Μπισκότα βρώμης - Oatmeal Cookies

Μπισκότα βρώμης

Oatmeal Cookies

- Παλαιά αυθεντική, Αμερικάνικη συνταγή,

την έφτιαχνε η Johnny, φίλη μου Αμερικανίδα -

Άνοιξα τα παλιά μου κιτάπια...
Γράψτε μιά πολύ καλή συνταγή γιά μπισκότα !


3/4 του φλυτζανιού ζάχαρη (καλύτερα αν υπάρχει καστανή)
1/4 του φλυτζ. μαλακή μαργαρίνη
1 αυγό
2 κουταλ. της σούπας γάλα
1 πρέζα αλάτι
1/2 κουτ. του γλυκού σόδα
1/2 κ. του γλ. κανέλα
1/4 κ. του γλ. γαρύφαλλο

Τα χτυπάω όλα καλά.

Προσθέτω :

1 φλυτζ. αλεύρι
3/4 του φλυτζανιού quaker
1/2 φλυτζ. σταφίδες
1/2 φλυτζ. χοντροσπασμένα καρύδια

Ανακατεύω καλά όλα μαζί, με κουτάλι

Στη λαμαρίνα του φούρνου στρώνουμε λαδόκολλα
και ακουμπάμε πάνω κουταλιές με το υλικό μας.
Βγαίνουν 25 ως 30 κομμάτια.

Ψήνουμε 12΄ή 14΄, στους 180΄ή 200΄, εξαρτάται απ' τον φούρνο μας.

Αφού κρυώσουν εντελώς, διατηρούμε τα μπισκότα μας σε σιδερένιο κουτί. 

καλό σε όλα !

Coleslaw

Coleslaw

photo

ερασι τέχνης

- storytelling -

Ψάχνοντας σχετικά με την προέλευση αυτής της τροφής,

δηλαδή πώς, πού, πότε και γιατί, βρήκα πράγματα που μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα !

Η Νέα Υόρκη του 1650 - όταν ακόμα ονομαζόταν Νέο Άμστερνταμ !

Οι Ολλανδοί άποικοι πρώτοι ίδρυσαν το Νέο Άμστερνταμ 

(εβαπτίσθη αργότερα Νέα Υόρκη)

Ο ποταμός Hudson 
(κοντά του έχει γεννηθεί ο αγαπημένος ζωγράφος Edward Hopper)

Τα έλη και τα εξαιρετικά εύφορα εδάφη γύρω στο ποτάμι !

Τα άφθονα λάχανα που καλλιεργούν εκεί οι Ολλανδοί άποικοι για δική τους κατανάλωση, αφού μετέφεραν στην Νέα Γη τις διατροφικές τους συνήθειες 

(η Ολλανδική κουζίνα χρησιμοποιεί πολύ το λάχανο)

Η ετυμολογία της λέξης : kool  σημαίνει “λάχανο” και sla σημαίνει “σαλάτα” , το koolsla  τροποποιήθηκε φωνητικά αργότερα σε αγγλόφωνο coleslaw.

Λάχανα, ρέγγες και χέλια ήσαν τα προτιμώμενα στις διατροφικές συνήθειες των αποίκων Ολλανδών και ο ποταμός Hudson καθώς και τα νερά γύρω από την Νέα Υόρκη, τους τα εξασφάλιζαν άφθονα, κυρίως τα διάφορα είδη ρέγγας.

Στα αρχεία του Νέου Άμστερνταμ βρέθηκαν επιχειρήσεις, που άνθησαν τότε στις εκβολές των ποταμών καθώς επίσης βρέθηκαν πολλές επιστολές εκείνης της εποχής σταλμένες στην Ευρώπη, να περιγράφουν το πόσο πλούσια και καρπερή είναι η γη.

Φυσικά, η περιοχή ήταν σαφώς σε ευνοϊκότερη μοίρα κλιματολογικά, αν την συγκρίνουμε με αποικίες πιο βόρειες και πιο κρύες, που είχαν πάγους. Εδώ οι άποικοι μπορούσαν για μεγάλη χρονική περίοδο να καλλιεργούν σταθερά τη γη και να εργάζονται όχι σε νερά παγωμένα, όπως πιο βόρεια, για παράδειγμα στο Μοντρεάλ...

Έτσι η πόλη Νέο Άμστερνταμ ανέπτυξε εμπόριο με την Ευρώπη και εξελίχθηκε σε εύρωστο λιμάνι, με μεγάλες  δυνατότητες.

Οι κυρίαρχοι Ολλανδοί χρησιμοποιούσαν την μελλοντική Νέα Υόρκη, ως λιμένα όπου εμπορεύονταν σκλάβους και για νομισματική μονάδα στα καράβια τους μεταχειρίζονταν το ρούμι ! 
- Φυσικά, το ρούμι είναι ένα από τα προϊόντα που παρήγαγαν με την δουλειά τους οι σκλάβοι -

Πριν δούμε την συνταγή για το coleslaw, θα μπω στον πειρασμό να σημειώσω κάτι ακόμα.

Μου άρεσε η ιστορία του “Dutch oven” !

Την χύτρα αυτή έφερε μαζί της στην Νέα Γη κάθε μικρή Ολλανδέζα νοικοκυρά.

Την χρησιμοποιούσαν παντού κι έψηναν εκεί μέσα τα πάντα, από τάρτες μέχρι κρέας, σε φωτιά με κάρβουνο φυσικά… Το αξιοσημείωτο όμως είναι πως αυτό το είδος της χύτρας υπάρχει στην Αμερικανική κουζίνα ακόμα σήμερα, προσαρμοσμένο φυσικά στον ηλεκτρισμό 
και ακόμα η μαγειρική σε φωτιά στην ύπαιθρο γίνεται ακόμα σε αυτό το τσουκάλι “Hollandais” ! 

Ας δούμε τώρα την συνταγή όπως την σκέφτηκαν και την κατέγραψαν οι Ολλανδοί πρώτα

κι ύστερα τι μετατροπές μπορεί να πάρει...

Η αυθεντική, βασική συνταγή της Coleslaw είναι :

¼ άσπρο λάχανο τριμμένο ή ψιλοκομμένο

2-3 τριμμένα καρότα

1 γιαούρτι (καλύτερα στραγγιστό)

ελάχιστο φρέσκο άνιθο

λίγη μουστάρδα

μαγιονέζα μερικές κουταλιές (καλύτερα φτιαγμένη όχι με ελαιόλαδο, γιατί γίνεται πολύ δυνατή σε γεύση και μυρωδιά ˙με σπορέλαιο είναι ελαφρύτερη ή χρησιμοποιούμε μαγιονέζα του εμπορίου)

λευκό ξύδι, όσο ένα ποτηράκι του λικέρ

αλάτι, πιπέρι

Παίρνουμε ένα μπωλ, για να φτιάξουμε την sauce.

photos

ερασι τέχνης

Ρίχνουμε μέσα το γιαούρτι, μαγιονέζα σε ίση ποσότητα, λίγη δυνατή μουστάρδα και το λευκό ξύδι.

Ανακατεύουμε καλά, να γίνει μια δεμένη σάλτσα, αλλά όχι σφιχτή.

Ρίχνουμε την sauce πάνω στο τριμμένο λάχανο, καρότο και άνιθο, αφού πρώτα τα έχουμε αλατοπιπερώσει και ανακατεύουμε καλά.

Βάζουμε την σαλάτα σ’ ένα δοχείο που κλείνει ερμητικά και την αφήνουμε στο ψυγείο τουλάχιστον για 2-3 ώρες.

Το ξύδι “ψήνει” κάπως το λάχανο, γι αυτό καλό είναι να φτιάχνουμε την coleslaw από την προηγούμενη μέρα, αν θέλουμε να την βγάλουμε σε ένα τραπέζι.

Την διατηρούμε οπωσδήποτε σε καλά κλεισμένο δοχείο, γιατί το λάχανο έχει την τάση να οξειδώνεται κι ακόμα, η σαλάτα απορροφά τις μυρωδιές από τα τρόφιμα που βρίσκονται γύρω της.

Η σαλάτα, πολύ δημοφιλής κυρίως στη Βόρεια Αμερική, είναι ιδανική για να συνοδέψει ψάρι, κρέας, σάντουιτς, χάμπουργκερ κ.τ.λ.

Φυσικά, σε αυτήν τη βασική συνταγή, υπάρχουν πολλές παραλλαγές…

Ο μύθος λέει, ότι υπάρχουν τόσες παραλλαγές στην coleslaw, όσες είναι και οι θύρες των σπιτιών της Νέας Υόρκης !

Ας δούμε τώρα τι μπορούμε να προσθαφαιρέσουμε…

Αν μας αρέσει, προσθέτουμε πράσινο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι ή ξερό κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο, μαϊντανό, λεμόνι, λίγη ζάχαρη, κομματάκια μήλο ή ανανά, φλοίδες τυριού.

Προσωπικά, δεν μου αρέσουν μέσα τα κρεμμύδια, ο άνιθος, ο μαϊντανός και 

παρ’ όλο που λατρεύω το τυρί, σ’ αυτήν τη σαλάτα δεν το βλέπω καθόλου!

Αντίθετα, θα την έβλεπα και με κόκκινο λάχανο, και οπωσδήποτε με μήλο ή και ανανά.

Μπορούμε να παραλείψουμε το γιαούρτι και να αναμείξουμε τα υπόλοιπα υλικά για την sauce.
Ακόμα, εγώ προσωπικά δεν θέλω το ψήσιμο του λάχανου με το ξύδι, μα προτιμώ να φτιάξω την σαλάτα ακριβώς την ώρα που θα καταναλωθεί...

Kαθώς λέει κι ο λαός μας, “περί ορέξεως…”

*
η Σοφία Σ., παιδική φίλη του μπαμπά μου,
μου έδωσε χειρόγραφη με τα γράμματά της την συνταγή coleslaw, την δεκαετία του ' 80.
θα ψάξω να την βρω γιά να την δημοσιεύσω.

Καλό εύχομαι

σε ό, τι κάνετε !

red velvet cake, πολύ καλή συνταγή !

Ένα σωστό Red velvet cake !

οι photos

είναι της Άννας

Στο γλύκισμα red velvet cake , έχω αναφερθεί ξανά, σε τούτο το ιστολόγιο.
Το έχω φτιάξει αρκετές φορές, κάνοντας διάφορα πειράματα με τις συνταγές του.

Red Velvet Cake του Νότου,  Red Velvet Cake Νέας Υόρκης ,  με μικρές αλλά καθοριστικές γιά το αποτέλεσμα αλλαγές, ώσπου τελικά κατέληξα στην παρακάτω συνταγή.

Είναι η καλύτερη, κατά τη γνώμη μου, συνταγή, 
ένα σωστό Red velvet cake, βελούδινο, σωστό χρώμα, σωστή πυκνότητα κρέμας, υπέροχη, ιδιαίτερη οσμή και γεύση.

Είναι γλύκισμα που γίνεται πολύ εύκολα. Λίγη προσοχή χρειάζεται, όπου πρέπει. Μην το φοβηθείτε κι αποφασίστε να το φτιάχνετε σε αγαπημένες σας γιορτές - όχι απαραίτητα κάθε Αγίου Βαλεντίνου - μεγάλη η χάρη του!

Τα υλικά που θα χρειαστούμε γιά μία κανονική τούρτα, είναι :

- 2 1/2 φλ.τσαγ. αλεύρι Αλλατίνη
- 2 φλ. τσαγ. ζάχαρη
- 2 βανίλιες
- μιά πρέζα αλάτι
- 1 κ. γλ. σόδα 
- 1/2 κ. γλ. κακάο (κακάο να μην βάλετε περισσότερο, γιατί επηρεάζει το χρώμα του κέϊκ, καθώς  υπερισχύει το καφέ χρώμα και χάνεται το κόκκινο, που χαρακτηρίζει το γλυκό)
- 2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου
- 1 1/2 φλ. τσαγ. ηλιέλαιο
- 1 φλ. τσαγ. γάλα
- μερικές κουταλιές της σούπας ξύδι από σταφύλι 
- 4 ή 5 κουτ. της σ. κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

και γιά την επικάλυψη :

- 250 γραμ. μαλακό βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
- 250 γραμ. τυρί κρέμα
- 1 βανίλια
- 6 φλ. τσαγ. άχνη ζάχαρη


Πρώτα πρώτα, με το γάλα και το ξύδι θα φτιάξουμε ξυνόγαλα, 
το οποίο χρειάζεται να μείνει λίγην ώρα στην άκρη, ως να ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα.
Ίσως είναι το παρασκεύασμα αυτό, που δίνει την τόσο ιδιαίτερη γεύση στο γλυκό!

Παίρνουμε το φλυτζάνι μας με το γάλα και του ρίχνουμε μέσα δυό γεμάτες κουταλιές της σούπας ξύδι. Ανακατεύουμε ελαφρά και το αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη, ως να το χρειαστούμε. 
Γίνεται πανεύκολα και είναι διασκεδαστικό, σαν παιχνίδι, να παρατηρούμε την χημική αντίδραση, πώς πήζει και μετασχηματίζεται το γάλα.


Κατόπιν,
σε ένα μεγάλο μπώλ ανακατεύουμε το αλεύρι, την ζάχαρη, το κακάο, το αλάτι, την σόδα και τις 2 βανίλιες.

Βάζουμε και χτυπάμε στο μίξερ τα 2 αυγά, προσθέτουμε λίγο λίγο το ηλιέλαιο, 1 κ. της σ. ξύδι, 4 ή 5 κ. της σ. κόκκινο χρώμα και το ξυνόγαλα, που είναι στο μεταξύ έτοιμο !

Αναμειγνύουμε τα στέρεα με τα υγρά υλικά.
Πρέπει να γίνει ένας χυλός, με την ρευστότητα του κέϊκ.

Στρώνουμε λαδόκολλα σε δύο μικρά ταψάκια, μοιράζουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', γιά 40 περίπου λεπτά.

Στο μεταξύ, ετοιμάζουμε την κρέμα.
Σε βαθύ μπώλ χτυπάμε - αν έχουμε μίξερ χειρός είναι καλύτερα - το βούτυρο με το τυρί και μιά βανίλια.
Όταν το μείγμα χτυπηθεί κι αφρατέψει, αρχίζουμε να προσθέτουμε σιγά σιγά την ζάχαρη άχνη.
Θα πάρει 5 έως 6 φλυτζάνια του τσαγιού ζάχαρη άχνη.
Πολλά είναι, αλλά χρειάζονται τα 6 φλυτζάνια, γιά να γίνει η κρέμα σωστή σε υφή.
Βάζουμε την κρέμα στο ψυγείο.

Όταν τα κέϊκ ψηθούν, τα αφήνουμε να κρυώσουν και κατόπιν συναρμολογούμε την τούρτα.

Ένα κέϊκ κάτω, κρέμα ανάμεσα, ένα κέϊκ πάνω και την ντύνουμε όλη με την υπόλοιπη κρέμα.

Εγώ έτριψα πάνω και λίγη λευκή κουβερτούρα.

ή, 
αν θέλετε κι έχετε υπομονή, κόψτε το κάθε κέϊκ οριζόντια στα δύο, και μοιράστε ανάμεσα την κρέμα, ώστε να σχηματίσετε τέσσερις στρώσεις...

Είναι ωραίο γλύκισμα, στην πιό καλή, κατά τη γνώμη μου, εκδοχή του !

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Μπανόφι ή banoffee pie

Banoffee pie σπιτική

γιά τον Χάρη !

Γλύκισμα Αγγλοσαξονικόν
- ωραιότατη θερμιδική βόμβα - !
σε σύνθεση των λέξεων banana και toffee (καραμέλα)

Φτιάχνεται από :

Βάση μπισκότου (ή παντεσπάνι)
Καραμέλα (φτιάχνουμε μόνοι μας ΚΑΙ την καραμέλα !)
Μπανάνες
Κρέμα σαντιγύ (όχι αγοραστή, παρακαλώ ! χτυπάμε την κρέμα στο σπίτι !)
Σοκολάτα σε τρίμμα



Ακούω εδώ και πολύν καιρό το γλύκισμα να έχει γίνει ευρέως γνωστό (της μόδας θα έλεγα!) στην Ελληνική επικράτεια, κυρίως ανάμεσα στα παιδιά.
Γιά να πω την αλήθεια, η ιδέα, ως χτες, δεν μου φαινόταν και τόσο ελκυστική...
Καραμέλα με μπανάνες !

Ως που προχτές, ο ανηψιός μου ο αγαπημένος, ο Χάρης, μου ζήτησε να του φτιάξω Banoffee !

photos

ερασι τέχνης

Μπανόφι

Γιά ένα μέτριο στρογγυλό ταψάκι 

θα χρειαστούμε :

1,5 πακέτο μπισκότα Digestive  - αν το θέλετε, σηκώνει και 2 πακέτα (τα 2 πακέτα είναι 500 γραμ.)

100 γραμ. μαλακό βούτυρο (ή, αν θέλετε μπορείτε να το λιώσετε)

1 κουτί γάλα ζαχαρούχο

4 - 5 μπανάνες (θα εξαρτηθεί από το μέγεθός τους)

1 κουτί φυτική κρέμα γιά να φτιάξουμε την σαντιγύ (ας μην υπερβάλλουμε με ζωϊκή κρέμα γάλακτος...) 

και

σοκολάτα κουβερτούρα - πικρή σοκολάτα υγείας γιά να την τρίψουμε από πάνω

Ξεκινάμε 

- φτιάχνοντας την καραμέλα από την προηγούμενη μέρα.

Βγάζουμε πρώτα το χαρτί, που περιτυλίγει το κουτί του γάλακτος.

Παίρνουμε μιά βαθειά κατσαρόλα, βάζουμε μέσα το κλειστό κουτί με το ζαχαρούχο γάλα, γεμίζουμε την κατσαρόλα με νερό κι ανάβουμε τη φωτιά.

Γιά να μετατραπεί το ζαχαρούχο γάλα σε καραμέλα, πρέπει μέσα στο κουτί του να σιγοβράζει επί 3 (τρείς!) ώρες, εντελώς σκεπασμένο απ' το νερό.

Αν δεν το έχετε ξαναφτιάξει, μην το φοβάστε... γίνεται. Αρκεί, ξαναλέω, το σιδερένιο κουτί να σιγοβράσει εντελώς σκεπασμένο με νερό, επί τρείς ώρες.

Αν το βράσουμε λιγότερο, μπορεί να μην σφίξει η καραμέλα, το ίδιο κι αν δεν είναι συνέχεια καλυμμένο. 

Αν πάλι το αφίσουμε περισσότερο, ίσως σκουρύνει πολύ η καραμέλα... 

Αν γίνει σωστά, το αποτέλεσμα θα είναι αυτή η "κανονική", σε χρώμα και σε υφή, καραμέλα :

Τέλος, η συνταγή είναι έτσι ! Σιγανό βράσιμο (γιά να μην χοροπηδάει το κουτί με τον βρασμό), εντελώς σκεπασμένο απ' το νερό, γιά 3 ώρες.

Μόλις τελειώσει αυτή η φάση, βγάζουμε προσεκτικά το κουτί απ' το βραστό νερό με μιά τσιμπίδα ή με μιά πετσέτα και το αφίνουμε ως την άλλη μέρα να κρυώσει.

Δεν το βάζουμε στο ψυγείο, και μπορεί να μείνει έτσι να περιμένει, γιά αρκετές μέρες...

- Το επόμενο στάδιο είναι ότι 

χτυπάμε στο μίξερ την φυτική κρέμα, με μιά κοφτή κουταλιά κακάο σκόνη, λίγη άχνη, ελάχιστο φρέσκο γάλα, να γίνει μιά ανάλαφρη, αφράτη σαντιγύ, με μιά υποψία κακάου μέσα.

Όταν η κρέμα χτυπηθεί καλά και είναι έτοιμη, την αφίνουμε να κρυώνει στο ψυγείο.

- Κατόπιν φτιάχνουμε την βάση του γλυκού.

Βάζουμε λίγα λίγα τα digestive στο μπλεντεράκι, να γίνουν σκόνη.

Αν θέλουμε, μπορούμε να χρησιμοποιήσετε και μπισκότα petit beurre. Γνώμη μου όμως είναι, ότι εφόσον έχουμε την γλυκειά καραμέλα, εδώ ταιριάζουν καλύτερα, ως άγλυκα μπισκότα, τα digestive.

Ανακατεύουμε κατόπιν καλά την σκόνη μπισκότων με το βούτυρο, να γίνουν ένα σώμα.

Στρώνουμε αυτήν τη ζύμη στο ταψάκι μας. Την πιέζουμε με το χέρι μας, να γίνει μιά στέρεη βάση. Αν χρειαστεί, παίρνουμε ένα γερό ποτήρι με φαρδειά βάση και πιέζουμε λίγο τη ζύμη ομοιόμορφα, να μην έχει κενά και να έχει το ίδιο πάχος παντού. 

Την σηκώνουμε λίγο με τα δάχτυλά μας στα πλάγια του ταψιού, γύρω γύρω. 

- Ανοίγουμε το κουτί το ζαχαρούχο και με ένα κουτάλι βάζουμε την καραμέλα που φτιάξαμε, πάνω στη βάση.

Την αλείφουμε πάνω.

- Κόβουμε τις μπανάνες σε κομμάτια και το κάθε ένα κομμάτι στη μέση (κατά μήκος, γιά να μην είναι χοντρό).

Στρώνουμε όμορφα τις μπανάνες πάνω σε όλην την καραμέλα.

- Βγάζουμε απ' το ψυγείο την χτυπημένη μας κρέμα και την ρίχνουμε από πάνω.

- Με τον χοντρό τρίφτη τρίβουμε πάνω στην επιφάνεια του γλυκού όση πικρή κουβερτούρα θέλουμε.

Θαρρώ, είναι καλό να αφίσουμε το γλυκό στο ψυγείο να τραβήξει γιά μερικές ώρες.

Et voilà , 

η σπιτική τάρτα banoffee, που, mea culpa, είχα κάνει λάθος να την υποτιμώ τόσον καιρό... 

Καλή, καλότατη και νοστιμότατη είναι ! 

* Υπάρχουν πολλές συνταγές

που φτιάχνουν τη βάση της τάρτας όχι με μπισκότα digestive, αλλά με παντεσπάνι.

Προσωπικά δεν βρίσκω τον λόγο, 

αν όμως η ζύμη με τα μπισκότα δεν μας ικανοποιεί, θα χρειαστούμε γιά το παντεσπάνι: 250 γρ. αλεύρι (κανονικό), 25 γρ. άχνη ζάχαρη, 125 γρ. βούτυρο και 1 αυγό .

·         

να είναι καλό

ό, τι κάνετε !

Pancakes

- κατά την Αμερικανική παράδοση -

photos

ερασι τέχνης

κάπως πιο αφράτα από τις Ελληνικές τηγανίτες

Η δόση για 12 έως 15 pancakes

210 γραμ ή (1,5 φλυτζ. ) αλεύρι

15 γραμ ή (1 κ.σ.) ζάχαρη

½ κ.γλ. αλάτι

13 γραμ ή ( 2 και ¾ κ. γλ. ) μαγιά σε σκόνη

1 μεγάλο αυγό σε θερμοκρασία δωματίου

300 γραμ ή ( 1 και ¼ φλυτζ. ) γάλα σε θερμοκρασία δωματίου

40 γραμ λιωμένο βούτυρο

Και λίγο βούτυρο για το τηγάνι.

Αυτές οι τηγανίτες γίνονται εύκολα και σωστά στο χέρι˙ η συμβουλή είναι, καλύτερα να μη  χρησιμοποιήσουμε μίξερ.

Πρώτα θα λιώσουμε το βούτυρο και θα το αφήσουμε στην άκρη, ως να κρυώσει λίγο.

Σε ένα μπώλ ρίχνουμε το αλεύρι και τη μαγιά. Ανακατεύουμε.

Προσθέτουμε το αλάτι.

Προσθέτουμε τη ζάχαρη κι ανακατεύουμε.

Ανοίγουμε στο αλεύρι μια μικρή λακκουβίτσα στη μέση.

Χτυπάμε το γάλα με το αυγό, που πρέπει και τα δυό να είναι σε θερμοκρασία δωματίου και τα ρίχνουμε στη λακκουβίτσα.

Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο.

Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά με τον αυγοδάρτη, χωρίς να επιμείνουμε και χωρίς να χτυπήσουμε πολύ ! Ίσως αυτό είναι το μυστικό, για να γίνουν τα pancakes ανάλαφρα και να φουσκώσουν. Ακόμα κι αν έμειναν στον χυλό λίγα σβωλάκια, δεν πειράζει.

Αφίνουμε το μείγμα να ξεκουραστεί 15’. Θα δούμε να εμφανίζονται μικρές φουσκάλες στην επιφάνεια.

Ζεσταίνουμε καλά για λίγα λεπτά ένα σκεύος (καλύτερα να είναι αντικολλητικό), δεν χρειάζεται όμως να καίει υπερβολικά ή σε πολύ δυνατή φωτιά, ώστε να μη μας κάψει τα πρώτα κομμάτια.

Βάζουμε έναν κόμπο βούτυρο στο τηγάνι μας και το βουτυρώνουμε ελαφρά.

Με μιά κουτάλα παίρνουμε κουταλιές απ’ τον χυλό και τις ρίχνουμε στο καυτό τηγάνι, μιά, δυό, τρείς μέτριες κουταλιές, ανάλογα με το μέγεθος που θέλουμε τις τηγανίτες.

Τις ρίχνουμε στο τηγάνι και δεν τις αγγίζουμε ξανά ! Η τηγανίτα έχει μέσα της αέρα, δεν την απλώνουμε! 

Μόλις δούμε ότι φούσκωσε και ψήθηκε απ’ την κάτω μεριά, γυρίζουμε να ψηθεί κι από την άλλη.

Το ιδανικό είναι, να σερβίρουμε τα pancakes αμέσως μόλις γίνουν.

Στον Καναδά και στις ΗΠΑ ρίχνουν από πάνω το περίφημο sirop d'érable (σιρόπι από σφένδαμο) , εμείς στην Ελλάδα έχουμε την ευλογία να διαθέτουμε περίφημο μέλι

τις τηγανίτες αυτές πάντως, επειδή δεν είναι πολύ γλυκές, μπορούμε να τις συνοδέψουμε και με κάτι αλμυρό

ή ακόμα, με μαρμελάδα, με βούτυρο, με λιωμένη σοκολάτα, φρούτα, με ό, τι μας αρέσει…

Γιά ένα Κυριακάτικο ή γιορτινό πρωϊνό,

γιά καφέ ή τσάϊ,

δοκιμάστε να τις φτιάξετε.

Είναι καλές και γίνονται εύκολα !

να είναι καλό 

ό, τι κάνετε !