γλυκό καλοκαιρινό με φρέσκα βερίκοκα

Ανάλαφρο, καλοκαιρινό γλύκισμα με βερίκοκα

photos

ερασι τέχνης

Είναι ένα κλασικά ελαφρύ, Γαλλικής προέλευσης γλυκάκι. 
Γίνεται με φρέσκα βερίκοκα, 
μοιάζει κάπως με τάρτα, με κλαφουτί ή με flan, 
δροσερό, καλοκαιρινό, εύκολο και γρήγορο.

  

Θα χρειαστούμε :

- 12 ως 14 βερίκοκα
- 3 μεγάλα αυγά
- 2 βανίλιες
- 70 γραμ ζάχαρη γιά τον χυλό και λίγη ακόμα γιά τα βερίκοκα
- 2 γεμάτες κ. σ. αλεύρι που φουσκώνει
- 200 ml χλιαρό γάλα


Πρώτα πλένουμε τα βερίκοκα.
Τα κόβουμε κατά μήκος στα 4, τα βάζουμε σε ένα μπωλ, τους ρίχνουμε λίγη ζάχαρη και με ένα κουτάλι τα ανακατεύουμε καλά.
 

Βουτυρώνουμε καλά ένα ταψάκι και στρώνουμε όμορφα μέσα τα βερίκοκα με τη ζάχαρή τους.

Σε ένα βαθύ μπωλ, με το σύρμα χτυπάμε τα αυγά, τη ζάχαρη και τη βανίλια,
κατόπιν προσθέτουμε σιγά σιγά το αλεύρι και το χλιαρό γάλα χτυπώντας, ως να έχουμε έναν λείο χυλό.

Προσεκτικά ρίχνουμε τον χυλό πάνω από τα βερίκοκα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', 
περίπου γιά 50' ή, ως να ροδίσει το γλυκό.

Τρώγεται χλιαρό ή, καλύτερα, σε θερμοκρασία δωματίου.

Καλό

σε ό, τι κάνετε !

μαρμελάδα βερίκοκο, μούσμουλο και μήλο

ωραία μαρμελάδα βερίκοκο - μούσμουλο και μήλο !

photos ερασι τέχνης

με την ευωδιά του βερίκοκου, το ανάλαφρο μούσμουλο και την γεμάτη γεύση του μήλου.

μαρμελάδα εξαιρετικά εύκολη.
θα κάνουμε όπως ακριβώς η μαρμελάδα βερίκοκκο - μούσμουλο    και απλά, θα προσθέσουμε μήλα.

θα πλύνουμε καλά τα μήλα, θα τα κόψουμε στα 4 , θα βγάλουμε με το μαχαίρι μας τα κοτσανάκια και θα τα βάλουμε κι αυτά να τα λιώσουμε στο μπλέντερ, μαζί με τα άλλα φρούτα.
αν η φλούδα των μήλων είναι καλή, θα την αφίσουμε κι αυτήν, αλλιώς θα τα καθαρίσουμε.
αυτό είναι όλο !

υπέροχο χρώμα και φρέσκια, φρουτένια, καλοκαιριάτικη γεύση !

Καλό καλοκαίρι !











 

δύο κίτρινα φρούτα ! μούσμουλα και βερίκοκα

.

Μαρμελάδα

.

2 κίτρινα φρούτα !

.

μούσμουλα και βερίκοκα !

.

.

photos ερασι τέχνης

 

.

.

ήρθε πάλι η εποχή που τα δέντρα γέμισαν με τον κίτρινο καρπό τους.

οι βερικοκιές είναι φορτωμένες με φρούτα που σιγά - σιγά ωριμάζουν.

και οι μουσμουλιές στους κήπους, επίσης.

στο απέναντι χτήμα, ακριβώς μπροστά από το σπίτι μας, η μουσμουλιά είναι γεμάτη κι ο καρπός της σαπίζει και πέφτει χάμω.

στο απέναντι χτήμα, ακριβώς πίσω από το σπίτι μας, μιά άλλη μουσμουλιά γεμάτη ρίχνει κι αυτή χάμω τα φρούτα.

τα βλέπω απ' το μπαλκόνι και με στενοχωρεί...

πόσο αδιάφοροι έχουμε γίνει, πόσο ψευτοσνόμπ, πόσο ανάξιοι είμαστε και πόσο πολύ έχουμε αλλοτριωθεί !

κανένας ένοικος δεν βλέπει τα φρούτα να χάνονται ; !

κανένας άνθρωπος δεν τα προσέχει ; ! κανείς δε νοιάζεται ;

τέλος, ας κοιτάζω εγώ καλύτερα τη δουλειά μου...

.

πήγα στον μανάβη κι αγόρασα μερικά ωραία μούσμουλα (γιατί φυσικά ντράπηκα να μπω στα ξένα περβόλια να μαζεύω...)

.

.

.

τα χάραξα στη μέση, έβγαλα τα κουκουτσάκια τους, αφαίρεσα όπου είχαν μικροχτυπήματα και τα έκοψα σε κομμάτια, όπως είναι με τη φλούδα.

αποφάσισα να τα ταιριάξω με τα ωραία μου βερίκοκα - μαζεμένα ένα  ένα απ' τη βερικοκκιά - και να τα φτιάξω μαρμελάδα

.

.

.

τη συνταγή γιά  τη

μαρμελάδα βερίκοκο

την έχω δώσει εδώ, μα τώρα λέω να σμίξουμε τα  2 κίτρινα φρούτα !

.

καθάρισα λοιπόν και τα βερίκοκα απ' το κουκούτσι τους,

κι έβαλα μαζί μούσμουλα και βαρίκοκα στον κάδο του μπλέντερ. 

 .

.

τα φρούτα πολτοποιήθηκαν μαζί.

τα ζύγισα κι ο πολτός ήταν 2 κιλά.

τα έριξα στην κατσαρόλα με 1 ποτήρι νερό (έβαλα νερό γιατί ο πολτός ήταν πηχτός και φοβήθηκα μην πιάσει...) , έριξα και 1,5 κιλό ζάχαρη και μιά βανίλια.

.

.

άφισα τη μαρμελάδα στο 3 ίσα ως να αρχίσει να βράζει
κι έπειτα την έδεσα σε μέτρια φωτιά (στο 2), ανακατεύοντας διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.
όταν είδα πως είναι σχεδόν έτοιμη, έστιψα μέσα ένα ζουμερό λεμόνι, έδωσα ακόμα μιά βράση και την κατέβασα.

.

είχα αποστειρωμένα τα βαζάκια, τα γέμισα προσεκτικά, τα έκλεισα σφιχτά και τα γύρισα ανάποδα να κρυώσουν, ως το πρωί .
voilà !
η μαρμελάδα 2 κίτρινα φρούτα , πιστέψτε με, έγινε θαυμάσια !

.

.

.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι

γιά ό, τι φτιάχνετε ! 

.

.

.

.

* ζήτημα ορθο-γραφίας :

 παιδιά σαν είμαστε, το βερύκοκο μάθαμε να το γράφουμε έτσι !

με Υ ψιλόν κι ένα κάππα.

το κάππα επίσης, το γράφαμε με 2 πί !

τώρα που οι σοφοί μας την ορθογραφία την έχουνε κάνει σαλάτα, και μάλιστα άνοστη σαλάτα,

αληθινά δεν ξέρω πώς να γράψω το βερύκοκο-βερίκοκο-βερίκοκκο.

το συναντώ εδώ κι εκεί, με όλους τους τρόπους γραμμένο...

.

.

.

.

.

liqueur Amaretto, σπιτικό

.

liqueur Amaretto !
.
- και το κουκούτσι αμύγδαλο ! -
.

photos

ερασι τέχνης
.
.

.
αυτή είναι μιά παλιά, καλή συνταγή
της μαμάς μου.
σας την δίνω τώρα, γιατί γίνεται με το πικρό αμύγδαλο - κουκούτσι
του βερίκοκκου
και τώρα είναι η εποχή του βερίκοκκου !
.
.

η δόση γιά το ποτό είναι :
.
110 κουκούτσια από βερίκοκκο (τα μαζεύω σιγά - σιγά μες το καλοκαίρι και τα φυλάω στο ψυγείο ως να γίνουν 110)
1 λίτρο κονιάκ (μιά χαρά είναι το χύμα κονιάκ, το αγοράζω απ' την κάβα)
3/4 του κιλού ζάχαρη
.
.
παίρνω τα κουκούτσια απ' το βερίκοκκο και τα σπάζω ένα - ένα, με μιά πετρούλα, ένα σφυράκι ή έναν καρυοθραύστη.
δεν έχει καμιά σημασία αν σπάζοντας το κουκούτσι, σπάσει από μέσα και το αμύγδαλο. χρησιμοποιώ το αμύγδαλο ολόκληρο ή σπασμένο.
.
βάζω όλα τα πικραμύγδαλα (αυτά που έβγαλα απ' το κουκούτσι δηλαδή) μέσα σε μιά γυάλα με ανοιχτό στόμιο,
ρίχνω μέσα και 1 λίτρο κονιάκ
και το αφίνω στον ήλιο 1 ολόκληρο μήνα.
.



.
μετά τον μήνα, το σουρώνω
η μαμά μου έλεγε : το σουρώνω σε ένα ψιλό σουρωτήρι, με ένα κομμάτι βαμβάκι, ως να βγει τελείως καθαρό υγρό
εγώ λέω : το σουρώνω χρησιμοποιώντας χάρτινο φίλτρο γαλλικού καφέ, μία και δύο φορές, ως να βγει τελείως καθαρό υγρό
.
κατόπιν, το ξαναβάζω στη γυάλα,
ρίχνω 3/4 του κιλού ζάχαρη, ανακατεύω καλά,
το ξαναβάζω στον ήλιο 10 μέρες κουνώντας το κάθε μέρα, ως να λειώσει η ζάχαρη.
.
μετά τις 10 μέρες, το liqueur είναι έτοιμο !
βάζω χωνί σε ένα ωραίο μπουκάλι (ωραίο μπουκάλι σημαίνει, να σας αρέσει εσάς...),
μέσα στο χωνί βάζω πάλι χάρτινο φίλτρο του καφέ και το σουρώνω ξανά, ως να βγεί καθαρό και λαμπερό !

.
το τρατάρω τον χειμώνα.
.
.

αν το φτιάξετε,
καλήν επιτυχία !
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.

μαρμελάδα βερίκοκο

.

Prunus Armeniaca - Αρμένικο δαμάσκηνο !

.
Στην Κύπρο το βερίκοκο είναι γνωστό ως χρυσόμηλο !
.
.

"Θα σου δώσω ένα μήλο χρυσό
για να παίζεις στο χολ με παιδιά
αν με πάρεις, με πάρεις, με πάρεις
να 'μαι ταίρι σου πια."

.
.
.
photos
ερασι τέχνης
.

.
η συνταγή :
.
γιά να φτιάξουμε μαρμελάδα βερίκοκο
.
εντάξει, δε θα σας αρχίσω από το : "πρώτα φυτεύουμε μιά βερικοκιά" (!),
λέω όμως, καλό είναι
να κάνουμε έναν μεγάλο περίπατο στην εξοχή, ψάχνοντας να βρούμε κάπου μιά βερικοκιά (lol) !
η βερικοκιά που ψάχνουμε να βρούμε στους αγρούς πρέπει κατά προτίμηση να είναι ποικιλίας Διαμαντοπούλου (lol), ως πιό γλυκειά και μυρωδάτη ποικιλία, αλλά αυτό δεν είναι και απόλυτο ... όλες οι ελληνικές ποικιλίες βερίκοκου καλές είναι...
.
αν κατά τύχην δεν βρούμε στο δρόμο μας βερικοκοκιά, μπορούμε φυσικά να αγοράσουμε τα βερίκοκα στη λαϊκή ή στον μανάβη μας ... αυτή όμως η μέθοδος απόκτησης του φρούτου, μας στερεί την πρωτογενή χαρά, να τα συλλέξουμε με τα χεράκια μας !
.


.
κατά τα άλλα, η συνταγή "μαρμελάδα βερίκοκο" είναι κλασσική.
.
πλένουμε καλά τα βερίκοκα

.
τα ανοίγουμε και κοιτάζουμε το εσωτερικό, να βεβαιωθούμε ότι δεν έχουν μέσα κανένα σκουλικάκι.
βγάζουμε τα κουκούτσια, τα οποία φυσικά δεν πετάμε , μόνο τα φυλάμε σε ένα μπωλ στο ψυγείο
.
* τα κουκούτσια σε επόμενο κεφάλαιο...
.
.
αλέθουμε τα βερίκοκα, βάζουμε τον πολτό στην κατσαρόλα αφού τον έχουμε ζυγίσει (ή μετράμε με ποτήρια), όσος πολτός τόση ζάχαρη και λίγη βανίλια.
εγώ πριν ρίξω τον πολτό, έβαλα στην κατσαρόλα μισό ποτήρι νερό. ο πολτός είναι παχύρευστος και φοβήθηκα μην "πιάσει" στον πάτο...
.
.
ανάβω πρώτα δυνατή φωτιά, ως να πάρει βράση, και κατεβάζω αμέσως στο 1.
ανακατεύω συχνά.
λίγο πριν το τέλος στίβω μέσα 1 λεμόνι και δίνω μιά βράση.
.

.
κατεβάζω απ' τη φωτιά, έχω αποστειρώσει βαζάκια, ρίχνω με μεγάλη προσοχή την καυτή μαρμελάδα σε καυτά βαζάκια, σφραγίζω καλά, γυρίζω ανάποδα και τα αφίνω έτσι ολονυχτίς να κρυώσουν.


.
το πρωί τα επαναφέρω στη θέση τους.
.
.
το τελικό προϊόν είναι εξαιρετικό !
.
.
.

και τώρα, λίγη ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ !
.

Τι εστί βερίκοκο;

περί της ονομασίας - από το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου

.
.
.
.
.
.