ακτινίδιο μαρμελάδα

Θαυμάσια μαρμελάδα Ακτινίδιο !

photos

ερασι τέχνης

Η φίλη μου η Μαρία, μου έφερε ακτινίδια από την Νάουσα !

Το ακτινίδιο ! Πηγή απίστευτων βιταμινών, ευεργετικός καρπός γιά τον οργανισμό ! 

Τα στόλισα σε ένα ωραίο καλαθάκι μαζί με άλλα φρούτα της εποχής και τα χάρηκα έτσι γιά δυό μέρες...

Κατόπιν σκέφτηκα να φτιάξω μαρμελάδα.
Είναι γιατί εγώ δεν μπορώ να φάω ωμό ακτινίδιο. Μου δημιουργεί αλλεργία...
Είπα λοιπόν, γιά πρώτη φορά να τα βράσω...
Έτσι προέκυψε αυτή η αληθινά θαυμάσια μαρμελάδα !


Χρησιμοποίησα :

1.5 περίπου κιλά ακτινίδιο
6 μήλα που υπήρχαν στο ψυγείο
το ξύσμα και χυμό από 2 ζουμερά πορτοκάλια
το ξύσμα και χυμό από 2 λεμόνια
1.800 γραμμάρια ζάχαρη
1 ξύλο κανέλα
2 βανίλιες

Πρώτα έτριψα και πήρα το ξύσμα από τα 2 πορτοκάλια και τα 2 λεμόνια.

Κατόπιν έβαλα σε μιά λεκανίτσα νερό, έστιψα μέσα το 1 λεμόνι,
καθάρισα τα ακτινίδια ολόκληρα, τα μήλα στα τέσσερα
και τα έριξα στο νερό γιά να μη μαυρίσουν.

Έστιψα τα 2 πορτοκάλια και πήρα 1 ποτήρι χυμό.

Σούρωσα το νερό απ' τα φρούτα και το πέταξα.
Έβαλα τα φρούτα στο μίξερ και τα έλιωσα.
Ο καθαρός πολτός που πήρα ήταν 2 κιλά.

Έριξα τον πολτό σε βαθειά κατσαρόλα με 1.800 γραμ. ζάχαρη,
1 ξύλο κανέλα
κι ένα ποτήρι νερό.
Έφερα σε βρασμό κι όταν ο πολτός άρχισε να βράζει και φούσκωσε άρχισα να ξαφρίζω.
Χρειάζεται καλό ξάφρισμα, γιά λίγα λεπτά.
Αφού τελειώσει το ξάφρισμα, να ρίξετε μέσα τον χυμό πορτοκαλιού, το ξύσμα λεμονοπορτόκαλου και τη βανίλια.

Χαμηλώστε τη φωτιά, ανακατέψτε συχνά κι αφήστε να βράσει λίγην ώρα. 
Δεν θα πάρει πολύ, ως να ωριμάσει η μαρμελάδα. 
Στο τέλος ρίχνουμε μέσα και τον χυμό από το 1 λεμόνι.

Βάζουμε κατόπιν την μαρμελάδα σε αποστειρωμένα βαζάκια και γυρίζουμε ανάποδα ως να κρυώσουν.


Γίνεται πραγματικά θαυμάσια σε γεύση, μάλλον συντελούν σ' αυτό και τα μήλα, τα αρωματικά και τα λεμονοπορτόκαλα.

Αν έχετε ακτινίδια, να το δοκιμάσετε !

να είναι καλό

ό, τι κάνετε !

Μαύρο σταφύλι με κουκούτσι, ωραία μαρμελάδα !

photos

ερασι τέχνης

Σχετική μαρμελάδα έχουμε ξαναπροτείνει, εδώ.

Την βελτίωσα όμως !
και (σημαντικό) την απλοποίησα !

Μάζεψα πάλι απ' την κληματαριά ένα σφιχτό, ψιλόρωγο μαύρο σταφυλάκι.
Βιολογικό, σχεδόν άγριο...

Δεν μου κάνει καρδιά να τ' αφίνω να χάνεται πάνω στο κλήμα, παρ' όλο που είναι γεμάτο κουκούτσια, και με δυσκολεύει...
Η γεύση του είναι καλή. Γλυκούτσικο και σπιρτόζο. Ίσως να είναι ξινόμαυρο, ίσως κάποια άλλη ποικιλία. Δεν γνωρίζω...

Μιά φορά, είχα λιώσει το σταφύλι με τις μπουνιές μου.
Άλλη φορά, το είχα λιώσει με το presse légumes γιά να πάρω τον καθαρό του πολτό.

είναι κουραστικά όμως γιά τα χέρια και τα δυό παραπάνω συστήματα...

έτσι, μιάς και η ανάγκη τέχνας κατεργάζεται, είπα σήμερα να δοκιμάσω αλλιώς...

χώρισα πρώτα τις ρώγες απ' τα κοτσάνια

έριξα κατόπιν όλες μαζί τις ρώγες στον κάδο του μίξερ και το άφησα να τις αλέσει γιά 2-3 λεπτά.

έτσι απλά πήρα όλον τον πολτό του σταφυλιού.

έριξα τον πολτό μέσα σε μεγάλο σουρωτήρι, έχοντας βάλει από κάτω μιά καθαρή λεκανίτσα. 
μέσα στο σουρωτήρι έμειναν όλα τα κουκούτσια και οι φλοίδες. 

έτσι :

τα ζούπηξα και λίγο με το χέρι μου και στράγγισαν εντελώς. όλος ο καθαρός χυμός του σταφυλιού έμεινε μέσα στην λεκάνη.
φυσικά, αυτός ο τρόπος δεν με δυσκόλεψε καθόλου. είναι απλούστατος.

μέτρησα κατόπιν σε μεγάλη κατσαρόλα 4 ποτήρια χυμό σταφυλιού, 
3 ποτήρια ζάχαρη, 
έβαλα μέσα κι ένα ξύλο κανέλας και το έφερα σε βρασμό.
δεν πήρε πολλήν ώρα να ωριμάσει η μαρμελάδα... περίπου μισή...
προς το τέλος έριξα μέσα λίγο ουίσκι κι έστιψα 1 λεμόνι.

είχα έτοιμα, αποστειρωμένα βαζάκια κι έβαλα την μαρμελάδα μέσα, κατά την γνωστή μέθοδο...
δοκίμασα και μισή μικρή κουταλιά. θαρρώ έγινε μιά εξαιρετικά καλή μαρμελάδα σταφύλι, το ουίσκι "ακούγεται" ελαφρά, έγιναν μόλις δύο βαζάκια αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, θα την ανοίξω τον χειμώνα στην πρώτη ευκαιρία, δίπλα σε τυριά και σε ψωμάκια.

καλό

σε ό, τι κάνετε !

αχλαδιού μαρμελάδα άγρια !

μιά μαρμελάδα με "χαρακτήρα", 

από αχλαδιά ... μισο άγρια!

photos

ερασι τέχνης

από το ίδιο αυτό δεντράκι, έχουμε φτιάξει άλλοτε 

"αχλάδι γλυκό κουταλιού" 

την περσινή χρονιά, αυτό το ίδιο δέντρο έβγαλε ένα (1!) ή ίσως και κανένα αχλάδι...
αφρόντιστο δεντράκι, γιατί σχεδόν κανένας δεν πηγαίνει πιά, απότιστο, ο τόπος εκεί είναι άνυδρος, 
έτυχε να πάω πριν μιά βδομάδα και βρήκα πάνω τουλάχιστον 30 κιλά κοντούλες!

κοντούλες όχι ζουμερές, 
μικρά, σκληρούτσικα αχλάδια, μιά υποψία στιφά, αλλά μυρωδάτα και γευστικά...

μάζεψα φυσικά όσα μπορούσα, κάποια γιά να φτιάξω "γλυκό αχλάδι" 

και κάποια γιά να φτιάξω μαρμελάδα.

η μαρμελάδα που προέκυψε, το λέω εκ των προτέρων, δεν είναι σαν αυτή, 

"αχλάδι μαρμελάδα"  

μιά ήμερη, τρυφερή, ανοιχτόχρωμη, βελούδινη μαρμελάδα, από ήμερα, τρυφερά, ζουμερά και βελούδινα αχλάδια...

η μαρμελάδα που προέκυψε είναι τραχιά, άγρια !
από καρπό τραχύ, σκληρό, άνυδρο και λίγο στιφό.

είναι όμως πολύ καλή ! περίεργη και καλή ! δεν είναι ανάλαφρη, έχει σώμα, μπορεί κανείς να την φάει και με το κουταλάκι, σαν να είναι γλυκό κουταλιού, μπαίνει σε τάρτες, σε Πάστα Φλώρα, και βέβαια αλείφεται !
φυσικά, ένα μεγάλο της ατού είναι, πως πρόκειται γιά προϊόν "bio" !


έριξα λοιπόν τα αχλάδια που μάζεψα σε δυό καθαρές γούρνες και τα ξέπλυνα απ' τις σκόνες.

με το ειδικό εργαλείο που ξεκουκουτσιάζουμε και τα μήλα τα τρυπάμε και βγάζουμε το εσωτερικό (κοτσάνι, κουκούτσια).

σε αυτήν τη φάση, αν θέλετε, μπορείτε να ξεφλουδίσετε τα αχλάδια. εγώ δεν το έκανα, όχι γιατί βαρέθηκα, αλλά γιατί θεωρώ χρήσιμη και καλή τη φλούδα του φρούτου.

Μόλις τα ετοίμασα, έβαλα να τα αλέσω στο μπλέντερ.
Αφού ήσαν σκληρά και διόλου ζουμερά, δεν βγήκε πολτός, μα μιά μάζα, ας πούμε, από χοντρά ψίχουλα.
Τα ζύγισα, τα έριξα στην κατσαρόλα.
3 κιλά αλεσμένο αχλάδι, λίγη λιγότερη ζάχαρη, λίγο περισσότερο νεράκι από το σύνηθες, γιατί το φρούτο είναι στεγνό.

στα 3 κιλά αχλάδι, 2,5 κιλά ζάχαρη, 4 ποτήρια νερό, 1 ξύλο κανέλα, 2 βανίλλιες.

έβρασα πρώτα σε δυνατή φωτιά, ως να πάρει, κι έπειτα χαμήλωσα γιά να μη μου χυθεί
ανακατεύοντας συχνά.

χρειάστηκε περίπου 50' γιά να δέσει η μαρμελάδα.

με τον καρπό που μου έμεινε, έφτιαξα και μερικά βαζάκια 

"αχλάδι γλυκό κουταλιού" 

καλοκαιράκι στην Ελλάδα,
ας εκμεταλλευτούμε ωφέλιμα την εποχή των φρούτων !

εύχομαι το καλο,

γιά ό, τι κάνετε !

chutney φρέσκο σταφύλι, σταφίδα

chutney σταφυλιού, φρέσκια σταφίδα μαύρη

photos

ερασι τέχνης

με φίλεψαν φρέσκια σταφίδα μαύρη, μόλις κομμένη από αμπελάκι.
την δοκίμασα, την καμάρωσα μιά ολόκληρη μέρα, σγουρή, γλυκειά και τσουπωτή 
κι ύστερα είπα να φτιάξω μ' αυτήν μιά μαρμελάδα, που θα συνοδεύει τον χειμώνα ψητά τυράκια

μαρμελάδα σταφύλι  έχουμε ξαναφτιάξει. την κλασική μαρμελάδα, σταφύλι και ζάχαρη.
αυτήν εδώ την σταφιδούλα, θα την φτιάξουμε αλλιώς, κατά τον τρόπο του εγγλέζικου chutney .


πρώτα της έβγαλα τα κοτσανάκια, χώρισα ρώγα ρώγα, την έβαλα σε ένα μπωλ και την έπλυνα.

κατόπιν την έβαλα μέσα σ΄ένα σε βαθύ τηγάνι.

πρόσθεσα μέσα μιά χούφτα φρέσκο σταφύλι ξανθή σταφίδα χοντροκομμένη,
έκοψα σε φετούλες δυό ξερά κρεμμύδια,
έτριψα φρέσκο πιπέρι,
έριξα μιά πρέζα αλάτι,
ελάχιστη ζάχαρη (δεν είχα καστανή, έτσι έβαλα λευκή),
μιά πρέζα κανελογαρύφαλλα,
μισό κρασοπότηρο πετιμέζι,
αρκετό ξύδι
και μία σκόνη που έφτιαξα, τρίβοντας στο multi ελάχιστους σπόρους γλυκάνισο, έναν αστεροειδή γλυκάνισο και ελάχιστους σπόρους κάρδαμο.

σκέφτηκα ότι δεν θα μου ταίριαζε με το σταφύλι η γεύση του σκόρδου, μήτε η καυτερή πιπεριά, έτσι, σκόρδο και μπούκοβο δεν έβαλα.

το έφερα σε βρασμό και χαμήλωσα αρκετά τη φωτιά.
πήρε περίπου 40', ως να πάρει τη μορφή της μαρμελάδας.

τελειώνοντας, δεν άντεξα στον πειρασμό, κι έστιψα μέσα ένα ολόκληρο λεμόνι.

στο μεταξύ αποστείρωσα βαζάκια, έβαλα μέσα το καυτό chutney και τ' άφισα γυρισμένα ανάποδα ώσπου να κρυώσουν.

θα ακολουθήσω τη συμβουλή που λέει "άστο στο ψυγείο να ωριμάσει τουλάχιστον γιά δυό μήνες"

και σκέφτομαι ότι θα μας συντροφέψει κοντά στα Χριστούγεννα...

καλό σε ό, τι κάνετε !

Υ. Γ.

μας ήρθε η παρακάτω χρήσιμη ενημέρωση
γιά το ΕΘΝΙΚΟ μας προϊόν, 
την Κορινθιακή σταφίδα :

greekraisins23 Αυγούστου 2016 - 1:46 μ.μ.

Αυτό το γνωρίζατε για την κορινθιακή (μαύρη) σταφίδα;
Από κλινικές μελέτες που είναι ήδη δημοσιευμένες σε έγκριτα, διεθνή, επιστημονικά περιοδικά,αποδεικνύεται ότι από την ένταξή της κορινθιακής σταφίδας στην καθημερινή διατροφή υπάρχει σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση, δημιουργείται «ασπίδα» ενάντια στα καρδιαγγειακά νοσήματα, μειώνεται η «κακή» χοληστερίνη, παρατηρείται θετική επίδραση στην υγεία των καπνιστών και στα πλαίσια μια ισορροπημένης διατροφής δεν υπάρχει καμία αρνητική επίδραση στους διαβητικούς!
Μάθετε περισσότερα εδώ:
https://greekraisins.wordpress.com/
https://www.facebook.com/groups/1407610409456088/
http://goo.gl/GdRG1R

φράουλα Κέρκυρας, μαρμελάδα

η σπάνια fragola τση Κερκύρας

photos

ερασι τέχνης

την άνοιξη, από μήνα Απρίλιο και γιά πολύ λίγο καιρό, τσου Κορφούς βγαίνει μιά ιδιαίτερη φράουλα.

πρόκειται γιά μιάν απίστευτη φράουλα !

μικρούτσικη, τσουπωτή, μυρωδάτη και γευστική, σαν άγρια φράουλα μοιάζει, μα νομίζω ότι την καλλιεργούν σε μικρές ποσότητες.

εφέτος που το Πάσχα ήταν αργά (Πρωτομαγιά), βρήκα στην αγορά να πουλάν ελάχιστη και είπα θ' αγοράσω λίγη, να κάμω μαρμελάδα.

ακριβή ήταν.

8 ολόκληρα ευρώ τα 200 γραμμάρια !

έτσι είναι τα σπάνια πράγματα στη ζωή... πληρώνονται ακριβά ! 

(και καμιά φορά πολύ ακριβά)

σα μικρά ρουμπίνια ήσαν αυτά, μέσα σε κάτι μικρά κουτάκια.

το Μεγάλο Σάββατο αγόρασα μονάχα δύο κουτάκια, τα διατήρησα στο ψυγείο και την Τρίτη του Πάσχα, στην Αθήνα έφτιαξα μιά περίφημη μαρμελάδα με την 

 fragola τση Κερκύρας  

στην φωτογραφία, η κόκκινη είναι αυτή η μαρμελάδα με την  fragola τση Κερκύρας  

και η κίτρινη είναι η φετεινή μου κουμ κουάτ 

προϊόντα εντόπια, ζηλευτά !

με απλό τρόπο έγινε η μαρμελάδα φράουλα , με τον συνήθη τρόπο, 

όση φράουλα - 400 γραμμάρια, τόση ζάχαρη, 1 ποτηράκι νερό και μισό στιμμένο λεμόνι.

έδεσε γρήγορα κι έβγαλε φυσικά μονάχα 1 βαζάκι.

θα πείτε "πολύ κακό γιά το τίποτα !" ; όχι, δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψη... 
αυτό εδώ είναι ένα ακριβό άρωμα σε μικρό μπουκαλάκι !

στην φωτογραφία,

εκτός από το κουμ κουάτ  στο βαζάκι

και την ωραία  fragola   πάνω στη φρυγανιά,

στο πιατάκι είναι και  γλυκό  κεράσι,

με κεράσια που αγόρασα σήμερα, στο Μοναστηράκι.

Μαρμελάδα με φρούτα του δάσους

Μαρμελάδα με κόκκινα φρούτα.

Εναλλακτικά,

"άγρια" φρούτα, sauvages

Μαύρα φραγκοστάφυλα, φράουλες, μαύρα βατόμουρα, 
κόκκινα φραγκοστάφυλα, 

κόκκινο βατόμουρο, μύρτιλλο, ολίγο βύσσινο

Βρήκα στην αγορά δυό σακουλάκια, από 750 γραμ. έκαστον, και τα άρπαξα !

Διότι, αληθινά τρελαίνομαι γι αυτά τα μικρά κόκκινα σβωλαράκια, μου αρέσει το χρώμα τους, η πολυποικιλότητά τους, μιά κάπως υπόξινη γεύση τους, ακόμα πιό πολύ με ξετρελαίνει η μυρωδιά τους, η μυρωδιά του φρέσκου, άγριου καρπού, κι ακόμα, ακόμα πιό πολύ με ξετρελαίνει η σκέψη πως οι καρποί αυτοί είναι σχεδόν sauvages - άγριοι. 

Στην Ελλάδα (στον Παράδεισο των καρπών !), δεν είμαστε μαθημένοι σ' αυτά τα συγκεκριμένα, μικρά κόκκινα φρουτάκια, εκτός φυσικά από τις αγαπημένες φράουλες, το κεράσι και τον ανοιξιάτικο μας πρίγκηπα, το βύσσινο.

Πολλές φορές το έχω σκεφτεί, πως αν ζούσα σε μιάν εξοχή, απανταχού της Ελλάδας, κάθε Αύγουστο και Σεπτέμβρη θα χα την ευτυχία να χώνομαι μες τις αγκαθιές και τους φράχτες και να μαζεύω τ' άγρια μικρά βατόμουρα.

Έχω ακόμα μιά θύμιση αρκετών χρόνων πριν, ένα καλοκαίρι στην ορεινή γαλλική Auvergne , να περιδιαβαίνω αγρούς - ώρες που δεν εργαζόμουν- και να συναντώ αυτοφυή, ολούθε φυτρωμένα, αληθινά άγρια grosseilles, myrtilles, cassis, fraises des bois, framboises.
Απίστευτοι καρποί, με τους οποίους φτιάχνουν κι ένα απ' τα πιό αρωματικά τσάγια που υπάρχουν. Τσάϊ "quatre fruits rouges" (τέσσερα κόκκινα φρούτα), κι αν κάπου το συναντήσετε, δοκιμάστε το.

Έτσι λοιπόν τα βρήκα προχτές στην αγορά και τ' άρπαξα !

Έφτιαξα μ' αυτά μιάν ελαφριά μαρμελάδα, λίγο ρευστή, τρυφερή, κόκκινη κι αρωματική.
Τα έλιωσα πρώτα στο μπλέντερ, όχι εντελώς όμως, γιά να μείνουν μέσα και κομματάκια, τα έβαλα στην κατσαρόλα, όσος πολτός τόση ζάχαρη, μισό περίπου ποτήρι νερό και τα άφισα να βράζουν.
Χρειάζεται ένα σωστό ξάφρισμα, πρώτα δυνατή φωτιά κι έπειτα χαμηλώνουμε γιά να μην μας κολλήσει η μαρμελάδα στον πάτο της κατσαρόλας, ανακατεύουμε διαρκώς, καλύτερα με ξύλινη κουτάλα και στο τέλος, λίγο πριν κατεβάσουμε την κατσαρόλα απ' τη φωτιά, στίβουμε μέσα το υπέροχο φυσικό συντηρητικό, το λεμόνι.

Κατεβάζουμε, ρίχνουμε τη μαρμελάδα σε ζεστά βαζάκια που όλην αυτήν την ώρα τα αποστειρώναμε στον φούρνο, γυρίζουμε τα βαζάκια ανάποδα ως το άλλο πρωί, να κρυώσουν εντελώς.

Αυτή είναι η διαδικασία, συνηθισμένη κι απλή.
Αν σας αρέσει η ιδέα, φτιάξτε το !

Να είναι καλό, ό, τι κάνετε !

αχλάδι μαρμελάδα

αχλάδι μαρμελάδα

photos ερασι τέχνης

Με φίλεψαν αχλάδια. Μιά τσάντα αχλάδια φρεσκοκομμένα από κήπο, γλυκά και ζουμερά.
Αποφάσισα πως άξιζε τον κόπο να συντηρηθούν κι έτσι τα έκανα μαρμελάδα.

Πολύ εύκολα έγινε. Έχει ωραία γεύση, ζωηρό χρώμα και ευωδιάζει καλό φρούτο. Η υφή αυτής της μαρμελάδας είναι κάπως πιό ντωτή, λίγο πιό ρευστή, μα θαρρώ έτσι κι αλλιώς είναι πραγματικά καλή.


Έπλυνα πρώτα καλά τα αχλάδια γιατί σκέφτηκα να μην τους βγάλω τη φλούδα.
Τα έκοψα στα 4, καθάρισα εσωτερικά τους σπόρους και τα έριξα στο μπλέντερ. Είχα κι ένα μήλο, το έβαλα κι αυτό μέσα.
Ζύγισα τον πολτό, ήταν 2 κιλά.
Τον έβαλα σε βαθειά κατσαρόλα, πρόσθεσα μέσα 1 ξύλο κανέλλα, 2 ποτήρια νερό και 2 κιλά ζάχαρη.
Πρώτα άναψα δυνατή φωτιά (3) και μετά χαμήλωσα λίγο, το άφισα να βράζει στο 2,5 ανακατεύοντας συχνά.

Πήρε περίπου 45 λεπτά.
Στο μεταξύ, όσην ώρα έβραζε η μαρμελάδα έβαλα να αποστειρώσω βαζάκια στον φούρνο, στους 100 βαθμούς.

Μόλις την κατέβασα απ' τη φωτιά, γέμισα τα βαζάκια, τα έκλεισα, τα γύρισα ανάποδα και τα άφισα να κρυώσουν έτσι, ως το πρωί.

Να είναι καλό, ό, τι φτιάχνετε !

Δαμάσκηνα μαρμελάδα

Οι Σταυροφόροι, ισχυρίζεται η Δύση, επιστρέφοντας ηττημένοι από την Δαμασκό της Συρίας, μετέφεραν μαζί τους μιά ποικιλία δαμασκηνιάς, που ονομάστηκε prunier de Damas.

Κατά την γνώμη μου, η εκδοχή είναι μόνο κατά το ήμισυ ακριβής, αφού έχουμε την μαρτυρία ότι ο Θεόφραστος αναφέρει την δαμασκηνιά ως αρχαίο δέντρο, ως προύμνη, εξ ου και η επιστημονική ονομασία προύνος.
- εξ ου και η λέξη prunier...- 


Φυσικά,  

στη Δαμασκό, ξαπόσταιναν πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, τα εμπορικά καραβάνια που ταξίδευαν στον Δρόμο του Μεταξιού, από την Κίνα προς την Ευρώπη.  Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Πέρσες, Ελληνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Αραβες, Σταυροφόροι, Τούρκοι, Μαμελούκοι και Γάλλοι άφησαν -άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο- την πολιτιστική τους σφραγίδα στην πολιτεία της Μέσης Ανατολής.

Σε έναν Μεσογειοκεντρικό κόσμο, η Δαμασκός ήταν ζηλευτή γιά τα πλούτη της, 

κι έδωσε το όνομά της στο Δαμασκί σπαθί

 photos

ερασι τέχνης

" Ποιος κρατά στο χέρι δαμασκί σπαθί
τονε παίρνουνέ το, πάει να σταυρωθεί "

 

 

Έδωσε το όνομά της στο Δαμάσκο ύφασμα

(πολυτελές, μπροκάρ ύφασμα, που στην ύφανσή του σχηματίζει λουλούδι)

 

"... Να βλέπω τις φιλαρμονικές, τις χορωδίες, τα σχολεία, τους πρόσκοπους, με το περπάτημά τους δεξιά – αριστερά, σαν ένα τεράστιο μαγικό κύμα να τους κινεί κάτω από τα σπίτια με τα δαμάσκα στα παράθυρα." 

Πέτρος Γάλλιας

 

Έδωσε το όνομά της και στα δαμάσκηνα !

 

Πριν φτιάξουμε την μαρμελάδα δαμάσκηνο, σας αναφέρω μερικά από τα ονόματα της Ευρωπαϊκής δαμασκηνιάς, απλά γιατί μου φάνηκαν ενδιαφέροντα...

• Ιταλική δαμασκηνιά
• Δαμασκηνιά Ντ' Αζέν
• Γερμανική δαμασκηνιά
• Στάνλευ
• Πρέζιντεντ
• Βασίλισσα Βικτωρία
• Πραουστιά (Μιραμπέλ)
• Βασίλισσα Κλαυδία κ.α

 

Mαρμελάδα δαμάσκηνο

θα χρειαστούμε :

2 κιλά δαμάσκηνα

1,5 κιλό ζάχαρη

1 βανίλια

χυμό από 1 λεμόνι

 

πλένουμε τα δαμάσκηνα, βγάζουμε το κουκούτσι τους (βγαίνει πολύ εύκολα), 

 

τα πολτοποιούμε , τα βάζουμε με την ζάχαρη, τη βανίλια κι 1 ποτήρι νερό, σε μεγάλη κατσαρόλα.

φέρνουμε σε βρασμό, ξαφρίζουμε αν χρειαστεί, χαμηλώνουμε τη φωτιά γιά να μην κολλήσει η μαρμελάδα και την αφίνουμε ως να δέσει, ανακατεύοντας συχνά.

 

 

προς το τέλος ρίχνουμε το λεμόνι, κι όταν η μαρμελάδα γίνει την βάζουμε, ως την άλλη μέρα, σε αποστειρωμένα βαζάκια να κρυώσει.

μετά στο ψυγείο.

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !