Τάρτα με αχλάδια και ροκφόρ

Αλμυρή τάρτα με αχλάδι και μπλέ τυρί

photos της συνταγής

ερασι τέχνης

Έχουμε μιλήσει πρόσφατα γιά το αχλάδι , αλλά το θέλει πάλι η εποχή, αφού καλοκαίρι στον ευλογημένο τόπο, απολαμβάνουμε τα ευλογημένα φρούτα του!

Γιά την τάρτα αυτή θα χρειαστούμε :

ένα ταψί 30 cm.


γιά την Pâte brisée 

- 250 γραμ αλεύρι
- 175 γραμ μαλακό βούτυρο
- 1 αυγό
- 5 cl γάλα ή νερό
- μιά πρέζα αλάτι


γιά την γέμιση

- λίγα ώριμα αχλάδια (τα δικά μου ήσαν αγουρωπά, στεγνά και στιφούτσικα, παρ' όλ' αυτά το τελικό αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό!)
- 200 γραμ ροκφόρ (έβαλα 100 γραμ, που μου φάνηκαν αρκετά!)
- 4 αυγά
- μία μικρή κρέμα γάλακτος
- λίγο πιπέρι




Et voilà, 
η μητέρα στην αυλόπορτα καθαρίζει φρέσκα αχλαδάκια...

Τα καθαρίζουμε εξωτερικά και τα ρίχνουμε σε μιά λεκάνη με νερό και λεμόνι, γιά να μη μαυρίζουν.
Τα αφίνουμε λίγο να περιμένουν, ως να φτιάξουμε την ζύμη.

η Pâte brisée 

Κόβουμε το βούτυρο κομματάκια, το ανακατεύουμε στο αλεύρι και ζυμώνουμε με το χέρι μας.
Προσθέτουμε το αυγό, το αλάτι και το γάλα, φτιάχνουμε μιά μπάλα και την βάζουμε στο ψυγείο έως να την χρειαστούμε.
Μπορούμε να φτιάξουμε την ζύμη και από την προηγούμενη μέρα και να την αφίσουμε στο ψυγείο, τυλιγμένη σε διαφανη μεμβράνη. 

ΚΑΝΟΝΙΚΑ , πρέπει να αφίσουμε αυτήν τη ζύμη στο ψυγείο τουλάχιστον γιά 2 ώρες.

Εγώ μόλις την έφτιαξα, βουτύρωσα το ταψάκι μου, έστρωσα με τα δάχτυλα μέσα την ζύμη και το έβαλα γιά ελάχιστο στο ψυγείο, μέχρι να κόψω τα αχλάδια.

Ανάβουμε τον φούρνο στους 200', να ζεσταίνεται.

Κόβουμε τα αχλάδια σε κύβους ή σε λεπτά φετάκια και τα στρώνουμε πάνω στη ζύμη.

Τρίβουμε με το χέρι μας το ροκφόρ ή το μπλέ τυρί που έχουμε και το απλώνουμε πάνω στο αχλάδι.

Χτυπάμε τα αυγά με την κρέμα γάλακτος και βάζουμε πιπεράκι.

Ρίχνουμε τον χυλό στο ταψί.
Αν θέλουμε, τρίβουμε από πάνω λίγη γραβιέρα.

Ψήνουμε στους 200', περίπου γιά 45', μέχρι να ροδοψηθεί η τάρτα. 

Τρώγεται χλιαρή ή σε θερμοκρασία δωματίου.

Το αχλάδι με το ροκφόρ ταιριάζουν.
Είναι λίγο διαφορετικό από τις συνηθισμένες γεύσεις μας, το ένα αψύ, το άλλο γλυκίζει, ετερώνυμα φαίνονται, αλλά πάντως ταιριάζουν καλά.

εύχομαι καλό 

σε ό, τι κάνετε !

ΚΑΙ

σας στέλνω κάτι που δεν γνώριζα,

σχετικά με το αχλάδι,

το έμαθα τώρα

και μου άρεσε !

κοιτάξτε σε αυτόν τον πίνακα του 1526, του Albrecht Durer,

που η Παναγία κρατάει στο αριστερό της χέρι ένα αχλάδι !

σε αυτήν την ελαιογραφία του 1512, πάλι του Durer,

ο Χριστός κρατάει στο χεράκι του το κοτσάνι από ένα δαγκωμένο αχλάδι !

το αχλάδι κάτω δεξιά στον πίνακα 

του Φλαμανδού Jan Gossaert ή Jan Mabuse

το αχλάδι, στον πίνακα του Βενετσιάνου 

 Bellini

το αχλάδι που κρατάει η Παναγία στο χέρι της, στον πίνακα του Φλαμανδού 

Bernard van Orley

Τόσα αχλάδια πιά, την Αναγέννηση, στους πίνακες με την Παναγία και το θείο βρέφος ! ! ! ;

Διάβασα λοιπόν σε αυτό εδώ το blog, 
http://cantfirmuvirts.blogspot.gr/2014/02/blog-post_6.html,

μίαν εξήγηση :

"Το αχλάδι ως σύμβολο της Παναγίας και του Θείου Βρέφους απαντάται συχνά κατά στη βενετσιάνικη αναγεννησιακή τέχνη, 
κατόπιν μιας ερμηνείας του Μπερνάρντο ντι Κιαραβάλε, 
πως η γλυκύτητα της γεύσης 
συμβολίζει τη γλυκύτητα του στόματος και της καρδιάς, 
που αποτελούν, σύμφωνα με τον Άγιο Μποναβεντούρα, 
χαρίσματα των σοφών. 

Ο Ντύρερ ζωγράφισε αρκετές φορές την "Παναγία με βρέφος με αχλάδι" καθώς ήταν το αγαπημένο του θέμα αλλά και πολλών ευεργετών της Τέχνης οι οποίοι καθόριζαν και τη θεματογραφία".

έτσι εξηγείται !

ωραίες όμως είναι και οι Νεκρές Φύσεις !

Andras Gombar

Bernard Londinsky

και ο πάντα αγαπημένος

paul cezanne  !

και κάτι ακόμα γιά το αχλάδι !

σε αυτό εδώ το blog

http://www.foodbites.eu/j15/el/food-lovers/istories/1386-2012-11-15-22-47-02

διάβασα ότι :

"Στη Γαλλία, η  παράδοση λέει ότι οι ηγέτες που πήγαιναν για την τελετή της στέψης τους,  στον Καθεδρικό Ναό της Notre-Dame de Reims, έπαιρναν σαν  δώρο ένα αχλάδι και ένα ποτήρι σαμπάνια. 

Στις αναφορές συμπεριλαμβάνονται γνωστά ονόματα της ιστορίας,  όπως ο Λουδοβίκος  XV,  ο Λουδοβίκος  XVI και η Μαρία-Λουίζα της Αυστρίας . 

Τα ίδια δώρα πήρε μετά την στέψη του ο Κάρολος Χ, το 1825, ενώ λέγεται ότι  ο δήμαρχος της Reims του είπε: "Εμείς σας  προσφέρουμε ό, τι καλύτερο: Τα κρασιά μας, τα αχλάδια μας και τις καρδιές μας".

κι ακόμα εδώ διάβασα :

"Στην Κίνα, το λουλούδι της αχλαδιάς είναι το σύμβολο 
"του εφήμερου της ύπαρξης", 
επειδή είναι πολύ εύθραυστο  και ευαίσθητο. 

Στην Δύση το αχλάδι θεωρείται  γυναικείο ερωτικό σύμβολο"

Αχλαδόσχημο

φωτογραφία

Man Ray

ή

Βιολόσχημο ;

χαιρετώ σας !

τάρτα λεμόνι

τάρτα λεμόνι

photos

ερασι τέχνης

γιά την ζύμη :

250 γραμ φαρινάπ
125 γραμ βούτυρο
1 αυγό
μιά πρέζα αλάτι
και ίσως χρειαστεί ελάχιστο νεράκι


βάζουμε τα υλικά σε μιά λεκανίτσα, εκτός απ' το νερό.
δουλεύουμε καλά με το χέρι μας, να γίνει η ζύμη.
αν δούμε ότι είναι σφιχτή και δεν ενώνει, θα βρέχουμε σιγά σιγά τα χέρια μας με λίγο νεράκι, ως να γίνει μιά ωραία, εύπλαστη ζύμη.

βουτυρώνουμε ένα ταψάκι, στρώνουμε μέσα τη ζύμη, τρυπάμε εδώ κι εκεί με ένα πηρούνι και φουρνίζουμε γιά 1/2 ώρα στους 200 βαθμούς.
όταν το βγάλουμε απ' τον φούρνο το αφίνουμε στην άκρη να κρυώσει λίγο.

στο μεταξύ ετοιμάζουμε την κρέμα.

χρειαζόμαστε γιά την κρέμα :

1 φακελάκι κρέμα βανίλια Γιώτης
6 κ.σ. ζάχαρη
2 φλυτζάνια τσαγιού κρύο γάλα
1/2 φλυτζάνι τσαγιού χυμό λεμόνι (μετράμε όλα με το ίδιο φλυτζάνι)
ξύσμα από 3 μεγάλα λεμόνια
2-3 κ.σ. βούτυρο
2 αυγά χτυπημένα


σε κατσαρόλι βάζουμε να βράσει το 1 φλυτζάνι γάλα.

σε ένα μπωλ βάζουμε το άλλο φλυτζάνι κρύο γάλα, τη σκόνη κρέμα, τις 6 κουταλιές ζάχαρη κι ανακατεύουμε καλά με το σύρμα, να διαλυθούν οι σβώλοι.

μόλις το γάλα που έχουμε στο κατσαρόλι βράσει, το κατεβάζουμε απ' τη φωτιά (δεν χρειάζεται να σβήσουμε τη φωτιά) και ρίχνουμε μέσα σιγά-σιγά το διάλυμα της κρέμας, ανακατεύοντας ζωηρά.

προσθέτουμε 2-3 κουταλιές κρύο βούτυρο, τα αυγά χτυπημένα, το μισό φλυτζάνι λεμόνι και το ξύσμα λεμονιού, ανακατεύοντας συνέχεια ζωηρά.

ξαναβάζουμε την κατσαρόλα στη φωτιά, ανακατεύοντας διαρκώς, ως να πήξει η κρέμα.
θα χρειαστούν λίγα λεπτά.
μόλις η κρέμα πήξει την ρίχνουμε πάνω στην ψημένη μας βάση και την φουρνίζουμε στο 200', γιά 45-50 λεπτά ή ως να δούμε ότι ψήνεται από πάνω.

βγάζουμε το γλυκό απ' τον φούρνο και το αφίνουμε όπωσδήποτε να κρυώσει, γιά να "σταθεί" η κρέμα.
είναι καλό σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά αν μείνει το βάζουμε στο ψυγείο. είναι καλό και κρύο.


γίνεται δροσερό γλυκό, υπόξινο, ελαφρύ.
αν σας αρέσει η γεύση του λεμονιού, δοκιμάστε το.

τάρτα ανοιχτή, με μήλα, δαμάσκηνα και καρύδια

τάρτα με μήλα, δαμάσκηνα και καρύδια

- και sauce !-

photo

ερασι τέχνης

Πανεύκολο γλυκό της στιγμής, αν μας βρίσκονται στο σπίτι μερικά μήλα.

Πρώτα φτιάχνουμε ένα ζυμαράκι.

Βάζουμε σε λεκανίτσα 150 γραμμάρια βούτυρο, που το έχουμε σε θερμοκρασία δωματίου,

1 αυγό,

75 γραμ ζάχαρη,

1 βανίλλια και 

250 γραμ αλεύρι 

Ζυμώνουμε καλά, τυλίγουμε τη ζύμη σε μιά μεμβράνη και την βάζουμε γιά λίγο στο ψυγείο.

Στο μεταξύ, καθαρίζουμε 7-8 μήλα, τα βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι με 1/2 λίτρο νερό, 220 γραμ ζάχαρη, χυμό ενός λεμονιού και 1 ξύλο κανέλας.

Τα βράζουμε να μαλακώσουν λίγο.

Κατόπιν, με τρυπητή κουτάλα τα βγάζουμε απ' το νερό, τα αφίνουμε σε ένα μπωλ να κρυώσουν, τα πασπαλίζουμε με λίγη κανέλα και τ' αφίνουμε στην άκρη, ως ν' ανοίξουμε το φυλλαράκι.

Συνεχίζουμε να βράζουμε το σιρόπι στην κατσαρόλα, ως να λιγοστέψει κάπως κι ύστερα το βάζουμε να κρυώσει στο ψυγείο.

Ανοίγουμε ένα φύλλο, το βάζουμε σε μικρό πυρίμαχο ή άλλο, βουτυρωμένο ταψάκι.

Είδα, εκτός απ' τα μήλα, να προσθέτουν στη συνταγή μύρτιλλα.

Αν σας αρέσουν τα κόκκινα φρούτα, να τα βάλετε.

Τα κόκκινα φρούτα εμένα μ' αρέσουν πάρα πολύ, μα τώρα δεν είχα. Είχα όμως στο ψυγείο, σε ένα βαζάκι, δαμάσκηνο γλυκό κουταλιού.

Έτσι, χρησιμοποίησα κομμάτια γλυκό δαμάσκηνο, με τα μυγδαλάκια του.

Πάνω στο φύλλο ρίχνουμε τα μήλα, τα δαμάσκηνα, τα μύγδαλα, μιά χούφτα καρύδια, κανέλα και

ραντίζουμε με καστανή ζάχαρη.

Γύρω - γύρω κλείνουμε το φυλλαράκι

Και φουρνίζουμε στους 180' ή 200', ως να ψηθεί το φύλλο.

Τρώγεται ωραία χλιαρό.

Θα δείτε, ότι το σιρόπι όπου μέσα έβρασαν τα μήλα, όταν κρυώσει πήζει και γίνεται σαν ζελέ (από την πηκτίνη του μήλου)

Να σερβίρετε κομμάτι μηλόταρτας, με το δροσερό σιρόπι-ζελέ από πάνω.


Είναι γλυκό γρήγορο και καλοδεχούμενο.
Αρχικά είδα να φτιάχνει το γλυκό ο αγαπημένος Σ. Παρλιάρος, μα το έχω αλλάξει από αρκετά έως πολύ. Το προσάρμοσα στα υλικά που είχα στο σπίτι.
Η βασική ιδέα όμως, ήταν δική του.

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

τάρτα γιαουρτιού

Τάρτα Γιαουρτιού

- κάπως σαν ... Γαλατόπιτα -

photos

ερασι τέχνης 

Γιά την βάση της τάρτας, θα χρειαστούμε :

150 γραμ καλό βούτυρο ζωϊκό, μυρωδάτο

250 γραμ farin up 

75 γραμ ζάχαρη

1 αυγό

1 βανίλια

Γιά την κρέμα, θα χρειαστούμε : 

350 γραμ γιαούρτι στραγγιστό

150 γραμ κρέμα τυρί

200 γραμ ζάχαρη

1 αυγό

3 κ σ Άνθος αραβοσίτου βανίλια (την σκόνη κρέμας)

½ λίτ γάλα

½ φλυτζ σπορέλαιο

Πρώτα αναμειγνύω τα υλικά γιά την βάση της τάρτας.

Ζυμώνω.

Βουτυρώνω ένα στρογγυλό ταψάκι, την απλώνω μέσα, ώστε η ζύμη να εξέχει γύρω - γύρω.

Βάζω τη ζύμη γιά λίγο στο ψυγείο, ως να φτιάξω την κρέμα. 

Ανακατεύω καλά την κρέμα τυρί με τη ζάχαρη, το αυγό, το άνθος αραβοσίτου και το στραγγιστό γιαούρτι.

Προσθέτω κατόπιν το γάλα και το σπορέλαιο. Ανακατεύω καλά.

Βγάζω τη ζύμη απ' το ψυγείο, αδειάζω μέσα την κρέμα και ψήνω στον φούρνο, στους 180' ή στους 200' γιά μιαν ώρα και 15', ως να ψηθεί καλά η τάρτα και να ροδοψηθεί.

Την βγάζω απ' τον φούρνο, την αφίνω να σταθεί και σερβίρω χλιαρή ή σε θερμοκρασία δωματίου.

(και την επόμενη μέρα, απ' το ψυγείο καλή ήταν...)

βρήκα την συνταγή στην εκπομπή

Chef στον αέρα 

την έφτιαξα και βγήκε πολύ καλή ! 

μοιάζει κάπως με γαλατόπιτα, 

μα την ελαφραίνει η υπόξινη γεύση του γιαουρτιού . 

τάρτα με σπανάκι και πράσο

τάρτα με σπανάκι, πράσο, μυρωδικά και φέτα

photos 

ερασι τέχνης

πράσινα, μυρωδάτα λαχανικά και τυράκι. 

αυτή είναι η ιδέα.

μπορούμε να φτιάξουμε την τάρτα με πράσο, με κολοκύθι, με σπανάκι ή με όλα αυτά μαζί !

εγώ είχα στην κατάψυξη ένα πακέτο με φύλλα κατεψυγμένο σπανάκι. ομολογώ ότι δεν έχω καμιά  ειδικότητα (ή ικανότητα...) στο να καθαρίζω χόρτα ή σπανάκια, έτσι, καμιά φορά πέφτω στην ευκολία -  πειρασμό  "κατεψυγμένα φύλλα σπανάκι". το κατεψυγμένο σπανάκι όμως, όταν το χρησιμοποιήσεις μόνο του είναι άνοστο. εντελώς άνοστο... για να γίνει γευστικό, χρειάζεται απαραίτητα προσθήκες. έτσι, αγόρασα από την λαϊκή ένα ματσάκι καυκαλήθρες, ένα ματσάκι μυρώνια κι ένα ματσάκι άνιθο, φρέσκα κρεμμυδάκια, δυό πράσα και 2-3 πράσινα κολοκυθάκια.

μας χρειάζεται ακόμα ένα καλό κομμάτι φέτα, ελαιόλαδο, ένα φύλλο σφολιάτας, (προαιρετικά μιά μικρή κρέμα γάλακτος) και 3-4 αυγά. 

η ετοιμασία της τάρτας :

- πρώτα ξεπαγώνουμε το σπανάκι (στα μεγάλα μανάβικα υπάρχει πιά σπανάκι φρέσκο, καθαρισμένο, τρυφερό, σε πακέτα, πράγμα που διευκολύνει πολύ την παρασκευή τάρτας, πίτας, σαλάτας, ακόμα και σπανακόρυζου...)

- τρίβουμε ή ψιλοκόβουμε τα κολοκύθια, τα αλατίζουμε και τα στίβουμε με το χέρι μας ελαφρά μέσα σε σουρωτήρι, να αφίσουν τα υγρά τους.

- ψιλοκόβουμε το πράσο, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τον άνιθο, τα μυρώνια και την καυκαλήθρα.

- χοντροτρίβουμε ένα καλό κομμάτι φέτα.

- σε κατσαρόλα βάζουμε ελαιόλαδο, ρίχνουμε μέσα το πράσο και σε λίγο τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα γυρίζουμε.

ρίχνουμε το σπανάκι και το κολοκύθι, αλάτι, πιπέρι και τα αφίνουμε να τραβήξουν τα υγρά τους.

- ρίχνουμε μέσα τον ψιλοκομμένο άνιθο, τα μυρώνια και τις καυκαλήθρες και τα αφίνουμε λίγο ακόμα.

όταν σωθούν τα υγρά κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά κι αφίνουμε λίγο να κρυώσει.

- βουτυρώνουμε ένα pyrex και στρώνουμε πάνω ένα φύλλο σφολιάτας.

- ανακατεύουμε την φέτα με τα λαχανικά και στρώνουμε το υλικό μας πάνω στην σφολιάτα.

- σε ένα πιάτο χτυπάμε τα 3 αυγά (προαιρετικά και μιά μικρή κρέμα γάλακτος), τα ρίχνουμε από πάνω και σκαλίζουμε ελαφρά με ένα πηρούνι, προσέχοντας να πάνε παντού.

- ψήνουμε την τάρτα στους 200', περίπου 40' ή ως να ροδοψηθεί.

voilà !

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

χτένια - coquilles Saint Jacques

τα χτένια 

και ο μαθητής του Ιησού

 Ιάκωβος, υιός του Ζεβεδαίου

photos

ερασι τέχνης

η λέξη coquilles ακούγεται γαλλική,
μα πρόκειται απλά γιά την ελληνική λέξη ΚΟΓΧΥΛΙΟΝ και ΚΟΓΧΥΛΙΑ *
την οποίαν δανείστηκε η λατινική, την έκαμε conchylium και conchilia,
την οποίαν δανείστηκε η γαλλική και την έκαμε coquille, coquillage κ.τ.λ.



... με την άμπωτη, μάζεψα τα κοχύλια στην Μάγχη, και τόσο δεν τα χωρούσε πιά η αγκαλιά μου, που έτρεξε κάποιος και μου έφερε ένα τσουβαλάκι , όπου τα έβαλα, μετά τα καθάρισα, τα στέγνωσα και όσα μπόρεσα, τα κουβάλησα...

είναι η συμμετρία και η κανονικότητά τους, που με ενθουσιάζουν !
σωστά κοσμήματα της φύσης, με σοφία και τελειότητα φτιαγμένα, όπως εξάλλου όλα τα όντα...

υπάρχουν, πάνω από ένας, μύθοι, που συνδέουν αυτά τα χτένια
με τον μαθητή του Ιησού, απόστολο Ιάκωβο, υιό του Ζεβεδαίου.
εξ αυτού και η ονομασία coquilles Saint Jacques.

τα κοχύλια αυτά υπάρχουν σε αφθονία στον Ατλαντικό ωκεανό, στην Μάγχη, σε ορισμένα σημεία της Μεσογείου και ίσως κι αλλού...
εδώ, στην Αθήνα, νομίζω ότι μόνο κατεψυγμένα σε συσκευασία μπορεί κανείς να τα βρει.


τις προάλλες, έφτιαξα με αυτά μιά τάρτα σε ταψί.
παλιότερα, με τον ίδιον ακριβώς τρόπο τα είχα φτιάξει και τα έψησα μέσα στα όστρακά τους όμως.** έτσι είναι και πιό γουστόζικα ...
στην Βρετάνη - όπου αφθονούν και είναι συνήθης τροφή - μιά νοικοκυρά, μας τα είχε φτιάξει μέσα σε σουφλέ .

σε κάθε περίπτωση, όπου κι αν τα ψήσεις, η παρασκευή τους γίνεται κλασικά, με τον ίδιο τρόπο.


- τα βγάζουμε από το όστρακό τους και -αν θέλουμε- τα κόβουμε στη μέση, χωρίς να τα χωρίσουμε.

- τα βάζουμε μέσα σε γάλα και τα αφίνουμε λίγην ώρα.

- τα στραγγίζουμε καλά σε σουρωτήρι και κρατάμε στην άκρη το γάλα.

- βάζουμε ελάχιστο φρέσκο βούτυρο σε αντικολλητικό και τα τηγανίζουμε 2'-3' από κάθε πλευρά.
τα βγάζουμε απ' το τηγάνι και τα κρατάμε στην άκρη.

- πάλι στο τηγάνι λίγο βούτυρο, λίγο ελαιόλαδο.
ψηλοκόβουμε μέσα φρέσκα κρεμμυδάκια και πράσα και τα γυρίζουμε αρκετά.

- φτιάχνουμε μιάν αραιή μπεσαμέλ με όσες κουταλιές βούτυρο τόσες και αλεύρι,
βάζουμε μέσα το γάλα από τα όστρακα, κι όσο ακόμα χρειαστεί, ως να γίνει η κρέμα όχι σφιχτή.
προσθέτουμε στην μπεσαμέλ δυό αυγά και λίγο τριμμένο τυράκι.
- βάζουμε ακόμα μέσα τα κοχύλια και τα πράσα 

- βουτυρώνουμε ένα πυρέξ, στρώνουμε πάνω ένα φύλλο σφολιάτας, λίγο τριμμένο τυρί,
ρίχνουμε πάνω το μίγμα μπεσαμελ- κοχύλια-πράσο
λίγο τυράκι πάλι από πάνω
ραντίζουμε στο τέλος με φρυγανιά

και το βάζουμε στον φούρνο, στους 200', ως να ροδοψηθεί η επιφάνειά του.

** μπορούμε να κάνουμε όλην τη διαδικασία, αλλά να τα βάλουμε να ψηθούν μέσα στα όστρακα.

*

Οδυσσέας Ελύτης, Το κοχύλι

Έπεσα για να κολυμπήσω

κι άφησα την καρδιά μου πίσω

Άφησα την καρδιά μου χάμω

σαν το κοχύλι μες την άμμο

Πέρασαν όλες οι κοπέλες

με τα μαγιό και τις ομπρέλες

Ύστερα πέρασαν οι φίλοι

κανείς δε βρήκε το κοχύλι

Χρόνους και χρόνους κολυμπάω

πού νά'ν' η αγάπη για να πάω

Έφαγε η θάλασσα το βράχο

κι έμεινε το νησί μονάχο.

Από τη συλλογή Τα Ρω του Έρωτα

Καλά Χριστούγεννα

σας εύχομαι !