Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2011

ρυζόγαλο

.
ρυζό - γαλο
.
(όπως λέμε, ο μπάρμπα Μπίλιος είχε ένα γαλο...)
.
.
φωτογραφίες
Ερασι τέχνης
.


.

.
.

έφτιαξα ρυζόγαλο γιά πρώτη φορά !
ρώτησα τη μητέρα φυσικά, γιά το πώς το φτιάχνουν, αλλά τελικά έκαμα λίγο και του κεφαλιού μου (φυσικά !).
μου φάνηκε πανεύκολο
και το αποτέλεσμα είναι σωστό.
.
το ρύζι στο μπωλάκι είναι όχι πιό πυκνό απ' όσο χρειάζεται.
το ρύζι δεν έγινε λαπάς, ούτε έμεινε al dente.
το όλον δεν είναι λιγωτικά γλυκό.
σωστό δηλαδή, κατά τη γνώμη μου φυσικά, διότι περί ορέξεως, ξέρετε τι λέει ο λαός μας...
.
.
γιά να φτιάξουμε 5 - 6 μπωλάκια ρυζόγαλο. θα χρειαστούμε :
.
4 κουταλιές της σούπας ρύζι - όχι ρύζι σπειρωτό όπως γιά πιλάφι, αλλά λίγο πιό ντωτό, όπως γιά σούπα, γιά γεμιστά ή γιά ρυζότο
1 1/2 φλυτζάνι του τσαγιού νερό
3 1/2 φλ. τσ. γάλα γιά βράσιμο
1/2 φλ. τσ. κρύο γάλα γιά να διαλύσω το corn flour
4 κ.σ. corn flour και λίγο άρωμα βανίλιας ή καλύτερα 1 φακελάκι ανθος αραβοσίτου ( κρέμα βανίλιας)
6 - 7 κουταλιές της σούπας ζάχαρη (selon le gout / η ποσότητα ζάχαρης κατά προτίμηση...)
.
.
.

σε μικρό κατσαρολάκι έβαλα τη 1 1/2 κούπα νερό κι έριξα μέσα το ρύζι, να βράσει.
το αφίνουμε σιγά σιγά να βράσει περίπου γιά ένα δεκάλεπτο, σκεπασμένο στην πιό χαμηλή θερμοκρασία - στο 1 ή στο 1/2.
.
παράλληλα, στη διπλανή φωτιά βάζουμε σε κατσαρόλι να βράσουν 3 1/2 φλ. τσ. γάλα.
κρατάμε χώρια, κρύο το μισό φλυτζάνι.
.
στο σκεύος με το 1/2 φλυτζάνι γάλα προσθέτουμε 6 - 7 κουταλιές της σούπας ζάχαρη και το φακελάκι ανθος αραβοσίτου βανίλια. το ανακατεύουμε πολύ καλά, ως να διαλυθεί.
.
.
μόλις το ρυζάκι βράσει και πιεί το νερό του, το ρίχνουμε στην κατσαρόλα με το βρασμένο γάλα κι ανακατεύουμε καλά.
το βάζουμε πάνω σε σιγανή φωτιά κι ανακατεύοντας συνέχεια ρίχνουμε λίγο λίγο το διαλυμένο corn flour .
ανακατεύοντας διαρκώς σε σιγανή φωτιά, περιμένουμε ως να πήξει η κρέμα (γύρω στα 5').
μην περιμένετε η κρέμα να γίνει πέτρα... θα σφίξει και μετά, κρυώνοντας μέσα στο πιάτο κι αργότερα στο ψυγείο.



.
το ρίχνουμε με κουτάλα σε 5 ή 6 μπωλάκια κι αν θέλουμε πασπαλίζουμε κανέλλα.
.
.
.
καλήν επιτυχία
στο ρυζόγαλό σας !
.
.
.
.
.
.
.


9 σχόλια:

  1. Επειδή θα θεωρηθεί κατάχρηση του χώρου σου δεν γράφω αναμνήσεις από το ρυζόγαλο αρκεί που με έκανε ςνα γυρίσω πίσω 50 χρόνια!!
    Καλό απόγευμα, φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @
    Ξανθούλα,
    ΑΞΙΑ έχει
    να τις γράψεις αυτές τις αναμνήσεις !

    εδώ, αν θέλεις...

    είναι σπουδαίο να λεν οι άνθρωποι
    αυτό που έχουν στο μυαλό ή στη θύμηση ή στις αισθήσεις τους.

    καμία κατάχρηση χώρου !
    εδώ είν' ΕΛΕΥΘΕΡΑ να γράφετε ό, τι, και όσο θέλετε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με την άδεια σου λοιπόν!!
    Είμαι στο δημοτικό και πάμε σχολείο πρωί απόγευμα.
    Διακοπές δεν υπάρχουν για μένα αλλά μόνο δουλειά στο μαγαζάκι του μπαμπά ή στα χωράφια.
    Αρμέγει η μαμά τις κατσίκες και στην γκαζιέρα του μαγαζιού (ευτυχώς τότε δεν είχαμε ΔΕΗ να πληρώνουμε φόρο!!) βράζω το γάλα με την επίβλεψη του μπαμπά και φτιάχνω ρυζόγαλο ή κρέμα για το απογευματινό μας. Μέσα στο μυαλό μου είναι αυτή η σκηνή. Τρώμε και αυτά που περισσεύουν τα φυλάμε στο φανάρι για τα τρόφιμα για την επομένη.
    Πολλά φιλιά κι ευχαριστώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @
    πρώτα, σε ευχαριστώ, που το μοιράστηκες.

    έπειτα σκέφτομαι,
    από μιά πλευρά είσαι τυχερή που τό χεις ζήσει αυτό !
    στο μυαλό και στην καρδιά μας έχουμε κρατήσει πολλά πράγματα απ' τα παιδικά χρόνια...

    εγώ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Ξανθούλα !

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @
    Ξανθή,
    δε λέω, καλές είναι οι black forest και τα
    choco brownies
    που κατακλύσαν τα μαγαζιά (και τα νεοελληνικά γούστα), εδώ και χρόνια...

    υπάρχουν όμως παραδοσιακά πράγματα,
    πολύ απλά, πολύ αθώα, και εξαιρετικά γευστικά
    που καλό είναι
    να τα θυμόμαστε...

    ξέρω ότι συμφωνείς σ' αυτή τη λογική...

    καλησπερίζω :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συμφωνώ απόλυτα, απλά κάποιες φορές μας πιάνει κάτι κι αναπολούμε περισσότερο τα παλιά, ενώ άλλες μας πιάνει ο μοντερνισμός μας και φτιάχνουμε φαγητά που είναι πέρα από τις παλιές παραδοσιακές συνταγές. Εγώ βέβαια πολλά από αυτά τα νέα τα κάνω χάριν πειραματισμών αλλά λέω κιόλας αφού δεν πάω στα in εστιατόρια που σερβίρονται όλα τούτα δίνοντας μια περιουσία ας τα φτιάξω στο σπίτι μου για τους αγαπημένους μου.
    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @
    κι εγώ πειραματίζομαι...
    και κακά φτιάχνω και τρελά,μοντέρνα και ό, τι...
    όμως, το θέμα δεν είναι αυτό.
    το θέμα είναι ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ !
    κι εμείς -οι ενήλικες που έχουμε ξεφύγει - αλλά κυρίως τα παιδιά, να έχουν γνώση τα παιδιά...

    τέλος,
    καλή νύχτα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @
    ξαναδιαβάζω το τελευταίο μου σχόλιο...

    ποτέ δε θα φύγει η δασκάλα από μέσα μου ;
    ποτέ ;!
    φτού ! τι κόλλημα κι αυτό που έχω...

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γιατί να φύγει;; εγώ δεν το λέω κόλλημα το λέω αγάπη. Και βέβαια τα παιδιά όλου του κόσμου όπως λέω εγώ, πρέπει να μάθουν να σωθούν!!!
    Καλό απόγευμα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή