φοντύ - la fondue savoyarde

το κλασικό fondue

των Ελβετικών και των Γαλλικών Άλπεων

photos

ερασι τέχνης

είναι ένα κέρασμα παρεϊστικο, βραδυνό καλύτερα, χειμωνιάτικο καλύτερα, χουχουλιαστό, φρέσκιας διάθεσης και παιχνιδιού.

γιά να φτιάξουμε αυτό το κλασικό fondue, χρειαζόμαστε :

κίτρινα τυριά μαλακά. η ποσότητα εξαρτάται από τα άτομα που θα φαν.

500 γραμ. είναι καλά γιά 2 - 3 άτομα

750 γραμ. είναι καλά γιά 4 - 5 άτομα

κανονικά, αυτό το fondue φτιάχνεται με τυρί beaufort, γραβιέρα comté και emmental.

εμείς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε emmental, γραβιέρα comté υπάρχει σε μερικά μπακάλικα, αλλά βέβαια μπορούμε μιά χαρά να χρησιμοποιήσουμε αποκλειστικά ελληνικά τυριά, κίτρινα μαλακά, όπως π.χ. γραβιέρα Νάξου, καλό κασέρι κ.τ.λ.

θα προσαρμόσετε κατά βούληση...

υλικά :

-250 γραμ. μαλακή γραβιέρα και

250 γραμ. γραβιέρα comté ( ή άλλη ) και

250 γραμ. emmental

κόβουμε όλα τα τυριά σε μικρούς κύβους

- ψωμάκι χωριάτικο, κομμένο σε μικρά κομμάτια

- 1 σκελίδα σκόρδο

- 5 cl kirsch ( προαιρετικά : είναι λικέρ κερασιού, μπορούμε όμως να χρησιμοποιήσουμε και λικέρ άλλης γεύσης ή καθόλου) 

- 25 cl λευκό κρασάκι

- μοσχοκάρυδο

- 1 κουταλάκι του γλυκού corn flour

- ένα κατσαρόλι με χοντρό πάτο ή αν έχουμε ένα κατσαρόλι βαρύ, εμαγιέ.

ψιλοκόβουμε την σκελίδα του σκόρδου και τρίβουμε με αυτό εσωτερικά το κατσαρολάκι μας.

ρίχνουμε στο κατσαρόλι το kirsch και το κρασί και το βάζουμε σε μεσαία φωτιά

προσθέτουμε τους κύβους τυρί , κρατάμε χαμηλά τη φωτιά κι ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα, ως να λιώσουν τα τυριά.

τρίβουμε από πάνω λίγο φρέσκο μοσχοκάρυδο.

όταν τα τυριά λυώσουν, διαλύουμε μέσα την κουταλίτσα corn flour, που θα "δέσει" τον χυλό.

αν έχουμε ειδικό σκεύος γιά fondue, ρίχνουμε μέσα τον χυλό του τυριού και σερβίρουμε στο τραπέζι.

αν δεν έχουμε το ειδικό σκεύος, σερβίρουμε στο τραπέζι κατ' ευθείαν με το κατσαρόλι.

κάθονται όλοι γύρω, καρφώνει ο καθένας με το πηρούνι του μιά μπουκιά ψωμί, την βουτάει κυκλικά στο ζεστό τυρί και... τρώει.

χρειάζεται μαζί κι ένα ζεστό κρασάκι.

αν το φτιάξετε,

εύχομαι να το ευχαριστηθείτε ! 

panettone

  Ιταλικό παραδοσιακό γλύκισμα των Χριστουγέννων,

το  Panettone

photos

ερασι τέχνης

έχουν προηγηθεί εδωδά Ελληνικά παραδοσιακά και άλλα γλυκά Χριστουγεννιάτικα, 

όπως 

Χριστόψωμο

μελομακάρονα

Κουραμπιέδες

Τσουρέκια

Κερκυραϊκή Φογάτσα

μπακλαβάς

Mont Blanc με κάστανα 

  

- storytelling -

το Panettone είναι ένα γλύκισμα - τσουρέκι που μου αρέσει πολύ, γι αυτό προσπάθησα και το έφτιαξα...

ένα είδος τσουρέκι που έχει ύψος, βασίζεται στο καλό - αγνό βούτυρο και τα αυγά κι έχει κρυμμένα μέσα του ζαχαρωμένα φρούτα και σταφιδούλες ( καθόλου τεχνητά αρώματα και χρώματα... )

θαρρώ, πως ένα σωστά φτιαγμένο Panettone είναι ωραίο να παρουσιάζεται τυλιγμένο σε διαφάνεια και στολισμένο - γιατί όχι ; - με υφασμάτινες κορδέλλες, σαν ένα κομψό δώρο ! 

αυτό το - αρχικά - Μιλανέζικο γλυκό ψωμί του 15ου αιώνα, έχει πάρει το όνομά του από τον Τόνυ !

« pane di Toni »  , όπου ο ερωτευμένος Τόνυ προσπάθησε να κερδίσει την συμπάθεια του πατέρα της... δουλτσινέας του κι έφτιαξε αυτό το ψωμί.

άλλος μύθος, μας λέει ότι μέσα σε ένα φτωχικό μοναστήρι, η καλογραία κουζινιέρισα έφτιαξε αυτό το ψωμί, το ευλόγησε και του έβαλε από πάνω έναν σταυρό.

γι αυτό, και σήμερα στην Ιταλία τα αυθεντικά Panettone ζυμώνονται στο χέρι κι έχουν επάνω τους έναν σταυρό, που συμβολίζει το ευλογημένο ψωμί.

όπως και να χει, στις ιστορίες αυτές το τέλος είναι ευτυχές, αφού κερδίσαμε ετούτο το πεντανόστιμο γλύκισμα, που, σημειωτέον, οι Ιταλοί προσπαθούν να το χαρακτηρίσουν με "ονομασία προέλευσης".

 

τα υλικά που θα χρειαστούμε γιά 2 Panettone είναι :

750 γραμ αλεύρι (έβαλα αλεύρι γιά τσουρέκι)

35 γραμ χλιαρό γάλα

250 γραμ μυρωδάτο, φρέσκο βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου

200 γραμ ζάχαρη

5 αυγά

μαγιά γι αυτό το αλεύρι ( έβαλα 2 χαρτάκια στεγνή μαγιά )

5 γραμ ρούμι (αν δεν έχετε ρούμι, βάλτε κονιάκ ή ουίσκι ή λικέρ)

βανίλλια

80 γραμ ξανθές σταφίδες

80 γραμ ψιλοκομμένα ζαχαρωμένα φρούτα ( fruits confits - υπάρχουν στα σούπερ μάρκετ ) 

80 γραμ ψιλοκομμένα και λίγο ψημένα αμύγδαλα ( προαιρετικά )

  

-  

σε ένα μπωλ βάζουμε πρώτα τις σταφιδούλες να μουσκεύουν μέσα στο ρούμι

ανακατεύουμε μισή φούχτα από το αλεύρι, με τα 2 φακελάκια μαγιά

σε μπωλ βάζουμε το χλιαρό γάλα, ρίχνουμε μέσα τη μισή φούχτα αλεύρι με τη μαγιά κι ανακατεύουμε να ξεσβωλιάσει το αλεύρι και να σμίξει με το γάλα.

σκεπάζουμε το μίγμα πρώτα με μεμβράνη, έπειτα με πετσέτα και το αφίνουμε 30' κοντά σε ζέστη, γιά να φουσκώσει.

στο μεταξύ, σπάζουμε τ' αυγά και χωρίζουμε προσεκτικά τους κρόκους από τα ασπράδια

χτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη και προσθέτουμε μέσα τη βανίλλια και το ρούμι (χωρίς τις σταφίδες) 

χτυπάμε χώρια τα ασπράδια με μιά πρέζα αλάτι, να γίνουν μαρέγκα.

στα 30' , όταν το ζυμαράκι με τη μαγιά έχει φουσκώσει, προσθέτουμε μέσα τους χτυπημένους κρόκους κι ανακατεύουμε

προσθέτουμε κατόπιν τη μαρέγκα κι αναμειγνύουμε απαλά, με κυκλικές κινήσεις από κάτω προς τα πάνω

προσθέτουμε λίγο - λίγο αλεύρι

αλευρώνουμε τον πάγκο μας, ρίχνουμε πάνω τη ζύμη και συνεχίζουμε να ζυμώνουμε, ως να πάρει όλο το αλεύρι

όταν η ζύμη γίνει ελαστική, βάζουμε πάνω ένα κομμάτι βούτυρο και ζυμώνουμε ως να ενωθεί καλά και να το πάρει μέσα. 

συνεχίζουμε έτσι, ζυμώνοντας συνέχεια, ως να πάρει όλο το βούτυρο. 

λαδώνουμε ελάχιστα με το χέρι μας ένα σκεύος, φτιάχνουμε την ζύμη σαν μπάλα και την βάζουμε μεσα. σκεπάζουμε με μεμβράνη κι έπειτα με πετσέτα και αφίνουμε να φουσκώσει κοντά σε ζέστη, γιά μιάμιση ώρα.

όταν η ζύμη φουσκώσει, την ξαναρίχνουμε στον πάγκο (αν χρειαστεί, αλευρώνουμε ελαφρά τον πάγκο) και την ζυμώνουμε πάλι λίγο.

αλευρώνουμε ελαφρά τις σταφίδες. τοποθετούμε τις σταφίδες, τα fruits confits και τ' αμυγδαλάκια πάνω και γύρω απ' τη ζύμη και ζυμώνουμε σιγά - σιγά με κυκλικές κινήσεις, ως να τα πάρει όλα μέσα.

χωρίζουμε τη ζύμη στα 2.

έχουμε ντύσει * τις φόρμες στον πάτο και στα πλάγια με αντικολλητική λαδόκολλα ελαφρά βουτυρωμένη.

βάζουμε τη ζύμη στις 2 φόρμες, σκεπάζουμε με μεμβράνη και με πανί και την αφίνουμε σε ζεστό χώρο, ως να διπλασιαστεί η ζύμη.

ψήνουμε τα Panettone στους 180ο, γιά μιάν ώρα περίπου. βυθίζουμε μέσα ένα μαχαίρι, γιά να σιγουρευτούμε ότι είναι καλά ψημένα.

 

 

τα βγάζουμε, τα αναποδογυρίζουμε κανονικά, τ' αφίνουμε λίγο να κρυώσουν και με το πινέλο τα αλείφουμε με το γλάσο που μας αρέσει. 

 * φόρμες - μακρόστενα δοχεία όπου έψησα τα Panettone βρήκα στο Μοναστηράκι, κοντά στην οδό Αθηνάς, όπου πουλάν είδη κουζίνας... νομίζω όμως πως την ίδια δουλειά θα κάνουν κι οι φόρμες του κέϊκ...

αν το επιχειρήσετε, 

σας εύχομαι 

ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

 

 

 

 

ρεβύθια στο φούρνο

η ρεβυθάδα του χειμώνα !

photo

ερασι τέχνης

ελάχιστα πράγματα γνωρίζω γιά τα ρεβύθια...

"θα σας πω ένα παραμύθι, το κουκί και το ρεβύθι!"

η πριγκήπισσα, που της έστρωσαν να κοιμηθεί πάνω σε τόσα πουπουλένια στρώματα, κι εκείνη ξαγρύπνησε γιατί στο κάτω - κάτω στρώμα είχαν τοποθετήσει ένα ρεβυθάκι...

ο κοντορεβυθούλης σου...

το αλεσμένο ρεβύθι, που έλεγε η γιαγιά μου ότι έπιναν στην Κατοχή, αντί γιά καφέ !

ένα χούμους από ρεβύθια που έφαγα στην έρημο, με ζεστά πιταράκια δίπλα, ψημένα κατάχαμα στην άμμο...



το «κρέας των φτωχών» της γης, διάβασα κάπου...
κι έτσι, χειμώνα καιρό που έβαλε, έβαλα να φτιάξω μιά ρεβυθάδα...


γι αυτή τη σούπα χρειαζόμαστε :

1/2 κ. ρεβύθια
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
ελαιόλαδο
κλωνάκια φρέσκο δεντρολίβανο
αλατοπίπερο
1 κ.σ. μαγειρική σόδα


-
βάζουμε τα ρεβύθια από βραδύς μέσα σε λεκανίτσα με άφθονο νερό.

το πρωί τα σουρώνουμε, βάζουμε πάλι στη λεκανίτσα καθαρό νερό, διαλύουμε μέσα 1 κ. σ. μαγειρική σόδα, ρίχνουμε τα ρεβύθια και τ' αφίνουμε τουλάχιστον γιά μισήν ώρα.

τα ξεπλένουμε καλά 4 - 5 φορές.

μετά, τα βάζουμε σε γάστρα σκεπαστή ή σε πήλινο σκεύος σκεπαστό, με το λαδάκι τους, το αλατοπίπερο, το δεντρολίβανο, το ξερό κρεμμύδι ψιλοκομμένο και νερό αρκετό, να τα σκεπάζει και δυό δάχτυλα ακόμα.

κλείνουμε καλά το καπάκι της γάστρας.
βάζουμε το φαγητό σε ζεστό φούρνο και ψήνουμε στο 180 ή στο 200, γιά τρείς ώρες περίπου...


νομίζω, ότι η σούπα ρεβύθια έγινε έτσι καλύτερη - μακράν ! - από όταν τη φτιάχνουμε στην κατσαρόλα...

σερβίρουμε στα πιάτα, στίβοντας φρέσκο λεμόνι.


αχ, ας είχαμε κι έναν χωριάτικο φούρνο, με ξύλα !...

 φτιάξτε το !

χειμωνιάτικο και καλό είναι !

Choucroute

Choucroute

- προσαρμοσμένο -

photos

ερασι τέχνης

- storytelling -

ετούτο εδώ

το αφιερώνω στη φίλη μου τη Χρυσούλα,

που μου διηγήθηκε
την παρακάτω θαυμαστή ιστορία 

γιά τα λάχανα των παιδικών της χρόνων !

"Κάθε Πρωτοχρονιά, το παραδοσιακό μας φαγητό ήταν το  

λάχανο τουρσί με χοιρινό.

Είχαμε στο σπίτι μας ένα μεγάλο βαρέλι, όπου η μάνα μας, κάθε Σεπτέμβρη έβαζε να φτιάξει τα λάχανα τουρσί.

Πρώτα, έφτιαχνε αλατόνερο και γέμιζε το βαρέλι.

Έπειτα έπαιρνε λάχανα, τους χάραζε από πάνω δυό χαρακιές σαν σταυρό και τα έχωνε ολόκληρα μέσα στην άρμη. Έκαμνε μετά ένα γερό στεφάνι από αμπελόβεργες και το έβαζε πάνω απ' τα λάχανα, γιά να τα κρατήσει μέσα στην άρμη. 

Το βαρέλι με τα λάχανα είχε κάτω μιά βρυσούλα. Επειδή το αλάτι κάθεται κάτω, η μάνα μας άδειαζε απ' τη βρυσούλα το νερό, το ανακάτευε και το έριχνε ξανά μέσα. Όταν τα λάχανα κιτρίνιζαν ήσαν έτοιμα.

Ξύνιζαν κι έτσι είχαμε γιά όλον τον χειμώνα.

Εμείς είμαστε στον Έβρο, αλλά ξέρω ότι λάχανο τουρσί φτιάχνανε σ' όλην τη Θράκη και τη Μακεδονία."

  

Το choucroute 

που συνηθίζεται στις κρύες χώρες της δυτικής αλλά και της ανατολικής Ευρώπης,

είναι επίσης ένα φαγητό, που φτιάχνεται από λάχανο τουρσί και κρέας χοιρινό ή λουκάνικα ή λαρδί ή και με όλα αυτά.

Γιά να πω την αλήθεια μου, δεν το έχω φάει στον Έβρο, αλλά το γεύτηκα πριν χρόνια, αρχικά στην Γαλλική Αλσατία και στη Γερμανία, κι από τότε το φτιάχνω τουλάχιστον μιά φορά κάθε χρόνο, συνήθως την παραμονή των Χριστουγέννων.

Φυσικά, το έχω προσαρμόσει. Δεν φτιάχνω από πριν το λάχανο τουρσί - όπως είναι το κανονικό -, αλλά βάζω μέσα στο φαγητό μπόλικο λεμόνι κι έτσι δεν είναι μακριά από την αυθεντική του γεύση. Ίσως μάλιστα έτσι γίνεται και πιό ελαφρύ...

Αν σας αρέσουν λοιπόν τα ξινά λάχανα, μιά χειμωνιάτικη γιορτινή μέρα να φτιάξετε choucroute.

Χρειαζόμαστε γι αυτό :

- ένα ολόκληρο λάχανο, που θα το πλύνουμε και θα το ψιλοκόψουμε
- λουκάνικα ό, τι είδος σας αρέσει - προτιμήστε χωρίς βαρειά καρυκεύματα
- καπνιστό χοιρινό (όπου ψωνίζουμε αλλαντικά, θα ζητήσουμε να μας κόψουν π.χ. καπνιστό μπούτι χοιρινό, φέτες όχι λεπτές, αλλά αρκετούς πόντους χοντρές )
- λευκό κρασί
- λεμόνια


πλένουμε το φρέσκο λάχανο και το ψιλοκόβουμε.

αν έχουμε χωριάτικα λουκάνικα, τα κόβουμε κομμάτια.
αν έχουμε τύπου Φρανκφούρτης ή κρέας καπνιστό, τα κρατάμε ολόκληρα.

βάζουμε σε κατσαρόλα ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε το χωριάτικο λουκάνικο.

μόλις ψηθεί λίγο, το σβύνουμε με λευκό κρασί, ρίχνουμε στην κατσαρόλα το λάχανο και ανακατεύουμε.

αλατοπιπερώνουμε γενναιόδωρα,
σκεπάζουμε και το αφίνουμε σε χαμηλή φωτιά να μαραθεί το λάχανο και να μαλακώσει.

τότε προσθέτουμε τις καπνιστές φέτες κρέας ή τα λεπτά λουκάνικα,
στίβουμε μέσα δυό λεμόνια, δοκιμάζουμε να έχει αλάτι και το αφίνουμε σκεπασμένο να γίνει λίγο ακόμα.

σερβίρουμε ζεστό σε πιατέλα, απ' όπου ο καθένας βάζει στο πιάτο του ό, τι του αρέσει.

σας χαιρετώ

και αν το φτιάξετε

σας εύχομαι

ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Chicken pot pie

κοτόπουλο και λαχανικά σε ζύμη,

μαγειρεμένο σε πήλινα τσουκαλάκια

Chicken pot pie

για το φαγητό αυτό, χρειαζόμαστε :

- ψιλοκομμένα κομματάκια κοτόπουλου
- ψιλοκομμένα λαχανικά, κρεμμύδι ξερό και φρέσκο, 1 σκελίδα σκόρδο, άνιθο, μαϊντανό, μανιτάρια, καρότα, αρακά, πράσο (μπορούμε να μη βάλουμε κάτι, αν δεν μας αρέσει...)
- ζύμη σφολιάτα
- μιά κουταλιά σούπας κόρν φλάουρ



σε βαθύ σκεύος βάζουμε ελαιόλαδο (αν θέλουμε και λίγο φρέσκο βούτυρο)
και ρίχνουμε μέσα να τσιγαρίσουμε το κρεμμύδι και το πράσο.

σε λίγο, προσθέτουμε τα κομματάκια κοτόπουλο και τη σκελίδα σκόρδο.
γυρίζουμε με μιά ξύλινη κουτάλα, ως να τσιγαριστεί καλά το κοτόπουλο.

προσθέτουμε τα κομμένα καρότα, τον άνιθο, το μαϊντανό και τα γυρίζουμε λίγο.

προσθέτουμε τα μανιτάρια
(αρακά δεν έβαλα)

σκεπάζουμε το φαγητό και το αφίνουμε λίγην ώρα να βράσει, σε σιγανή φωτιά.
τα λαχανικά βγάζουν μέσα αρκετό ζουμάκι, που δεν πρέπει να το πιεί...

σε μισό ποτήρι νερό διαλύουμε μιά κουταλιά της σούπας κόρν φλάουρ
και το ρίχνουμε σιγά - σιγά στο φαγητό ανακατεύοντας.
φτιάχνουμε έτσι μιά πηχτουλή σάλτσα.

σβήνουμε τη φωτιά, κατεβάζουμε το φαγητό και το αφίνουμε λίγο στην άκρη, να κρυώσει.

στο μεταξύ, ετοιμάζουμε μικρά πήλινα δοχεία
ή, αν δεν έχουμε, ένα μεγάλο πήλινο.

με πινέλο, τα λαδώνουμε μέσα (ή τα βουτυρώνουμε)

* παίρνουμε φύλλα σφολιάτας, ακουμπάμε πάνω τα πήλινα και με μαχαίρι κόβουμε γύρω τη ζύμη, τόσο όσο χρειάζεται, γιά να στρώσουμε μέσα στα δοχεία.

κατόπιν, με ένα κουτάλι γεμίζουμε μέσα κάθε πήλινο, με το κοτόπουλο, τα λαχανικά και το πηχτουλό ζουμάκι τους.

κόβουμε άλλον ένα δίσκο σφολιάτα, με το πινέλο τον βρέχουμε γύρω - γύρω, σκεπάζουμε το πήλινο τσουκαλάκι και πιέζουμε στις άκριες με τα δάχτυλά μας, να κολλήσει η ζύμη και να σφραγίσει αεροστεγώς.
ανοίγουμε με το μαχαίρι μας σε δυό τρία σημεία το ζυμάρι, γιά να βγαίνει ο αέρας όσο ψήνεται.
αν θέλουμε, φτιάχνουμε με το ζυμάρι που περίσσεψε φυλλαράκια και τα στολίζουμε από πάνω.

λαδώνουμε με το πινέλο μας 

ψήνουμε σε φούρνο προθερμασμένο, στους 200', τουλάχιστον γιά 45' ή, ως να ροδοψηθεί η σφολιάτα

*
μπορούμε να μην βάλουμε σφολιάτα, ως βάση, μέσα στο δοχείο μας.
σ' αυτήν την περίπτωση βάζουμε κατ' ευθείαν το φαγητό μέσα στο τσουκαλάκι και σκεπάζουμε με τη σφολιάτα μόνο από πάνω.

αν βάλουμε σφολιάτα και μέσα, ως βάση, επειδή το φαγητό έχει υγρό, καλύτερα να ακουμπήσουμε τη σχάρα του φούρνου κατάχαμα, γιά να στεγνώσει η βάση .

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

Γ. Ρίτσος

από το ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟ ΤΣΟΥΚΑΛΙ

..............................................................

Η Καρδια μου σημερα, δε μοιαζει με κανενα συγνεφο
χρυσο που λαμπαδιαζει στο λιογερμα,
μητε με κανεναν αγγελο που στρωνει το τραπεζι μες στα δεντρα του παραδεισου,
τιναζοντας με τ' ασπρα του φτερα τα ψιχουλα των αστρων
απ' τις γενειαδες των παλιων Αγιων.

Τιποτα τετοιο !

 
Η Καρδια μου ειναι τωρα ενα φαρδυ χωματενιο τσουκαλι,
που μπηκε πολλες φορες στη φωτια.
που μαγειρεψε χιλιαδες φορες για τους φτωχους
για τους ξωμαχους, για τους περαταρηδες
για τους εργατες και για τις πικρες μαναδες τους,
για τον πεινασμενο ηλιο, για τον κοσμο-ναι για ολο τον κοσμο-
ενα φτωχο, καπνισμενο μαυρισμενο τσουκαλι,
που κανει καλα τη δουλεια του,
που βραζει αγρια ραδικια του βουνου, κι αρια και που,
κανα κοψιδι κρεας,
κι απο κατου συδαυλιζουν τη φωτια τα πεινασμενα αδελφια μου,
καθενας βαζει και το ξυλο του,
καθενας καρτεραει το μερτικο του.

Καθονται γυρω-γυρω, μαζι με τ' αρνια και τα γελαδια,
οπως καθοσαστε τωρα εσεις τριγυρω μου,
μιλανε για τη βροχη, για τον ηλιο, για την ειρηνη,
μιλανε για τον καιρο, για τη σπορα, για τη σοδεια,
για κεινο το σημαδι που ολο και περισσοτερα ματια το κοιταζουν,
για κεινο το αστρο που δε σβηνει με κανεναν ανεμο,
κι οι πεθαμενοι μαζευονται γυρω απο την ταβλα μας,
και περιμενουν κι αυτοι το μερτικο τους.
Και τουτο το τσουκαλι βραζει, βραζει τραγουδωντας.

...................................................................................................

Μ' ολο που το ξερεις πως εχεις ακομη να κλαψεις πολυ
ωσπου να μαθεις τον κοσμο να γελαει.

Ενα τσουκαλι λοιπον. Τιποτ' αλλο.
Πηλινο μαυρισμενο τσουκαλι,
βραζοντας, βραζοντας και τραγουδωντας,
βραζοντας πανω στου ηλιου τη φωτια, και τραγουδωντας.

Χριστούγεννα ζυγώνουν...

Παρ' όλα τα μεγάλα κοινωνικά & οικονομικά προβλήματα 
που αντιμετωπίζουμε, ως λαός και ως έθνος, 
τις γιορτινές μέρες που πλησιάζουν ας κάνουμε μιά προσπάθεια, 
όσο και όπως ο καθένας μας μπορεί, 
ώστε να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους γύρω μας,
να τους ενθαρρύνουμε
και να τους δώσουμε λίγη χαρά !


Ας ξαναστήσουμε στη φωτιά το τσουκάλι μας...

Κι ας είναι εφέτος, 
το τσουκάλι του φτωχού (εμού του ιδίου), του ξένου, του μουσαφίρη, του μόνου, του γέροντα, του παιδιού, του γείτονα, του φίλου, το τσουκάλι των ανθρώπων γύρω μας... 


Με αυτή τη σκέψη,
- Χριστούγεννα που έρχονται ! -
μετά από 6 περίπου μήνες σιωπής, ας επικοινωνήσουμε ξανά σε τούτον εδώ τον χώρο...  

 ΑΝΑ ΚΑΛΕΣΤΕ !

 

Καταργείται αιφνιδιαστικά ο Ιστορικός, Δημόσιος Φορέας

Ενημέρωσης του Ελληνικού Λαού

Σιγεί αιφνιδιαστικά ο Ελληνικός Εθνικός Οργανισμός

Παραγωγής Πολιτισμού.

Σε Δημοκρατικά πολιτεύματα

η Αδέσμευτη Ενημέρωση

και

η Παραγωγή Πολιτισμού - σε όφελος του Δημοσίου Συμφέροντος

αποτελούν ύψιστα κοινωνικά αγαθά

Η πραξικοπηματική κατάργησή τους

είναι πρόβλημα πολιτικό - δηλώνει μέγα Έλλειμμα Δημοκρατίας

.

.

.

Η ανιστόρητη απόφαση ανοίγει μέσα στην κοινωνία Ασκούς του Αιόλου.

Θα έπρεπε, οι πολίτες να απαιτήσουμε από τους άλλους 2 εταίρους που συμμετέχουν στην κυβέρνηση

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΤΟΥΣ, μέχρι η κυβέρνηση

να πάρει πίσω την απόφαση

για το κλείσιμο της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.

Πού βρίσκονται και πώς θα παρέμβουν ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ

Οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου ;

Οι πανεπιστημιακοί ;

Οι δικαστικοί ;

Οι καλλιτέχνες ;

Τα σωματεία όλων των εργαζομένων ;

Η αυτοδιοίκηση ;

Οι επιστήμονες ;
 Εμείς, ο κόσμος ;

…………………………………………

.

.

.

Ως ένδειξη ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

εμού, του απλού, ανώνυμου πολίτη,

προς την Ελληνική, Δημόσια Ραδιοτηλεόραση

και για όσο θα σιγεί η λαλιά του λαού

ετούτο εδώ το blog , που λειτουργεί από το 2006

θα σιγήσει. 

Θα σιγήσει επίσης και το νεώτερο blog μου,

το σχετικό με την διατροφή.

Και ΑΝ – ό μη γένοιτο !- τα μεσάνυχτα απόψε τολμήσουν να σιγήσουν τον πομπό της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης

τότε

από την ώρα μηδέν
- 0 -
εγώ θα μουρμουράω
διαρκώς

Τσομπανάκος ήμουνα

Προβατάκια φύλαγα

• Τσομπανάκος  
•  
•  

Εντράδες - φασολάκια με κρέας

Εντράδα ! Κρέας με φασολάκια 

photos ερασι τέχνης

- storytelling -

"θα φτιάξουμε μιάν εντράδα !" θυμάμαι τη γιαγιά μου να λέει.
κι εγώ στο νου μου έφερνα τότε αυτόματα, ένα κρέας μαγειρεμένο ελαφρά στην κατσαρόλα, με φρέσκια ντοματούλα κι ολόφρεσκα, ελαφριά λαχανικά.

είναι φανερό ότι ο όρος "εντράδα"  προέρχεται από τα λατινικά και δηλώνει την εισαγωγή.
"εισαγωγικό" δηλ. φαγητό...

ο, κατά Παύλον Παλαιολόγον, "εκπολιτιστής του Ελληνικού ουρανίσκου", Νικόλαος Τσελεμεντές, περιγράφει τις εντράδες :
"αυτός ο τρόπος παρασκευής είναι μάλλον γαλλικός, .... το φαγητό δεν γίνεται πολύ λιπαρόν, ούτε καβουρδίζεται πολύ το κρέας, συνεπώς είναι και πολύ εύπεπτον"  

σημειώνω και μιά λεπτομέρεια :  η λέξη στα Ελληνικά δεν προφέρεται απαλά, με - ντρ, αλλά προφέρεται με d ανάμεσα →  ενdράδα
αυτά τα ολίγα περί εντράδας και πάμε τώρα να φτιάξουμε το φαγάκι μας...



θα χρειαστούμε :

- κρέας κομμένο (απ' τον χασάπη) σε μικρά κομματάκια . (εδώ χρησιμοποιούμε μοσχάρι, αλλά μπορεί να γίνει και με αρνί)
- φασολάκια
- κολοκυθάκια
- πατατούλες
- φρέσκια ντομάτα, τριμμένη
- 1 ξερό κρεμμύδι
- λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
- λίγο δυόσμο



στην κατσαρόλα κόβουμε ένα ξερό κρεμμύδι , ρίχνουμε μαζί και τα κομματάκια κρέας και τα γυρίζουμε λίγο, να πιούν τα υγρά τους.

προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο, τριμμένη ντομάτα, λίγο νερό, μιά πρέζα ζάχαρη, αλάτι, πιπέρι,
αφίνουμε να πάρει βράση το φαγητό
μόλις αρχίσει να βράζει το σκεπάζουμε καλά και χαμηλώνουμε τη φωτιά στον ελάχιστο βρασμό.
αφίνουμε έτσι το κρέας να σιγοβράζει περίπου γιά μιαν ώρα.

στα 50' ή στα 60' το ανοίγουμε, προσθέτουμε λίγο νερό
προσθέτουμε τα φασολάκια
τις πατάτες
τα κολοκυθάκια
τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, τον δυόσμο
και αλατοπίπερο.
- αν θέλουμε, μπορούμε στο φαγητό να βάλουμε μόνο κολοκυθάκια ή μόνο φασολάκια, αλλά με τα δυό μαζί γίνεται καλύτερο... ακόμα, αν θέλουμε μπορούμε να ψιλοκόψουμε και μιά σκελίδα σκόρδο ή να παίξουμε με τον μαϊντανό και τον δυόσμο... -

αφίνουμε έτσι το κρέας με τα λαχανικά να σιγοβράζουν σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία, γιά μιαν ώρα.

γίνεται έτσι ένα πιάτο ελαφρύ, φρέσκο, με τα χρώματα και τ' αρώματα του ελληνικού καλοκαιριού μέσα !

να είναι καλό

ό, τι κάνετε !

Αθηναϊκή !

Αθηναϊκή !

( πάει να πει : ψάρι βραστό με μαγιονέζα ! )

photos ερασι τέχνης

πρώτα καθαρίζουμε και πλένουμε τα λαχανικά που θα βάλουμε στην ψαρόσουπα.

πατάτες, ξερά κρεμμύδια, κολοκυθάκια, καρότα, σέλινο και μιά φρέσκια ντοματούλα.

 

σε ευρύχωρη κατσαρόλα βάζουμε μπόλικο νερό, ρίχνουμε μέσα τα λαχανικά, λίγο λάδι, αλατοπίπερο κι αφίνουμε να βράσουν τα λαχανικά περίπου γιά 15 '. 

στο μεταξύ, ως να βράσουν τα λαχανικά, βάζουμε να φτιάξουμε την  μαγιονέζα



χτυπάμε στο μίξερ ένα αυγό, 1 γεμάτη κουταλιά σούπας μουστάρδα, 1 γεμάτη κουταλιά σούπας ξύδι και αλατοπίπερο.
μόλις χτυπηθούν λίγο, ενώ το μίξερ δουλεύει συνέχεια, ρίχνουμε σιγά - σιγά λάδι (καλύτερα ηλιέλαιο), όσο χρειάζεται, ως να σφίξει η μαγιονέζα.
βάζουμε την μαγιονέζα να περιμένει στο ψυγείο.

ετοιμάζουμε το ψάρι που θα βράσουμε.

* (εγώ, στο ψάρι αγαπώ πιό πολύ το κεφάλι. Έτσι, αν βρώ ωραίο, μεγάλο κεφάλι από φρέσκο ψάρι, το προτιμώ... φυσικά, ο καθείς παίρνει και βράζει το ψάρι που του αρέσει...)

πλένουμε το ψάρι, το αλατίζουμε

αν η κατσαρόλα μας έχει διχτάκι, όπου μπορούμε μέσα να βράσουμε το ψάρι, το βάζουμε να βράσει στο διχτάκι, μέσα στο νερό όπου βράζουν τα λαχανικά.
αν δεν έχουμε τέτοιο διχτάκι, ρίχνουμε το ψάρι κατ' ευθείαν μέσα στο ζωμό με τα λαχανικά.
αφίνουμε το ψάρι να βράσει με τα λαχανικά, γιά 20' περίπου.

σουρώνουμε σε άλλη κατσαρόλα.

κρατάμε χώρια το ζωμό
χώρια τα λαχανικά
χώρια το ψάρι.


τα λαχανικά :
τα κόβουμε σε πιατέλα μικρά κομάτια.
τα ραντίζουμε με λίγο λαδολέμονο
αν θέλουμε, τρίβουμε φρέσκο πιπέρι.

η σούπα :
αν θέλουμε, μπορούμε να αλέσουμε λίγα λαχανικά και να τα ρίξουμε στο ζωμό
ή
να βράσουμε στο ζωμό ρύζι, γιά να φτιάξουμε σούπα
ή
να κάνουμε τη σούπα αυγολέμονο.


το ψάρι :
το καθαρίζουμε και το ξεκοκκαλίζουμε προσεκτικά, ώστε να μην μείνει μέσα κανένα λέπι ή αγκάθι.

τέλος, η Αθηναϊκή :

σε μεγάλο μπωλ, ανακατεύουμε απαλά τα κομμένα λαχανικά, το ψάρι σε κομματάκια, λίγη κάππαρη ή ψιλοκομμένα αγγουράκια τουρσί και ελάχιστη μαγιονέζα.

σε πιατέλα βάζουμε όλο αυτό,
με τα χέρια μας του δίνουμε το σχήμα του ψαριού,
το καλύπτουμε με μιά στρώση μαγιονέζας,
το στολίζουμε από πάνω με κάππαρη ή με ψιλοκομμένα βραστά καρότα κ.τ.λ.
 

voilà !

η Αθηναϊκή μαγιονέζα !

σας εύχομαι

ό, τι καλό !

Γλυκό με μπισκότα, δροσερό, καλοκαιρινό !

Δροσερό γλύκισμα με μπισκότα

photos ερασι τέχνης

Γιά να πω την αλήθεια, αυτό το γλύκισμα το είχα γιά χρόνια, ολωσδιόλου ξεχάσει...

Ξέρετε πώς γίνεται αυτό... Θες ολοένα να ανακαλύπτεις καινούργια όμορφα πράγματα, ολοένα ψάχνεσαι, ανακαλύπτεις ξάφνου το περίφημο cheesecake,  ανακαλύπτεις το άλλο περίφημο tiramisù al mascarpone, ε, στον δρόμο κάπου ξεχνιέσαι...

Στην Κέρκυρα φέτος, ανηφόρισα το καντούνι της Γκίλφορντ. Εκεί, πιό πάνω από το Duomo, των Αγίων Ιακώβου και Χριστοφόρου και αρκετά πριν φτάσει κανείς στην Porta Remounda, ο φίλος μου ο Νίκος έχει από καιρό ανοίξει ένα μαγαζάκι, μιά τρύπα μαγαζάκι δηλαδή, όπου όμως εκεί μέσα μπορείς κάθε πρωί να βρεις εκλεκτά, ολόφρεσκα ζεστά αλμυρά προϊόντα και πολύ καλά γλυκίσματα.

"Εκλεκτά και πολύ καλά" σημαίνει όχι βιομηχανοποιημένα, αλλά καθημερινή, μικρή, σπιτική παραγωγή.

Εκεί μέσα ανακάλυψα το ταψί με το δροσερό μπισκοτογλυκό και δεν χρειάστηκε καν να ρωτησω πώς το φτιάχνουν, γιατί ξύπνησε στο μυαλό μου η παιδική γεύση κι η ανάμνηση. 

Γιά ένα μέτριο pyrex, 

χρειαζόμαστε τετράγωνα μπισκότα petit beurre Παπαδοπούλου (κλασσική αξία αυτή !)

2 φακελλάκια βανίλλια κρέμα πιάτου Γιώτη (άλλη κλασσική αξία κι αυτή !)

ένα μέτριο κομμάτι βούτυρο

και λίγη μαρμελάδα φράουλα ή βερύκοκκο ή κάτι τις να μας αρέσει...

τόσο ταπεινά και τόσο απλά !

φτιάχνουμε, όπως ακριβώς την γράφει η συσκευασία, μιά διπλή δόση κρέμα πιάτου βανίλλια (δύο φακελλάκια δηλαδή, διπλό γάλα, διπλή ζάχαρη κ.τ.λ...)

μόλις κατεβάσουμε την κρέμα απ' τη φωτιά βάζουμε μέσα μιά κουταλιά της σούπας βούτυρο κι ανακατεύουμε καλά.

- προαιρετικά, χτυπάμε μιά morfat και προσθέτουμε στην κρέμα μας  δυό  τρεις μεγάλες κουταλιές morfat.
είναι προαιρετικό, αλλά το συνιστώ... η κρέμα, με το βούτυρο και την morfat γίνεται σαν κρέμα ζαχαροπλαστικής ! -

βουτάμε ένα ένα τα μπισκότα σε ζεστό γάλα, χωρίς να τα λιώσουμε.

στρώνουμε μιά στρώση μπισκότα σε όλον τον πάτο του pyrex.

από πάνω στρώνουμε λίγη λιγότερη απ' τη μισή κρέμα.

πάνω απ' την κρέμα σκορπάμε εδώ κι εκεί τελίτσες μαρμελάδας.

δεύτερη στρώση βρεγμένα μπισκότα

την υπόλοιπη κρέμα από πάνω

τελειώνω με σταλαγματιές μαρμελάδας, όσες θέλω...

τόσο απλό, γλυκό φτωχικών εποχών, αλλά αξεπέραστο !

δοκιμάστε το μιά φορά...

γίνεται ανάρπαστο από παιδιά και μεγάλους !

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι φτιάχνετε !   

Φρικασσέ

Φρικασσέ

photos ερασι τέχνης

Υπάρχουν διαφόρων λογιώ*

Φρικασσέ.

 Στην πραγματικότητα, το φαγητό αυτό μπορεί να γίνει (και γίνεται...) με όλων των ειδών τα κρεατικά, με όλων των ειδών τα θαλασσινά και με αρκετά λαχανικά...

Στην Ελλάδα,  η συνηθέστερη εκδοχή του φρικασσέ, είναι κατσικάκι ή αρνάκι βρασμένο με μαρούλια. Παρ' όλ' αυτά, το φτιάχνουν και με αγκινάρες, με διάφορα χόρτα, με σταμναγκάθι, με μανιτάρια ή ό, τι λαχανικό έχει ή συνηθίζει η κάθε περιοχή...

Ακόμα, η Ελληνική εκδοχή του φρικασσέ απαιτεί αυγολέμονο.

Ξυνούτσικο και στιβαρό αυγολέμονο.

Πάμε λοιπόν γιά την **κλασσική Ελληνική εκδοχή :

Φρικασσέ με κατσικάκι, 

βρασμένο με υπέροχα φρέσκα μαρούλια απ' το περβόλι, που μου τα χάρισε η φίλη μου η Regina

και με ξυνούτσικο αυγολέμονο.

Στην κατσαρόλα βάζουμε  ελαιόλαδο, ανάβουμε τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα αρκετά ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμμυδάκια.

Τα γυρίζουμε ένα δυό λεπτά και προσθέτουμε το κατσικάκι , που το έχουμε καλά πλύνει και κόψει σε μερίδες.

Τα τσιγαρίζουμε γιά λίγο μαζί, ρίχνουμε έπειτα αρκετό ψιλοκομμένο άνιθο, προσθέτουμε νεράκι ως να σκεπαστεί το κρέας, χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά και το αφίνουμε σκεπασμένο να σιγοβράσει γιά μιάν ώρα περίπου.

Στο μεταξύ, πλένουμε και χοντροκόβουμε τα μαρούλια.

Σε αυτή τη φάση η μαμά μου, βράζει νερό σε μιά μεγάλη κατσαρόλα, ρίχνει μέσα το χοντροκομμένο μαρούλι και το ζεματάει γιά δευτερόλεπτα, ώστε να φύγει εντελώς η πικράδα του μαρουλιού...
Κατόπιν το σουρώνει στο μεγάλο σουρωτήρι, μέσα στον νεροχύτη και πετάει το νεράκι, που είναι πράσινο... 

Όταν το κρέας γίνει, ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα μαρούλια κι αφίνουμε να σιγοβράσουν μαζί με το κρέας περίπου γιά μισήν ώρα.

Στίβουμε σε μπωλ δυό λεμόνια.

Μόλις το φαγητό γίνει σβήνουμε τη φωτιά. Χτυπάμε αμέσως σε βαθουλό σκεύος δυό αυγά και προσθέτουμε στάλα - στάλα το στιμμένο λεμόνι. Με κουτάλα της σούπας προσθέτουμε στο αυγολέμονο σιγά - σιγά αρκετό απ' το ζουμάκι του φαγητού, συνεχίζοντας να χτυπάμε.

Ρίχνουμε στην κατσαρόλα το αυγολέμονο και προσέχουμε να ανακατευτούν καλά τα υλικά.

Έτοιμο το φρικασσέ με κατσικάκι και μαρούλια !

να είναι καλό

ό, τι κι αν φτιάχνετε !

*  πρόκειται γιά ντοπιολαλιά :)

**πρόκειται γιά την παλαιά γραφή της λέξης (με δύο -σ)

παπαρδέλες με αχιβάδες (alle vongole)

παπαρδέλες με αχιβάδες

- alle vongole -

photos ερασι τέχνης

είναι ένα ιδιαίτερο πιάτο !

γιά τους λάτρεις των ζυμαρικών !

σε κατσαρόλα ή σε βαθύ τηγάνι ψιλοκόβουμε ξερό κρεμμύδι ή μερικά φρέσκα κρεμμυδάκια.
ρίχνουμε λίγο καλό ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε ελαφρά.
ρίχνουμε μέσα ένα πακέτο αχιβάδες (υπάρχουν κατεψυγμένες αχιβάδες , αν δεν έχουμε φρέσκες) και γυρίζουμε λίγο.
ψιλοκόβουμε μέσα 2 σκελίδες σκόρδο, αλατοπιπερώνουμε.
σβύνουμε με μισό ποτηράκι του κρασιού βότκα.

έχουμε πλύνει και ψιλοκόψει 1 πακέτο μανιτάρια.
τα ρίχνουμε μέσα,
ρίχνουμε και 1 τριμμένη φρέσκια ντομάτα,
κλείνουμε καλά το καπάκι της κατσαρόλας κι αφίνουμε να σιγοβράζουν 15' - 20'.

τέλος, προσθέτουμε μιά κρέμα γάλακτος κι αφίνουμε να πάρει μιά βράση και να δέσει η σάλτσα.


σε βαθειά κατσαρόλα βράζουμε αλατισμένο νερό με έναν κόμπο ελαιόλαδο και ρίχνουμε τις παπαρδέλες.
αν τα ζυμαρικά είναι σπιτικά ή φρέσκα, προσέχουμε τον χρόνο βρασμού.
τα ζυμαρικά πρέπει να "στέκονται" και όχι να λιώσουν... ίσως χρειάζονται μόνον ελάχιστα λεπτά.
δοκιμάζουμε και τα σουρώνουμε.

τα λούζουμε αμέσως με την σάλτσα αχιβάδες - μανιτάρια και τα σερβίρουμε * με  τριμμένο τυρί.

* υπάρχει και η άποψη ότι με τα θαλασσινά δεν σερβίρουμε τριμμένο τυρί.
δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτή... νομίζω ότι με τα ζυμαρικά το τυρί ταιριάζει πάντα... 

* μπορούμε φυσικά να χρησιμοποιήσουμε όποιο ζυμαρικό μας αρέσει...

ό, τι φτιάχνετε να είναι καλό !