Ασουρέ

Aşure

ή

"Βαρβάρα"

Όταν ο Νώε έπιασε στεριά…

Λέγεται, ότι η ιστορία του "Ασουρέ" ξεκινά την ημέρα που ο Νώε και η οικογένειά του σώθηκαν από τον κατακλυσμό και τις πλημμύρες.

Όταν τα νερά κατέβηκαν και η κιβωτός έπιασε στεριά, μάζεψαν για να γευματίσουν ό, τι καρπό είχε απομείνει στο πλοίο.

Το πιάτο αυτό, ονομάστηκε "Ασουρέ"

Η λέξη Ασουρέ προέρχεται από την αραβική λέξη “Ασαρα” που σημαίνει δέκα, δέκατη.

Οι Μουσουλμάνοι το σερβίρουν στις 10 του πρώτου μήνα του Ισλαμικού ημερολογίου.

Στους Έλληνες Χριστιανούς είναι τρόφιμο πανάρχαιο. Έχει την ίδια βάση με το κόλλυβο και συμβολίζει την πανσπερμία.  

Φτιάχνεται και μοιράζεται στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας, γι αυτό και το γλυκό ονομάζεται «Βαρβάρα»

Ασουρέ

το γλυκό έφτιαξε ο Στέλιος

 

photos 
ερασι τέχνης

υλικά :

250 γραμ. στάρι
250 γραμ.ζάχαρη
50 γραμ. ξανθές σταφίδες
50 γραμ. μαύρες σταφίδες
- τις σταφίδες , αν θέλουμε, τις έχουμε μουλιάσει σε κονιάκ ή σε κρασί -
χοντροσπασμένα καρύδια
χοντροσπασμένα μύγδαλα
ρόδι
ξερά βερίκοκα
λίγη κανέλα
ανθόνερο
λίγο ψιλό σιμιγδάλι ή νισεστέ
φιστίκια Αιγίνης και κουκουνάρι (προαιρετικά)



από βραδύς βάζουμε το σιτάρι να φουσκώσει σε ένα μπωλ με νερό.
το πρωί το βράζουμε στη χύτρα γιά μισή ώρα, μέσα σε 1 λίτρο νερό.
όταν ανοίξουμε τη χύτρα, ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη κι αφίνουμε να πάρει δυό βράσεις,
ρίχνουμε και τις σταφίδες, να πάρουν κι αυτές μιά βράση.

το πήζουμε λίγο (ας μην είναι εντελώς σφιχτό, θα σφίξει αργότερα) ανακατεύοντας μέσα λίγο σιμιγδάλι ή νισεστέ.

προσθέτω μέσα μύγδαλα και καρύδια

ανακατεύω και σερβίρω σε μικρά μπωλ.

όταν κρυώσει , το ραντίζω από πάνω με ανθόνερο και κανέλλα, σκορπίζω μύγδαλα, καρύδια, ψιλοκομμένα ξηρά βερίκοκα και ρόδι.

* σημείωση του ερασι τέχνη :

"εις την Πόλιν",
πάνω στην περίφημη οδό İstiklal,
(İstiklâl Caddesi - Grande Rue de Péra)
η οποία ξεκινά από την πλατεία Ταξίμ και φτάνει (αν δεν μπερδεύομαι) ως την γέφυρα του Βοσπόρου,
στην μέση περίπου αυτού του πολύ ωραίου πεζόδρομου,
υπάρχει ένα παραδοσιακό, καταπληκτικό, χαμηλών τόνων μαγαζί (το Saray) που θαρρώ όμως, πως ό, τι τροφή φτιάχνει (καθώς και το ασουρέ του),  είναι αυθεντική και περίφημη!

από κει και οι 2 παρακάτω φωτογραφίες.
 

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !

ιμάμ μπαϊλντί

imambayildi

 ή

το πώς "λιποθύμησε ο Ιμάμης" !

photos ερασι τέχνης

Storytelling

 υπάρχουν διάφορες ιστορίες να λέγονται γιά το Τουρκικής προέλευσης φαγητό, 

που τελικά μέσα στα χρόνια έχει πολιτογραφηθεί φαγητό αγαπημένο Βαλκάνιο.

μιά νέα γυναίκα που επαντρεύτηκε έναν γηραιό ιμάμη , το ελαιόλαδο λέει ήταν η προίκα της , έφτιαξε στον ιμάμη το φαγητό και ο ιμάμης λιποθύμησε...

φυσικά, δεν ξέρουμε ακριβώς τους λόγους της λιγοθυμιάς του ιμάμη...

- ήταν μήπως η νέα γυναίκα ;

- ήταν το εξαιρετικό φαγητό ;

- ήταν που η γυναίκα ξόδεψε το λάδι της προίκας της γι αυτό το φαγητό ; 

μιά άλλη πάλι ιστορία λέει, ότι  

ένας ιμάμης που είχε το βράδυ καλεσμένους, αγόρασε μελιτζάνες, ντομάτες, κρεμμύδια, σκόρδο και μαϊντανό - ό, τι βρήκε στο παζάρι-, τα πήγε στη γυναίκα του και της είπε να σκεφτεί και να φτιάξει γιά τους ξένους του ένα καλό πιάτο.

εκείνο που εμείς γνωρίζουμε, είναι μονάχα το τελικό αποτέλεσμα, ότι ο ιμάμης δηλαδή λιγοθύμισε...

μάλλον από το εξαιρετικό φαγητό !

θυμάμαι ακόμα κάτι που ειπώθηκε διά στόματος συγγραφέως Γιάννη Ξανθούλη, όταν προλόγιζε το βιβλίο του "Κωνσταντινούπολη των ασεβών μου φόβων"

"η γιαγιά μου στην Κωνσταντινούπολη, είπε, είχε μόνιμα στημένο στο σπίτι μας φεστιβάλ μελιτζάνας" !  

με τούτα λοιπόν και με κείνα, εμείς ας πορευτούμε γιά το ιμάμ ! 

πρώτα παίρνουμε τις μελιτζάνες, καθαρίζουμε απ' έξω αρκετή από τη φλούδα τους, τις χαράζουμε στη μέση κατά μήκος, χωρίς να τις χωρίσουμε εντελώς και τις ρίχνουμε να ξεπικρίσουν μέσα σε αλατόνερο.

.

στο μεταξύ καθαρίζουμε μερικά ξερά κρεμμύδια,
λίγες πατάτες,
λίγες σκελίδες σκόρδο,
πλένουμε μερικές ώριμες ντομάτες
κι ένα ματσάκι μαϊντανό.

στραγγίζουμε καλά τις μελιτζάνες και τις βάζουμε να τηγανιστούν σε τηγάνι με λάδι.

τις γυρίζουμε σιγά σιγά απ' όλες τις μεριές, επιμένοντας από την πλευρά που τις έχουμε χαράξει. 

όταν βγάλουμε από το τηγάνι τις μελιτζάνες, τις βάζουμε ανοιχτές στο ταψάκι που θα τις ψήσουμε.
χοντροκόβουμε τις πατάτες, όπως του ψητού, τις τηγανίζουμε στο ίδιο λάδι κι έπειτα τις βάζουμε κι αυτές στο ταψάκι, γύρω στις μελιτζάνες.

χοντροκόβουμε τα κρεμμύδια και τα τηγανίζουμε πάντα στο ίδιο λάδι.

όταν τα κρεμμύδια ψηθούν λίγο, ψιλοκόβουμε μέσα τις ώριμες ντομάτες και το σκόρδο , ρίχνουμε μιά πρέζα ζάχαρη, αλάτι, πιπέρι κι αφίνουμε να μαραθούν.

όταν γίνουν οι ντομάτες, ψιλοκόβουμε μέσα το ματσάκι το μαϊντανό, το γυρίζουμε λίγο και σβήνουμε τη φωτιά.

με κουτάλι παίρνουμε τη γέμιση από το τηγάνι και την απλώνουμε πάνω στις ανοιχτές μελιτζάνες .

τη γέμιση που θα περισσέψει τη ρίχνουμε όλη από πάνω.
βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε στους 200' γιά 40' ή 50'.

όταν το φαγητό είναι σχεδόν έτοιμο, τραβάμε το ταψί από το φούρνο και βάζουμε από ένα κομμάτι φέτα πάνω σε κάθε μελιτζάνα.*
φουρνίζουμε πάλι, σβήνουμε τη φωτιά κι αφίνουμε μέσα το φαγητό λίγην ώρα, ώστε με τη ζέστη να λιώσει και να ψηθεί το τυρί.

αυτό είναι το ιμάμ μπαϊλντί,

ένα όχι ιδιαίτερα ελαφρύ φαγητό,

αλλά πάντως πολύ γευστικό,
πολύ αγαπητό,

με μιά γλυκάδα

καλοκαιρινή !

* η προσθήκη της φέτας δεν είναι απαραίτητη στο φαγητό, μα θαρρώ το κάνει ακόμα καλύτερο !

ό, τι κι αν φτιάχνετε στη ζωή,

εύχομαι καλές επιτυχίες 

να έχετε !

χαλβάς

.

χαλβάς σιμιγδαλένιος και Πολίτικος

.

στη Δάφνη,
που μου τα εξήγησε με υπομονή ...
.

.
.

photos ερασι τέχνης

.
γιά τη συνταγή του χαλβά,
αρκεί να θυμόμαστε να μετράμε ως το 4 !
.
1 κούπα λάδι
2 σιμιγδάλι
3 ζάχαρη
4 νερό
.
τόσο απλό !
παρ' όλ' αυτά, έχει κι ετούτο τα μικρά μυστικά του...
.
θα χρειαστούμε ακόμα :
1 ξύλο κανέλας
κανέλα σκόνη
4-5 γαρυφαλάκια
λεπτά ξυσμένη τη φλούδα ενός λεμονιού
ολόκληρη τη φλούδα ενός άλλου λεμονιού
και προαιρετικά
ολόκληρα άσπρα αμύγδαλα και χοντροκομμένα καρύδια

και *
μιά βαθειά κατσαρόλα
μία ξύλινη κουτάλα με μακρύ χερούλι

.
πρώτα φτιάχνουμε το σιρόπι.
σε κατσαρόλι βάζουμε 3 κούπες ζάχαρη ( μπορούν, αν θέλουμε, να μην είναι γεμάτες ),
4 κούπες νερό (να μην είναι ξέχειλες), 1 ξύλο κανέλας, 4-5 γαρυφαλάκια και τη φλούδα από ένα λεμόνι.
το αφίνω 2-3 λεπτά, να πάρει μιά βράση, γίνεται ελαφρύ σιρόπι και το βάζω γιά λίγο στην άκρη, όπως είναι.
.
.
σε βαθειά κατσαρόλα ρίχνω 1 ποτήρι λάδι (ή μισό φρέσκο βούτυρο - μισό λάδι) - όχι ξέχειλο ποτήρι
και το αφίνω να κάψει, χωρίς να καπνίσει και να μαυρίσει.
.
μόλις κάψει, ρίχνω μέσα 2 ποτήρια σιμιγδάλι (καλύτερα να είναι 1,5 ποτήρι χοντρό σιμιγδάλι και 1/2 ποτήρι ψιλό)
κι ανακατεύω διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.
προσθέτω κι αρκετά λευκά, ολόκληρα μυγδαλάκια και συνεχίζω να γυρίζω με την ξύλινη κουτάλα, ως να καβουρντιστεί ελαφρά το σιμιγδάλι και να σκουρύνει ελαφρά το χρώμα του.
προς το τέλος του καβουρδίσματος, αν θέλω προσθέτω και χοντροκομμένα καρύδια και γυρίζω λίγο ακόμα.
.
.
κατεβάζω την κατσαρόλα απ' τη φωτιά.
βγάζω απ' το σιρόπι τα γαρύφαλλα, την κανέλα και τη φλούδα λεμονιού,
και με μιά κουτάλα της σούπας ρίχνω σιγά σιγά το σιρόπι μέσα στο σιμιγδάλι.
προσέχω να μη ζεματιστώ, γιατί πιτσιλάει
.
το υλικό μου μέσα στην κατσαρόλα είναι σχεδόν σαν σούπα.
ρίχνω μέσα το ξύσμα από ένα φρέσκο λεμόνι
και το ξαναβάζω σε σιγανή πρός μέτρια φωτιά, να βράσει.
.
.
με την ξύλινη κουτάλα μου, γυρίζω συνέχεια κι ανακατεύω,
ως να δέσει το υλικό, και να ξεκολλάει απ' τα τοιχώματα της κατσαρόλας.

* ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣΟΧΗ ! όταν το υλικό αρχίζει να βράζει και να πήζει, πιτσιλάει πολύ και μπορεί να μας κάψει ! γι αυτόν ακριβώς τον λόγο, φτιάχνουμε τον χαλβά σε βαθειά κατσαρόλα, ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα με μακρύ χερούλι όσο μπορούμε μακρύτερα απ την κατσαρόλα και χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά μας.
.
.
κατόπιν το βάζω σε φόρμα,
το πατάω σφιχτά μ' ένα κουτάλι, γιά να μη χάσει το σχήμα όταν το ξεφορμάρω
κι έπειτα τουμπάρω τη φόρμα σε πιατέλα, του δίνω λίγο αέρα απ' το πλάϊ μ' ένα μαχαιράκι
και το γλυκό ξεφορμάρεται όμορφα.
.
ραντίζω πάνω λίγη κανέλα - σαν άνθος της κανέλας - La Flor de la canela
μοσχοβολάει αυτός ο χαλβάς !
.
.

καλήν επιτυχία
σας εύχομαι !

.

la flor de la canela

.
.


.
.
.
.
.

Πολίτικη Σάμαλη

.

η Σάμαλις "εις την Πόλιν" !
.

. . . .
.

Γιαννιώτικα, Σμυρνιώτικα, Πολίτικα
μακρόσυρτα τραγούδια ανατολίτικα
λυπητερά,
πώς η ψυχή μου σέρνεται μαζί σας!
Είναι χυμένη από τη μουσική σας
και πάει με τα δικά σας τα φτερά.

Σας γέννησε και μέσα σας μιλάει
και βογγάει και βαριά μοσκοβολάει
μια μάνα, καίει το λάγνο της φιλί
κι είναι της Μοίρας λάτρισσα και τρέμει
ψυχή όλη σάρκα, σκλάβα σε χαρέμι
η λαγγεμένη Ανατολή.

.

από την "Ανατολή"
του Κωστή Παλαμά

.
.
.
υλικά, που θα χρειαστούμε
γιά τη Σάμαλη :
.
- σιμιγδάλι, 1,5 φλ. τσ. χοντρό σιμιγδάλι και 1 φλ. τσ. ψιλό
- 1 κ.γλ. μπαίικιν
- 1,5 φλ. τσ. ζάχαρη
- 1 φλ. τσ. γιαούρτι
- 1 φλ. τσ. χυμό πορτοκάλι
- 1 κ. γλ. σόδα
- ελάχιστη μαστίχα χτυπημένη στο multi με μιά στάλα ζάχαρη, ως να γίνει η μαστίχα σκόνη
.
- λίγο βούτυρο
- ασπρισμένα αμύγδαλα
.
.
και γιά το σιρόπι :
.
- 2,5 φλ. τσ. ζάχαρη
- 1,5 φλ. τσ. νερό
- 1 βανίλλια
- μισό λεμόνι και τη φλούδα από ένα φρέσκο λεμόνι
.
.
φτιάχνω πρώτα το σιρόπι, γιά να κρυώνει.
.
σε κατσαρόλι βάζω το νερό, τη ζάχαρη, 1 βανίλια, τη φλούδα από 1 λεμόνι καθώς και 1/2 λεμόνι ολόκληρο, να βράσουν γιά λίγα λεπτά.
κατεβάζω απ' τη φωτιά και το αφίνω στην άκρη να κρυώσει.
.
.
κατόπιν, σε μιά λεκανίτσα ρίχνω όλο το σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, το μπαίικιν και ελάχιστη μαστίχα (μιά μυτούλα), που την έχω τρίψει στο multi μαζί με μιά στάλα ζάχαρη.
τα ανακατεύω όλα καλά, με κουτάλι.
βαστάω το φλυτζάνι με το χυμό πορτοκάλι πάνω απ' τη λεκανίτσα και ρίχνω μέσα το κουταλάκι σόδα. αυτό αφρίζει και πέφτει μέσα στο σιμιγδάλι. ανακατεύω πάλι καλά.
ρίχνω μέσα και το γιαούρτι. ανακατεύω, να υγρανθεί όλο το σιμιγδάλι.
το μίγμα αυτό δεν είναι χυλός, είναι στεγνό, μην το φοβηθείτε.
.
βουτυρώνω ένα ταψάκι και ρίχνω μέσα το μίγμα μου. το ισιώνω με κουτάλι.
έχω δίπλα μου ένα ποτήρι με νερό, βρέχω διαρκώς ένα μαχαίρι και χωρίζω το γλυκό σε κομμάτια.
πάνω απ' το κάθε κομμάτι βάζω μισό αμύγδαλο.
.
φουρνίζω σε ζεσταμένο φούρνο, στους 200 βαθμούς γιά μισή ώρα. στη μισή ώρα ανοίγω το φούρνο. ίσως χρειαστεί λίγα λεπτά ακόμα.
.
το κατεβάζω.
έχω έτοιμο λιωμένο κοντά μου 4 κουταλιές βούτυρο. μόλις κατεβάσω το γλυκό, με κουτάλι ρίχνω πάνω το βούτυρο, να πιεί παντού.
κατόπιν, αμέσως το ποτίζω με το σιρόπι που έχει πιά κρυώσει.
σκεπάζω το γλυκό με βαμβακερή πετσέτα, ως να πιεί όλο του το σιρόπι και να κρυώσει.
.
αν δεν καταναλωθεί την ίδια μέρα, το σκεπάζω με μεμβράνη γιά να μη στεγνώσει.
.
.

γίνεται ωραία σάμαλη !
σας εύχομαι καλήν επιτυχία !

.
.
.
.
.
.