Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ρυζότο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ρυζότο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2016

καλαμαράκια

Ρυζότο με καλαμάρια

και

Καλαμάρια τηγανητά





Η αρχική μου ιδέα ήταν να φτιάξω καλαμαράκια τηγανητά, εν όσω τα καθάριζα όμως, αποφάσισα να κάνω τηγανητό τον κορμό απ' τα καλαμάρια και τα κεφάλια με τα πλοκάμια να τα κάνω ρυζότο.
έτσι, βγήκαν δύο διαφορετικές μαγειριές, δύο διαφορετικά πιάτα.
η μαγειρική έχει αυτό ακριβώς το ωραίο. σου επιτρέπει να αυτοσχεδιάζεις και να δημιουργείς κάτι (ωφέλιμο και γιά τους άλλους...), όπως το φαντάζεσαι !


Αν αγοράσουμε φρέσκα καλαμάρια ή θράψαλα μπορούμε να ζητήσουμε από τον ψαρά να μας τα καθαρίσει. Αλλιώς, τα ρίχνουμε ολόκληρα μέσα σε καθαρό νεροχύτη κι αρχίζουμε μόνοι μας το καθάρισμα.

Τραβάμε πρώτα ολόκληρο το κεφάλι και το αφίνουμε στην άκρη.




Με το ψαλίδι της κουζίνας σκίζουμε κατα μήκος το καλαμάρι γιά να αδειάσουμε ό, τι έχει μέσα στο σώμα του.
Με το χέρι μας τραβάμε ό, τι υπάρχει μέσα στο σώμα, καθώς και το μακρόστενο κοκκαλάκι του.
Όταν τελειώσουμε έτσι με όλα τα καλαμάρια, ξεκινάμε να καθαρίζουμε τα κεφάλια.
Πιέζουμε πρώτα με τα δάχτυλά μας γιά να βγάλουμε τον μεσαίο χόνδρο και κατόπιν πιέζουμε γιά να βγάλουμε τα δυό μάτια - προσοχή, αν δεν το κάνουμε χαμηλά μέσα στον νεροχύτη, πιτσιλάει και γεμίζει ο τόπος μελάνια.


Ρίχνουμε τα καθαρισμένα καλαμάρια σ' ένα μεγάλο σουρωτήρι και τα πλένουμε καλά με τρεχούμενο νερό κάτω απ' τη βρύση.


Ας ξεκινήσουμε πρώτα να φτιάχνουμε το ρυζότο.

Σε κατσαρόλα ψιλοκόβω ένα ξερό κρεμμύδι και το βάζω στη φωτιά.
Ρίχνω μέσα και τα καλαμάρια, στέκομαι από πάνω και τα γυρίζω λίγο με την ξύλινη κουτάλα, να πιούν τα νερά τους (εγώ γιά το ρυζότο έβαλα μόνο τα κεφάλια με τα πλοκάμια, εσείς θα κάνετε όπως θέλετε...).
Μόλις πιούν τα νερά τους ρίχνουμε μέσα λίγο ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μιά σκελίδα σκόρδο και μιά φρέσκια ντομάτα, γυρίζουμε ελάχιστα γιά να μη μαυρίσει το σκόρδο, ρίχνουμε μέσα το ρύζι (1 φλυτζάνάκι του Ελληνικού καφέ νομίζω πως φτάνει γιά κάθε 1 μερίδα), το γυρίζουμε λίγο με την ξύλινη κουτάλα γιά να πάρουν λάδι όλοι οι κόκκοι του ρυζιού κι ύστερα σβήνουμε με λευκό κρασί.
Προσθέτουμε νεράκι, αλατοπιπερώνουμε, χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά κι αφίνουμε να σιγοβράσει το ρυζότο, ανακατεύοντας διαρκώς.
Σε αυτό το σημείο, αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε σαφράν. Εγώ δεν βάζω, προσθέτω όμως ξερό δυόσμο, γιατί μου αρέσει να βάζω δυόσμο στη γέμιση με το ρύζι.

Προσθέτουμε ξανά νερό, αν χρειαστεί...
Όταν το ρυζότο γίνει, σβήνουμε τη φωτιά, το κατεβάζουμε απ' το μάτι, το αφίνουμε αρκετά νωπό μέσα, ρίχνουμε μιά κουταλιά φρέσκο βούτυρο, παρμεζάνα τριμμένη και το σκεπάζουμε.
Κανονικά το ρυζότο, γιά να μη στεγνώσει και αλλάξει η υφή του φαγητού, πρέπει να το σερβίρουμε αμέσως.
Το φρέσκο βούτυρο και η παρμεζάνα δεν είναι απαραίτητα, του "χαρίζουν" όμως στη γεύση.

Όταν σερβίρουμε στο πιάτο, τρίβουμε από πάνω φρέσκο πιπέρι και ψιλοκόβουμε γιά να το δροσίσουμε φρέσκο μαϊντανό.





Στο μεταξύ, τα ολόκληρα καλαμάρια που αφίσαμε γιά το τηγάνισμα, έχουν στραγγίξει καλά στο σουρωτήρι.
Τα αλατίζουμε. Αν θέλουμε, με το ψαλίδι της κουζίνας τους τραβάμε στο σώμα μερικές ψαλιδιές. 
Όπως είναι μέσα στο σουρωτήρι, τους ρίχνουμε αλεύρι και τα κουνάμε να αλευρωθούν παντού, τινάζοντας το περίσσιο αλεύρι.
Στο τηγάνι έχουμε κάψει πολύ καλά ηλιέλαιο ή μισό - μισό με ελαιόλαδο. 
Βάζουμε μέσα ένα - ένα τα αλευρωμένα καλαμάρια.
Προσοχή ! Τα καλαμάρια αν τηγανιστούν πολύ, θα σκληρύνουν.
Θα τα αφίσουμε στο καυτό λάδι να τηγανιστούν δυό τρία λεπτά από την κάθε τους πλευρά, όχι πάρα πάνω.
Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα ή με πηρούνι, σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας, γιά να αφίσουν το λάδι τους.

Στολίζουμε με φρεσκοκομμένο μαϊντανό και λεμόνια δίπλα.




Σας εύχομαι το καλό,
γιά ό, τι κάνετε !







Δευτέρα 20 Απριλίου 2015

Ριζότο ανοιξιάτικο

Ανοιξιάτικο ριζότο 
με φρέσκα κρεμμυδάκια, άνιθο, αγκινάρες και αρακά
photos
ερασι τέχνης


Θα χρειαστούμε :

αγγινάρες φρέσκες (ή κατεψυγμένες), καθαρισμένες και κομμένες σε λεπτά φετάκια
φρέσκα κρεμμυδάκια (το λευκό και το πράσινό τους)
αρακά
άνιθο
ρύζι - αν γιά το ριζότο χρησιμοποιήσετε Ελληνικό και όχι Ιταλικό ρύζι, προτείνω "Καρολίνα"-
τριμμένο κεφαλοτύρι ή τριμμένη παρμεζάνα (καλύτερα όχι μαλακό τυρί, που λιώνει...)
ελαιόλαδο
προαιρετικά λίγο βούτυρο αγελαδινό
αλατοπίπερο
χυμό λεμονιού.


- αν έχουμε φρέσκον αρακά, τον καθαρίζουμε

- κόβουμε τις αγκινάρες σε λεπτά φετάκια και τις βουτάμε γιά λίγο σε ένα μπωλ με νερό και χυμό λεμονιού.

 
- σε κατσαρόλα ψιλοκόβουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια (και τα πράσινα φύλλα τους), ρίχνουμε ελαιόλαδο και τα τσιγαρίζουμε πολύ ελαφρά.

- προσθέτουμε το ρύζι και το γυρίζουμε 2-3 λεπτά με ξύλινη κουτάλα, ως να γυαλίσουν καλά οι κόκκοι του.

- ρίχνουμε μέσα 1 ποτήρι νερό και χαμηλώνουμε τη φωτιά μας.

- στεκόμαστε πάνω απ' την κατσαρόλα κι ανακατεύουμε. 
όταν κοντεύει να τελειώσει το πρώτο υγρό, ρίχνουμε μέσα τις αγκινάρες και τον αρακά, αλατίζουμε και προσθέτουμε πάλι 1 ποτήρι νερό.

- ανακατεύοντας διαρκώς, προσέχουμε μόλις τελειώνει το νερό να προσθέτουμε πάλι λίγο, σε φωτιά μέτρια.





- συνεχίζουμε να ανακατεύουμε αργά, με υπομονή . 
μόλις το ρύζι μαλακώσει, χωρίς όμως να γίνει λαπάς, κλείνουμε τη φωτιά, το κατεβάζουμε και προσθέτουμε προαιρετικά ένα κομματάκι φρέσκο βούτυρο . σκεπάζουμε γιά 3-4 λεπτά την κατσαρόλα, να πιεί το φαγητό όλο το υγρό του.

- ρίχνουμε τον χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε και προσθέτουμε ψιλοκομμένον άνιθο

 

- ραντίζουμε πάνω το τριμμένο τυρί





- και σερβίρουμε αμέσως στα πιάτα, τρίβοντας πάνω φρέσκο πιπέρι.



πρόκειται γιά ένα πιάτο αληθινά ανοιξιάτικο, ιδέα δροσερή αν σας αρέσει το ρύζι με τα λαχανικά της εποχής μέσα, αγκινάρες και αρακά, τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τον μυρωδάτο άνιθο, το λεμόνι που ταιριάζει με όλ' αυτά τα υλικά και φυσικά το φρεσκοτριμμένο πιπέρι, που τονώνει το πιάτο !



καλό
σε ό, τι κάνετε !






Κυριακή 8 Ιουλίου 2012

ριζότο alla milanese, με κοτόπουλο



risotto alla milanese
με
κοτόπουλο

photos ερασι τέχνης






πρόκειται γιά ένα νόστιμο φαγητό *,
ξεφεύγουμε από τα "συνηθισμένα",
σας λέω όμως εκ των προτέρων, ότι
χωρίς να είναι δύσκολο στην παρασκευή του, είναι φαγητό κάπως μπελαλίδικο...

φυσικά, αυτό γιά μας δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα !
κι εμείς άνθρωποι του μπελά είμαστε,
μας τραβάν γενικώς οι μπελάδες,
άρα δεν υπάρχει πρόβλημα ! προχωρούμε τη συνταγή μας,
με τον τρόπο του Μιλάνου...



πρέπει να φτιάξουμε τρία πράγματα χωριστά :

- πρώτα θα φτιάξουμε το ζωμό κότας *
- έπειτα το κοκκινιστό κοτόπουλο και
- τρίτο το ριζότο *



χρησιμοποίησα κοτόπουλο φιλέτο.
σε μιά κατσαρόλα έβαλα νερό, 1 ολόκληρο ξερό κρεμμύδι, ένα ματσάκι σέλινο*, καρότα, κόκκους πιπέρι κι ένα μικρό κομμάτι κοτόπουλο.
το έφερα σε βρασμό, το ξάφρισα και το άφισα να βράσει περίπου 1/2 ώρα.
το σούρωσα και κράτησα καθαρό το ζωμό στην κατσαρόλα.



σε κατσαρόλα έβαλα βούτυρο* , ελάχιστο ελαιόλαδο και
τσιγάρισα μέσα ένα ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι.




αλεύρωσα τα κομμάτια το κοτόπουλο (και το κομμάτι που έφτιαξα το ζωμό),
τα έβαλα κι αυτά στο βούτυρο να τηγανιστούν λίγο από τη μιά πλευρά κι έπειτα τα γύρισα κι απ' την άλλη.



κατόπιν τα έσβυσα με κρασί 
κι έριξα πάνω πιπέρι και φρέσκια ντομάτα *.
με την κουτάλα της σούπας έριξα μέσα λίγο από το ζωμό κοτόπουλου που φτιάξαμε και το άφισα τουλάχιστον μισή ώρα να βράσει και να χυλώσει η σάλτσα 



λίγο πριν το κλείσω έριξα μέσα μιά σκελίδα ψιλοκομμένο σκόρδο,
λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό
και την τριμμένη φλούδα από 1 λεμόνι.
(gremolata)




το κρέας ψήθηκε, η σάλτσα χύλωσε κι έκλεισα τη φωτιά.




το τρίτο στάδιο είναι το ριζότο.

σε βαθύ τηγάνι έβαλα βούτυρο *  και λίγη φυτίνη.
τσιγάρισα ένα κρεμμύδι,



έριξα μέσα το ρύζι και το τσιγάρισα κι αυτό.



έσβυσα με κρασί
και με την κουτάλα της σούπας έριξα μέσα λίγο ζωμό κότας.
εδώ έχω να παρατηρήσω, πως γιά να γίνει το ριζότο, θέλει σχεδόν να το χαϊδεύεις.
ανακατεύεις σιγά - σιγά, πίνει το υγρό, ρίχνεις πάλι λίγο ζωμό, ανακατεύεις διαρκώς και σιγανά, με υπομονή, ξανά και ξανά, ώσπου πίνει όλα τα υγρά και το ρύζι είναι έτοιμο, ντωτό και όχι σπυρωτό.





σε αυτή τη φάση, αν θέλουμε ρίχνουμε λίγο σαφράν *, έπειτα τριμμένη παρμεζάνα κι αμέσως σερβίρουμε.

εγώ , ενώ ακόμα το ρύζι έβραζε, έβαλα μέσα φρέσκες κολοκυθοκορφάδες *, αφού πρώτα τις έπλυνα κι έβγαλα τους στήμονες.
τις έβρασα λίγο να μαλακώσουν μες το ζωμό με το ρύζι.
όταν έγινε, έτριψα πάνω παρμεζάνα, το ανακάτεψα και το κατέβασα.



έτοιμο το φαγητό !
σερβίρεις το ριζότο
κι αν θέλεις πάνω ή δίπλα το κρέας με τη σάλτσα του.








καλήν επιτυχία σας εύχομαι !




* το φαγητό αυτό μπορεί να γίνει και με μοσχάρι ή βοδινό.

* υπάρχει έτοιμος ζωμός από κότα ή από κρέας, μα θαρρώ καλύτερα είναι να φτιάχνουμε το ζωμό μόνοι μας

* το ριζότο κανονικά - αυθεντικό, γίνεται με αρμπόριο. αν όμως δεν έχουμε τέτοιο ρύζι, ας βάλουμε ένα ρύζι όχι σπυρωτό

* ένα ματσάκι σέλινο, να ξέρετε ότι δίνει έντονη μυρωδιά σέλινου. αν δεν το θέλετε αυτό στο φαγητό, βάλτε ένα μονάχα κλωναράκι ή αντί γιά σέλινο χρησιμοποιείστε στο ζωμό 1 φύλλο δάφνης . 

* βούτυρο, γιατί στο Μιλάνο χρησιμοποιούν φρέσκο βούτυρο, αντίθετα με τον Νότο, που χρησιμοποιεί κυρίως λάδι.  

* φρέσκια ντομάτα τρίβουμε, ή, αν έχουμε φτιάξει πελτέ, ρίχνουμε από τον δικό μας πελτέ.
προσέχουμε, αν ο πελτές μας έχει αρκετό αλάτι, να μην αλατίσουμε και το κρέας.

* βούτυρο γιά το ριζότο alla milanese, διότι ο Βοράς - σε αντίθεση με τον Νότο - χρησιμοποιεί φρέσκο βούτυρο.

* το σαφράν είναι αρκετά σύνηθες, στο ριζότο του Μιλάνου. αν θέλετε το βάζετε. εγώ προτιμώ όχι. 

* οι κολοκυθοκορφάδες κάνουν αυτό το ριζότο φυσικά αιρετικό ! εγώ έτυχε να τις έχω -από περβόλι - , γι αυτό και τις έβαλα. 
εξάλλου, πολύ ωραία είναι τα αιρετικά !


















Σάββατο 15 Οκτωβρίου 2011

πιπεριές Φλωρίνης, κολοκυθοκεφτέδες, μαραθοκεφτέδες, ρυζότο με κολοκυθοκορφάδες

.
φωτογραφίες
ερασι τέχνης
.
.
στη λαϊκή !

όπως λέμε "λαϊκή απογευματινή", ε, εδώ μιλάμε γιά "λαϊκή πρωϊνή"!
το φθινόπωρο ως κι οι καρποί στις λαϊκές αγορές, έχουν ένα άλλο χρώμα !
βρεθήκαμε με την ξαδέρφη μου σε μιά κοντινή μας λαϊκή αγορά.
ωραία, σχετικά μικρή αγορά, πλήρης όμως από χρώματα κι αρώματα. ζαρζαβάτια και φρούτα καλά.
.
περιτριγύρισα λίγο πρώτα
κι ύστερα αγόρασα λίγες κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης, γιά να τις κάνω ψητές. είναι ωραίος μεζές γιά τσίπουρο, ούζο και ρακή.
πήρα και λίγα κολοκύθια, διάλεξα όμως να έχουν δροσερές και ζωντανές κολοκυθοκορφάδες. κάτι θα φτιάξουμε και μ' αυτές...
.
να αρχίσουμε από τις κολοκυθοκορφάδες λοιπόν...
.
όταν είμασταν πολύ- πολύ νέοι, είχαμε στο διπλανό χτήμα την κυρία Ηλέκτρα (έχει φύγει χρόνια...) , που έφτιαχνε τα Σαββατοκύριακα κεφτέδες με δικές της κολοκυθοκορφάδες (δικές της εννοώ απ' τον κήπο της).
μας φώναζε το μεσημεράκι στα κάγκελα και μας κερνούσε ένα πιάτο με ζεστούς, αφράτους κεφτέδες, μόλις βγαλμένους απ' το τηγάνι.
θυμάμαι πώς τους έκανε, μερικές φορές τους έχω φτιάξει κι εγώ.
.
ψιλόκοβε σ' ένα μπωλ τους ανθούς απ' τα κολοκύθια, έτριβε μέσα μπόλικη φέτα κι ένα ξερό κρεμμύδι, ψιλόκοβε δικό της φρέσκο δυοσμάκι, έσπαζε μέσα 1 - 2 αυγά, πιπέρι και αλεύρι.
έφτιαχνε έτσι έναν παχύρευστο χυλό.
έβαζε αρκετό λάδι στο τηγάνι (γιατί αυτοί οι κεφτέδες ψήνονται σα λουκουμαδάκια),
έβρεχε ένα κουτάλι της σούπας, και μόλις έκαιγε καλά το λάδι, με το βρεγμένο κουτάλι έπαιρνε μιά κουταλιά απ' τον χυλό και τον έριχνε στο τηγάνι.
έτσι τηγανίζονταν αυτοί οι περίφημοι κολοκυθοκεφτέδες Ηλέκτρας !
.
με την ίδια ακριβώς συνταγή, η Ηλέκτρα έφτιαχνε τους περίφημους μαραθοκεφτέδες της !
αντί δηλαδή γιά κολοκυθολούλουδα έκοβε απ' το περιβόλι μάραθα (ο μάραθος είναι φυτό σαν τον άνιθο, μα έχει άλλη, χαρακτηριστική ευωδιά) , ψιλόκοβε τον μάραθο κι έφτιαχνε τα κεφτεδάκια της μ' αυτόν !
έχω ακόμα την εωδιά στη μύτη και τη γεύση στο στόμα μου...
. . .

υπάρχουν κάποιοι που όταν φτιάχνουν γεμιστά στο φούρνο, γεμίζουν και τις κολοκυθοκορφάδες, όπως ακριβώς γεμίζουν τις ντομάτες και τις πιπεριές, και τις ψήνουν μαζί. στο ταψί. .
ετούτη εδώ η συνταγή, ρυζότο, που φτιάχνω με τα άνθη του κολοκυθιού, είναι πολύ πιό απλή, γίνεται εύκολα και μου αρέσει.
.
σε κατσαρόλι βάζω ελαιόλαδο και ψιλοκόβω μέσα ένα ξερό κρεμμύδι, να τσιγαριστεί λίγο.
.


.
μετά, ρίχνω μέσα λίγο - δυό κουταλιές ρύζι και το γυρίζω κι αυτό λίγο , να χρυσίσει.
.

.
ψιλοκόβω μέσα και μιά φρέσκια, μικρή ντομάτα, τη γυρίζω κι αυτήν λίγο να μαραθεί και μετά προσθέτω νεράκι.
έχω βγάλει την καρδιά από τους κολοκυθοανθούς, τους έχω πλύνει καλά μέσα - έξω και τους ρίχνω στο κατσαρόλι.
.

.
προσθέτω μπόλικο δυόσμο, αλατοπιπερώνω και αφίνω να βράσει το ρύζι και το λαχανικό.
αυτό βράζοντας, το ρύζι μπαίνει μέσα στους κολοκυθοανθούς που είναι σα πουγκάκια και τους γεμίζει.
όταν δω ότι το φαγητό έγινε, σβύνω τη φωτιά, το αφίνω όμως απάνω και ψιλοκόβω μέσα τυρί φέτα. το ανακατεύω μιά φορά και το αφίνω σκεπασμένο πάνω στην κλειστή φωτιά, να λειώσει το τυράκι.
όταν σερβίρουμε, αν θέλουμε στίβουμε πάνω λίγο λεμόνι (εγώ βάζω...)
.
απλό Ελληνικό φαγάκι, ταπεινό, μα πεντανόστιμο !
.

.
.
.
.
πήρα και 5 πιπεριές Φλωρίνης ...
οι πιπεριές Φλωρίνης γιά να μπορούν έπειτα να καθαριστούν εύκολα, πρέπει να είναι μεγάλες και όχι λεπτούλες.
τις έπλυνα κάτω απ' τη βρύση, έστρωσα λαδόκολλα σ' ένα ταψάκι και τις έψησα στο φούρνο, στους 200', περίπου 45 '.
.

.
μόλις βγάλουμε τις πιπεριές απ' το φούρνο
πιάνουμε μία - μία όχι απ' το φαρδύ κοτσάνι αλλά από την ακριανή μυτούλα κι αρχίζουμε να βγάζουμε την έξω πέτσα.
όταν οι πιπεριές είναι μεγάλες, ξαναλέω ότι η φλούδα τους βγαίνει αμέσως, καθώς την τραβάμε με το χέρι μας.
.
.
τις κόβουμε μακρόστενες φέτες, αν θέλουμε τις αλατίζουμε λίγο και ραντίζουμε με ξυδάκι.
.

.
.
.
.
.
σας εύχομαι
να είστε καλά !
.
.
.
.
.
.