Ταραμοκεφτέδες

Ταραμοκεφτέδες

είναι καιρός τώρα, που δεν πηγαίνει το χέρι να πετάξει μήτε μιά μπουκιά απ' ό, τι τρόφιμο περισσεύει στο ψυγείο. τα πράγματα που μένουν, σκέφτομαι να τα συντηρούμε , με μια συνειδητή οικιακή οικονομία να τα ανακυκλώνουμε, τέλος να τα χρησιμοποιούμε.

έτσι έγινε με την ταραμοσαλάτα, που έμεινε στο ψυγείο από την Καθαρά Δευτέρα.
την κοίταζα λίγες μέρες, κι ύστερα αποφάσισα ότι κάπως έπρεπε να τη διαχειριστούμε...

ταραμοκεφτέδες, λοιπόν !

κανονικά οι ταραμοκεφτέδες γίνονται, ζυμώνοντας  ταραμά με βρεμένο ψωμάκι.
εγώ όμως τώρα είχα την ταραμοσαλάτα έτοιμη, ο ταραμάς, το ψωμί, το κρεμμύδι, το λεμόνι και το λάδι ήταν ήδη μέσα.

ψιλόκοψα επιπλέον μπόλικο φρέσκο δυόσμο κι ανακάτεψα στην ταραμοσαλάτα . έριξα και λίγο πιπέρι.

 σκέφτηκα ότι στον ταραμά ταιριάζει το ουζάκι. έβαλα λοιπόν  λίγο ούζο μέσα.

πρόσθεσα και λίγη τριμμένη φρυγανιά, ως να σφίξει η ζύμη.

έπλασα με το χέρι τα κεφτεδάκια και τα έβαλα γιά μιάν ώρα στο ψυγείο .

μετά τα αλεύρωσα και τα τηγάνισα σε καυτό λάδι, όπως τους κανονικούς κεφτέδες.

et voilà !

τρώγονται ζεστά, ξεροψημένα, με λεμόνι από πάνω
και φυσικά μαζί
ένα ουζάκι ή τσίπουρο !

εις υγείαν !

εύχομαι να είστε καλά !

σκορδαλιά και aïoli

Σκορδαλιά 

απανταχού της Ελλάδος

Aïoli

της Προβηγκίας και της Μεσογείου 

- storytelling -

το Σκόρδο.

ξέρετε τι γράφει ο Ηρόδοτος ;

στην Αίγυπτο καλλιεργούσαν πολύ σκόρδο.

ο Ηρόδοτος λοιπόν αναφέρει, ότι η πρώτη κοινωνική σύγκρουση στην ιστορία της ανθρωπότητας

έγινε από τους εργάτες που έχτιζαν την πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο, όταν σταμάτησαν να τους δίνουν σκόρδο, γιά τροφή (!)

Γνωρίζουμε ότι εδώ και 5.000 χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το σκόρδο.

Η ιστορία του ξεκίνησε πρώτα στο μακρινό Καζακστάν και στο Τατζικιστάν, στον δρόμο του μεταξιού και στις στέπες,

στην Μεσόγειο ύστερα

κι έπειτα στον Καύκασο, στο Αφγανιστάν και στις βόρειες Ινδίες.

Στην Οδύσσεια, ο θεός Ερμής έδωσε ως αντίδοτο, σκόρδο στον Οδυσσέα, γιά να μην τον μετατρέψει η Κίρκη σε χοίρο. 

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, του απέδιδαν εξαιρετικήν ισχύ και τάϊζαν με αυτό τους στρατιώτες τους, στην ύπαιθρο.

Οι Έλληνες αθλητές επίσης, κατανάλωναν ποσότητες σκόρδου γιά να δυναμώσουν. 

Σήμερα, εκτός από τις διαδεδομένες δεισιδαιμονίες που προσδίδουν στο σκόρδο "ιδιαίτερες" ικανότητες, η επιστήμη το χρησιμοποιεί γιά θεραπευτικούς σκοπούς, κι όλοι σχεδόν οι λαοί το εντάσσουν στη διατροφή τους.

Τρία απλά, κοντινά μας παραδείγματα που μου ήρθαν στον νου, είναι :

ο περίφημος μεζές της Καταλανικής κουζίνας, όπου πάνω σε ζυμωτό ζεστό, φρυγανισμένο ψωμάκι σταλάζουν ελαιόλαδο κι ύστερα τρίβουν απάνω σκελίδα σκόρδο .

το βρίσκεις παντού, όπου υπάρχει φαγητό στην Καταλωνία, κι αν θέλεις προσθέτεις πάνω ντομάτα,  ή σαρδέλα ή τυρί ή κρεμμύδι ή αλλαντικό, τέλος, ό, τι υπάρχει... 

 

* η  aïoli της Προβηγκίας - και της Μεσογείου  γενικότερα  

και φυσικά η Ελληνική μας σκορδαλιά 

- αλιάδα των Ιονίων νήσων - από το λατινικό allium (σκόρδο)

η  Γαλλική aïoli - "ail" σκόρδο και "oli" λάδι, δεν είναι ακριβώς σκορδαλιά.

μοιάζει περισσότερο με μαγιονέζα με σκόρδο μέσα.

 βάζουν στο γουδί μερικές σκελίδες σκόρδο με λίγο αλάτι και χτυπάν καλά, να λιώσει.

προσθέτουν 1 ή 2 αυγά και συνεχίζουν γιά ώρα να ανακατεύουν γερά με το γουδοχέρι, ως να γίνει η  πάστα ομοιόμορφη . κατόπιν, προσθέτουν σιγά - σιγά καλό ελαιόλαδο και το δουλεύουν με το γουδοχέρι πάλι, ως να πάρει περίπου την μορφή της μαγιονέζας.  

μερικοί, χτυπάν μαζί με τα αυγά και μιά μεγάλη κουταλιά μουστάρδας.

το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό, κάτι ανάμεσα σε σκορδαλιά, σκορδάτη μαγιονέζα ή sauce, που τρώγεται με ψάρι, θαλασσινά ή λαχανικά. 

η Ελληνική μας σκορδαλιά τώρα...

κι εδώ οι αποψεις διίστανται ! γιά να μην πω "τριίστανται..."

γιά παράδειγμα, η Βαϊα στας Σέρρας, μου έλεγε : "η σκορδαλιά, παιδί μου, γίνεται με καρύδι !"

με καρύδι θυμάμαι, την έφτιαχνε κι η θεία Χρυσούλα. 
.

ο πατέρας μου, μου έλεγε : "η σκορδαλιά , παιδί μου, γίνεται με μπαγιάτικο, μουσκεμένο ψωμί !" και του άρεσε να τη χτυπάει  ώρα πολλή, στο γουδί, μόνος του.
.

εμένα, η σκορδαλιά μου αρέσει ελαφριά, φτιαγμένη με πατάτα. 

κι οι εποχές προχώρησαν, και δεν χρειάζεται εμείς να σπάμε τα χέρια μας με το γουδί, αφού υπάρχει το μίξερ και μας ευκολύνει. έτσι λέω...

κι αυτήν την απλή συνταγή γιά σκορδαλιά θα δώσω.

χρειαζόμαστε :

- πατάτες, ανάλογα με την ποσότητα που θέλουμε να φτιάξουμε

- σκελίδες σκόρδο, ανάλογα με το πόσο δυνατή ή ελαφριά μας αρέσει η σκορδαλιά

- ξύδι

- αλατοπίπερο

- καλό ελαιόλαδο

καθαρίζουμε πατάτες και τις βράζουμε καλά, σε αλατισμένο νερό.

μόλις οι πατάτες μαλακώσουν τις σουρώνουμε

στο μεταξύ, βάζουμε στο μπλέντερ μερικές καθαρισμένες σκελίδες σκόρδο, να λιώσουν,

ρίχνουμε μέσα και τις ζεστές πατάτες κι αφίνουμε να γίνουν σαν πουρές.

προσθέτουμε λίγο ξύδι, πιπέρι

κι όσο συνεχίζει να χτυπάει, προσθέτουμε από πάνω σιγά - σιγά το ελαιόλαδο.

όταν πάρει την υφή της σκορδαλιάς, σταματάμε το μπλέντερ και δοκιμάζουμε.

μπορεί να χρειάζεται αλάτι ή λίγο ξύδι ή λάδι.

την σκορδαλιά την τρώμε ημέρα σαν τη σημερινή, 25η Μαρτίου, ημέρα του Γένους, 

με μπακαλιάρο τηγανιτό ή όπως αλλιώς μας αρέσει φτιαγμένος.

τρώγεται ωραία και με πατζάρια, με κολοκυθάκια τηγανιτά και με ό, τι ο καθείς αγαπάει.

* την  aïoli του Νότου, εδόξασε ο ποιητής Φρειδερίκος Μιστράλ

ο οποίος το 1891 ίδρυσε εφημερίδα, και της έδωσε το όνομα  "aïoli".

γράφει ο Μιστράλ : "η aïoli συμπυκνώνει μέσα της τη ζεστασιά, τη δύναμη, τη χαρά και την ελαφράδα που έχει ο ήλιος της Προβηγκίας (δηλ. του Νότου),

αλλά έχει και κάτι ακόμα, μπορεί και διώχνει τις μύγες.

Σε αυτούς που δεν τους αρέσει, όσοι σκέφτονται το λάδι μας και το σκόρδο μας και το στομάχι τους αυτά δεν τ' αντέχει, να μην τριγυρνάνε γύρω μας..."  

 

σας εύχομαι να είστε καλά !

μακάρι του χρόνου, τέτοια μέρα,

να είμαστε όλοι καλά, να ξανανταμώσουμε...

Βολβοί

φτιάχνουμε βολβούς τουρσί !

η συνταγή της φίλης μου Μαρίας

οι φίλοι μου, η Μαρία και ο Κωστάκης, αγαπάν πολύ τους βολβούς, τους φτιάχνουν ολοχρονίς επί πολλά χρόνια κι αυτό μου επιτρέπει να ισχυρίζομαι ότι οι δυό τους γνωρίζουν τα μυστικά αυτού του καλού μεζέ. 

η συνταγή που θα δώσουμε παρακάτω είναι γιά βολβούς αγοραστούς, δηλαδή τους καλλιεργημένους βολβούς, που βρίσκουμε στο super market ή σε μανάβηδες. αυτό έχει τη σημασία του, γιατί άλλη μεταχείρηση θέλουν οι αγοραστοί - καλλιεργημένοι βολβοί, κι άλλη οι άγριοι, που μαζεύονται στο ύπαιθρο.

οι άγριοι χρειάζονται πρώτα ξεπίκρισμα, ενώ γιά τους καλλιεργημένους, που βρίσκουμε συνήθως στα μανάβικα, δεν είναι απαραίτητο.  

παίρνουμε τους βολβούς και καθαρίζουμε την εξωτερική φλούδα τους, όπως στα ξερά κρεμμύδια.
αν οι βολβοί δεν είναι πολύ μικροί σαν μπίλιες, αλλά είναι μεγαλύτεροι, χαράζουμε ελαφρά στη βάση τους με το μαχαίρι ένα μικρό σταυρό, γιά να απορροφήσουν αργότερα το ξύδι.

τους βάζουμε σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό κι αλατάκι να βράσουν, περίπου γιά 15' - 20', ως να τσιμπιώνται με το πηρούνι, χωρίς να λιώσουν.
τους κατεβάζουμε και τους σουρώνουμε.

φτιάχνουμε ένα μείγμα με νερό και ξύδι, 1 προς 1, δηλαδή γιά κάθε 1 ποτήρι νερό, 1 ποτήρι ξύδι.
βάζουμε μέσα τους βολβούς να σκεπαστούν και τους αφίνουμε 3 - 4 ώρες, να πιούν ξύδι.

όταν τους βγάλουμε απ' το ξύδι, τους βάζουμε σε γυάλινο βαζάκι με καλό ελαιόλαδο να τους σκεπάζει.

καλή Σαρακοστή

εύχομαι σε όλους !

Ασουρέ

Aşure

ή

"Βαρβάρα"

Όταν ο Νώε έπιασε στεριά…

Λέγεται, ότι η ιστορία του "Ασουρέ" ξεκινά την ημέρα που ο Νώε και η οικογένειά του σώθηκαν από τον κατακλυσμό και τις πλημμύρες.

Όταν τα νερά κατέβηκαν και η κιβωτός έπιασε στεριά, μάζεψαν για να γευματίσουν ό, τι καρπό είχε απομείνει στο πλοίο.

Το πιάτο αυτό, ονομάστηκε "Ασουρέ"

Η λέξη Ασουρέ προέρχεται από την αραβική λέξη “Ασαρα” που σημαίνει δέκα, δέκατη.

Οι Μουσουλμάνοι το σερβίρουν στις 10 του πρώτου μήνα του Ισλαμικού ημερολογίου.

Στους Έλληνες Χριστιανούς είναι τρόφιμο πανάρχαιο. Έχει την ίδια βάση με το κόλλυβο και συμβολίζει την πανσπερμία.  

Φτιάχνεται και μοιράζεται στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας, γι αυτό και το γλυκό ονομάζεται «Βαρβάρα»

Ασουρέ

το γλυκό έφτιαξε ο Στέλιος

 

photos 
ερασι τέχνης

υλικά :

250 γραμ. στάρι
250 γραμ.ζάχαρη
50 γραμ. ξανθές σταφίδες
50 γραμ. μαύρες σταφίδες
- τις σταφίδες , αν θέλουμε, τις έχουμε μουλιάσει σε κονιάκ ή σε κρασί -
χοντροσπασμένα καρύδια
χοντροσπασμένα μύγδαλα
ρόδι
ξερά βερίκοκα
λίγη κανέλα
ανθόνερο
λίγο ψιλό σιμιγδάλι ή νισεστέ
φιστίκια Αιγίνης και κουκουνάρι (προαιρετικά)



από βραδύς βάζουμε το σιτάρι να φουσκώσει σε ένα μπωλ με νερό.
το πρωί το βράζουμε στη χύτρα γιά μισή ώρα, μέσα σε 1 λίτρο νερό.
όταν ανοίξουμε τη χύτρα, ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη κι αφίνουμε να πάρει δυό βράσεις,
ρίχνουμε και τις σταφίδες, να πάρουν κι αυτές μιά βράση.

το πήζουμε λίγο (ας μην είναι εντελώς σφιχτό, θα σφίξει αργότερα) ανακατεύοντας μέσα λίγο σιμιγδάλι ή νισεστέ.

προσθέτω μέσα μύγδαλα και καρύδια

ανακατεύω και σερβίρω σε μικρά μπωλ.

όταν κρυώσει , το ραντίζω από πάνω με ανθόνερο και κανέλλα, σκορπίζω μύγδαλα, καρύδια, ψιλοκομμένα ξηρά βερίκοκα και ρόδι.

* σημείωση του ερασι τέχνη :

"εις την Πόλιν",
πάνω στην περίφημη οδό İstiklal,
(İstiklâl Caddesi - Grande Rue de Péra)
η οποία ξεκινά από την πλατεία Ταξίμ και φτάνει (αν δεν μπερδεύομαι) ως την γέφυρα του Βοσπόρου,
στην μέση περίπου αυτού του πολύ ωραίου πεζόδρομου,
υπάρχει ένα παραδοσιακό, καταπληκτικό, χαμηλών τόνων μαγαζί (το Saray) που θαρρώ όμως, πως ό, τι τροφή φτιάχνει (καθώς και το ασουρέ του),  είναι αυθεντική και περίφημη!

από κει και οι 2 παρακάτω φωτογραφίες.
 

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !

Σφολιάτα

Σφολιάτα  φύλλο πίτας

εύκολη, βήμα προς βήμα.

από την Άσπα

photos

ερασι τέχνης

Φύλλο γιά πίτες έμαθα να ανοίγω,

σφολιάτα όμως δεν έχω κάνει ποτέ...

Αυτήν τη σφολιάτα την έφτιαξε η Άσπα.

Παρακολουθώντας την, μου φάνηκε εύκολη.

Την φωτογράφησα βήμα - βήμα, γιά να την φτιάξουμε.

Γιά 2 πίτες, θα χρειαστούμε 4 φύλλα σφολιάτας. 2 φύλλα γιά την κάθε πίτα. ένα πάνω κι ένα κάτω.

Χρειαζόμαστε 1 κιλό αλεύρι γιά όλες τις χρήσεις,

λίγο λάδι,

ελάχιστο ξύδι,

αλατάκι

και χλιαρό νερό.

Ζυμώνουμε ως να γίνει μιά κανονική ζύμη.

Την ραντίζουμε με λίγο αλεύρι και την αφίνουμε τουλάχιστον μισή ώρα στην άκρη, να ξεκουραστεί.

Στο μεταξύ σε ένα μπωλ μαλακώνουμε 250 γραμ. βιτάμ μαζί με ένα κομμάτι (περίπου 100 γραμ.) φυτίνη.

Αφού ξεκουραστεί η ζύμη, με τα χέρια μας την φορμάρουμε λίγο σα φρατζόλα

και την κόβουμε σε 4 ίδια κομμάτια

παίρνουμε το κάθε ένα μπαλλάκι, το ανοίγουμε με τον πλάστη
και το αλείφουμε καλά με βούτυρο σε όλην την επιφάνεια.

όπως φαίνεται στη φωτογραφία ,
παίρνουμε τις δύο άκριες του φύλλου, την αριστερή και τη δεξιά και τις γυρίζουμε προς τα μέσα, ώστε να σμίξουν αντικρυστά.

βουτυρώνουμε καλά όλην αυτήν την επιφάνεια.

τώρα παίρνουμε την πάνω και την κάτω άκρη και τις διπλώνουμε κι αυτές αντικρυστά πρός τα μέσα.

βουτυρώνουμε καλά όλην την επιφάνεια.

πάλι διπλώνουμε τις δύο πλαϊνές άκριες, την δεξιά και την αριστερή, αντικρυστά προς τα μέσα.

βουτυρώνουμε καλά

τέλος,
πάλι την πάνω και την κάτω άκρη, αντικρυστά προς τα μέσα.

με τα χέρια μας το φορμάρουμε αυτό, σαν μπαλλίτσα,
το ραντίζουμε με αλεύρι και το αφίνουμε στην άκρη.

ακριβώς το ίδιο, κάνουμε και με τα υπόλοιπα τρία φυλλαράκια.

κατόπιν τα σκεπάζουμε με μεμβράνη και τα βάζουμε στο ψυγείο.
εκεί, μπορούν να σταθούν από λίγην ώρα, έως ώρες...

όταν έρθει η στιγμή να φτιάξουμε την πίτα, βάζουμε λίγο αλεύρι πάνω στον πάγκο μας,
κι ανοίγουμε ένα - ένα τα φυλλαράκια κανονικά..

 

κάθε μπαλλάκι είναι ένα φύλλο σφολιάτας.
στην πίτα βάζουμε ένα πάνω κι ένα κάτω.

το πάνω φύλλο, το αλείφουμε με λάδι ή ένα μείγμα από χτυπημένο αυγό με λίγο γάλα.
χαράζουμε και ψήνουμε.

όταν ψηθεί είναι πολύ καλή η σφολιάτα !

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

Μάφινς σοκολάτας

Μάφινς Σοκολάτας

photos 

ερασι τέχνης

γιά 12 μάφινς :

1/2 βιτάμ μαλακό
1 γεμάτο φλυτζάνι ζάχαρη
3 αυγά
2 φλυτζάνια farin up
1 φλυτζάνι γάλα
1 κουβερτούρα
3 κουταλ.σ. κακάο




σε αντικολλητικό σκεύος βάζουμε το γάλα, την κουβερτούρα, το βούτυρο, τη ζάχαρη και το κακάο.
τα λυώνουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας διαρκώς.
το κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφίνουμε στην άκρη να περιμένει.  

σε λεκανίτσα αδειάζουμε το farin up.

χτυπάμε σε μπωλ τα αυγά και τα προσθέτουμε στο μίγμα σοκολάτας ανακατεύοντας, ως να ενσωματωθούν εντελώς.

στην λεκανίτσα με το αλεύρι προσθέτουμε σιγά σιγά το μίγμα σοκολάτας.
ανακατεύουμε απαλά, να ενωθούν τα υλικά.

βουτυρώνουμε μιά φόρμα γιά μάφινς, την αλευρώνουμε, την αναποδογυρίζουμε στον νεροχύτη και τινάζουμε το παραπανίσιο αλεύρι.

με βαθειά κουταλίτσα μοιράζουμε τα 12 μάφινς.

ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200', γιά 20 έως το πολύ 30'. δεν χρειάζεται να παραστεγνώσουν.

γνώμη μου είναι ότι τα μάφινς καλύτερα να τα φτιάχνουμε την ημέρα που θα φαγωθούν.
έστω, να μείνουν και γιά την επόμενη, όχι όμως γιά περισσότερο.

γιά τους εραστές της σοκολάτας !

* προαιτερικά, 

μπορούμε μέσα να σταλάξουμε και λίγο κονιάκ ή αλκοόλ της αρεσκείας μας, με την προϋπόθεση να ταιριάζει με τη σοκολάτα...

να είναι καλό

ό, τι κι αν φτιάχνετε !

Χριστόψωμο

Χριστόψωμο !

photo 

ερασι τέχνης

υλικά :

1 κιλό αλεύρι - πήρα αλεύρι γιά τσουρέκια, αλλά νομίζω πως και το αλεύρι γιά όλες τις χρήσεις ή το  αλεύρι γιά ψωμί, θα είναι το ίδιο κατάλληλο.

2 φακελάκια ξηρή μαγιά 

1/2 φλυτζ του τσαγιού ζωϊκό βούτυρο, μαλακωμένο

1 ή 2 σπυριά μαστίχα Χίου 

1 φακελάκι μαχλέπι

1 κουταλάκι γλυκάνισο

3 κουτ. σ. ζάχαρη

1 φλυτζάνι φρέσκο γάλα - όχι γεμάτο

4 αυγά

μιά πρέζα αλάτι

1 καρύδι

σουσάμι

σε μπρίκι βάζουμε 1 ποτήρι νερό και βράζουμε μέσα το μαχλέπι. κατόπιν το αφίνουμε στην άκρη, ως να γίνει χλιαρό. όταν χλιάνει το σουρώνουμε, πετάμε τους σπόρους μαχλέπι και κρατάμε το χλιαρό νερό γιά το ζύμωμα.

στο multi χτυπάμε τις 3 κουτ. ζάχαρη μαζί με τα 2 σπυράκια μαστίχα, ως να γίνουν σκόνη. μετά, προσθέτουμε μέσα και το γλυκάνισο, να κοπεί κι αυτό.

σε λεκανίτσα βάζουμε το αλεύρι ανακατεμένο με την ξηρή μαγιά.

ανοίγουμε στη μέση μιά λακουβίτσα και ρίχνουμε το χλιαρό νερό με το άρωμα μαχλέπι, το λυωμένο βούτυρο, τη ζάχαρη με την τριμμένη μαστίχα και το γλυκάνισο, το αλάτι, το γάλα και 3 αυγά .  

ζυμώνουμε γερά, όπως το ψωμί.

όταν η ζύμη είναι έτοιμη και δεν κολλάει πιά στα χέρια μας, την αφίνουμε σκεπασμένη μέσα στη λεκανίτσα (αν μπορούμε και κοντά σε μιά πηγή θερμότητας) ως να φουσκώσει και να γίνει διπλή.

βουτυρώνουμε ένα ταψί, το ραντίζουμε με αλεύρι και τινάζουμε μέσα στον νεροχύτη, να φύγει το αλεύρι που περισσεύει.

κόβουμε 4 μικρά κομμάτια ζυμάρι , γιά να κάνουμε τον σταυρό.

στρώνουμε όμορφα τη ζύμη στο στρογγυλό ταψί, αραιώνουμε το 4ο αυγό με γάλα ή με νερό και αλείφουμε με πινέλο από πάνω το Χριστόψωμο.

στη μέση κάνουμε με το χέρι μας ένα βαθούλωμα και χώνουμε το καρύδι.

με τα 4 κομματάκια ζύμης φτιάχνουμε 4 μπαστούνια και σχηματίζουμε τον σταυρό.

περνάμε και τον σταυρό με το αυγό.

ραντίζουμε με το σουσάμι.

ψήνουμε στους 200', σε προθερμασμένο φούρνο, περίπου γιά 1 ώρα.

* γίνεται ένα εξαιρετικό, μυρωδάτο κι αφράτο Χριστόψωμο.

εύχομαι καλό,

σε ό, τι φτιάχνετε !

 

κάστανο κρέμα

κάστανο κρέμα  

(ή μαρμελάδα κάστανο)

photos 

ερασι τέχνης

είναι η πρώτη φορά που έφτιαξα κάτι τέτοιο.

το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό ως υφή και γεύση.

θα σας πω τις αναλογίες που έβαλα, και είχα τελικά ένα βαζάκι  
κρέμα κάστανου.

- ένα πιάτο καλοβρασμένα κάστανα με το φλούδι τους.
τα καθάρισα καλά, τα ζύγισα και ήσαν καθαρισμένα 250 γραμμάρια.

- 300 ml νερό

- 200 γραμ. ζάχαρη

- λίγο κονιάκ, μιά βανίλια και 1/2 στιμμένο λεμόνι




έριξα τα καθαρισμένα κάστανα στον κάδο του μίξερ και τα άλεσα.

 

σε κατσαρόλα έβαλα το νερό, τη ζάχαρη και τη βανίλια και τους έδωσα μιά βράση.
έριξα μέσα τα αλεσμένα κάστανα, χαμήλωσα τη φωτιά κι ανακάτευα συνέχεια, γιά να μην πιάσει η κρέμα.
χρειάστηκε περίπου 1/2 ώρα γιά να δέσει, σε πολύ χαμηλή φωτιά.

10' πριν γίνει, έριξα μέσα το κονιάκ
και
5' πριν γίνει, έριξα μέσα το στιμμένο λεμόνι, ανακατεύοντας πάντα.

στο μεταξύ, είχα αποστειρώσει στον φούρνο ένα βαζάκι.
όταν η κρέμα κάστανο έδεσε, την έβαλα καυτή μέσα στο βάζο, σφράγισα σφιχτά και το άφισα ανάποδα γυρισμένο, ως να κρυώσει.

η κρέμα κάστανο - άλλοι την λέν μαρμελάδα - είναι πολύ γευστική.
γίνεται εύκολα, αν έχουμε βρασμένα κάστανα.

την αποθηκεύουμε όπως τις μαρμελάδες στο ψυγείο.
ίσως αργότερα χρησιμέψει, γιά να φτιάξουμε έναν κορμό κάστανου.

εύχομαι να είναι καλό,

ό, τι κάνετε !

τάρτα μελιτζάνας

τάρτα μελιτζάνας

photo ερασι τέχνης

χρειαζόμαστε 4 - 5 μελιτζάνες φλάσκες
3 ολόκληρες σκελίδες σκόρδο
ρίγανη
1 κούπα τριμμένα τυριά (γραβιέρα, φέτα ή, ό, τι έχουμε)
1 κρέμα γάλακτος
1 φύλλο σφολιάτας
μερικές ντομάτες


καθαρίζουμε τις μελιτζάνες, τις κόβουμε κομματάκια, τις αλατίζουμε, τις βάζουμε σε λεκάνη με νερό να ξεπικρίσουν.

τις σουρώνουμε και τις τηγανίζουμε σε λάδι.
μέσα στο τηγάνι με το λάδι ρίχνουμε και τις τρεις ολόκληρες σκελίδες σκόρδο και λίγη ρίγανη.

μόλις τηγανιστούν πετάμε το σκόρδο και σουρώνουμε τις μελιτζάνες.

τις βάζουμε σε λεκάνη, τις λιώνουμε με το πηρούνι, τις ανακατεύουμε με μιά κούπα τυριά και με την κρέμα γάλακτος.

 σε βουτυρωμένο ταψάκι στρώνουμε 1 φύλλο σφολιάτας, τη γέμιση και από πάνω στρώνουμε παντού λεπτές φέτες ντομάτας. ρίχνουμε ρίγανη.

ψήνουμε στο 200', ως να ροδοψηθεί η τάρτα.

η συνταγή είναι της φίλης μου Μαρίας Θ.

την φτιάχνουμε πολλά χρόνια.

είναι γιορταστική και γιά κάθε περίσταση.

εύχομαι να είστε πάντα καλά !

Παντζαροσαλάτα

Παντζαροσαλάτα δροσερή κι απλή

photo

ερασι τέχνης

5 - 6 βρασμένα παντζάρια 

(Χρειαζόμαστε μόνο το κόκκινο, τον βολβό δηλαδή. Γιά ευκολία, στα μανάβικα των σούπερ μάρκετ πωλούνται βρασμένα, συσκευασμένα σε πακετάκια)

1/2 κιλό στραγγισμένο γιαούρτι
χοντροκομμένο καρύδι

λίγες κουταλιές καλό ελαιόλαδο

ελάχιστο ξύδι

αλατοπίπερο

μερικές ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο (ποσότητα κατά βούληση, αλλά προσοχή, δεν φτιάχνουμε σκορδαλιά !)

ψιλοκόβουμε τα παντζάρια σε τετράγωνα κομματάκια .

τα ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά - όχι όλο το καρύδι .

δοκιμάζουμε να είναι σωστό στο αλάτι, στο ξύδι και στο σκόρδο .

αυτή η σαλάτα είναι εορταστική, κατάλληλη γιά τραπέζι, μπουφέ κ.τ.λ., άρα, καλύτερα να είμαστε κρατημένοι στο σκόρδο...

τέλος, αφού ανακατέψουμε τα υλικά, την σερβίρουμε σε μπωλ και σκορπάμε από πάνω τα υπόλοιπα σπασμένα καρύδια.

καλήν επιτυχία 

σας εύχομαι !

Τάρτα με Πράσο

Τάρτα με Πράσο

photos 

ερασι τέχνης

- storytelling -

Το υπέροχο Πράσο 

ή

το Σπαράγγι του φτωχού !

Το πράσο,

λαχανικό πλούσιο σε συστατικά και ωφέλιμο στην υγεία,
κατάγεται από την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, και την Μέση Ανατολή.

Στο τέλος του 8^ου αι. ή στις αρχές του 9^ου αι. στη Δύση,
ο Καρλομάγνος  εξέδωσε ένα διάταγμα
– την εφαρμογή του διατάγματος ήλεγχαν ειδικοί  απεσταλμένοι ! – με το οποίο όριζε την πολιτική του θέληση ως προς την οικονομία αλλά και τον πολιτισμό. 

Αυτό το κείμενο, που αριθμεί γύρω στις 40 σελίδες, αφορά και περιγράφει με σχολαστική λεπτομέρεια πολλά πράγματα και δραστηριότητες : 

τα επαγγέλματα, τα υφάσματα, το κυνήγι, την κτηνοτροφία, την ιατρική, τη βοτανική, τη γεωργία, τη διατροφή κ.τ.λ.

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται εκεί, στο άρθρο 70, για πρώτη φορά και με ακριβείς οδηγίες, στα φυτά που υποχρεωτικά πρέπει να καλλιεργούνται στην επικράτεια αλλά και στους βασιλικούς κήπους.
Το διάταγμα αναφέρει 73 λαχανικά, 16 οπωροφόρα δέντρα και 5 φυτά που χρησιμεύουν οι ίνες τους και στην παραγωγή χρωμάτων. 

Τα ονομάζουν βασικά ή κύρια φυτά (capitulæ) – και ανάμεσά τους βρίσκεται το Πράσο !  

μετά απ' αυτό το σύντομο ιστορικό, ας προχωρήσουμε στην τάρτα μας με πράσο...

υλικά :

1 φύλλο σφολιάτας
ή
αν θέλουμε να φτιάξουμε μόνοι μας την βάση για την τάρτα, χρειαζόμαστε :

250 γρ. αλεύρι
125 γρ. βούτυρο μαλακό (είναι μισό πακέτο βιτάμ)
μιά πρέζα αλάτι
1 κρόκο αυγού
ελάχιστο νερό, ως να γίνει ένα ζυμαράκι που θα ξεκολλάει από το σκεύος


γιά την γέμιση :

4 πράσα
ένα κομμάτι βούτυρο
3 αυγά
1 κρέμα γάλακτος
αλατοπίπερο
τριμμένη φέτα


καθαρίζουμε, πλένουμε και ψιλοκόβουμε τα πράσα.
τα βάζουμε σε βαθύ τηγάνι με ενα κομμάτι βούτυρο και τα γυρίζουμε ως να μαλακώσουν καλά και να καραμελώσουν λίγο.
αλατίζουμε ελαφρά.

βουτυρώνουμε ένα ταψάκι και στρώνουμε πάνω τη σφολιάτα ή την ζύμη που φτιάξαμε μόνοι μας.
στρώνουμε όμορφα πάνω τα πράσα.

ρίχνουμε πάνω με το χέρι μας μπόλικη τριμμένη φέτα.

σε ένα μπωλ χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με τα αυγά και τρίβουμε μέσα πιπέρι.
αν δούμε ότι αυτό το μίγμα έγινε πολύ σφιχτό, μπορούμε να προσθέσουμε λίγο γάλα. 
ρίχνουμε το μίγμα πάνω στα πράσα και τη φέτα.

ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στο 200', περίπου γιά 50' ή, μέχρι να ροδοψηθεί από πάνω η τάρτα μας.

εύχομαι να έχετε επιτυχία

σε ό, τι κάνετε !

βελουτέ κίτρινης κολοκύθας

κολοκυθόσουπα βελουτέ 

- από κίτρινη κολοκύθα -

  
 μετά το φαγητό των γιορτών, σκέφτομαι πως καλό θα ήταν να γυρίσουμε λίγο στα λαχανικά και στα όσπρια.
ωραία, υγιεινά μα και γευστικά τα λαχανικά, μες την καρδιά του χειμώνα, ας φτιάξουμε μιά πίτα με κίτρινη κολοκύθα και μαζί μιά ζεστή, βελουδένια σούπα.

πίτα με κίτρινη κολοκύθα έχουμε δώσει άλλοτε,
ΕΔΩ : ΣΥΝΤΑΓΕΣ Πίτα με κίτρινη κολοκύθα

όταν καθαρίσουμε την κολοκύθα, κρατάμε λίγη, γιά να φτιάξουμε τη σούπα μας.

σε βαθειά κατσαρόλα βάζουμε τα κομμάτια της κολοκύθας,
ένα ολόκληρο ξερό κρεμμύδι
και μερικές ολόκληρες πατάτες.

 αλατοπιπερώνουμε,

ρίχνουμε λίγο καλό λάδι

και ζωμό από κότα ή από κρέας.

αφίνουμε τα λαχανικά να βράζουν σκεπασμένα, σε χαμηλή φωτιά,

γιά μιάν ώρα.

με τρυπητή κουτάλα φέρνουμε τα λαχανικά στον κάδο του μπλέντερ και τα αλέθουμε εντελώς, να γίνουν πουρές.

ρίχνουμε τον πουρέ λαχανικών πάλι μέσα στον ζωμό τους και τα αφίνουμε να σιγοβράζουν, ώσπου να χυλώσουν καλά.

όταν σερβίρουμε, έχουμε κοντά έναν μύλο με πιπέρι.

αν θέλουμε, στη μέση του πιάτου προσθέτουμε μιά κουταλιά στραγγιστό γιαούρτι.

είναι μιά σούπα Ελληνική, ζεστή, χειμωνιάτικη, υγιεινή και νόστιμη, με βελουδένια υφή !

σας εύχομαι 

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !