτα, με το γάλα και το ξύδι θα φτιάξουμε ξυνόγαλα, 
το οποίο χρειάζεται να μείνει λίγην ώρα στην άκρη, ως να ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα.
Ίσως είναι το παρασκεύασμα αυτό, που δίνει την τόσο ιδιαίτερη γεύση στο γλυκό!

Παίρνουμε το φλυτζάνι μας με το γάλα και του ρίχνουμε μέσα δυό γεμάτες κουταλιές της σούπας ξύδι. Ανακατεύουμε ελαφρά και το αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη, ως να το χρειαστούμε. 
Γίνεται πανεύκολα και είναι διασκεδαστικό, σαν παιχνίδι, να παρατηρούμε την χημική αντίδραση, πώς πήζει και μετασχηματίζεται το γάλα.


Κατόπιν,
σε ένα μεγάλο μπώλ ανακατεύουμε το αλεύρι, την ζάχαρη, το κακάο, το αλάτι, την σόδα και τις 2 βανίλιες.

Βάζουμε και χτυπάμε στο μίξερ τα 2 αυγά, προσθέτουμε λίγο λίγο το ηλιέλαιο, 1 κ. της σ. ξύδι, 4 ή 5 κ. της σ. κόκκινο χρώμα και το ξυνόγαλα, που είναι στο μεταξύ έτοιμο !

Αναμειγνύουμε τα στέρεα με τα υγρά υλικά.
Πρέπει να γίνει ένας χυλός, με την ρευστότητα του κέϊκ.

Στρώνουμε λαδόκολλα σε δύο μικρά ταψάκια, μοιράζουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', γιά 40 περίπου λεπτά.

Στο μεταξύ, ετοιμάζουμε την κρέμα.
Σε βαθύ μπώλ χτυπάμε - αν έχουμε μίξερ χειρός είναι καλύτερα - το βούτυρο με το τυρί και μιά βανίλια.
Όταν το μείγμα χτυπηθεί κι αφρατέψει, αρχίζουμε να προσθέτουμε σιγά σιγά την ζάχαρη άχνη.
Θα πάρει 5 έως 6 φλυτζάνια του τσαγιού ζάχαρη άχνη.
Πολλά είναι, αλλά χρειάζονται τα 6 φλυτζάνια, γιά να γίνει η κρέμα σωστή σε υφή.
Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο.

Όταν τα κέϊκ ψηθούν, τα αφήνουμε να κρυώσουν και κατόπιν συναρμολογούμε την τούρτα.

Ένα κέϊκ κάτω, κρέμα ανάμεσα, ένα κέϊκ πάνω και την ντύνουμε όλη με την υπόλοιπη κρέμα.

Εγώ έτριψα πάνω και λίγη λευκή κουβερτούρα.

ή, 
αν θέλετε κι έχετε υπομονή, κόψτε το κάθε κέϊκ οριζόντια στα δύο, και μοιράστε ανάμεσα την κρέμα, ώστε να σχηματίσετε τέσσερις στρώσεις...

Είναι ωραίο γλύκισμα, στην πιό καλή, κατά τη γνώμη μου, εκδοχή του !

καλό

σε ό, τι κάνετε !

κέϊκ χωρίς αυγά

Κέικ χωρίς αυγά

photos

ερασι τέχνης

250 γραμ βούτυρο

2 φλ τσαγ ζάχαρη (εγώ έβαλα 1 φλ καστανή κι 1 φλ λευκή ζάχαρη, μπορούμε όμως να βάλουμε όποια μας αρέσει)

1,5 φλ τσαγ χυμό πορτοκάλι

3 κ σ κονιάκ ή λικέρ φρούτου

1 βανίλια

1 κ γλ κανέλα

½ κ γλ γαρύφαλλο

το ξύσμα από τα πορτοκάλια που στίψαμε

2 κ γλ μαγειρική σόδα

1 κ γλ μπαίικιν

4 φλ τσαγ φαρινάπ

1 κούπα χοντροκομμένα καρύδια και

προαιρετικά ½ φλ τσαγ σταφίδες

Για να πω  την αλήθεια, έβαλα να φτιάξω ένα “κανονικό” κέικ, με βούτυρο και αυγά,  όταν ανακάλυψα ότι αυγά δεν είχα.

Το  τροποποίησα εξ ανάγκης λοιπόν...

“πώς θα φουσκώσει ένα κέικ χωρίς αυγά ;  γίνεται ;”

Γίνεται !  η συνταγή, ακολουθεί κάπως την λογική της “φανουρόπιτας”, μπορούμε βέβαια να το φτιάξουμε με λάδι (τότε θα είναι vero νηστήσιμο), καθώς και με βούτυρο. Εγώ το έφτιαξα με βούτυρο.

Στην φωτογραφία φαίνεται η υφή στο εσωτερικό του γλυκίσματος. Πρόκειται για μια κανονική υφή κέικ, δεν είναι “καθισμένο”, ούτε “λασπωμένο”, φούσκωσε αρκετά (αν είχε μέσα αυγά θα φούσκωνε περισσότερο) κι εξωτερικά είναι καλά ψημένο, η κρούστα του τραγανή.

Φτιάξτε το κλασικά, χτυπώντας τα υλικά στο μίξερ ή σε μια λεκανίτσα ανακατέψτε τα με το χέρι.

Χτυπάμε πρώτα καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη, προσθέτουμε το μπαίικιν, την βανίλια, την κανέλα, το γαρύφαλλο, το κονιάκ, το ξύσμα.

Κρατάμε την κούπα με το πορτοκάλι πάνω από το μείγμα μας και με ένα κουταλάκι διαλύουμε μέσα την σόδα.

Ανακατεύουμε εναλλάξ στο μείγμα πορτοκάλι και φαρινάπ. Κρατάμε λίγο αλεύρι μέσα στο σακουλάκι του.

Χοντροσπάζουμε τα καρύδια, τα ρίχνουμε μέσα στο σακουλάκι με το αλεύρι που κρατήσαμε, τα ανακατεύουμε μέσα εκεί, μαζί και τις σταφίδες. Έτσι, τα καρύδια όταν τα ρίξουμε στο μείγμα μοιράζονται ομοιόμορφα και δεν κάθονται στον πάτο της φόρμας…

Ντύνουμε την φόρμα του κέικ με αντικολλητική λαδόκολλα. Το έχω εφαρμόσει πιά, για δυό λόγους που μου φαίνονται επαρκείς. Πρώτον, τα κέικ ξεκολλάν χωρίς καμμιά δυσκολία και δεύτερον δεν λερώνονται οι φόρμες κι έτσι δεν χρειάζονται καν πλύσιμο !

Ρίχνουμε το μείγμα μας στην φόρμα  και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180’ ή 200’, εξαρτάται αν ο φούρνος μας είναι δυνατός ή όχι.

Ο δικός μου φούρνος δεν είναι δυνατός, έτσι έψησα στο 200’, για μιάν ώρα και ακόμα 10’, σύνολο 70’.

Βυθίζουμε ένα μαχαίρι στο κέικ πριν το βγάλουμε απ’ τον φούρνο, για να βεβαιωθούμε ότι είναι εντελώς ψημένο.

Η ζύμη αυτή επειδή έχει μιάν ευαισθησία, χρειάζεται περισσότερη προσοχή. Να μην ανοίξετε την πόρτα του φούρνου πριν την μία ώρα. Και να μην βιαστείτε να το κατεβάσετε. Ας ξεροψηθεί απ’ έξω. Ραντίστε το μετά με άχνη.

Είναι μυρωδάτο, εύγευστο κι αν δείξουμε προσοχή, γίνεται πολύ καλό !

Καλό

σε ό, τι κάνετε !

μπισκότα νηστήσιμα, αφράτα κι εύκολα

μπισκοτάκια πανεύκολα,
τραγανά κι αφράτα μαζί,
κατάλληλα γιά παιδιά,
υγιεινά,
γιά εποχή νηστείας και ... όχι μόνο !

την συνταγή, μου έδωσε η Donna Marina

                                                                            

photos 

ερασι τέχνης

Υλικά :

1 φλ. τσαγιού ηλιέλαιο
1/2 φλ. τσ. ζάχαρη
1/4 φλ. τσ. χυμό πορτοκάλι
1/4 φλ. τσ. κονιάκ
ξύσμα από 1 πορτοκάλι
1/2 κουταλ. γλυκού σόδα
1 κ. γλ. κανέλα
1/2 κ. γλ. γαρύφαλλο
3 1/2 ή 4 φλ. τσ. φαρινάπ


Εκτέλεση :

Σε λεκανίτσα βάζω το ηλιέλαιο, την ζάχαρη, το κονιάκ, τον χυμό πορτοκάλι, την σόδα, την κανέλα και το γαρύφαλλο. Ανακατεύω καλά.
Προσθέτω σιγά σιγά το αλεύρι και ζυμώνω με το χέρι μου. Θα πάρει 3 1/2 έως 4 φλυτζάνια φαρινάπ (εμένα μου πήρε 4), ως να γίνει μιά μαλακή, εύπλαστη ζύμη.
Όλη αυτή η διαδικασία δεν χρειάζεται παρά λίγα λεπτά.

Παίρνω μπαλίτσες απ' τη ζύμη, τις στρώνω με το χέρι μου πάνω στον πάγκο (αντί γιά τον πλάστη, μεταχειρίστηκα ένα μπουκάλι του κρασιού γιά να ανοίξω τα ζυμαράκια) και με κουπ πάτ κόβω μπισκότα, σε ό, τι σχήμα θέλω.

Έχω έτοιμες 2 - 3 λαμαρίνες, στρώνω μέσα λαδόκολλα κι ακουμπάω πάνω τα μπισκοτάκια μου.
Με το χέρι ραντίζω πάνω στο κάθε μπισκότο λίγη ζάχαρη.

Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' ή αν ο φούρνος είναι αδύναμος στους 200', γιά 15'. 
Στα 15' ελέγχω. Ίσως χρειάζονται ακόμα 2' - 3'.

Στολίστε τα μυρωδάτα !
Συνοδεύουν τον καφέ μας, το τσάϊ
ή , λιχουδιά των παιδιών !

Γιά να μείνουν φρέσκα τα μπισκότα, τα διατηρούμε μέσα σε σιδερένιο κουτί ή σε γυάλα που κλείνει αεροστεγώς.

Καλό σε ό, τι κάνετε !