Το αληθινό Κερκυραϊκό Σοφρίτο !

Η παλαιά συνταγή του Σοφρίτο, 
της πόλης της Κέρκυρας!

photos

ερασι τέχνης

ευχαριστώ την φίλη μου Depy, 

που μας εμπιστεύθηκε την παλαιά συνταγή της γιαγιάς της,

της Barbara'

η συνταγή που δίνουμε εδώ, είναι η κλασική συνταγή του Κερκυραϊκού Soffritto !

το φαγητό είναι Ενετικής επιρροής (ή προέλευσης) και η ονομασία "soffritto" προέρχεται από το ρήμα "soffriggere"



τηγανίζουμε ελαφρά φέτες μοσχάρι σε καλό ελαιόλαδο,
τηγανίζουμε ελαφρά (σωτάρουμε) φέτες σκόρδο και μπόλικο μαϊντανό μέσα στο ίδιο ελαιόλαδο,
σβήνουμε με ξύδι γιά μιάν οξύτητα στη γεύση,
και σιγοψήνουμε.

αυτό είναι ! παλαιό, μυρωδάτο και πεντανόστιμο Κερκυραϊκό φαγητό !

ένα παραδοσιακό, αληθινά σπουδαίο πιάτο !
εγώ προσωπικά, αν με ρωτούσατε, θα κατέτασσα το soffritto 
στα πιάτα "grands classiques"!




Γιά την κλασική συνταγή soffritto, χρειαζόμαστε :

1 κιλό μοσχάρι, νουά κομμένο σε κανονικές φέτες, που ζητάμε από τον χασάπη να μας τις χτυπήσει λίγο.
4 σκελίδες σκόρδο
1 καλό μάτσο μαϊντανό
αλεύρι γιά το τηγάνισμα
αλατοπίπερο
1/2 φλυτζ. του τσαγιού καλό ελαιόλαδο

ένα τηγάνι
μιά πλατιά κατσαρόλα (ταβά)



έχουμε έτοιμο το μοσχάρι

ετοιμάζουμε όλα μας τα υλικά.

κόβουμε το μάτσο τον μαϊντανό,
κόβουμε τα σκόρδα σε φετάκια,
ετοιμάζουμε αλατοπίπερο σε ένα πιατάκι
γεμίζουμε με ξύδι ένα φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ.

αλατοπιπερώνουμε τα κομμάτια το κρέας κι ένα ένα τα αλευρώνουμε.

σε τηγάνι ζεσταίνουμε ελαιόλαδο
και τηγανίζουμε μέσα ελαφρά, λίγα λίγα τα κομμάτια το μοσχάρι.

όσα τηγανίζουμε τα βάζουμε σε ένα σκεύος
ώσπου να τελειώσουμε με όλα τα κομμάτια.

μόλις τελειώσουμε με το μοσχάρι
ρίχνουμε μέσα στο ίδιο λάδι το κομμένο σκόρδο
κι αμέσως μετά προσθέτουμε τον μαϊντανό.

ανακατεύουμε ως να μαραθούν λίγο
και σβήνουμε με το φλυτζανάκι το ξύδι.

μεταφέρουμε τις φέτες το τηγανισμένο κρέας μέσα σε φαρδιά κατσαρόλα.

από πάνω ρίχνουμε προσεκτικά το μείγμα από σκόρδο, μαϊντανό και ξύδι.

προσθέτουμε λίγο νερό, ίσα να σκεπάζει το κρέας

σκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά,
γιά να μην "πιάσει" το φαγητό.
δεν ανακατεύουμε, αλλά προσεκτικά, από καιρού σε καιρό κουνάμε κυκλικά την κατσαρόλα.

Θα χρειαστεί περίπου μιάμιση ώρα, ως να μαλακώσει καλά το κρέας.

Το soffritto συνοδεύεται κανονικά με πουρέ.
Η πρότασή μας είναι όπωσδήποτε με σπιτικό πουρέ ! 
- βράζουμε πατατούλες, τις λιώνουμε, προσθέτουμε φρέσκο βούτυρο ! -



voilà !

Συμπληρωματικά :

- το soffritto γίνεται καλύτερα με φέτες νουά ή με ουρά, στρογγυλό ή κιλότο

- είναι καλό, να μαγειρέψουμε το φαγητό από το προηγούμενο βράδυ. 
επειδή το κρέας είναι αλευρωμένο, αν μείνει αποβραδίς η σάλτσα χυλώνει και μεστώνει καλύτερα

- ακριβώς επειδή η σάλτσα χυλώνει με το αλεύρι, προσέχουμε να μην είναι δυνατή η φωτιά μας, γιατί το φαγητό θα "κολλήσει". ψήνουμε αργά, και την επόμενη μέρα ζεσταίνουμε αργά, σε πολύ σιγανή φωτιά

- στην Κέρκυρα, οι φίλοι μου Depy και Leo, εκτός από το ξύδι, σβήνουν το φαγητό και με λίγο balsamico. εγώ έσβησα με ξύδι και (αιρετικά) με κρασί. μην φοβηθείτε το ξύδι, δεν γίνεται ξυνό, αλλά αποκτά μιάν ωραία, πικάντικη, ελαφριάν οξύτητα

- μπορούμε, αν το θέλουμε, να προσθέσουμε λίγο επιπλέον σκόρδο

- όπωσδήποτε άφθονο μαϊντανό

- θα μου άρεσε, αν το συνοδεύαμε ακόμα και με σπαγγέτι, με τηγανιτές πατάτες ή με ρύζι.



Ακόμα :

- είναι δυνατές και μικρές παραλλαγές στον τρόπο που μαγειρεύεται το σοφρίτο.

σε παραδοσιακό χωριό της Μέσης Κέρκυρας, οι χωρικές που μου το έδειξαν πριν αρκετά χρόνια, τηγάνιζαν κανονικά το μοσχάρι, και κατόπιν έβαζαν στην κατσαρόλα στρώση κρέας, στρώση σκόρδο μαϊντανό και ξύδι, χωρίς να τα σωτάρουν προηγουμένως. 

στην Διαπόντιο Ερείκουσα, όπου βρέθηκα πριν χρόνια, το σοφρίτο της κυρίας Σταυρούλας ήταν κι αυτό λίγο διαφορετικό, αλλά νόστιμο. 

ακόμα όμως και με τις δυνατές μικρές παραλλαγές, νομίζω πως σε καμμία περίπτωση δεν νοείται 
Κερκυραϊκό Σοφρίτο μαγειρεμένο με κρέμες, μανιτάρια, ντομάτες κι άλλα, αταίριαστα υλικά...

θεωρώ πως,

η παλαιά αστική συνταγή της Barbara' γιά

- Σοφρίτο της πόλης της Κέρκυρας -,

έχει την αξία d' un grand classique ! 

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

Γίγαντες στο φούρνο με χόρτα

photos

ερασι τέχνης

Αυτό το φαγητό το γνώριζα εδώ και πολλά χρόνια, δεν είχα όμως ποτέ αποφασίσει να το φτιάξω...
Μου το παίνευε ως παραδοσιακά Ελληνικό, μιά παλαιά φίλη αρχαιολόγος, η Θ. Ξ., που έχω επίσης πολλά χρόνια να την συναντήσω. 

Το κάθε τι, ακόμα και το πιό απλό πράγμα, ίσως χρειάζεται τον χρόνο του...
Τις προάλλες, ζήλεψα στην λαϊκή αγορά τα δροσερά ματσάκια από σέσκουλα, λάπαθα, καυκαλήθρες, μυρώνια, παπαρούνες και σπανάκια, και σκέφτηκα πως ήρθε ο χρόνος γιά το φαγητό 
"γίγαντες με χόρτα στον φούρνο" - στην Ήπειρο  νομίζω το λεν "γίγαντες με λάχανα".  

Έτσι, το έφτιαξα την Καθαρά Δευτέρα.

Το δοκίμασα και λέω πολύ καλό είναι. Από την ομήγυρη έγινε ανάρπαστο. 
Σας το περιγράφω λοιπόν.

Από βραδύς βάζουμε 1/2 κιλό γίγαντες σε μπόλικο νερό, να φουσκώσουν.
(Είναι καλό να ξέρουμε ότι οι γίγαντες είναι βραστεροί) 

Το πρωί, τους βάζουμε να βράσουν γιά ένα εικοσάλεπτο σε κατσαρόλα με αρκετό νερό, τους σουρώνουμε και πετάμε αυτό το πρώτο νερό. 
Ξαναζεσταίνουμε νερό, βάζουμε μέσα τους γίγαντες και τους σιγοβράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, να μαλακώσουν χωρίς να λιώσουν. Υπολογίστε ότι κατόπιν θα ψηθούν περίπου γιά μιάν ώρα και στον φούρνο.
Τους σουρώνουμε μέσα σε ένα βαθύ σκεύος γιά να κρατήσουμε το ζουμί τους.

Στο μεταξύ, όλην την ώρα που οι γίγαντες βράζουν, εμείς ασχολούμαστε με τα χόρτα. 

Εγώ είχα από ένα ματσάκι μυρώνια, παπαρούνα, καυκαλήθρες, σέσκουλο, λάπατο, φρέσκα κρεμμυδάκια, 1 ξερό κρεμμύδι, 2 σκελίδες σκόρδο και μιά χούφτα σπανάκι.
Εννοείται, ότι μπορούμε να βάλουμε στο φαγητό όσα και ό,τι από αυτά θέλουμε...
Ακόμα και σκέτο σπανάκι ή σκέτα μυρωδικά...

Πλένουμε σχολαστικά τα λαχανικά και τα χοντροκόβουμε, εκτός από το σπανάκι.
Το σπανάκι το τρίβουμε πρώτα ανάμεσα στα χέρια μας με αλάτι και το στίβουμε, να φύγουν τα πολλά του υγρά. Κατόπιν το χοντροκόβουμε. 

Σε βαθύ σκεύος βάζουμε ελαιόλαδο. Χοντροκόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και γυρίζουμε.
Κόβουμε μέσα και τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τις 2 σκελίδες σκόρδο και γυρίζουμε.

Προσθέτουμε τα λαχανικά, αλατοπιπερώνουμε καλά, χοντροκόβουμε μέσα μιά φρέσκια ντομάτα, προσθέτουμε και πελτέ ή ντοματάκια και λίγο από το ζουμί, που κρατήσαμε από τους γίγαντες.
Δεν βράζουμε. Ίσα ίσα να μαραθούν τα χόρτα.

Στο μεγάλο ταψί του φούρνου βάζουμε τους βρασμένους γίγαντες και όλο το υλικό με τα χόρτα.
Αλατοπιπερώνουμε πάλι - όσο χρειάζεται - και ανακατεύουμε ελαφρά.
Το φαγητό βασικά είναι νηστήσιμο. Όμως, αν θέλουμε, μπήγουμε μέσα και κομματάκια από κεφαλοτύρι.

Σε ζεσταμένο φούρνο, ψήνουμε στους 200' γιά 3/4 περίπου.
Εγώ το άφησα μιάν ώρα. Ήπιε τα υγρά του, μέλωσε και ξεροψήθηκε.

Μπορούμε να στήσουμε το φαγητό έτοιμο στο ταψί από την προηγούμενη μέρα,
να το σκεπάσουμε, να το κρατήσουμε ολονυχτίς στο ψυγείο και να το ψήσουμε την επομένη, που πρέπει να το σερβίρουμε, γιά να είναι φρεσκοψημένο και ζεστό. 
Εμένα αυτό με διευκόλυνε...


Αν έχετε κέφι μιά μέρα, φτιάξτε το φαγητό. Γλυκαίνει όλο μαζί... Θα σας αρέσει! 

καλό

σε ό, τι κάνετε !

προβατίνα

προβατίνα 

- ή αλλιώς "χοντρό" -

στην κατσαρόλα !

αν ζείτε σε περιοχή που το είδος ευδοκιμεί και συνηθίζεται

ή, αν έχετε δικό σας καλό χασάπη που εμπιστεύεστε, 

ζητήστε του κρέας χοντρό γιά κατσαρόλα και δοκιμάστε το !

δεν μπόρεσα

 να σας στείλω φωτογραφίες της συνταγής,

γιατί η φωτογραφική μηχανή χάλασε...

θα περιγράψω όμως με λεπτομέρεια...

θα χρειαστούμε :

προβατίνα κομμένη σε ωραίες μερίδες

φρέσκες ντομάτες γιά σάλτσα (μπορείτε αν θέλετε και λίγο πελτέ)

ελαιόλαδο

μερικές σκελίδες σκόρδο

2-3 ξερά κρεμμύδια

κρασί ή ένα σφηνάκι ρακή

1 ξύλο κανέλα

1 δαφνόφυλλο

λίγους κόκκους μαυροπίπερο και μπαχάρι

αλατοπίπερο

πρώτα πλένουμε καλά τα κομμάτια του κρέατος.

το βάζουμε σε κατσαρόλα σκέτο, με αρκετό νεράκι, το φέρνουμε σε βρασμό και ξαφρίζουμε σχολαστικά. 

το αφίνουμε έτσι να βράσει γιά μιάν ώρα, κατόπιν το σουρώνουμε μέσα σε ένα σκεύος, γιά να κρατήσουμε το ζωμό του βρασμού.

αφίνουμε γιά λίγο το κρέας στο σουρωτήρι, να στραγγίξει εντελώς.

ξεπλένουμε πρώτα την κατσαρόλα που βράσαμε το κρέας, γιά να απομακρύνουμε τυχόν τρίμματα και μικρά κοκκαλάκια.

βάζουμε κατόπιν μέσα ελάχιστο λάδι, γιατί το πρόβειο είναι το ίδιο παχύ, και ρίχνουμε να τσιγαρίσουμε τα κομμάτια που έχουμε στραγγίξει.

κόβουμε μέσα και τα ξερά κρεμμύδια, ψιλοκόβουμε το σκόρδο, τα γυρίζουμε λίγο, σβήνουμε με το κρασάκι ή την ρακή, ρίχνουμε την ντομάτα, τη δάφνη, τους κόκκους πιπέρι και μπαχάρι, μιά πρέζα ζάχαρη, αλατοπιπερώνουμε, με μιά κουτάλα ρίχνουμε απ' τον ζωμό που έχουμε κρατήσει, το φέρνουμε να πάρει δυνατό βρασμό κι αμέσως χαμηλώνουμε τη φωτιά και σκεπάζουμε καλά την κατσαρόλα, να βράζει στην πιό χαμηλή θερμοκρασία σκεπασμένο γιά δυό τουλάχιστον ακόμα ώρες.

παρακολουθούμε, και αν ο ζωμός στην κατσαρόλα λιγοστέψει πολύ, προσθέτουμε απ' αυτόν που έχουμε κρατήσει.

στο τέλος του βρασμού, πρέπει να έχουμε μιά καλή σάλτσα κοκκινιστού.

όταν τσιμπάμε το κρέας με το πηρούνι κι είναι πολύ μαλακό, είναι έτοιμο.

νομίζω, σαν συνοδευτικό, του ταιριάζουν τα ζυμαρικά, κριθαράκι, χυλοπίτες κ.τ.λ.

αν θέλουμε, τραβάμε το κρέας έξω, σε μιά πιατέλα, προσθέτουμε στην σάλτσα από το ζωμό του και ρίχνουμε εκεί μέσα να βράσουν το κριθαράκι, οι χυλοπίτες ή τα μακαρόνια. 
πρέπει να θυμόμαστε, ότι το ζυμαρικό, π.χ. το κριθαράκι, αν μείνει γιά ώρα μέσα στην κατσαρόλα, πίνει όλο το ζουμί και, κατά τη γνώμη μου, το φαγητό χαλάει...
γι αυτό, το βράζουμε λίγην ώρα πριν το σερβίρουμε και το κρατάμε al dente μέσα σε λίγο ζουμάκι, γιατί φουσκώνει μόνο του...


το πρόβειο κρέας, υγιεινό λένε, φτιάχνει ένα καλό φαγητό, κατά παράδοση σε πολλά μέρη της Ελλάδας.
αν σας αρέσουν οι δοκιμές, όταν το βρείτε, δοκιμάστε το !

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Παστίτσιο το Ελληνικόν !

Το ωραίο παστίτσιο μας !

photos

ερασι τέχνης

Το κλασικό παστίτσιο, που μας έφτιαχνε πάντα η μαμά μου, το έκανε με μακριά μακαρόνια, νούμερο 2.
Εγώ το έχω κάπως αλλάξει.
Μιά φορά, μας έκανε παστίτσιο η κυρία Δήμητρα, η πεθερά του Ηλία, που ήταν παλιά και καλή μαγείρισσα. Το είχε φτιάξει με κοντό, χοντρό μακαρόνι, αυτό που έχει τρύπα στη μέση. Ανακάτευε μέσα στα μακαρόνια και λίγη μπεσαμέλ και κιμά. Το κοντό μακαρόνι ρουφούσε μέσα υλικό και το παστίτσιο φούσκωνε.
Αφράτο, τρυφερό, ζουμερό, θαυμάσιο !
Από τότε, ξεκίνησα κι εγώ να το φτιάχνω έτσι, με κοντό μακαρόνι. Βρίσκω, ότι γίνεται καλύτερο...

Τις προάλλες, είχα να φτιάξω παστίτσιο γιά αρκετά άτομα, χρησιμοποίησα έτσι το πιό μεγάλο ταψί της ηλεκτρικής κουζίνας.
Τα υλικά που δίνω παρακάτω είναι προσαρμοσμένα γι αυτό το μεγάλο ταψί του φούρνου.

Υλικά :

1 πακέτο πένες (1/2 κιλό)
800 γραμ έως 1 κιλό μοσχαρίσιο κιμά
1 ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
προαιρετικά λίγο κρασάκι γιά να σβήσουμε τον κιμά
1 κουτί ντοματάκια
τριμμένο κεφαλοτύρι

μπεσαμέλ γιά μεγάλο ταψί :

1 πακέτο βιτάμ (δεν υπάρχει κανένας λόγος να χρησιμοποιήσουμε ζωικό βούτυρο...)
20 κοφτές κουταλιές της σούπας αλεύρι
περίπου 2 κιλά γάλα
2 αυγά
λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο


Φτιάχνουμε πρώτα τον κιμά, όπως γιά το φαγητό "μακαρόνια με κιμά".
Σε βαθύ τηγάνι ψιλοκόβουμε το ξερό κρεμμύδι, το τσιγαρίζουμε λίγο σε ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μέσα και το σκορδάκι, 
προσθέτουμε τον κιμά, με ένα πηρούνι τον ξεσβωλιάζουμε, κατόπιν αν θέλουμε τον σβήνουμε με λίγο κρασί, 
προσθέτουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε στην ντομάτα και μιά πρέζα ζάχαρη, κι αφίνουμε γιά λίγο να βράσει, χωρίς να εξατμισθούν τα υγρά.
Κατεβάζουμε τον κιμά από τη φωτιά και τον αφίνουμε στην άκρη να περιμένει.


Συνεχίζουμε με τα μακαρόνια.
Βάζουμε μπόλικο νερό σε βαθειά κατσαρόλα, ρίχνουμε μέσα αλατάκι, έναν κόμπο ελαιόλαδο και μόλις το νερό πάρει βράση βάζουμε και τα μακαρόνια. Ανακατεύουμε συχνά και δεν τ' αφίνουμε να παραβράσουν. Τα κατεβάζουμε και τα σουρώνουμε al dente, γιατί κατόπιν το φαγητό θα ψηθεί και στον φούρνο.

Στο μεταξύ, όσο βράζουν τα μακαρόνια, φτιάχνουμε την μπεσαμέλ.
Σε κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο να λιώσει.
Όταν το βούτυρο λιώσει, προσθέτουμε το αλεύρι ανακατεύοντας διαρκώς. Χαμηλώνουμε αρκετά την φωτιά, ώστε το αλεύρι να ψηθεί λίγο, χωρίς να πιάσει στην κατσαρόλα.
Αρχίζουμε σιγά σιγά να ρίχνουμε το γάλα, αναδεύοντας συνέχεια με το σύρμα (τον αυγοδάρτη !), γιά να μην μας σβωλιάσει η κρέμα.
Λίγο λίγο η κρέμα ζεσταίνεται και πήζει. Η μπεσαμέλ, ειδικά αν κάνουμε μεγάλη ποσότητα, χρειάζεται υπομονή στο ανακάτεμα. Όσο η μπεσαμέλ πήζει στη φωτιά, εξακολουθούμε να ρίχνουμε γάλα και να ανακατεύουμε, μέχρι να γίνει μιά μαλακή κρέμα, ρευστή, όχι σφιχτή. Την κατεβάζουμε απ' τη φωτιά. Ρίχνουμε μέσα τριμμένο τυράκι και το μοσχοκάρυδο. Χτυπάμε τα δυό αυγά και τα ρίχνουμε κι αυτά στην κρέμα, ανακατεύοντας δυνατά με το σύρμα. 

Τέλος, πριν αρχίσουμε να στρώνουμε το παστίτσιο στο ταψί,
μέσα στην κατσαρόλα όπου έχουμε σουρωμένα τα μακαρόνια ρίχνουμε λίγο τριμμένο τυρί, λίγο από τον έτοιμο κιμά και λίγη μπεσαμέλ.
Ανακατεύουμε, να ενωθούν καλά μαζί τα υλικά.

Παίρνουμε κατόπιν το ταψί μας , το βουτυρώνουμε και ραντίζουμε στον πάτο λίγο τριμμένο τυρί.

Στρώνουμε πάνω τα μακαρόνια (όπου έχουμε ανακατέψει μέσα λίγο από κιμά και κρέμα)
κι αρχίζουμε να απλώνουμε πάνω τους τον κιμά.

Στρώνουμε όλον τον κιμά.

Απλώνουμε πάνω μιά στρώση τυρί.

Στρώνουμε πάνω όλην την μπεσαμέλ.

Ψήνουμε στους 200', σε προθερμασμένο φούρνο,
γιά μιάν ώρα, ως να ροδοψηθεί η επιφάνεια.

Όταν κλείσουμε τον φούρνο, χρειάζεται να το αφίσουμε λίγο να τραβήξει, πριν το κόψουμε.

Γίνεται φαγητό πεντανόστιμο κι ανάρπαστο από μικρούς μεγάλους !

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

Φασόλια ψιλά, στον φούρνο

Φασόλια μικρά στον φούρνο, 
με χωριάτικο λουκάνικο και πιπεριά!

το γένος Phaseolus της οικογένειας Leguminosae

photos

ερασι τέχνης

Θυμάστε στο δημοτικό και στο γυμνάσιο, τους φασιόλους και τις φακές που φυτεύαμε στα μπαμπάκια και στους κεσέδες από γιαούρτια, γιά να βάλουμε έπειτα τα φυτά στο φυτολόγιο ; !

Καλά είν' τα όσπρια ! "Το κρέας του φτωχού" κατά τον λαό, και η σοφή διατροφική πυραμίδα της Μεσογείου τα έχει τοποθετημένα σε θέση περίοπτη ! Παλαιόθεν...

"ἐνταῦθα εἶχον τὰ ἐπιτήδεια ὅσα ἐστὶν ἀγαθά, ἱερεῖα, σῖτον, οἴνους παλαιοὺς εὐώδεις, ἀσταφίδας, ὄσπρια παντοδαπά" (Ξενοφών, Κύρου Ανάβασις)

Παντοδαπά (!), πεντανόστιμα και ωφέλιμα...
Οι φακές, οι γίγαντες, τα ρεβύθια, η φάβα, τα κουκιά, τα μπιζέλια, και τελευταία αναφέρω τα μικρά φασόλια, όχι τελευταία λόγω σπουδαιότητας, δεν παραγνωρίζω διόλου την σημασία τους, κι έχω εδώ παλαιότερα αναφερθεί στην "εθνική μας φασολάδα", απλά τα θυμάμαι τελευταία γιατί τα μικρά φασόλια εμένα δεν μου αρέσουν...
Λατρεύω ως φαγητό τους γίγαντες, μα δεν μου αρέσει η φασολάδα. Αν με κεράσεις, θα φάω, δεν θα μπω όμως στον κόπο να την μαγειρέψω...

Έτσι, εξ ανάγκης ορμώμενη, γιατί πρέπει να φάμε φασόλια, δοκίμασα να φτιάξω τα μικρά φασόλια ψητά στον φούρνο, με πιπεριές και χωριάτικο λουκάνικο.
Το αποτέλεσμα της Αλ-χημείας ήταν καλό, γι αυτό και το δημοσιεύω.

Θα χρειαστούμε :

1/2 κιλό φασόλια βραστερά, μικρά ή μέτρια, σαν αυτά που φτιάχνετε την φασολάδα.
1 ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
δυόσμο ή μαϊντανό (προτιμώ τον δυόσμο γιατί κάνει καλό στο στομάχι)
ντομάτα (φρέσκες ντομάτες τριμμένες ή 1 κουτάκι ντοματάκια)
ελαιόλαδο
αλατοπίπερο - αν θέλετε και λίγο γλυκό πιπέρι και λίγο καυτερό
πιπεριές κέρατο - αν δεν βάλετε στο φαγητό καυτερό πιπέρι, μπορείτε να βάλετε μιά καυτερή πιπερίτσα
χωριάτικα λουκάνικα
προαιρετικά, τριμμένη φέτα γιά το τέλος


Ετοιμασία :

Αν τα φασόλια μας είναι βραστερά, δεν χρειάζεται να μπουν απο βραδύς στο νερό.
Αν τα φασόλια είναι σκληρούτσικά, μπορούμε να τα βάλουμε γιά μερικές ώρες σε μιά λεκανίτσα με νερό. Το πρωί τα σουρώνουμε και χύνουμε το νερό.

Τα βάζουμε σε κατσαρόλα με καθαρό νεράκι να βράσουν, προσθέτουμε μέσα ελαιόλαδο και την ντομάτα, κόβουμε κομματάκια το κρεμμύδι και το σκόρδο, ρίχνουμε τον δυόσμο και το πιπέρι.
Εδώ, χρειάζεται να προσέξουμε δύο πράγματα : 
- να μην βάλουμε πολλά νερά, ίσα ίσα τα φασόλια να βράζουν μέσα σε ζουμάκι και
- προσοχή στον βρασμό ! γιά να μη λιώσουν τα φασόλια θέλουν πολύ σιγανή φωτιά.

Βράζουμε περίπου γιά μιάν ώρα, θα δοκιμάσετε να είναι μαλακά, αλλά όχι παραβρασμένα... Υπολογίστε ότι θα ψηθούν και στον φούρνο, τουλάχιστον γιά μιάν ώρα ακόμα...

Ετοιμάζουμε ένα ταψί ή γάστρα.
Χαράζουμε τα χωριάτικα λουκάνικα και τα βάζουμε στο ταψί.
Βάζουμε μέσα και τις πιπεριές.

Όταν βράσουν τα φασόλια τα χύνουμε κι αυτά στο ταψί.
Αλατίζουμε.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, σε 200', τουλάχιστον γιά μιάν ώρα ακόμα, ως να χυλώσει και να ξεροψηθεί λίγο το φαγάκι, να ροδίσουν τα λουκάνικα κι οι πιπεριές.
Στο τέλος, αν θέλουμε, μόλις σβήσουμε τον φούρνο ρίχνουμε από πάνω λίγη τριμμένη φέτα, να λιώσει με την ζέστη.

Αφίνουμε λίγο να σταθεί το φαγητό και σερβίρουμε

Είναι μιά πρόταση, γιά τα φασόλια αλλιώς...

Εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

βλήτα γιαχνί με σκορδαλιά, παραδοσιακή συνταγή

Βλήτα Γιαχνί με Σκορδαλιά

- παλιά συνταγή της ορεινής Κορινθίας -

photos

ερασι τέχνης

την συνταγή

μου έδωσε η φίλη μου, η κυρία Ντίνα

"έτσι, μου είπε, έφτιαχνε το φαγητό η πεθερά μου,

έτσι το φτιάχνουν πάντα σ' αυτόν τον τόπο ..."

θα χρειαστούμε :

βλήτα

μερικά τρυφερά κολοκυθάκια

1 ξερό κρεμμύδι

φρέσκες ντομάτες τριμμένες

ελαιόλαδο

αλατοπίπερο

μερικές σκελίδες σκόρδο

ξύδι

αλεύρι 2 κουταλάκια του γλυκού γεμάτα

παίρνουμε τα βλήτα, καθαρίζουμε τα χοντρά κοτσάνια, κρατάμε τα τρυφερά χόρτα.

τα πλένουμε πολλές φορές και τα χοντροκόβουμε.

σε κατσαρόλα ρίχνουμε ελαιόλαδο, κόβουμε μέσα το ξερό κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε.

προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα.

όταν αρχίσει να βράζει η ντομάτα ρίχνουμε μέσα κομμένα τα κολοκύθια και τα βλήτα.

αλατοπιπερώνουμε, ανακατεύουμε, αφίνουμε το φαγητό να βράζει σε χαμηλή φωτιά ξέσκεπο, γιά να εξατμιστούν τα πολλά υγρά του.

θα είναι έτοιμα περίπου σε 15 '

στο μεταξύ,

βάζουμε στο μπλέντερ 1 κρασοπότηρο ελαιόλαδο,

1/2 κρασοπότηρο ξύδι,

σκόρδο όσο αντέχουμε - η κυρία Ντίνα βάζει ολόκληρο το κεφάλι του σκόρδου (!) , εγώ έβαλα μόνο δύο σκελίδες - και το χτυπάμε.
μόλις αυτό γίνει πολτός, ρίχνουμε μέσα δυό γεμάτα κουταλάκια αλεύρι και ξαναχτυπάμε στο μπλέντερ.
γίνεται έτσι ένα είδος σκορδαλιά.
δοκιμάζουμε, μήπως χρειάζεται λίγο ακόμα λάδι ή ξύδι.

ρίχνουμε αυτήν τη σκορδαλιά πάνω από τα βλήτα που βράζουν , 

κουνάμε την κατσαρόλα δεξιά αριστερά , 

σβήνουμε τη φωτιά γιά να μην πιάσει το αλεύρι στον πάτο της κατσαρόλας
και σκεπάζουμε το φαγητό.

έτσι, θα σιγοβράσει μόνο του λίγο ακόμα.


σας εγγυώμαι, γίνεται ένα μερακλίδικο φαγάκι ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ό.
απλό, φτωχικό, παραδοσιακά Ελληνικό - κάτω απ' τ' αυλάκι :) 
και πεντανόστιμο !

να το δοκιμάσετε.

καλαμαράκια

Ρυζότο με καλαμάρια

και

Καλαμάρια τηγανητά

Η αρχική μου ιδέα ήταν να φτιάξω καλαμαράκια τηγανητά, εν όσω τα καθάριζα όμως, αποφάσισα να κάνω τηγανητό τον κορμό απ' τα καλαμάρια και τα κεφάλια με τα πλοκάμια να τα κάνω ρυζότο.

έτσι, βγήκαν δύο διαφορετικές μαγειριές, δύο διαφορετικά πιάτα.

η μαγειρική έχει αυτό ακριβώς το ωραίο. σου επιτρέπει να αυτοσχεδιάζεις και να δημιουργείς κάτι (ωφέλιμο και γιά τους άλλους...), όπως το φαντάζεσαι !

Αν αγοράσουμε φρέσκα καλαμάρια ή θράψαλα μπορούμε να ζητήσουμε από τον ψαρά να μας τα καθαρίσει. Αλλιώς, τα ρίχνουμε ολόκληρα μέσα σε καθαρό νεροχύτη κι αρχίζουμε μόνοι μας το καθάρισμα.

Τραβάμε πρώτα ολόκληρο το κεφάλι και το αφίνουμε στην άκρη.

Με το ψαλίδι της κουζίνας σκίζουμε κατα μήκος το καλαμάρι γιά να αδειάσουμε ό, τι έχει μέσα στο σώμα του.
Με το χέρι μας τραβάμε ό, τι υπάρχει μέσα στο σώμα, καθώς και το μακρόστενο κοκκαλάκι του.
Όταν τελειώσουμε έτσι με όλα τα καλαμάρια, ξεκινάμε να καθαρίζουμε τα κεφάλια.
Πιέζουμε πρώτα με τα δάχτυλά μας γιά να βγάλουμε τον μεσαίο χόνδρο και κατόπιν πιέζουμε γιά να βγάλουμε τα δυό μάτια - προσοχή, αν δεν το κάνουμε χαμηλά μέσα στον νεροχύτη, πιτσιλάει και γεμίζει ο τόπος μελάνια.


Ρίχνουμε τα καθαρισμένα καλαμάρια σ' ένα μεγάλο σουρωτήρι και τα πλένουμε καλά με τρεχούμενο νερό κάτω απ' τη βρύση.


Ας ξεκινήσουμε πρώτα να φτιάχνουμε το ρυζότο.

Σε κατσαρόλα ψιλοκόβω ένα ξερό κρεμμύδι και το βάζω στη φωτιά.
Ρίχνω μέσα και τα καλαμάρια, στέκομαι από πάνω και τα γυρίζω λίγο με την ξύλινη κουτάλα, να πιούν τα νερά τους (εγώ γιά το ρυζότο έβαλα μόνο τα κεφάλια με τα πλοκάμια, εσείς θα κάνετε όπως θέλετε...).
Μόλις πιούν τα νερά τους ρίχνουμε μέσα λίγο ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μιά σκελίδα σκόρδο και μιά φρέσκια ντομάτα, γυρίζουμε ελάχιστα γιά να μη μαυρίσει το σκόρδο, ρίχνουμε μέσα το ρύζι (1 φλυτζάνάκι του Ελληνικού καφέ νομίζω πως φτάνει γιά κάθε 1 μερίδα), το γυρίζουμε λίγο με την ξύλινη κουτάλα γιά να πάρουν λάδι όλοι οι κόκκοι του ρυζιού κι ύστερα σβήνουμε με λευκό κρασί.
Προσθέτουμε νεράκι, αλατοπιπερώνουμε, χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά κι αφίνουμε να σιγοβράσει το ρυζότο, ανακατεύοντας διαρκώς.
Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε σαφράν. Εγώ δεν βάζω, προσθέτω όμως ξερό δυόσμο, γιατί μου αρέσει να βάζω δυόσμο στη γέμιση με το ρύζι.

Προσθέτουμε ξανά νερό, αν χρειαστεί...
Όταν το ρυζότο γίνει, σβήνουμε τη φωτιά, το κατεβάζουμε απ' το μάτι, το αφίνουμε αρκετά νωπό μέσα, ρίχνουμε μιά κουταλιά φρέσκο βούτυρο, παρμεζάνα τριμμένη και το σκεπάζουμε.
Κανονικά το ρυζότο, γιά να μη στεγνώσει και αλλάξει η υφή του φαγητού, πρέπει να το σερβίρουμε αμέσως.
Το φρέσκο βούτυρο και η παρμεζάνα δεν είναι απαραίτητα, του "χαρίζουν" όμως στη γεύση.

Όταν σερβίρουμε στο πιάτο, τρίβουμε από πάνω φρέσκο πιπέρι και ψιλοκόβουμε γιά να το δροσίσουμε φρέσκο μαϊντανό.

Στο μεταξύ, τα ολόκληρα καλαμάρια που αφίσαμε γιά το τηγάνισμα, έχουν στραγγίξει καλά στο σουρωτήρι.
Τα αλατίζουμε. Αν θέλουμε, με το ψαλίδι της κουζίνας τους τραβάμε στο σώμα μερικές ψαλιδιές. 
Όπως είναι μέσα στο σουρωτήρι, τους ρίχνουμε αλεύρι και τα κουνάμε να αλευρωθούν παντού, τινάζοντας το περίσσιο αλεύρι.
Στο τηγάνι έχουμε κάψει πολύ καλά ηλιέλαιο ή μισό - μισό με ελαιόλαδο. 
Βάζουμε μέσα ένα - ένα τα αλευρωμένα καλαμάρια.
Προσοχή ! Τα καλαμάρια αν τηγανιστούν πολύ, θα σκληρύνουν.
Θα τα αφίσουμε στο καυτό λάδι να τηγανιστούν δυό τρία λεπτά από την κάθε τους πλευρά, όχι πάρα πάνω.
Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα ή με πηρούνι, σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας, γιά να αφίσουν το λάδι τους.

Στολίζουμε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό και λεμόνια δίπλα.

Σας εύχομαι το καλό,

γιά ό, τι κάνετε !