Γαρίδες σαγανάκι

Σαγανάκι Γαρίδες

photos

ερασι τέχνης

Θα χρειαστούμε :

Γαρίδες μεγάλες, φρέσκες ή κατεψυγμένες, με το κέλυφός τους
Φρέσκα κρεμμυδάκια με τα πράσινα φύλλα τους
Ντομάτα φρέσκια τριμμένη ή κονσέρβα ψιλοκομμένα ντοματάκια
Πιπεριές πράσινες, αν θέλουμε μπορούμε να προσθέσουμε και μιά κόκκινη ή και ελάχιστη καυτερή πιπερίτσα
Μιά σκελίδα σκόρδο
Μιά πρέζα ούζο
Ελαιόλαδο
Αλατοπίπερο
Μαϊντανό ψιλοκομμένο
Ένα κομμάτι τυρί φέτα



Πρώτα θα ασχοληθούμε με τις γαρίδες.
Τις πλένουμε.
Παίρνουμε μία μία στο χέρι μας και ξεκινώντας από την κοιλίτσα και τα ποδαράκια καθαρίζουμε γύρω γύρω το κέλυφός τους.
Αφίνουμε πάνω την ουρά και το κεφάλι. Το κεφάλι βγάζει γεύση μέσα στο φαγητό, γι αυτό καλό είναι να το κρατήσουμε. 

Όταν τελειώσουμε με τις γαρίδες, ρίχνουμε ελαιόλαδο σε ένα ευρύχωρο σκεύος,
ψιλοκόβουμε μέσα τα φρέσκα κρεμμυδάκια με τα φύλλα τους,
τις πιπεριές σε ροδέλες,
τη σκελίδα σκόρδο
κι ανακατεύουμε γιά ελάχιστα λεπτά.
Μόλις τα λαχανικά μαραθούν κάπως, σβήνουμε με μιά πρέζα ούζο.
 

 

Προσθέτουμε τις τριμμένες ντομάτες ή τα ψιλοκομμένα ντοματάκια
κι αφίνουμε να βράσουν λίγα λεπτά, ως να φύγουν τα πολλά υγρά τους.
Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε μιά στάλα ζάχαρη.

Τοποθετούμε τις γαρίδες μέσα στη σάλτσα και τις αφίνουμε να βράσουν γιά 2' από τη μία πλευρά,
τις γυρίζουμε με ένα πηρούνι και τις βράζουμε γιά άλλα 2' και από την άλλη πλευρά.
Οι γαρίδες δεν σηκώνουν πολύ βράσιμο, γιατί σφίγγουν.

Έχουμε έτοιμα τα ταψάκια που θέλουμε,
ατομικά πήλινα ή ένα μεγάλο σιδερένιο ταψί ή πήλινο ή pyrex.

Βάζουμε μέσα στο καθένα τον ίδιο αριθμό γαρίδων (αν χρησιμοποιήσουμε ατομικά),
σάλτσα να τις σκεπάζει,
χοντροκόβουμε από πάνω κομμάτια φέτα,
ρίχνουμε ψιλοκομμένο μαϊντανό
και φουρνίζουμε, σε ήδη ζεσταμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά 15' - 20'
ή, ως να ροδοψηθεί λίγο και να μαλακώσει η φέτα.

Το φαγάκι αυτό (που γίνεται ανάρπαστο !),σερβίρεται ζεστό,
χρειάζεται κοντά του χωριάτικο ψωμάκι γιά βούτες
και μαζί ένα δροσερό ποτό. 

Μπορούμε επίσης να μην το βάλουμε στο φούρνο, αλλά να αποτελειώσουμε το ψήσιμό του με τη φέτα, μέσα στο ίδιο, το αρχικό σκεύος, όπου έγιναν η σάλτσα με τις γαρίδες.

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Σπανακόπιτα με λεπτό, αγοραστό φύλλο

η Χορτόπιτα

της μαμάς μου

- με λεπτό φύλλο εμπορίου -

photos

ερασι τέχνης

Πρόκειται γιά σπανακόπιτα θαυμάσια ! Μιά αστική πίτα.
Δεν θυμάμαι τη μαμά μου - που μαγειρεύει καλά ! -, να ανοίγει γιά τις σπανακόπιτές της, τις τυρόπιτες και τις κρεατόπιτες, φύλλο χωριάτικο, σπιτικό. Είναι κάτι που δεν κάνει... Δεν την απασχόλησε ποτέ, δεν ασχολήθηκε μ' αυτό το σπόρ... Κι όταν με βλέπει να παιδεύομαι γιά ν' ανοίξω σπιτικά φύλλα, απορεί...
Πραγματικά, αυτές είναι δικές μου, προσωπικές, επίκτητες λόξες... 
Να συνεχίσουμε την παράδοση της υπαίθρου, να μη χαθεί η σημαντική τέχνη "Ανοίγω φύλλο και φτιάχνω χορτόπιτα" ! 
Σωστά ή όχι, αυτά είναι δικά μου κολλήματα...

Μου αρέσει όμως πολύ της μαμάς μου η πίτα, με τα αγοραστά της, τα λεπτά, πλούσια και τραγανά της φύλλα!

Σας προτείνω να την φτιάξετε μιά φορά. Εγώ όταν δεν προλαβαίνω ή όταν δεν έχω κουράγιο ν' ανοίξω φύλλα, αυτήν κάνω. Και μου φαίνεται πολύ καλή !

Θα δώσετε σημασία στα χόρτα που θα χρησιμοποιήσετε, αλλά και στο αγοραστό φύλλο!
Πρώτα τα χόρτα.

Την άνοιξη, όπως τώρα, αλλά και τον περισσότερο καιρό, στον τόπο μας, οι λαϊκές αγορές είναι γεμάτες με κάθε λογιώ χόρτα, λαχανικά, μυρωδικά χορταρικά...

Μοσχομυρίζει η πίτα σαν τη φτιάχνεις, μοσχομυρίζει όλο το σπίτι, όταν ο φούρνος ψήνει...

Γιά να φτιάξουμε ένα μεγάλο ταψί (ή σινί) χορτόπιτα, μας χρειάζεται περίπου 1/2 κιλό σπανάκι καθώς κι ένα ματσάκι από κάθε ένα μυρωδικό χόρτο. Από ένα ματσάκι σέσκουλα, βρούβες, λάπατα, τσουκνίδες, μυρώνια, καυκαλήθρες και φυσικά πάντοτε φρέσκα κρεμμυδάκια, άνιθο και πράσο.
Φτάνουν αυτά ! Και περισσεύουν !

Καθαρίζουμε πρώτα τα χόρτα και τα πλένουμε καλά.
Δεν τα ανακατεύουμε όλα μαζί απ' την αρχή.
Σε μιά λεκανίτσα ψιλοκόβουμε μόνο το σπανάκι, παίρνουμε χούφτα χούφτα, το ραντίζουμε με λίγο αλάτι, το τρίβουμε ανάμεσα στις παλάμες μας και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του ζουμιά και μαζί η αψάδα του.  

Κατόπιν παίρνουμε κάθε πλυμμένο ματσάκι από τα υπόλοιπα μυρωδικά και χορταρικά, το ψιλοκόβουμε και τα ρίχνουμε όλα μαζί σε μιά λεκανίτσα. Μαζί και το σπανάκι, καθώς και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα πράσα ψιλοκομμένα.

Προσθέτουμε στη λεκάνη ένα μικρό κεσέ γιαούρτι, σπάζουμε μέσα με το χέρι μας ένα καλό κομμάτι φέτα, ρίχνουμε δυό χούφτες τραχανά γιά να μαζέψει τα υγρά, καλό αλατοπίπερο κι ένα ποτηράκι ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε καλά.

Αν θέλετε, μπορείτε να χτυπήσετε δυό αυγά και να τα ανακατέψετε κι αυτά μέσα. Τα αυγά βοηθάν να ενώσει και να δέσει το υλικό. Εγώ αυγά συνήθως δεν βάζω.

Το φύλλο τώρα !

Γιά να γίνει ωραία αυτή η πίτα, πλούσια σε φύλλα και τραγανή, χρησιμοποιούμε πολύ λεπτό φύλλο, αυτό που φτιάχνουμε τον μπακλαβά ! Φύλλο Βηρυτού !

Ανοίγουμε στον πάγκο μας όλο το πακέτο το φύλλο.

Έχουμε δίπλα μας ένα μπώλ με ελαιόλαδο και πινέλο και 

ένα μεγάλο ταψί.

Θα υπολογίσουμε 4 φύλλα γιά κάτω, 4 γιά πάνω και όλα τα υπόλοιπα θα τα βάζουμε ενδιάμεσα ανά δύο.

Στην πράξη :

Λαδώνουμε το ταψί.

Αν το ταψί μας είναι στρογγυλό, γιά να το καλύψουμε καλά με τα μακρόστενα φύλλα, τα στρώνουμε κάθετα και οριζόντια.

Ένα φύλλο κάθετα, το λαδώνουμε, 

το δεύτερο φύλλο οριζόντια, λαδώνουμε, 

τρίτο κάθετα, λαδώνουμε, 

τέταρτο οριζόντια, 

ρίχνουμε πάνω ένα μέρος από τα χορταρικά μας, απλώνουμε καλά όχι μόνο στη μέση αλλά και στις άκριες του ταψιού. Πρέπει η γέμιση να υπάρχει και στις άκριες του ταψιού.

Άλλα δυό φύλλα από πάνω, ένα οριζόντιο, ένα κάθετο, λαδωμένα ανάμεσά τους, κι από πάνω γέμιση.

Συνεχίζουμε έτσι, ανά δύο φύλλα και γέμιση, ως να τελειώσουν τα φύλλα και η γέμιση.

Μόλις τελειώσουμε, γυρίζουμε προς τα μέσα όλες τις άκριες απ' τα φυλλαράκια.

Λαδώνουμε καλά.

Από πάνω στρώνουμε τα 4 τελευταία φύλλα, ένα οριζόντια ένα κάθετα, λαδώνοντας ανάμεσα. 

Χαράζουμε .

Λαδώνουμε καλά από πάνω, ραντίζουμε νεράκι με το χέρι μας γιά να δροσίσουμε το φύλλο 

και φουρνίζουμε σε ζεσταμένο φούρνο, στους 200', γιά 1 ώρα κι αν χρειαστεί λιγάκι ακόμα, ως να ροδοψηθεί.

Τα τελευταία 10', βάζουμε τη σχάρα με το ταψί κατάχαμα στον φούρνο, γιά να στεγνώσουν καλά τα κάτω φύλλα.

Ροδοψημένη, μυρωδάτη, κριτσανιστή !

Φτιάξτε την !

Καλό
σε ό, τι κάνετε !

Γαριδομακαρονάδα

Γαριδομακαρονάδα 

photos

ερασι τέχνης

Νηστήσιμο φαγητό, ΚαθαροΔευτεριάτικο αν το θέλουμε, 

μας δίνει την ευκαιρία να αυτοσχεδιάσουμε και να το εμπλουτίσουμε με όποια  υλικά διαθέτουμε.

Θέλω να πω, γιά να φτιάξουμε μιά πλούσια γαριδομακαρονάδα, χωρίς να κάνουμε καμιάν έκπτωση στη γεύση, κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζεται υποχρεωτικά να χρησιμοποιήσουμε φρέσκες γαρίδες νούμερο 1(!), αλλά ανάλογα με το γούστο μας, ανάλογα με την τσέπη μας και ανάλογα με τον αριθμό των ανθρώπων που έχουμε να ταϊσουμε, μπορούμε να προσαρμόσουμε τα υλικά μας.

Θα περιγράψω εδώ την γαριδομακαρονάδα και προσαρμόστε εσείς κατά βούληση...

Υλικά γιά 10 άτομα :

(η ποσότητα που δίνω προϋποθέτει ότι στο τραπέζι υπάρχει και κάποιο ακόμα   φαγητό, καθώς συνηθίζεται την Καθαρά Δευτέρα...)

-  1,5 πακέτο ζυμαρικά, λινγκουίνι ή ίσως πένες ή μαφάλντα ή κάποιο ζυμαρικό κάπως τραχύ, ώστε να στέκεται πάνω του η σάλτσα. 

- 1 κουτί ολόκληρες, κατεψυγμένες γαρίδες Νο 1 ή 2.

(20-30 μεγάλες γαρίδες)

- 1 πακέτο μικρότερες, κατεψυγμένες γαρίδες καθαρισμένες ή μόνο με την ουρά τους

- 1 πακέτο κατεψυγμένα μύδια με το μισό κέλυφος

- λίγα καρότα

- 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι

- 2-3 σκελίδες σκόρδο

- ελαιόλαδο

- μικρά φρέσκα ντοματάκια ή δυό μεγάλες φρέσκες ντομάτες

- πελτές

- 1 κουτί ντοματάκια 

- λίγο ούζο

- αλατοπίπερο

- λίγο μπούκοβο

- μιά πρέζα ζάχαρη

- ξύσμα από 1 λεμόνι

- 1 κομμάτι βούτυρο

- τριμμένη παρμεζάνα

- ψιλοκομμένο βασιλικό ή μαϊδανό

Ξεκινάμε καθαρίζοντας τις γαρίδες. Αφού τις έχουμε από βραδύς ξεπαγώσει, τους αφαιρούμε πρώτα μαλακά το κεφάλι, κατόπιν τις γυρίζουμε να βλέπουμε την κοιλίτσα τους και σιγά σιγά αφαιρούμε τα ποδαράκια κι όλο το κέλυφος.

Τα κεφάλια και τα κελύφη δεν τα πετάμε. Τα βράζουμε σε αρκετό νερό γιά 12'-15', κατόπιν τα σουρώνουμε και χρησιμοποιούμε αρκετό από αυτό το ζουμί γιά να βράσουμε αργότερα το ζυμαρικό μας.

Σε βαθύ και πλατύ σκεύος ρίχνουμε ελαιόλαδο κι αν θέλουμε λίγο βούτυρο.

Ψιλοκόβουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι, το καρότο κομμένο κομματάκια, το σκόρδο σε κομματάκια, ρίχνουμε αν θέλουμε μιά πρέζα μπούκοβο, προσθέτουμε μιά κουταλιά της σούπας πελτέ, σβήνουμε με ούζο, χοντροκόβουμε μέσα τις φρέσκες ντομάτες ή, αν είναι μικρά ντοματίνια τα κόβουμε στη μέση.

Προσθέτουμε μιά πρέζα ζάχαρη κι αλατοπιπερώνουμε.

Αν έχουμε κρατήσει ζωμό από τα κεφάλια και τα κελύφη, το προσθέτουμε τώρα, αλλιώς βάζουμε λίγο νεράκι.

Μόλις όλο αυτό βράσει λίγο, ρίχνουμε μέσα τις γαρίδες και τα μύδια.

Τα αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί γιά 3' ή 4'. Όχι περισσότερο, γιατί οι γαρίδες θα σκληρύνουν.

Πριν κλείσουμε τη φωτιά, ρίχνουμε μέσα, αν θέλουμε, ένα κρύο κομμάτι βούτυρο, που βοηθάει την σάλτσα να δέσει...

Λίγη ώρα πριν καθίσουμε στο τραπέζι βράζουμε το ζυμαρικό στον υπόλοιπο ζωμό και σε άφθονο νερό, προσέχοντας να μείνει al dente. Σουρώνουμε, προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο κι ανακατεύουμε απαλά, να λαδωθεί το ζυμαρικό.

Σε μεγάλη πιατέλα ή σε δύο πιατέλες στρώνουμε το ζυμαρικό, ραντίζουμε με αρκετό κεφαλοτύρι ή παρμεζάνα, και με τη βαθειά κουτάλα ρίχνουμε από πάνω τις γαρίδες και τη σάλτσα.

Ψιλοκόβουμε από πάνω φρέσκο μαϊδανό ή φύλλα βασιλικού και αν θέλουμε τρίβουμε πάνω λεπτό ξύσμα λεμονιού (αν έχουμε φρέσκο λεμόνι, ακέρωτο). Δίνει στο πιάτο γεύση δροσιάς και φρεσκάδα.

Αυτή είναι η γαριδομακαρονάδα, η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται κάποιον χρόνο κι υπομονή - ειδικά το καθάρισμα της γαρίδας -, αλλά δεν την φτιάχνουμε και συχνά...

Στο τραπέζι είναι ευπρόσδεκτη και ιδιαίτερα εντυπωσιακή ! 

Φυσικά μπορούμε, αν το θέλουμε, να χρησιμοποιήσουμε φρέσκα θαλασσινά,
όμως τα φρέσκα μύδια, γιά παράδειγμα, θέλουν κι αυτά καθάρισμα, πρέπει να είμαστε σίγουροι γιά τον τόπο όπου αλιεύτηκαν κ.τ.λ... 

Τέλος,

εύχομαι το καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

photos

ερασι τέχνης

Αυτό το φαγητό το γνώριζα εδώ και πολλά χρόνια, δεν είχα όμως ποτέ αποφασίσει να το φτιάξω...
Μου το παίνευε ως παραδοσιακά Ελληνικό, μιά παλαιά φίλη αρχαιολόγος, η Θ. Ξ., που έχω επίσης πολλά χρόνια να την συναντήσω. 

Το κάθε τι, ακόμα και το πιό απλό πράγμα, ίσως χρειάζεται τον χρόνο του...
Τις προάλλες, ζήλεψα στην λαϊκή αγορά τα δροσερά ματσάκια από σέσκουλα, λάπαθα, καυκαλήθρες, μυρώνια, παπαρούνες και σπανάκια, και σκέφτηκα πως ήρθε ο χρόνος γιά το φαγητό 
"γίγαντες με χόρτα στον φούρνο" - στην Ήπειρο  νομίζω το λεν "γίγαντες με λάχανα".  

Έτσι, το έφτιαξα την Καθαρά Δευτέρα.

Το δοκίμασα και λέω πολύ καλό είναι. Από την ομήγυρη έγινε ανάρπαστο. 
Σας το περιγράφω λοιπόν.

Από βραδύς βάζουμε 1/2 κιλό γίγαντες σε μπόλικο νερό, να φουσκώσουν.
(Είναι καλό να ξέρουμε ότι οι γίγαντες είναι βραστεροί) 

Το πρωί, τους βάζουμε να βράσουν γιά ένα εικοσάλεπτο σε κατσαρόλα με αρκετό νερό, τους σουρώνουμε και πετάμε αυτό το πρώτο νερό. 
Ξαναζεσταίνουμε νερό, βάζουμε μέσα τους γίγαντες και τους σιγοβράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, να μαλακώσουν χωρίς να λιώσουν. Υπολογίστε ότι κατόπιν θα ψηθούν περίπου γιά μιάν ώρα και στον φούρνο.
Τους σουρώνουμε μέσα σε ένα βαθύ σκεύος γιά να κρατήσουμε το ζουμί τους.

Στο μεταξύ, όλην την ώρα που οι γίγαντες βράζουν, εμείς ασχολούμαστε με τα χόρτα. 

Εγώ είχα από ένα ματσάκι μυρώνια, παπαρούνα, καυκαλήθρες, σέσκουλο, λάπατο, φρέσκα κρεμμυδάκια, 1 ξερό κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα σπανάκι.
Εννοείται, ότι μπορούμε να βάλουμε στο φαγητό όσα και ό,τι από αυτά θέλουμε...
Ακόμα και σκέτο σπανάκι ή σκέτα μυρωδικά...

Πλένουμε σχολαστικά τα λαχανικά και τα χοντροκόβουμε, εκτός από το σπανάκι.
Το σπανάκι το τρίβουμε πρώτα ανάμεσα στα χέρια μας με αλάτι και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του υγρά. Κατόπιν το χοντροκόβουμε. 

Σε βαθύ σκεύος βάζουμε ελαιόλαδο. Χοντροκόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και γυρίζουμε.
Κόβουμε μέσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τις 2 σκελίδες σκόρδο και γυρίζουμε.

Προσθέτουμε τα λαχανικά, αλατοπιπερώνουμε καλά, χοντροκόβουμε μέσα μιά φρέσκια ντομάτα, προσθέτουμε και πελτέ ή ντοματάκια και λίγο από το ζουμί, που κρατήσαμε από τους γίγαντες.
Δεν βράζουμε. Ίσα ίσα να μαραθούν τα χόρτα.

Στο μεγάλο ταψί του φούρνου βάζουμε τους βρασμένους γίγαντες και όλο το υλικό με τα χόρτα.
Αλατοπιπερώνουμε πάλι - όσο χρειάζεται - και ανακατεύουμε ελαφρά.
Το φαγητό βασικά είναι νηστήσιμο. Όμως, αν θέλουμε, μπήγουμε μέσα και κομματάκια από κεφαλοτύρι.

Σε ζεσταμένο φούρνο, ψήνουμε στους 200' γιά 3/4 περίπου.
Εγώ το άφησα μιάν ώρα. Ήπιε τα υγρά του, μέλωσε και ξεροψήθηκε.

Μπορούμε να στήσουμε το φαγητό έτοιμο στο ταψί από την προηγούμενη μέρα,
να το σκεπάσουμε, να το κρατήσουμε ολονυχτίς στο ψυγείο και να το ψήσουμε την επομένη, που πρέπει να το σερβίρουμε, γιά να είναι φρεσκοψημένο και ζεστό. 
Εμένα αυτό με διευκόλυνε...


Αν έχετε κέφι μιά μέρα, φτιάξτε το φαγητό. Γλυκαίνει όλο μαζί... Θα σας αρέσει! 

καλό

σε ό, τι κάνετε !

καλαμάρια ψητά

καλαμάρια γεμιστά, ψητά

photos

ερασι τέχνης

μιλήσαμε κι άλλοτε γιά γεμιστά καλαμάρια.

σήμερα η συνταγή είναι διαφορετική. 

κάνουμε άλλη γέμιση και άλλο ψήσιμο. 

παίρνουμε καλαμάρια ή θράψαλα, όχι πολύ μικρά, τα καθαρίζουμε, τους βγάζουμε και το εσωτερικό κοκκαλάκι, τα πλένουμε.

τα πιπερώνουμε εσωτερικά και τα γεμίζουμε με τυρί φέτα, κομμάτια φρέσκιας ντομάτας και, αν θέλουμε, λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό ή δυόσμο.

κλείνουμε καλά το άνοιγμά τους με μιά γερή οδοντογλυφίδα.

σε αυτήν τη φάση, αν θέλουμε να τα ψήσουμε στη σχάρα, στα κάρβουνα ή στο γκρίλ, τα λαδώνουμε απ' έξω καλά με το χέρι μας και τα βάζουμε να ψηθούν πάνω σε καυτή σχάρα.

τα καλαμάρια δεν χρειάζονται πολύ ψήσιμο, γιατί θα σκληρύνουν.

μόλις πάρουν χρώμα απ' τη μιά πλευρά, τα γυρίζουμε γιά 2 - 3 λεπτά κι απ' την άλλη.

όταν ψήνουμε καλαμάρια στη σχάρα, μοσχομυρίζει ο τόπος !

αν δεν τα θέλουμε εντελώς στεγνά,

μπορούμε να τα ψήσουμε σε ένα αντικολλητικό σκεύος.

αλείφουμε το σκεύος με μιά στάλα ελαιόλαδο, 

ανάβουμε δυνατή φωτιά να κάψει κι ακουμπάμε μέσα τα γεμιστά καλαμάρια.

σε δυό λεπτά, μόλις πάρουν χρώμα από τη μιά, τα γυρίζουμε κι απ' την άλλη,

ψιλοκόβουμε μέσα μιά φρέσκια ντομάτα,

μιά σκελίδα σκόρδο

και τ' αφίνουμε γιά άλλα δυό λεπτά σε δυνατή φωτιά, να πιούν εντελώς τα υγρά τους.

αν θέλουμε σβύνουμε με μιά στάλα ούζο,

τρίβουμε με το χέρι μας από πάνω λίγη φέτα,

τρίβουμε πιπέρι

και ψιλοκόβουμε φρέσκο μαϊντανό.

Εξ ίσου καλοκαιρινός και χειμωνιάτικος μεζές.

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Ντολμαδάκια γιαλαντζί

Τα Γιαλαντζί Ντολμαδάκια της Καθαράς Δευτέρας

και

της μαμάς μου

photos

ερασι τέχνης

Ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα έφτιαξα γιά πρώτη φορά στη ζωή μου πέρυσι, έτος 2014.

Και λαχανοντολμάδες ίσως δυό-τρία χρόνια νωρίτερα.

Απορώ γιατί δίσταζα τόσα χρόνια να φτιάξω αυτό το περίφημο φαγητό.

Ίσως γιατί εργαζόμενη και πολυάσχολη, το εύρισκα πάντα έτοιμο, τον χειμώνα τους λαχανοντολμάδες ξυνούτσικους, με υπέροχη κρέμα , τυλιγμένους απ' της μάνας μου τα χέρια και τα ντολμαδάκια γιαλαντζί απαραίτητα στο τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας, με όλες τις λιχουδιές κοντά, πατάτες φούρνου, σπανακόπιτες, λαγάνα, γίγαντες στο φούρνο, χαλβά, σουπιές με σπανάκι, χταπόδι, καλαμάρια και θαλασσινά κάθε λογιώ.

Απαραίτητα στο πατρικό τραπέζι, ήταν θυμάμαι και τα κόκκινα ραπανάκια, δεν ξέρω γιατί, τους άρεσαν φαίνεται τα ραπανάκια και τα στόλιζαν πάντα κοντά στις καρδιές μαρουλιών, στις ελιές και στα φρέσκα κρεμμυδάκια.

Η αλήθεια είναι πως, όταν ήμουν παιδί, μα και αργότερα, μου άρεσαν πολύ οι συγκεντρώσεις , μικροί, μεγάλοι, αδέρφια, ξαδέρφια, φίλοι, στις γιορτές και τις σχόλες, συχνά και τις Κυριακές, πάντα ανοιχτό το σπίτι, να κάθονται πολλοί γύρω από ένα τραπέζι, τρώγοντας, κουβεντιάζοντας και πίνοντας κρασάκι.

Η χαρά των παιδιών ! Όταν οι μεγάλοι είναι απασχολημένοι με δικές τους συζητήσεις και θέματα, κι αφίνουν τα παιδιά ήσυχα και λίγο ανεξέλεγκτα.

Την Καθαρά Δευτέρα, ο πατέρας μας έφτιαχνε χαρταετό, που τον πετάγαμε ψηλά, στον Υμηττό. Όταν δεν τον έφτιαχνε μόνος του, τον αγόραζε κι ύστερα μας τον "ζύγιαζε" κι έφτιαχνε την ουρά από εφημερίδες.

Οι αετοί εκείνα τα χρόνια - της πρό Χριστού γεννήσεως μου φαίνονται !-, δεν είχαν καμμιά σχέση με τους πλαστικούς αετούς που ευρέως πωλούνται σήμερα.

Ο σκελετός τους ήταν κάπως βαρύς, φτιαγμένος από γερά, ξύλινα πηχάκια και το χαρτί τους ήταν κόλλες γυαλιστερές και πολύχρωμες, που εμένα τότε μου φαίνονταν πεντάμορφες !

Με εκείνη τη γεύση της πρώτης μέρας της μεγάλης νηστείας του Πάσχα, νοσταλγικά, αποφάσισα ότι επί τέλους ήρθε ο καιρός να φτιάξω και μόνη μου, εφέτος, τα γιαλαντζί ντολμαδάκια της Καθαράς Δευτέρας - και της μαμάς μου.

Σωστά ξυνούτσικα και νόστιμα έγιναν, γι αυτό και σας τα γράφω εδώ :

Χρειαζόμαστε :

1 βάζο φύλλα του εμπορίου - γιά 40 ή 50 ντολμαδάκια -, αν δεν έχουμε από τον περασμένο Μάϊο κόψει και φυλάξει στην κατάψυξη φρέσκα φύλλα.

1-2 ξερά κρεμμύδια

μερικά φρέσκα κρεμμυδάκια με το τρυφερό τους πράσινο

άνιθο

δυόσμο

1,5 φλυτζάνι του τσαγιού ρύζι, όχι σπυρωτό

2 φλυτζάνια του τσαγιού νερό

αλατοπίπερο

χυμό από 2 μεγάλα λεμόνια

ελαιόλαδο

Πρώτα φροντίζουμε τα φύλλα.

Αν τα έχουμε κόψει εμείς, τα βγάζουμε από την κατάψυξη, τα ζεματάμε σε νερό που βράζει και τα στραγγίζουμε καλά σε σουρωτήρι.

Αν είναι φύλλα του εμπορίου (κονσέρβα)  τα βγάζουμε προσεκτικά απ' το μπουκάλι τους , τα ξεπλένουμε καλά με άφθονο νερό και τα στραγγίζουμε σε σουρωτήρι.

 Σε κατσαρόλα τρίβουμε τα ξερά κρεμμύδια, ψιλοκόβουμε και τα φρέσκα με τα πράσινα φυλλαράκια τους και τ' αφίνουμε λίγο να πιούν το νεράκι τους.

κατόπιν ρίχνουμε στην κατσαρόλα ελαιόλαδο, τα γυρίζουμε λίγο,
ρίχνουμε και το ρύζι και το γυρίζουμε κι αυτό λίγο, να λαδωθεί καλά.

προσθέτουμε το νεράκι, ανακατεύουμε γιά 2-3 λεπτά, σβύνουμε τη φωτιά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μιά καθαρή βαμβακερή πετσέτα και το αφίνουμε λίγην ώρα, να πιεί όλο το νερό. 

μετά από 10-15 λεπτά, ψιλοκόβουμε μέσα στο ρύζι τον άνιθο, δυόσμο και αλατοπίπερο.

ανακατεύουμε καλά και δοκιμάζουμε.

βάζουμε μπροστά μας τα στραγγισμένα αμπελόφυλλα, το ρύζι και την κατσαρόλα όπου θα τα βράσουμε

στρώνουμε στον πάτο της κατσαρόλας μιά στρώση φύλλα.

κατόπιν, απλώνουμε ένα φύλλο πάνω στην παλάμη μας, με την γυαλιστερή του πλευρά να ακουμπάει την παλάμη μας.

με μικρό κουταλάκι παίρνουμε ρύζι, το τοποθετούμε στην βάση του φύλλου (στο πλατύ μέρος), κλείνουμε από δεξιά, κλείνουμε από αριστερά, κλείνουμε και απ' την κάτω μεριά, σφίγγουμε ελαφρά το ντολμαδάκι πάνω απ' την κατσαρόλα και τα τοποθετούμε ένα - ένα στη σειρά, δίπλα το ένα με το άλλο.

συνεχίζουμε από πάνω και με δεύτερη στρώση.

ρίχνουμε από πάνω τον χυμό των λεμονιών
τα σκεπάζουμε καλά με ένα πιάτο λίγο βαρύ
ρίχνουμε λάδι
νερό
σκεπάζουμε την κατσαρόλα
κι ανάβουμε τη φωτιά σε μεσαία θερμοκρασία.

μόλις δούμε ότι πήραν καλή βράση, χαμηλώνουμε τη φωτιά κι αφίνουμε σκεπασμένα να σιγοβράσουν γιά 40 περίπου λεπτά.
κλείνουμε τη φωτιά, βγάζουμε προσεκτικά το πιάτο από μέσα και τα σερβίρουμε.

τα γιαλαντζί ντολμαδάκια , κατά τη γνώμη μου, τρώγονται καλύτερα όχι ζεστά.
τους ταιριάζει δίπλα ένα ωραίο, στραγγιστό γιαούρτι.

να είστε πάντοτε καλά !

Σουπιές με σπανάκι

Σουπιές με Σπανάκι γιά την Καθαρά Δευτέρα

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

1 κ. σουπιές καθαρισμένες, κομμένες μικρά κομμάτια και στραγγισμένες

1 κ. τρυφερά σπανάκια, καθαρισμένα, πλυμένα
διάφορα άλλα χόρτα μυρωδικά, όπως π.χ. λάπατα , μυρώνια, καυκαλήθρες, παπαρούνες, άνιθο.

φρέσκα κρεμμυδάκια
1 ξερό κρεμμύδι
ελαιόλαδο
ντομάτα χυμό
αλατοπίπερο

ψιλοκόβω στην κατσαρόλα το ξερό κρεμμύδι, ρίχνω μέσα και τις σουπιές κομμένες κι ανακατεύω λίγο, να πιούν το νερό τους.
στο μεταξύ, ψιλοκόβω μέσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα γυρίζω μαζί.
μόλις πιούν το νερό τους ρίχνω στην κατσαρόλα ελαιόλαδο και τα ανακατεύω πάλι γιά 2-3 λεπτά. 

 σβύνω με κρασί, αλατοπιπερώνω, ρίχνω τον χυμό ντομάτας, μιά πρέζα ζάχαρη, σκεπάζω το φαγητό, χαμηλώνω τη φωτιά και το αφίνω 20 - 25 λεπτά, ως να μαλακώσει η σουπιά.

όταν η σουπιά είναι έτοιμη, ρίχνω μέσα σιγά - σιγά τα σπανάκια ανακατεύοντας κι έπειτα τα μυρωδικά χόρτα.

τα χορταρικά δεν θέλουν πολλήν ώρα γιά να βράσουν. χρειάζονται 15 - 20 λεπτά.
επίσης αφίνουν υγρά, γι αυτό δεν βάζουμε άλλο υγρό στο φαγητό μας.

έτοιμο το παραδοσιακό, νηστήσιμο φαγάκι της Καθαράς Δευτέρας.

Καλή Σαρακοστή

σε όλους !

χταπόδι κοκκινιστό

χταπόδι κοκκινιστό

photos ερασι τέχνης

Jacques Prevert - συλλογή "Κουβέντες"

À la pêche à la baleine - Το ψάρεμα της φάλαινας

.............................................................................

Μα να που η πόρτα ανοίγει, και στάζοντας νερά

εμφανίζεται ο πατέρας ξεψυχισμένος,

κρατώντας τη φάλαινα στη ράχη του.

Ρίχνει το ζώο πάνω στο τραπέζι, μιά όμορφη φάλαινα 

με γαλάζια μάτια,

ένα ζώο τέτοιο, που δε συναντάει κανείς συχνά,

και λέει με φωνή αξιοθρήνητη :

"βιαστείτε να την κομματιάσετε,

πεινάω, διψάω, θέλω να φάω".

Μα να ο Προσπέρ που σηκώνεται,

κοιτώντας τον πατέρα του στο άσπρο των ματιών,

στο άσπρο των γαλάζιων ματιών του πατέρα του,

γαλάζιων σαν κι αυτά της φάλαινας με τα γαλάζια μάτια :

"και γιατί λοιπόν θα κομμάτιαζα ένα φουκαριάρικο ζώο, που δεν μου έκανε τίποτα ;

Ας είναι, παραιτούμαι απ' το μερτικό μου"

............................................................................

μετάφραση Μιχάλη Μεϊμάρη

εκδ. πλειάς 1979

και τώρα, η συνταγή χταπόδι κοκκινιστό :

καθαρίζουμε και πλένουμε το χταπόδι.

το βάζουμε στην κατσαρόλα, κόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και μιά σκελίδα σκόρδο και τα γυρίζουμε λίγο με ξύλινη κουτάλα πάνω στη φωτιά, ως να πιεί το χταπόδι τα νερά του.

σβύνουμε με λίγο ξύδι και κρασάκι (χρειάζονται και τα δύο),

προσθέτουμε κατόπιν ελαιόλαδο, 

ντομάτα,

μιά πρέζα ζάχαρη,

ένα φύλλο δάφνης

και πιπέρι.

σκεπάζουμε καλά το φαγητό και μόλις πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε περίπου γιά μιαν ώρα, ανακατεύοντας που και που...

το κόβουμε σε κομμάτια.

σερβίρουμε με ζυμαρικό ή με ρύζι.

εύχομαι καλήν επιτυχία

σε ό, τι κάνετε !