Kirsch ποτό

Φτιάχνουμε Kirsch ;

Όσο είναι ακόμα η εποχή των κερασιών !  

Κι όσο ακόμα έχουμε τον καλοκαιρινό ήλιο !

Storytelling

Η ιστορία λέει, ότι η απόσταξη του κερασιού ξεκίνησε το 1680, στη Γαλλία.

Ο ιστορικός, τον 18^ο αι., έγραφε :

"στην περιοχή  Franche-Comté υπάρχει ένα είδος δέντρου, μια αγριοκερασιά  - cerisier des oiseaux  (κερασιά των πτηνών)

που όταν αποστάξουμε τον καρπό της, μας δίνει ένα ποτό (οινόπνευμα) 
διαυγές και πεντακάθαρο σαν νερό , αλλά εξαιρετικά δυνατό !"

Οι Γερμανοί το ονομάζουν Kirschen wasser  - νερό των κερασιών (Kirsche είναι το κεράσι) και η λέξη Kirsch τελικά είναι συντομογραφία.

Η οργανωμένη απόσταξη του ποτού από αγρότες παραγωγούς ξεκίνησε το 1820

Το Kirsch κανονικά σερβίρεται ως χωνευτικό. Στους τόπους παραγωγής του, οι οικογένειες φυλάν πάντα κάποιο μπουκάλι για τις καλές οικογενειακές συγκεντρώσεις, γέννηση παιδιών, γενέθλια, γάμους.

Ακόμα, υπάρχει η συνήθεια να σταλάζουν μια γουλιά ποτό στο φλυτζάνι τους με τον ζεστό καφέ.

Το Kirsch το χρησιμοποιούμε όταν ετοιμάζουμε  fondue  τυριού,

όταν θέλουμε να δώσουμε άρωμα σε γλυκά , κρέμες, παγωτά κ.τ.λ.

Νομίζω  ότι  ποτό Kirsch δεν πολυσυνηθίζουν  να φτιάχνουν στα σπίτια.

Έχει τις δυσκολίες του.

Εγώ θα ξεπεράσω το ότι με βασάνισε το σπάσιμο των κουκουτσιών – τα κουκούτσια του κερασιού είναι πολύ μικρά και φυσικά δεν τα πιάνει ο καρυοθραύστης.

Τα έσπασα λοιπόν με μια πέτρα κι όλη η κουζίνα έγινε χάλια, από το πάτωμα ως το ταβάνι παντού  σπασμένα κουκούτσια...

Θα ξεπεράσω ακόμα το ότι το ποτό για να ωριμάσει χρειάζεται να μείνει τουλάχιστον 4 μήνες στον ήλιο. Ας έχουμε και υπομονή…

Ο πραγματικά ανασταλτικός παράγοντας για μένα , 
αυτό που με κάνει να διστάζω και να το σκέφτομαι, 
είναι ότι  η ψίχα του κουκουτσιού που χρησιμοποιούμε, 
το αμύγδαλο από τα κουκούτσια του κερασιού 
περιέχει υδροκυάνιο !

Βλέπετε, δεν είναι όλα τα ωραία πράγματα αθώα !

Και ναι μεν η βιομηχανική παραγωγή μπορεί και λύνει ασφαλώς τέτοιου είδους προβλήματα, μπορούμε όμως να τα λύσουμε ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ μόνοι μας εμείς, στο σπίτι ;

Χημικός δεν είμαι, το κουβέντιασα όμως με χημικό...
Πολλά κουκούτσια έχουν υδροκυάνιο, όπως π.χ. και το κουκούτσι του βερίκοκου, με το οποίο φτιάχνουμε το amaretto . 
Χρειάζεται πάντα μιά προσοχή... Δεν πίνουμε μιά ολόκληρη μπουκάλα λικέρ !

Τέλος,

αφού βρήκα δύο συνταγές πολύ παλιές για σπιτικό Kirsch, είπα θα δοκιμάσω να το φτιάξω.
Προσεκτικά...

Θα σας τις γράψω και τις δύο, για να μπορείτε, αν θέλετε,  να επιλέξετε.

Μετά, θα σας πω πώς θα το φτιάξω εγώ.

Συνταγή πρώτη :

30 γραμμάρια κουκούτσια κερασιών
2 λίτρα κονιάκ ή όποιο οινόπνευμα από απόσταξη φρούτων
λίγα κουκούτσια βερίκοκου
250 γραμμάρια σιρόπι


Σπάζουμε όλα τα κουκούτσια , τα βάζουμε σε μιά γυάλα και προσθέτουμε μέσα και το ποτό.
Κλείνουμε ερμητικά και αφίνουμε τη γυάλα στον ήλιο, όπου το ποτό θα ψηθεί τουλάχιστον γιά 6 βδομάδες.
Κατόπιν το φιλτράρουμε.
Προσθέτουμε 250 γραμμάρια σιρόπι 30 ο
Το φιλτράρουμε και το βάζουμε σε μπουκάλια.




Συνταγή δεύτερη :

- 125 γραμμάρια κουκούτσια κερασιών (ημέρας ! - όχι παλιά)
- κονιάκ ή όποιο οινόπνευμα από απόσταξη φρούτων


Σπάζουμε τα κουκούτσια των κερασιών και τα βάζουμε σε μιά γυάλα.
Γεμίζουμε τη γυάλα με το αλκοόλ και το αφίνουμε στον ήλιο να ψηθεί γιά 4 μήνες.
Κατόπιν φιλτράρουμε και βάζουμε σε μπουκάλια. Κλείνουμε ερμητικά.




Συνταγή που ξεκίνησα εγώ :
(κάνω έναν συνδυασμό από τις δύο προηγούμενες)


- έσπασα 125 γραμμάρια κουκουτσιών, που τα μάζευα στο ψυγείο επί 2-3 μέρες.
υποθέτω ότι δεν υπάρχει ειδικό εργαλείο γιά να σπάσουμε τόσο μικρά κουκουτσάκια. έτσι, βρήκα μιά βαρειά πέτρα, και τα έσπασα πάνω στον ξύλινο πάγκο της κουζίνας, αφού πρώτα έβαλα από κάτω μιά χοντρή πλαστική βάση.

- έσπασα και καμμιά δεκαριά κουκούτσια βερίκοκου - αυτά σπάζουν εύκολα με τον καρυοθραύστη.

- έριξα όλα τα σπασμένα κουκούτσια (μαζί με τα τσόφλια) μέσα σε μιά μεγάλη γυάλα, που κλείνει αεροστεγώς, με λάστιχο.

- έριξα μέσα στη γυάλα 2 μπουκάλια βότκα. βότκα είχα. 
αν είχα γκράπα ή κονιάκ ή τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο αυτά θα έριχνα, όμως είχα βότκα και αυτήν έριξα.

- έκλεισα καλά τη γυάλα και την άφισα στον ήλιο. θα μείνει έτσι γιά 4 μήνες, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβρη, Οκτώβρη.

το επόμενο στάδιο, θα γίνει λοιπόν κατά μήνα Οκτώβρη, προς το τέλος.

- θα φιλτράρω μία φορά όλο αυτό.

- θα φτιάξω ένα σιρόπι από 700 ml νερό και 700 γραμμάρια ζάχαρη.
θα το βράσω χαμηλά γιά 7' - 10' , θα κρυώσει και θα το αναμείξω με το ποτό.

- θα φιλτράρω πάλι μία ή δύο φορές και θα βάλω σε μπουκάλια.


* ίσως το σιρόπι 700 - 700 σας φανεί πολύ, όμως και τα 125 γραμ κουκούτσια (με το αντίστοιχό τους υδροκυάνιο !) είναι πολλά , και οι δυό μπουκάλες βότκα είναι δυνατές...
η ζάχαρη, ως αντίδοτο, εξουδετερώνει αρκετά το δηλητήριο.
έτσι θαρρώ, με το σιρόπι όλο αυτό θα μαλακώσει.

θα δοκιμάσουμε το τελικό ποτό σιγά - σιγά, γουλιά - γουλιά, προσεκτικά και με μέτρο.
ε, κι αν δεν έχει γίνει σωστό, ας αποτύχουμε ...
(μήπως η πρώτη αποτυχία θα είναι ή η τελευταία ;! ) 

θα σας γράψω κάτι όμορφο,
που λεν οι ειδικοί στις κερασιές, 
οι Ιάπωνες,

όταν αυτές ανθίζουν

με τα περίφημα λευκά τους άνθη :

"αν θέλεις, λένε, 

να φέρεις κοντά σου αυτόν (ή αυτήν) που θέλει η καρδιά σου,

όταν ανθίσουν οι κερασιές

να δέσεις πάνω σ' ένα κλαδί

μιά  τούφα απ' τα μαλλιά σου"

εύχομαι κάθε επιτυχία !

λικέρ 44

Liqueur 44 

- quarante quatre - !

- κατά την σπιτική παράδοση της Νορμανδίας 
και της αγαπημένης μου Βρετάνης -

photos

ερασι τέχνης

Πρόκειται γιά μιά συνταγή εύκολη, δυνατού σπιτικού liqueur.

Ως βάση έχουμε το πορτοκάλι - πράγμα που μας πηγαίνει κάπως στο Cointreau ή στο Grand Marnier-, χωρίς να είμαι όμως ειδικός, θαρρώ πως δεν μοιάζει πολύ  μήτε με το ένα, μήτε με το άλλο.

Ύστερα
44 κόκκοι καφέ
44 κύβοι ζάχαρης
και ωρίμανση γιά 44 ημέρες !

Δεν μας μοιάζει έτσι κάπως "μαγικό" το νούμερο σαράντα τέσσερα ; !

Ας πάρουμε τη συνταγή απ' την αρχή.

Χρειαζόμαστε :
- ένα καλό πορτοκάλι. Αν έχετε πορτοκαλιά δική σας, ακόμα καλύτερα ! Κόψτε ένα μεγάλο, στρογγυλό πορτοκάλι, που πρέπει να χωράει να περνάει απ' το στόμιο μιάς γυάλας.
Αν δεν έχουμε δική μας πορτοκαλιά, αγοράζουμε ένα πορτοκάλι ακέρωτο.
- μιά γυάλα γιά 1,5 - 2 λίτρα,  που κλείνει ερμητικά.
- 44 κόκκους καφέ (εγώ χρησιμοποίησα κόκκους espresso)
- 44 κύβους λευκής ζάχαρης
- 4 με 5 γαρυφαλλάκια
- 1 λίτρο κονιάκ ή βότκα ή γκράπα ή τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο ή άλλο άρωμα).


Παίρνουμε στο χέρι το πορτοκάλι, με ένα μυτερό μαχαιράκι κάνουμε μικρές σχισμές και μέσα σε κάθε σχισμή μπήγουμε από 1 κόκκο καφέ.
44 κόκκοι, σε 44 σχισμές.

Στη γυάλα βάζουμε τους 44 κύβους ζάχαρη και ρίχνουμε μέσα τα γαρυφαλλάκια και το ποτό.
Με μιά μακριά κουτάλα ανακατώνουμε γιά πολύ λίγο, ίσα ν' αρχίσει να μαλακώνει η ζάχαρη.
Ρίχνουμε μέσα στη γυάλα το πορτοκάλι, την σφραγίζουμε και αφίνουμε σ' ένα σημείο της κουζίνας μας.
Γιά 44 μέρες δεν ξανανοίγουμε το μπουκάλι, όταν όμως περνάμε από κει το αναταράζουμε, γιά να διαλύεται η ζάχαρη.
Το ποτό χρειάζεται 44 μέρες γιά να ωριμάσει.

Κατόπιν ανοίγουμε και το σουρώνουμε σε γυάλινα μπουκάλια.

Ειδικός γιά ποτά δεν είμαι, έχω όμως μιά καλή σχέση μαζί τους (!)
Έτσι, αν θέλετε τη γνώμη μου, το λικέρ αυτό είναι από τα καλά.
Αυθεντικό, δυνατό, η επίγευση του καφέ εμένα μου θυμίζει αρκετά το Tia Maria ή, κάποιο άλλο, μοναστηριακού τύπου liqueur.

Εύκολο είναι, δεν έχετε παρά να το φτιάξετε !

Να είναι καλό

ό, τι κάνετε !

λικέρ και μαρμελάδα μανταρίνι

ΛΙΚΕΡ και ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΜΑΝΤΑΡΙΝΙ

photos

ερασι τέχνης

ετούτην εδώ την ευλογημένη μανταρινιά, την είχε φυτέψει ο πατέρας μου, θα είναι τουλάχιστον 30 χρόνια τώρα...
από όταν η μανταρινιά μας μεγάλωσε ή ίσως από όταν μεγάλωσα κι ωρίμασα εγώ, άρχισα να εκτιμώ τον καρπό, που έχει πάνω στα φορτωμένα κλαδιά της.
κάθε χρόνο, τέτοια εποχή κάτι τις φτιάχνω με τα μανταρίνια της...
έχω, από τον μήνα Δεκέμβρη του 2010, δημοσιεύσει εδώ δα :
ΣΥΝΤΑΓΕΣ λικέρ μανταρίνι , πώς φτιάχνουμε το λικέρ με τα φρέσκα μανταρίνια. 
σε αυτήν τη συνταγή γιά το λικέρ (που πίνεται καλύτερα με ένα παγάκι μέσα στο ποτήρι ), δεν έχω να προσθέσω παρά ετούτο :  ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ ΠΟΤΟΠΟΙΪΑΣ γιά τα λικέρ, δεν βρίσκω πιά στην Αθήνα !
όργωσα κι εφέτος την κεντρική αγορά και δεν βρήκα... έτυχε ; δεν φέρνουν πιά ; δεν ξέρω...
έτσι, η γνώμη μου είναι, αν δεν βρείτε οινόπνευμα ποτοποιϊας, φτιάξτε το ποτό με ρακή ή τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο ή με γκράπα ή με βότκα ή με κονιάκ.

αυτό, ωριμάζει στις γυάλες εν έτει 2013...

γιά να φτιάξουμε το ποτό, χρησιμοποιούμε μονάχα τις φλούδες.
φυσικά, δεν πετάμε τον μέσα καρπό !
φτιάχνουμε μ' αυτόν μιά εξαιρετική σπιτική μαρμελάδα μανταρίνι !

παίρνουμε ένα - ένα τα ξεφλουδισμένα μανταρίνια, τα βάζουμε πάνω στη σανίδα και τα κόβουμε οριζόντια στη μέση.
με υπομονή και με ένα μυτερό μαχαίρι αφαιρούμε έτσι όλα τα κουκούτσια (τα δικά μου μανταρίνια είναι γεμάτα κουκούτσια...)

όταν τα ξεκουκουτσιάσουμε όλα, τα βάζουμε σε μιά λεκανίτσα και τα ζυγίζουμε.

τα κάνουμε πολτό στο μπλέντερ, τα βάζουμε σε βαθειά κατσαρόλα, όσος καρπός τόση ζάχαρη, ένα ξύλο κανέλας και μιά βανίλια.

το φέρνουμε σε βρασμό,
ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα,
όσο βράζει βγάζουμε από μέσα αν έχει μείνει κανένα κουκούτσι
και το αφίνουμε σε μεσαία φωτιά, ως να δέσει η μαρμελάδα .
γίνεται σύντομα.

στο τέλος , προσθέτουμε τον χυμό από ένα λεμόνι.

έχουμε στο μεταξύ αποστειρώσει στον φούρνο τα βαζάκια, όπου το βάζουμε μέσα καυτό και το αφίνουμε ανάποδα, μέχρι να κρυώσει.

εφέτος έβαλα γιά πρώτη φορά το ξύλο κανέλας.
θαρρώ του πήγε πολύ καλά !

αν φτιάξετε τη μαρμελάδα μανταρίνι

ή το ποτό,

εύχομαι καλήν επιτυχία να έχετε !

Ιταλικό limoncello και λεμονάδα Ελληνική

.

το Ιταλικό Limoncello του κυρίου Γιάννη

και η σπιτική Λεμονάδα της θείας Μαρίας

( 2 αυθεντικές συνταγές, με φρέσκα λεμόνια απ' τον κήπο σας )

.

- storytelling -

.
Το limoncello
είναι liqueur λεμονιού με ταυτότητα Νότιας Ιταλίας - το φτιάχνουν στη χερσόνησο του Sorrento - από τον κόλπο της Napoli - ως το Amalfi (και το Capri)
.
.
Λέμε Capri γιατί σ' αυτά ακριβώς τα νερά, στον κόλπο της Νάπολη και πιό κάτω, στην Καλαβρία, βγαίνουν τα περίφημα λεμόνια με το εξαιρετικό άρωμα και τον χοντρό φλοιό, που είναι η βάση για το ποτό
.
.
Αν και αυτό το προϊόν το φτιάχνουν σε αρκετές περιοχές, από το Τυρρηνικό πέλαγος ως και Σικελία, Σαρδηνία, Καλαβρία, στην νήσο Ίσκια (Ischia) κ.τ.λ., την ονομασία limoncello κανονικά παίρνει μονάχα το liqueur που παράγεται από λεμόνια της χερσονήσου του Sorrento. Όσα ποτά παρασκευάζονται αλλού, ονομάζονται limoncino, limonello, limonetta, liquore di limone κ.τ.λ.
Το limoncello είναι προϊόν που γίνεται από φλούδες λεμονιού, οινόπνευμα (οι λεμονόφλουδες ωριμάζουν μες στο οινόπνευμα - ή μέσα σε γκράππα), νερό και ζάχαρη - είναι ποτό γλυκό και ξυνό συγχρόνως.
Μπορούμε φυσικά να το σερβίρουμε ως apéritif, αλλά συνήθως πίνεται μετά το γεύμα, παγωμένο, γιά χωνευτικό
.
.
.

τη συνταγή γιά limoncello, μου έδωσε πέρυσι στην Κέρκυρα ο κύριος Γιάννης, που διατηρεί ένα καλό μαγαζί, αυθεντικό εννοώ, χαμηλών τόνων, και που σέβεται την τροφή και τον πελάτη του.
με κέρασε ένα limoncello, ήταν πολύ καλό, ρώτησα τη συνταγή, μου είπε πώς το φτιάχνει (μόνος του), και ιδού λοιπόν, η vera Ιταλική συνταγή, ενός Κερκυραϊκού limoncello !
.
.
οδηγία :
αφού δεν έχουμε φυσικά, λεμόνια απ' το Amalfi, μπορούμε να το κάνουμε με δικά μας, αρκεί οι φλούδες να είναι ακέρωτες, από δέντρο που εμπιστευόμαστε.
.

.
photos ερασι τέχνης

.
θα χρειαστούμε * :
.
1 lit. λευκό οινόπνευμα
1 κ. ζάχαρη
1 lit. νερό
τις φλούδες από 8 λεμόνια
χυμό από 3 λεμόνια **
.
με κοφτερό μαχαίρι αφαιρώ τις φλούδες απ' τα λεμόνια και τις βάζω σε μποτίλια χωρητικότητας τουλάχιστον δύο λίτρων, που κλείνει αεροστεγώς.


.
ρίχνω μέσα το οινόπνευμα και το αφίνω έτσι στη σκιά ή στο ντουλάπι της κουζίνας (κουνώντας το που και που), επί 4 - 5 μέρες, ως να κιτρινίσει το οινόπνευμα και να ασπρίσουν οι φλούδες
.
κατόπιν, φτιάχνω με το νερό και τη ζάχαρη ένα ελαφρύ σιρόπι.
όταν το σιρόπι κρυώσει, το ανακατεύω καλά με το οινόπνευμα και τον χυμό λεμονιών,
σουρώνω σε καθαρό μπουκάλι (ή μπουκάλια)
και το βάζω στο ψυγείο - το limoncello πίνεται παγωμένο, σε μικρό ποτήρι -
.
.
* αν δεν βάλετε οινόπνευμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε γκράππα ή βότκα.
εγώ έβαλα 700ml vodka, 700ml νερό και 700γραμ. ζάχαρη
** δεν είναι απολύτως απαραίτητο να προσθέσετε στο ποτό τον χυμό λεμονιών... υπάρχουν και συνταγές που δεν τον έχουν...
.
.
.ΕΡΩΤΗΣΗ :
.
τι θα κάνουμε τα ολόκληρα λεμόνια, που τα αποφλοιώσαμε γιά το limoncello ?
.
θα φτιάξουμε με αυτά, τη
.

σπιτική Λεμονάδα της θείας Μαρίας !
.

.
24 Μαίου του 1998 ήταν,
καθόμαστε οι τρεις μας, με τον θείο Κώστα στην αυλή τους, κοντά στο πηγάδι "της Κατοχής", κουβεντιάζαμε ήσυχα, κι εκείνη έφερε να μας κεράσει τη σπιτική της λεμονάδα.
τότε, σ' ένα χαρτάκι, με υπέροχα καλλιγραφικά γράμματα (με ουρίτσες) μου έγραψε και τη συνταγή :
."σε κατσαρόλα βάζω 3 ποτήρια νερό με 1 κιλό ζάχαρη.
βράζει 5'.
το κρυώνουμε τελείως.
ρίχνω μέσα 3 ποτήρια φρέσκο χυμό λεμονιού.
το ανακατεύω και το βάζω σε μικρές γυάλες, στο ψυγείο.
.
όταν διψάω ή όταν με βαραίνει το στομάχι,
βάζω στο ποτήρι δυό δάχτυλα χυμό,
απογεμίζω με νερό
και πίνω !"
.
.
.

στην υγειά σας,
καλοί μου !

.
.
.
.

liqueur Kahlua, σπιτικό

.

Kahlua σπιτικό ποτό - καφές

.

photos ερασι τέχνης

.

.
πρώτα,
πήγα στην κάβα της γειτονιάς μου και ζήτησα από τον κύριο να μου αλέσει 200 γραμ. χοντροκομμένο καφέ espresso.
.
σε ένα μεγάλο γυάλινο βάζο που κλείνει αεροστεγώς, έριξα * ένα μπουκάλι βότκα (700 ml) και τα 200 gram. χοντροαλεσμένου καφέ.
έκλεισα το βάζο και το κουνούσα κάθε μέρα, να ανακατευτεί καλά.
το άφισα έτσι 15 μέρες.
.
την 16η μέρα έφτιαξα ένα ελαφρύ σιρόπι (όσο να διαλυθεί καλά η ζάχαρη), με 600 γραμ. ζάχαρη και 600 γραμ. νερό.
έριξα το σιρόπι μέσα στο βάζο με τον καφέ και τη βότκα, τα ανακάτεψα και τα άφισα έτσι άλλη μιά βδομάδα, κουνώντας κάθε μέρα το βάζο, να ανακατεύεται το υλικό.
.
η απόσταξη του liqueur καφέ θέλει πολλή προσοχή, γι αυτό την έκανα με βαμβάκι.
.
έβαλα ένα χωνί μέσα σε καθαρό μπουκάλι, έντυσα παντού το χωνί με μιά καλή στρώση βαμβάκι κι έχυνα μέσα λίγο λίγο το ποτό, ώσπου τέλειωσε όλο και στράγγιξε.
η απόσταξη είναι η τελική φάση στα σπιτικά ποτά και χρειάζεται προσοχή και υπομονή.
.


.
τη συνταγή σπιτική kahlua έδωσα
γιά τις φίλες μου Μαρία Κ. και Σούλα Μ.
που το ήπιαν και τους άρεσε.
.
.
* αντί γιά βότκα, μπορούμε φυσικά να χρησιμοποιήσουμε οινόπνευμα ποτοποιίας ή ρακί ή τσίπουρο, πρέπει δηλαδή να είναι ένα δυνατό, πόσιμο οινόπνευμα άοσμο.

σας εύχομαι
να είναι γλυκόπιοτο !
.
.
.
.
.
.

Λικέρ Ρόδι

.

Ρόδι λικέρ !

.

- το ερεβοκτόνο ρόδι -
.
.

photos

ερασι τέχνης

.

.
.
.
χαρούμενο κι εύκολο ποτό είναι...
.
άλλες χρονιές έφτιαχνα τη συνταγή της φίλης μου της Μαρίας.
έβαζα τους σπόρους του ροδιού στον ήλιο με ρακί και περίμενα...
εφέτος είπα να ακολουθήσω τον σύντομο δρόμο. δεν είχα κέφι γιά να περιμένω...
ο σύντομος δρόμος liqueur ροδιού είναι μόλις δυό ημέρες !
θεωρώ ότι το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ καλό.
μυρωδάτο liqueur, η έκρηξη του ροδιού στο στόμα σου, δροσερή γλύκα!
.
.
τα ρόδια - ως γνήσιος καρποσυλλέκτης - δεν τα αγόρασα, μα τα μάζεψα.
το ίδιο καλό φυσικά γίνεται το ποτό κι αν αγοράσουμε ωραία ρόδια στη λαϊκή ή στον μανάβη.
.
.
τα καθάρισα και το τελικό, καθαρό βάρος ήταν 700 γραμ.
.
χρειαζόμαστε ακόμα :
1 μπουκάλι vodka
1 ξυλάκι κανέλλα
3 - 4 γαρύφαλλα
ζάχαρη
λίγο φρεσκοστιμένο λεμόνι
.

.
στην κατσαρόλα έβαλα 4 φλυτζάνια ρόδι (όλο όσο είχα)
3 φλυτζάνια vodka και κάτι ελάχιστο (όλο όσο είχε μέσα το μπουκάλι)
3 φλυτζάνια ζάχαρη και κάτι ελάχιστο (όση ακριβώς και η vodka)
την κανέλλα και τα γαρύφαλλα
.

.
έβαλα να βράσει στο 3
και κατέβασα στο 2 1/2
.

.
από τη στιγμή που πήρε βράση , έβρασα γιά 10 - 15 λεπτά, όχι περισσότερο.
.
το τελευταίο λεπτό έριξα μέσα το χυμό λεμονιού,
έκλεισα τη φωτιά και μόλις έπαψε ο βρασμός σκέπασα την κατσαρόλα και την έβγαλα στη βεράντα.
(η συνταγή βέβαια, δε λέει : βγάλτε το ποτό να αεριστεί στη βεράντα ! γιά οικονομία χώρου το έκανα...)
την άφισα έτσι σκεπασμένη μιάμιση μέρα.
.


.
μετά, έβαλα σουρωτήρι πάνω από ένα βάζο,
με την κουτάλα έριχνα ρόδι και χυμό μέσα στο σουρωτήρι και το πίεζα μ' ένα κουταλάκι.
πέταξα τα σπόρια με το κουκούτσι κι έμεινε στο βάζο το καθαρό ποτό.
.

.
ορίστε,
μετέγγισα το ποτό στο μπουκάλι.
.
.

.

.
στην υγειά σας εύχομαι !
.
.
.
.

.
.
.
.
.

liqueur Amaretto, σπιτικό

.

liqueur Amaretto !
.
- και το κουκούτσι αμύγδαλο ! -
.

photos

ερασι τέχνης
.
.

.
αυτή είναι μιά παλιά, καλή συνταγή
της μαμάς μου.
σας την δίνω τώρα, γιατί γίνεται με το πικρό αμύγδαλο - κουκούτσι
του βερίκοκκου
και τώρα είναι η εποχή του βερίκοκκου !
.
.

η δόση γιά το ποτό είναι :
.
110 κουκούτσια από βερίκοκκο (τα μαζεύω σιγά - σιγά μες το καλοκαίρι και τα φυλάω στο ψυγείο ως να γίνουν 110)
1 λίτρο κονιάκ (μιά χαρά είναι το χύμα κονιάκ, το αγοράζω απ' την κάβα)
3/4 του κιλού ζάχαρη
.
.
παίρνω τα κουκούτσια απ' το βερίκοκκο και τα σπάζω ένα - ένα, με μιά πετρούλα, ένα σφυράκι ή έναν καρυοθραύστη.
δεν έχει καμιά σημασία αν σπάζοντας το κουκούτσι, σπάσει από μέσα και το αμύγδαλο. χρησιμοποιώ το αμύγδαλο ολόκληρο ή σπασμένο.
.
βάζω όλα τα πικραμύγδαλα (αυτά που έβγαλα απ' το κουκούτσι δηλαδή) μέσα σε μιά γυάλα με ανοιχτό στόμιο,
ρίχνω μέσα και 1 λίτρο κονιάκ
και το αφίνω στον ήλιο 1 ολόκληρο μήνα.
.



.
μετά τον μήνα, το σουρώνω
η μαμά μου έλεγε : το σουρώνω σε ένα ψιλό σουρωτήρι, με ένα κομμάτι βαμβάκι, ως να βγει τελείως καθαρό υγρό
εγώ λέω : το σουρώνω χρησιμοποιώντας χάρτινο φίλτρο γαλλικού καφέ, μία και δύο φορές, ως να βγει τελείως καθαρό υγρό
.
κατόπιν, το ξαναβάζω στη γυάλα,
ρίχνω 3/4 του κιλού ζάχαρη, ανακατεύω καλά,
το ξαναβάζω στον ήλιο 10 μέρες κουνώντας το κάθε μέρα, ως να λειώσει η ζάχαρη.
.
μετά τις 10 μέρες, το liqueur είναι έτοιμο !
βάζω χωνί σε ένα ωραίο μπουκάλι (ωραίο μπουκάλι σημαίνει, να σας αρέσει εσάς...),
μέσα στο χωνί βάζω πάλι χάρτινο φίλτρο του καφέ και το σουρώνω ξανά, ως να βγεί καθαρό και λαμπερό !

.
το τρατάρω τον χειμώνα.
.
.

αν το φτιάξετε,
καλήν επιτυχία !
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.