Σαλάτα Μακεδονίας, παραδοσιακή

Παραδοσιακή σαλάτα Μακεδονίας

Την έφτιαξε στην Νάουσα η φίλη μου η Μαρία

(και μου έδειξε πώς γίνεται...)

photos

ερασι τέχνης

Πρώτα κόβουμε ψιλό ψιλό το λάχανο.

Την δουλειά αυτή ανέλαβα να την κάνω εγώ.

Γιά να πω την αλήθεια, είναι κάτι που το έκανα γιά πρώτη φορά, 

το κόψιμο του λάχανου είναι μιά δουλειά που απεχθάνομαι, και ποτέ δεν την κάνω...

Εκείνην όμως την ημέρα, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενη, το έπραξα !

Η Μαρία ψιλοέκοψε ένα ματσάκι σέλινο 

έτριψε καρότα

ψιλοέκοψε πράσινες και κόκκινες πιπεριές

Μετά φόρεσε γάντια μιάς χρήσης,
αλάτισε καλά το λάχανο κι άρχισε να το ζουλάει και να το τρίβει ανάμεσα στα χέρια της. Έτσι, το λάχανο σιγά σιγά "μαράθηκε". Το άφησε κατόπιν σε σουρωτήρι γιά λίγην ώρα, να φύγουν όλα του τα νερά.

Στην επόμενη φάση, ανακάτεψε καλά όλα μαζί τα λαχανικά,
και άρτυσε με λίγο ακόμα αλάτι, λάδι και ξύδι.

Αυτή είναι η Μακεδονική σαλάτα, κατά παράδοσιν, 
που είδα να την φτιάχνουν στην όμορφη Νάουσα !




Και βέβαια γνωρίζετε, εκεί πάνω, στους κρύους χειμώνες, με τι ταιριάζουνε μιά τέτοια σαλάτα !

εύχομαι καλό

γιά ό, τι κάνετε !

  

Coleslaw

Coleslaw

photo

ερασι τέχνης

- storytelling -

Ψάχνοντας σχετικά με την προέλευση αυτής της τροφής,

δηλαδή πώς, πού, πότε και γιατί, βρήκα πράγματα που μου φάνηκαν πολύ ενδιαφέροντα !

Η Νέα Υόρκη του 1650 - όταν ακόμα ονομαζόταν Νέο Άμστερνταμ !

Οι Ολλανδοί άποικοι πρώτοι ίδρυσαν το Νέο Άμστερνταμ 

(εβαπτίσθη αργότερα Νέα Υόρκη)

Ο ποταμός Hudson 
(κοντά του έχει γεννηθεί ο αγαπημένος ζωγράφος Edward Hopper)

Τα έλη και τα εξαιρετικά εύφορα εδάφη γύρω στο ποτάμι !

Τα άφθονα λάχανα που καλλιεργούν εκεί οι Ολλανδοί άποικοι για δική τους κατανάλωση, αφού μετέφεραν στην Νέα Γη τις διατροφικές τους συνήθειες 

(η Ολλανδική κουζίνα χρησιμοποιεί πολύ το λάχανο)

Η ετυμολογία της λέξης : kool  σημαίνει “λάχανο” και sla σημαίνει “σαλάτα” , το koolsla  τροποποιήθηκε φωνητικά αργότερα σε αγγλόφωνο coleslaw.

Λάχανα, ρέγγες και χέλια ήσαν τα προτιμώμενα στις διατροφικές συνήθειες των αποίκων Ολλανδών και ο ποταμός Hudson καθώς και τα νερά γύρω από την Νέα Υόρκη, τους τα εξασφάλιζαν άφθονα, κυρίως τα διάφορα είδη ρέγγας.

Στα αρχεία του Νέου Άμστερνταμ βρέθηκαν επιχειρήσεις, που άνθησαν τότε στις εκβολές των ποταμών καθώς επίσης βρέθηκαν πολλές επιστολές εκείνης της εποχής σταλμένες στην Ευρώπη, να περιγράφουν το πόσο πλούσια και καρπερή είναι η γη.

Φυσικά, η περιοχή ήταν σαφώς σε ευνοϊκότερη μοίρα κλιματολογικά, αν την συγκρίνουμε με αποικίες πιο βόρειες και πιο κρύες, που είχαν πάγους. Εδώ οι άποικοι μπορούσαν για μεγάλη χρονική περίοδο να καλλιεργούν σταθερά τη γη και να εργάζονται όχι σε νερά παγωμένα, όπως πιο βόρεια, για παράδειγμα στο Μοντρεάλ...

Έτσι η πόλη Νέο Άμστερνταμ ανέπτυξε εμπόριο με την Ευρώπη και εξελίχθηκε σε εύρωστο λιμάνι, με μεγάλες  δυνατότητες.

Οι κυρίαρχοι Ολλανδοί χρησιμοποιούσαν την μελλοντική Νέα Υόρκη, ως λιμένα όπου εμπορεύονταν σκλάβους και για νομισματική μονάδα στα καράβια τους μεταχειρίζονταν το ρούμι ! 
- Φυσικά, το ρούμι είναι ένα από τα προϊόντα που παρήγαγαν με την δουλειά τους οι σκλάβοι -

Πριν δούμε την συνταγή για το coleslaw, θα μπω στον πειρασμό να σημειώσω κάτι ακόμα.

Μου άρεσε η ιστορία του “Dutch oven” !

Την χύτρα αυτή έφερε μαζί της στην Νέα Γη κάθε μικρή Ολλανδέζα νοικοκυρά.

Την χρησιμοποιούσαν παντού κι έψηναν εκεί μέσα τα πάντα, από τάρτες μέχρι κρέας, σε φωτιά με κάρβουνο φυσικά… Το αξιοσημείωτο όμως είναι πως αυτό το είδος της χύτρας υπάρχει στην Αμερικανική κουζίνα ακόμα σήμερα, προσαρμοσμένο φυσικά στον ηλεκτρισμό 
και ακόμα η μαγειρική σε φωτιά στην ύπαιθρο γίνεται ακόμα σε αυτό το τσουκάλι “Hollandais” ! 

Ας δούμε τώρα την συνταγή όπως την σκέφτηκαν και την κατέγραψαν οι Ολλανδοί πρώτα

κι ύστερα τι μετατροπές μπορεί να πάρει...

Η αυθεντική, βασική συνταγή της Coleslaw είναι :

¼ άσπρο λάχανο τριμμένο ή ψιλοκομμένο

2-3 τριμμένα καρότα

1 γιαούρτι (καλύτερα στραγγιστό)

ελάχιστο φρέσκο άνιθο

λίγη μουστάρδα

μαγιονέζα μερικές κουταλιές (καλύτερα φτιαγμένη όχι με ελαιόλαδο, γιατί γίνεται πολύ δυνατή σε γεύση και μυρωδιά ˙με σπορέλαιο είναι ελαφρύτερη ή χρησιμοποιούμε μαγιονέζα του εμπορίου)

λευκό ξύδι, όσο ένα ποτηράκι του λικέρ

αλάτι, πιπέρι

Παίρνουμε ένα μπωλ, για να φτιάξουμε την sauce.

photos

ερασι τέχνης

Ρίχνουμε μέσα το γιαούρτι, μαγιονέζα σε ίση ποσότητα, λίγη δυνατή μουστάρδα και το λευκό ξύδι.

Ανακατεύουμε καλά, να γίνει μια δεμένη σάλτσα, αλλά όχι σφιχτή.

Ρίχνουμε την sauce πάνω στο τριμμένο λάχανο, καρότο και άνιθο, αφού πρώτα τα έχουμε αλατοπιπερώσει και ανακατεύουμε καλά.

Βάζουμε την σαλάτα σ’ ένα δοχείο που κλείνει ερμητικά και την αφήνουμε στο ψυγείο τουλάχιστον για 2-3 ώρες.

Το ξύδι “ψήνει” κάπως το λάχανο, γι αυτό καλό είναι να φτιάχνουμε την coleslaw από την προηγούμενη μέρα, αν θέλουμε να την βγάλουμε σε ένα τραπέζι.

Την διατηρούμε οπωσδήποτε σε καλά κλεισμένο δοχείο, γιατί το λάχανο έχει την τάση να οξειδώνεται κι ακόμα, η σαλάτα απορροφά τις μυρωδιές από τα τρόφιμα που βρίσκονται γύρω της.

Η σαλάτα, πολύ δημοφιλής κυρίως στη Βόρεια Αμερική, είναι ιδανική για να συνοδέψει ψάρι, κρέας, σάντουιτς, χάμπουργκερ κ.τ.λ.

Φυσικά, σε αυτήν τη βασική συνταγή, υπάρχουν πολλές παραλλαγές…

Ο μύθος λέει, ότι υπάρχουν τόσες παραλλαγές στην coleslaw, όσες είναι και οι θύρες των σπιτιών της Νέας Υόρκης !

Ας δούμε τώρα τι μπορούμε να προσθαφαιρέσουμε…

Αν μας αρέσει, προσθέτουμε πράσινο ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι ή ξερό κρεμμύδι, κόκκινο λάχανο, μαϊντανό, λεμόνι, λίγη ζάχαρη, κομματάκια μήλο ή ανανά, φλοίδες τυριού.

Προσωπικά, δεν μου αρέσουν μέσα τα κρεμμύδια, ο άνιθος, ο μαϊντανός και 

παρ’ όλο που λατρεύω το τυρί, σ’ αυτήν τη σαλάτα δεν το βλέπω καθόλου!

Αντίθετα, θα την έβλεπα και με κόκκινο λάχανο, και οπωσδήποτε με μήλο ή και ανανά.

Μπορούμε να παραλείψουμε το γιαούρτι και να αναμείξουμε τα υπόλοιπα υλικά για την sauce.
Ακόμα, εγώ προσωπικά δεν θέλω το ψήσιμο του λάχανου με το ξύδι, μα προτιμώ να φτιάξω την σαλάτα ακριβώς την ώρα που θα καταναλωθεί...

Kαθώς λέει κι ο λαός μας, “περί ορέξεως…”

*
η Σοφία Σ., παιδική φίλη του μπαμπά μου,
μου έδωσε χειρόγραφη με τα γράμματά της την συνταγή coleslaw, την δεκαετία του ' 80.
θα ψάξω να την βρω γιά να την δημοσιεύσω.

Καλό εύχομαι

σε ό, τι κάνετε !

βλήτα γιαχνί με σκορδαλιά, παραδοσιακή συνταγή

Βλήτα Γιαχνί με Σκορδαλιά

- παλιά συνταγή της ορεινής Κορινθίας -

photos

ερασι τέχνης

την συνταγή

μου έδωσε η φίλη μου, η κυρία Ντίνα

"έτσι, μου είπε, έφτιαχνε το φαγητό η πεθερά μου,

έτσι το φτιάχνουν πάντα σ' αυτόν τον τόπο ..."

θα χρειαστούμε :

βλήτα

μερικά τρυφερά κολοκυθάκια

1 ξερό κρεμμύδι

φρέσκες ντομάτες τριμμένες

ελαιόλαδο

αλατοπίπερο

μερικές σκελίδες σκόρδο

ξύδι

αλεύρι 2 κουταλάκια του γλυκού γεμάτα

παίρνουμε τα βλήτα, καθαρίζουμε τα χοντρά κοτσάνια, κρατάμε τα τρυφερά χόρτα.

τα πλένουμε πολλές φορές και τα χοντροκόβουμε.

σε κατσαρόλα ρίχνουμε ελαιόλαδο, κόβουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε.

προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα.

όταν αρχίσει να βράζει η ντομάτα ρίχνουμε μέσα κομμένα τα κολοκύθια και τα βλήτα.

αλατοπιπερώνουμε, ανακατεύουμε, αφίνουμε το φαγητό να βράζει σε χαμηλή φωτιά ξέσκεπο, γιά να εξατμιστούν τα πολλά υγρά του.

θα είναι έτοιμα περίπου σε 15 '

στο μεταξύ,

βάζουμε στο μπλέντερ 1 κρασοπότηρο ελαιόλαδο,

1/2 κρασοπότηρο ξύδι,

σκόρδο όσο αντέχουμε - η κυρία Ντίνα βάζει ολόκληρο το κεφάλι του σκόρδου (!) , εγώ έβαλα μόνο δύο σκελίδες - και το χτυπάμε.
μόλις αυτό γίνει πολτός, ρίχνουμε μέσα δυό γεμάτα κουταλάκια αλεύρι και ξαναχτυπάμε στο μπλέντερ.
γίνεται έτσι ένα είδος σκορδαλιά.
δοκιμάζουμε, μήπως χρειάζεται λίγο ακόμα λάδι ή ξύδι.

ρίχνουμε αυτήν τη σκορδαλιά πάνω από τα βλήτα που βράζουν , 

κουνάμε την κατσαρόλα δεξιά αριστερά , 

σβήνουμε τη φωτιά γιά να μην πιάσει το αλεύρι στον πάτο της κατσαρόλας
και σκεπάζουμε το φαγητό.

έτσι, θα σιγοβράσει μόνο του λίγο ακόμα.


σας εγγυώμαι, γίνεται ένα μερακλίδικο φαγάκι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό.
απλό, φτωχικό, παραδοσιακά Ελληνικό - κάτω απ' τ' αυλάκι :) 
και πεντανόστιμο !

να το δοκιμάσετε.

Χόρτα

Ιταλικά ραδίκια

Κλασικά χορταράκια, που τρώγονται βραστά και αρτυμένα με ελαιόλαδο και μπόλικο φρέσκο λεμόνι.

Τα καθαρίζουμε, τα πλένουμε πολύ καλά και τα ρίχνουμε να βράσουν μέσα σε βαθειά κατσαρόλα, όπου κοχλάζει αλατισμένο νερό.
Με ένα πηρούνι τα γυρίζουμε.

Δεν θέλουν πολύ βράσιμο. Γιά 1 ή 1,5 κιλό ραδίκια (ιδίως αν είναι τρυφερά) 15' βράσιμο είναι αρκετό.
Όταν βράσουν με ένα πηρούνι τα βγάζουμε από την κατσαρόλα, τα βάζουμε σε πιατελίτσα, τα κόβουμε με μαχαίρι και πηρούνι και κατόπιν τους ρίχνουμε ελαιόλαδο και στίβουμε πάνω μπόλικο φρέσκο λεμόνι.

Το ζωμό από τα Ιταλικά ραδίκια που έβρασαν στην κατσαρόλα, δεν τον πετάμε, εγώ τουλάχιστον δεν τον πετάω...
Τον σουρώνω μέσα σε κανάτα και τον πίνω με λεμόνι.

Όταν μέσα στο ποτήρι με τον ζωμό στίψουμε λεμόνι, το χρώμα του ζωμού αλλάζει, γίνεται κοκκινωπό.
Η γεύση του είναι πικρούτσικη, σαν του ραδικιού και το λεμόνι του ταιριάζει καλά.
Η αλήθεια είναι πως δεν το έχω ψάξει, φαίνεται όμως πως αυτό το ρόφημα κάνει καλό στον οργανισμό.
Αν ως τώρα δεν έχετε δοκιμάσει το ραδικόζουμο, να το δοκιμάσετε, ζεστό όπως είναι, μόλις βγάλετε από μέσα τα χόρτα.

Δροσερή πατατοσαλάτα

η πατατοσαλάτα της Άσπας

photos ερασι τέχνης

6 μέτριες πατάτες

2 ξυνόμηλα

1 μικρό βαζάκι κάπαρη

1 μικρό βαζάκι αγγουράκι τουρσί

1 μεσαίο βάζο μαγιονέζα

1 κεσέ στραγγιστό γιαούρτι

1 κ.σ. δυνατή μουστάρδα Dijon

Προαιρετικά για το γαρνίρισμα ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι

 

Βράζω τις πατάτες σε αλατισμένο νερό, τις σουρώνω, τις κόβω κομμάτια και τις αφήνω στην άκρη να κρυώσουν.

Σε μπωλ αναμειγνύω καλά την μαγιονέζα με το γιαούρτι και την μουστάρδα.

Ξεπλένω με νερό τα αγγουράκια και την κάπαρη, τα στραγγίζω καλά, κόβω τα αγγουράκια, πλένω τα ξυνόμηλα και τα κόβω κομματάκια (χωρίς να αφαιρέσω την φλούδα τους).

Ενώνω όλα μαζί τα υλικά – εκτός από το φρέσκο κρεμμύδι - , ανακατεύω και βάζω την πατατοσαλάτα στο ψυγείο.

Όταν σερβίρω ρίχνω από πάνω το ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι.

 

* Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε στην σαλάτα και σφιχτά αυγά, κομμένα στα 4. 

 

 καλό

σε ό, τι κάνετε ! 

η γαριδοσαλάτα της μαμάς

η γαριδοσαλάτα της μαμάς μας

- Eighties ! -

photos ερασι τέχνης

τα χρόνια της δεκαετίας του ΄80, οι μάνες μας συνήθιζαν να φτιάχνουν αυτήν την γαριδοσαλάτα.

η συνταγή, ασφαλώς και δεν απαγορεύτηκε (!), τις επόμενες δεκαετίες...

ίσως όμως ... εξέπεσαν οι μόδες, τι να πω ;

παρ' όλ' αυτά, πρόκειται γιά μιά μικρή, εξαιρετική σαλάτα, εύκολη να γίνει, αν έχουμε ένα πακέτο γαρίδες (στις μέρες μας, δεν συζητώ γιά... φρέσκες γαρίδες !) 


πώς την φτιάχνουμε :

ανοίγουμε το πακέτο τις (βρασμένες) γαρίδες και τις ρίχνουμε σε ένα μεγάλο σουρωτήρι, να ξεπαγώσουν.
όταν ξεπαγώσουν τελείως και στραγγίξουν όλα τα νερά, τις βάζουμε σε ένα μπωλ, τις ραντίζουμε με ουίσκυ και τις αφίνουμε να τραβήξουν μέσα στο ουίσκυ, ως να ετοιμάσουμε τα υπόλοιπα υλικά.

βράζουμε μερικά σφιχτά αυγά, κατόπιν τα καθαρίζουμε, τα κόβουμε σε ροδέλλες ή σε τέταρτα, τα αλατοπιπερώνουμε και τα ραντίζουμε με λίγο ξύδι.

καθαρίζουμε και πλένουμε ένα μαρούλι.
το κόβουμε ψιλό - ψιλό πάνω στη σανίδα μας , το αλατίζουμε, το βάζουμε μέσα σε ένα μπωλ και το ανακατεύουμε με ελάχιστο λάδι και ξύδι.

ψιλοκόβουμε άνιθο και φρέσκα κρεμμυδάκια και τα ανακατεύουμε καλά με το μαρούλι. 

ετοιμάζουμε μία σάλτσα με μαγιονέζα, λίγη κέτσαπ (γιά να πάρει χρώμα) και προαιρετικά (δεν είναι απαραίτητο) μπορούμε να βάλουμε μέσα και λίγο στραγγιστό γιαούρτι. 

βγάζουμε τις γαρίδες απ' το ουίσκυ (τις σουρώνουμε στο σουρωτήρι, ώστε να μην έχουν υγρά)


την σαλάτα αυτή, την στρώνουμε κανονικά σε ψηλά ποτήρια ή πάντως σε ατομικά ποτήρια με πόδι.
φυσικά, μπορούμε να την στρώσουμε και σε ατομικά μπωλάκια ή σε μία γυάλινη σαλατιέρα.


βάζουμε κάτω - κάτω στο ποτήρι μιά κουταλιά από την sauce, 
βάζουμε από πάνω μιά χουφτίτσα μαρούλι με τα κρεμμυδάκια και τον άνιθο,
από πάνω λίγες γαρίδες,
από πάνω τις ροδέλλες σφιχτό αυγό,
πάλι μιά χουφτίτσα μαρούλι,
πάλι λίγες γαρίδες,
από πάνω sauce
και τέλος, πάνω - πάνω στολίζουμε με δυό, τρεις γαρίδες.  

αυτό είναι !


της μαμάς την γαριδοσαλάτα - Eighties -  μπορούμε να την προσφέρουμε ως δροσερό ορεκτικό ή ως κεντρική σαλάτα ή, φυσικά (γιατί όχι ;) και ως απλό γεύμα.

εύχομαι γιά όλους το καλό !

τονοσαλάτα

tuna fish salad

- ο τίτλος αγγλιστί διότι την συνταγή, μου εδίδαξε (προ εικοσιπενταετίας) 

φίλη Αμερικανίδα -

photos

ερασι τέχνης

σε κατσαρόλα με βραστό νερό βράζω πατάτες.

σε άλλη κατσαρόλα βράζω αρακά,

σε άλλη καλαμπόκι.

βράζω επίσης μερικά σφιχτά αυγά.

όταν βράσουν, σουρώνω να στραγγίξουν καλά,

κατόπιν σε βαθύ σκεύος ανακατεύω τον αρακά με το καλαμπόκι,

ρίχνω κατόπιν τις πατάτες, τα σφιχτά αυγά κομμένα σε κομματάκια, λίγη κάππαρη ή και αγγουράκια τουρσί

και τέλος τον τόνο, τεμαχισμένο.

ανακατεύουμε καλά.

την τονοσαλάτα μπορούμε να την αρτίσουμε με λαδόξυδο

ή 

με μαγιονέζα

την στρώνουμε σε πιατελίτσα,

σκορπάμε από πάνω ψιλοκομμένο μαϊντανό 

και...

είναι έτοιμη !

(η ποσότητα των υλικών εξαρτάται από το πόσους θα ταϊσουμε με την τονοσαλάτα...

χρειάζεται μιά προσοχή, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να έχει μιάν ισορροπία.

να υπολογίσουμε ότι οι πατάτες, ο αρακάς, το καλαμπόκι και τα αυγά θα αυξήσουν αρκετά το πιάτο, ώστε πρέπει να βάλουμε τον ανάλογο τόνο, γιά να "φαίνεται" το ψάρι... )

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι ! 

Παντζαροσαλάτα

Παντζαροσαλάτα δροσερή κι απλή

photo

ερασι τέχνης

5 - 6 βρασμένα παντζάρια 

(Χρειαζόμαστε μόνο το κόκκινο, τον βολβό δηλαδή. Γιά ευκολία, στα μανάβικα των σούπερ μάρκετ πωλούνται βρασμένα, συσκευασμένα σε πακετάκια)

1/2 κιλό στραγγισμένο γιαούρτι
χοντροκομμένο καρύδι

λίγες κουταλιές καλό ελαιόλαδο

ελάχιστο ξύδι

αλατοπίπερο

μερικές ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο (ποσότητα κατά βούληση, αλλά προσοχή, δεν φτιάχνουμε σκορδαλιά !)

ψιλοκόβουμε τα παντζάρια σε τετράγωνα κομματάκια .

τα ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά - όχι όλο το καρύδι .

δοκιμάζουμε να είναι σωστό στο αλάτι, στο ξύδι και στο σκόρδο .

αυτή η σαλάτα είναι εορταστική, κατάλληλη γιά τραπέζι, μπουφέ κ.τ.λ., άρα, καλύτερα να είμαστε κρατημένοι στο σκόρδο...

τέλος, αφού ανακατέψουμε τα υλικά, την σερβίρουμε σε μπωλ και σκορπάμε από πάνω τα υπόλοιπα σπασμένα καρύδια.

καλήν επιτυχία 

σας εύχομαι !

φασόλια μαυρομάτικα !

Μαυρομάτικα σαλάτα (πιάζ)

και

Μαυρομάτικα γιαχνί

photos ερασι τέχνης

πρώτα η αφιέρωση 

από τα μπιρμπιλομάτικα στα μαυρομάτικα,

διότι φαγητό δίχως αίσθημα

είναι κι αυτό άνοστο !

"μαύρα μου μάτια

εγώ γιά σας έκλαψα και θα κλάψω

και τ' άσπρο μου πουκάμισο

στα μαύρα θα το βάψω"

και φυσικά, πατάμε πάντα ΕΔΩ : ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

κατόπι, 

παίρνουμε ωραία Ελληνικά, βραστερά μαυρομάτικα.

θα τα φτιάξουμε με δύο τρόπους, κι ό, τι αγαπά ο καθένας ...

- σαλάτα πιαζ

και

- γιαχνί

σε κατσαρόλα βάζω ελαιόλαδο και τσιγαρίζω μέσα ελαφρά, ψιλοκομμένα κρεμμύδια, 1 ξερό και μερικά κρεμμυδάκια φρέσκα, πράσινα.

ρίχνω και τα φασόλια, τα τσιγαρίζω λίγο μαζί.

ρίχνω ψιλοκομμένη ντομάτα και μιά σκελίδα σκόρδο, τα γυρίζω κι αυτά λίγο.

προσθέτω λίγο ψιλοκομμένο άνιθο.

προσθέτω πελτέ (αν είναι σπιτικός αλατισμένος δεν βάζω κι αλάτι στο φαγητό)

ρίχνω πιπέρι,

αρκετό νεράκι, δίνω μιά βράση, σκεπάζω καλά την κατσαρόλα, χαμηλώνω στο 1' κι αφίνω να βράσουν καλά τα φασόλια και να χυλώσουν, χωρίς να λιώσουν.

θα πάρει αρκετή ώρα. αν στο μεταξύ σωθεί το νερό, προσθέτω ζεστό νεράκι.

τα φασόλια αυτά είναι γιαχνί και όχι σούπα.

θα κανονίσετε τη σάλτσα, ώστε να τρώγονται με πηρούνι.

 αν τυχόν έχετε φτιάξει κι ελίτσες με τα χεράκια σας

κι ίσως - ίσως και παστό γαβράκι

συνοδέψτε μαζί τα γιαχνί μαυρομάτικά σας !

γιά να φτιάξουμε σαλάτα τα μαυρομάτικα (πιάζ)

τα βράζουμε σε άφθονο νερό 6 - 7 ', 

κατόπιν τα σουρώνουμε,

βράζουμε ξανά νερό, τα ρίχνουμε μέσα και τ' αφίνουμε σιγά - σιγά να καλοβράσουν δίχως να λιώσουν.

τα σουρώνουμε,

τα βάζουμε σε σαλατιέρα, λάδι, ξύδι, ψιλοκόβουμε μέσα κι ένα ξερό κρεμμύδι, αν θέλουμε και φρέσκο πράσινο.

ορίστε ένα βέρο Ελληνικό φαγάκι, γιά χειμώνα καλοκαίρι !

καλό μήνα Σεπτέμβρη

σας εύχομαι !

αμπελοφάσουλα με σκορδαλιά

Αμπελοφάσουλα με Σκορδαλιά !

photo ερασι τέχνης

Αν φτιάξετε τη σκορδαλιά ελαφριά, γίνεται ένα ελαφρύ, καλοκαιρινό, δροσερό, περίφημο Ελληνικό πιάτο!

Θαρρώ, είναι ένα πιάτο γιά μερακλήδες της γεύσης, που ξέρουν να εκτιμούν την απλή, αυθεντική τροφή.

Η εποχή είναι γιά τα αμπελοφάσουλα.
Τα αγοράζουμε φρέσκα, με το χέρι μας κόβουμε τις δυό άκριές τους, τα πλένουμε καλά και τα ρίχνουμε σε αλατισμένο νερό που βράζει, να μην παραβράσουν και λιώσουν.
5' - 10' λεπτά φτάνουν, ως να "στέκουν" λίγο τραγανά.

Τα σουρώνουμε, τα ρίχνουμε σε μιά σαλατιέρα και τα αρτίζουμε με καλό ελαιόλαδο και απλό ξύδι.


Η σκορδαλιά τώρα !
Η σκορδαλιά είναι μεγάλη υπόθεση... Γιά κάποιους, το να φτιάξεις σκορδαλιά, είναι σαν μιά μικρή  ιεροτελεστία !
Ο πατέρας μου έφτιαχνε τη σκορδαλιά μόνος του, στο γουδί, χτυπώντας γιά ώρα μουσκεμένο ψωμί με λάδι και σκόρδο.
Αλλού, αντί γιά ψωμί την φτιάχνουν με πατάτα.
Στας Σέρρας τη σκορδαλιά την φτιάχνουν με καρύδια.
Οι Γάλλοι φτιάχνουν ένα είδος σκορδαλιάς, την περίφημη  "aïoli", που την έχουν περί πολλού !

 Εγώ τη σκορδαλιά την φτιάχνω πάρα πολύ ελαφριά. Ίσα που να έχει τη γεύση του σκόρδου...
Δεν αντέχει το στομάχι μας γιά πάρα πάνω...

Στον κάδο του μίξερ βάζω μόνο μία σκελίδα σκόρδο, λίγο ελαιόλαδο και ξύδι. Ανοίγω γιά λίγα λεπτά στο δυνατό.
Στο μεταξύ, καθαρίζω και βράζω πατάτες σε αλατισμένο νερό. Μόλις οι πατάτες βράσουν τις σουρώνω και τις ρίχνω κι αυτές στον κάδο με το σκόρδο. Όταν το μίγμα λιώσει εντελώς  και γίνει σαν πουρές, το δοκιμάζω γιά αλάτι και γιά ξύδι. Αν κάτι χρειαστεί, το προσθέτω.

Η σκορδαλιά συνοδεύει περίφημα τα αμπελοφάσουλα, αλλά και παντζάρια, μπακαλιάρο κ.τ.λ.

Φυσικά, όποιος θέλει (και αντέχει !) μπορεί να βάλει πολύ περισσότερο σκόρδο...

σας εύχομαι 

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !