Μαύρο σταφύλι με κουκούτσι, ωραία μαρμελάδα !

photos

ερασι τέχνης

Σχετική μαρμελάδα έχουμε ξαναπροτείνει, εδώ.

Την βελτίωσα όμως !
και (σημαντικό) την απλοποίησα !

Μάζεψα πάλι απ' την κληματαριά ένα σφιχτό, ψιλόρωγο μαύρο σταφυλάκι.
Βιολογικό, σχεδόν άγριο...

Δεν μου κάνει καρδιά να τ' αφίνω να χάνεται πάνω στο κλήμα, παρ' όλο που είναι γεμάτο κουκούτσια, και με δυσκολεύει...
Η γεύση του είναι καλή. Γλυκούτσικο και σπιρτόζο. Ίσως να είναι ξινόμαυρο, ίσως κάποια άλλη ποικιλία. Δεν γνωρίζω...

Μιά φορά, είχα λιώσει το σταφύλι με τις μπουνιές μου.
Άλλη φορά, το είχα λιώσει με το presse légumes γιά να πάρω τον καθαρό του πολτό.

είναι κουραστικά όμως γιά τα χέρια και τα δυό παραπάνω συστήματα...

έτσι, μιάς και η ανάγκη τέχνας κατεργάζεται, είπα σήμερα να δοκιμάσω αλλιώς...

χώρισα πρώτα τις ρώγες απ' τα κοτσάνια

έριξα κατόπιν όλες μαζί τις ρώγες στον κάδο του μίξερ και το άφησα να τις αλέσει γιά 2-3 λεπτά.

έτσι απλά πήρα όλον τον πολτό του σταφυλιού.

έριξα τον πολτό μέσα σε μεγάλο σουρωτήρι, έχοντας βάλει από κάτω μιά καθαρή λεκανίτσα. 
μέσα στο σουρωτήρι έμειναν όλα τα κουκούτσια και οι φλοίδες. 

έτσι :

τα ζούπηξα και λίγο με το χέρι μου και στράγγισαν εντελώς. όλος ο καθαρός χυμός του σταφυλιού έμεινε μέσα στην λεκάνη.
φυσικά, αυτός ο τρόπος δεν με δυσκόλεψε καθόλου. είναι απλούστατος.

μέτρησα κατόπιν σε μεγάλη κατσαρόλα 4 ποτήρια χυμό σταφυλιού, 
3 ποτήρια ζάχαρη, 
έβαλα μέσα κι ένα ξύλο κανέλας και το έφερα σε βρασμό.
δεν πήρε πολλήν ώρα να ωριμάσει η μαρμελάδα... περίπου μισή...
προς το τέλος έριξα μέσα λίγο ουίσκι κι έστιψα 1 λεμόνι.

είχα έτοιμα, αποστειρωμένα βαζάκια κι έβαλα την μαρμελάδα μέσα, κατά την γνωστή μέθοδο...
δοκίμασα και μισή μικρή κουταλιά. θαρρώ έγινε μιά εξαιρετικά καλή μαρμελάδα σταφύλι, το ουίσκι "ακούγεται" ελαφρά, έγιναν μόλις δύο βαζάκια αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία, θα την ανοίξω τον χειμώνα στην πρώτη ευκαιρία, δίπλα σε τυριά και σε ψωμάκια.

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Μουσταλευριά με πετιμέζι

Μουσταλευριά με Πετιμέζι

photos

ερασι τέχνης

Με το πετιμέζι δεν είχα από πάντα, να πω την αλήθεια, κάποια ιδιαίτερη εξοικείωση, όπως συμβαίνει με άλλα υλικά και με άλλα τρόφιμα...
Τα τελευταία χρόνια έχω την τύχη να μου προσφέρουν πετιμέζι, ο Γιώργος μας,  καθώς και η κυρία Μαρία, η μητέρα της φίλης road art ist. 
Και οι δύο το φτιάχνουν μόνοι τους, σπιτικά καμωμένο προϊόν, κι αισθάνομαι αληθινή υποχρέωση όταν μου χαρίζουν ! 

Εδώ θα σας πω πώς χρησιμοποίησα το πετιμέζι γιά να φτιάξω μουσταλευριά
και μιά επόμενη φορά θα σας πω πώς το χρησιμοποίησα σε μουστοκούλουρα.


Γιά να φτιάξουμε λοιπόν μουσταλευριά με πετιμέζι, 
γιά 4 μπωλάκια ή μία μικρή πιατελίτσα, χρειαζόμαστε :

1 γεμάτο ποτήρι πετιμέζι
1 γεμάτο ποτήρι νερό
2 κουταλιές της σούπας γεμάτες (φουσκωτές) λεπτό σιμιγδάλι

λίγο σουσάμι καβουρδισμένο
λίγο χοντροκομμένο καρύδι και
κανέλα

ή,

αν προτιμάτε την μουσταλευριά με αλεύρι,
αντί γιά σιμιγδάλι θα βάλετε 2 κ.σ. φουσκωτές αλεύρι.


Σε κατσαρόλι ρίχνουμε το πετιμέζι, το νερό, το σιμιγδάλι ή το αλεύρι,
βάζουμε πάνω στη φωτιά
και με το σύρμα ανακατεύουμε συνέχεια, δίχως να σταματάμε.

Παίρνει λίγα λεπτά, ως να πήξει η κρέμα.

Την βάζουμε σε μπωλάκια, αν θέλουμε φτιάχνουμε διπλή δόση.

Σκορπίζουμε από πάνω λίγο καβουρδισμένο σουσάμι, χοντροσπασμένα καρύδια και κανέλα.

Καλή απόλαυση !

chutney φρέσκο σταφύλι, σταφίδα

chutney σταφυλιού, φρέσκια σταφίδα μαύρη

photos

ερασι τέχνης

με φίλεψαν φρέσκια σταφίδα μαύρη, μόλις κομμένη από αμπελάκι.
την δοκίμασα, την καμάρωσα μιά ολόκληρη μέρα, σγουρή, γλυκειά και τσουπωτή 
κι ύστερα είπα να φτιάξω μ' αυτήν μιά μαρμελάδα, που θα συνοδεύει τον χειμώνα ψητά τυράκια

μαρμελάδα σταφύλι  έχουμε ξαναφτιάξει. την κλασική μαρμελάδα, σταφύλι και ζάχαρη.
αυτήν εδώ την σταφιδούλα, θα την φτιάξουμε αλλιώς, κατά τον τρόπο του εγγλέζικου chutney .


πρώτα της έβγαλα τα κοτσανάκια, χώρισα ρώγα ρώγα, την έβαλα σε ένα μπωλ και την έπλυνα.

κατόπιν την έβαλα μέσα σ΄ένα σε βαθύ τηγάνι.

πρόσθεσα μέσα μιά χούφτα φρέσκο σταφύλι ξανθή σταφίδα χοντροκομμένη,
έκοψα σε φετούλες δυό ξερά κρεμμύδια,
έτριψα φρέσκο πιπέρι,
έριξα μιά πρέζα αλάτι,
ελάχιστη ζάχαρη (δεν είχα καστανή, έτσι έβαλα λευκή),
μιά πρέζα κανελογαρύφαλλα,
μισό κρασοπότηρο πετιμέζι,
αρκετό ξύδι
και μία σκόνη που έφτιαξα, τρίβοντας στο multi ελάχιστους σπόρους γλυκάνισο, έναν αστεροειδή γλυκάνισο και ελάχιστους σπόρους κάρδαμο.

σκέφτηκα ότι δεν θα μου ταίριαζε με το σταφύλι η γεύση του σκόρδου, μήτε η καυτερή πιπεριά, έτσι, σκόρδο και μπούκοβο δεν έβαλα.

το έφερα σε βρασμό και χαμήλωσα αρκετά τη φωτιά.
πήρε περίπου 40', ως να πάρει τη μορφή της μαρμελάδας.

τελειώνοντας, δεν άντεξα στον πειρασμό, κι έστιψα μέσα ένα ολόκληρο λεμόνι.

στο μεταξύ αποστείρωσα βαζάκια, έβαλα μέσα το καυτό chutney και τ' άφισα γυρισμένα ανάποδα ώσπου να κρυώσουν.

θα ακολουθήσω τη συμβουλή που λέει "άστο στο ψυγείο να ωριμάσει τουλάχιστον γιά δυό μήνες"

και σκέφτομαι ότι θα μας συντροφέψει κοντά στα Χριστούγεννα...

καλό σε ό, τι κάνετε !

Υ. Γ.

μας ήρθε η παρακάτω χρήσιμη ενημέρωση
γιά το ΕΘΝΙΚΟ μας προϊόν, 
την Κορινθιακή σταφίδα :

greekraisins23 Αυγούστου 2016 - 1:46 μ.μ.

Αυτό το γνωρίζατε για την κορινθιακή (μαύρη) σταφίδα;
Από κλινικές μελέτες που είναι ήδη δημοσιευμένες σε έγκριτα, διεθνή, επιστημονικά περιοδικά,αποδεικνύεται ότι από την ένταξή της κορινθιακής σταφίδας στην καθημερινή διατροφή υπάρχει σημαντική μείωση στην αρτηριακή πίεση, δημιουργείται «ασπίδα» ενάντια στα καρδιαγγειακά νοσήματα, μειώνεται η «κακή» χοληστερίνη, παρατηρείται θετική επίδραση στην υγεία των καπνιστών και στα πλαίσια μια ισορροπημένης διατροφής δεν υπάρχει καμία αρνητική επίδραση στους διαβητικούς!
Μάθετε περισσότερα εδώ:
https://greekraisins.wordpress.com/
https://www.facebook.com/groups/1407610409456088/
http://goo.gl/GdRG1R

σταφύλι σταφίδα γλυκό κουταλιού

σταφύλι σταφίδα γλυκό κουταλιού

photos 

ερασι τέχνης

τέλος Οκτώβρη είναι μάλλον το τελευταίο σταφίδα σταφύλι, κι αν ακόμα δεν τόχετε φτιάξει, να το φτιάξετε.
όλον τον χειμώνα, σε καταστάσεις υπογλυκαιμίας, μιά κουταλίτσα γλυκό σταφύλι είναι ό, τι ακριβώς χρειάζεται.
είναι εύκολο σταφύλι να το χειριστεί κανείς, δεν έχει κουκούτσι, το πουλάν και σε ρόγα δίχως κοτσάνια, κι αν βρείτε ρόγες χοντρούτσικες, όχι πολύ ψιλές, είναι ακόμα καλύτερα...
βιαστείτε πάντως, διότι το σταφύλι όπου νάναι τελειώνει...


γιά κάθε 1 κιλό ρόγα σταφίδα
χρειαζόμαστε 700 ή 800 γραμμάρια ζάχαρη
1/2 ποτήρι νερό
1-2 φυλλαράκια αμπαρόριζα
και χυμό από 1/2 λεμόνι


πλένουμε καλά τις ρόγες και καθαρίζουμε τα τυχόν κοτσανάκια

κατόπιν βάζουμε σε μεγάλη κατσαρόλα εναλλάξ στρώσεις σταφύλι και ζάχαρη,
ρίχνουμε λίγα φυλλαράκια αμπαρόριζα,
το νερό (να μην βάλετε περισσότερο από 1/2 ποτήρι νερό, γιά κάθε κιλό ρόγα)
και φέρνουμε σε βρασμό.

αφίνουμε το σταφύλι να βράσει, τουλάχιστον γιά μισήν ώρα (έως 45'), έως ότου δέσει κάπως το σιρόπι.

το γλυκό σταφύλι δεν είναι μαρμελάδα ! η γνώμη μου είναι πως δεν πρέπει το σιρόπι να σφίξει πολύ, αρκεί να φύγουν με τον βρασμό τα νερά και να δέσει κάπως.
στο τέλος του βρασμού, ρίχνουμε μέσα και τον χυμό λεμονιού.

αποστειρώνουμε στον φούρνο βαζάκια , όπως είναι καυτά ρίχνουμε προσεκτικά μέσα το καυτό γλυκό σταφύλι, γυρίζουμε ανάποδα κι αφίνουμε ώρες, ως να κρυώσει καλά.

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

Φθινοπωρινά !

Τα σύκα, τα καρύδια και το γλυκό κρασί !

Ωραίο είναι να αναμειγνύουμε διάφορους και διαφορετικούς καρπούς !
Δίνει μιά φρέσκια νότα,  στην παρέα που κάθεται να τσιμπολογήσει...
Τώρα το φθινόπωρο μπορούμε να φτιάξουμε ωραίες πιατελίτσες με καρπούς της εποχής...

Αν θέλουμε αλλαντικά και τυριά (ό, τι μας αρέσει)
που μιά χαρά μπορούμε να τα ταιριάξουμε με σταφύλια, ξερά σύκα και φρέσκα καρύδια.
Αφίνουμε τη φαντασία μας να δουλέψει ...

Ζυμώνουμε και ψωμί σε ατομικά καρβελάκια

και τα σερβίρουμε μαζί.
φυσικά κι ένα ωραίο κρασάκι !

να είμαστε όλοι καλά !

μαρμελάδα ροδάκινα με βανίλιες

μαρμελάδα βανίλιες και ροδάκινα

photos 

ερασι τέχνης

Σεπτέμβρης

κι έχει ακόμα άφθονα φρούτα, ώριμα, χρωματιστά και μυρωδάτα.

ας πειραματιστούμε με τις γεύσεις... 

βρήκα στην λαϊκή αγορά σκουρόχρωμες ώριμες βανίλιες και σκέφτηκα να τις ταιριάξω με ροδάκινα.

την κλασική συνταγή μαρμελάδας θα ακολουθήσουμε, 

κάνουμε πολτό τα φρούτα,

όσο φρούτο τόση ζάχαρη,

αν έχουμε στη γλάστρα αμπαρόριζα βάζουμε μέσα λίγα φυλλαράκια που δίνουν άρωμα

ή ρίχνουμε βανίλια

ή λίγο ποτό της αρεσκείας μας

ή τίποτα... τα φρούτα τώρα είναι τόσο ώριμα, που δεν χρειάζονται ενισχυτικό αρώματος και γεύσης...

βάζουμε κι ένα ποτήρι νερό στην κατσαρόλα, φέρνουμε σε βρασμό, ξαφρίζουμε, χαμηλώνουμε την φωτιά και περιμένουμε να δέσει η μαρμελάδα, ανακατεύοντας διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.
προς το τέλος στίβουμε μέσα τον χυμό από ένα λεμόνι.

έχουμε στο μεταξύ αποστειρώσει βαζάκια στον φούρνο, 

μόλις κατεβάσουμε την μαρμελάδα την ρίχνουμε στα βάζα καυτή, γυρίζουμε ανάποδα και περιμένουμε ως την επόμενη μέρα, να κρυώσει εντελώς.

στοκάρουμε τα βαζάκια στο ψυγείο όπου μένουν αρκετούς μήνες ή κάνουμε δωράκια σε φίλους.

ό, τι σπιτικό έχει τον κόπο του, τη χαρά του, το μεράκι του και την αξία του...

να μη φοβόμαστε να πειραματιστούμε και να αναμειγνύουμε γεύσεις.

κι ακόμα, τώρα είναι η εποχή της φράουλας σταφύλι.

αν έχετε υπομονή και ξέρετε να το ξεκουκουτσιάσετε ή αν έχετε κάποιον που θα το κάνει γιά σας, φτιάξτε σταφύλι φράουλα γλυκό κουταλιού

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Far Breton

Far Breton 

farz fourn - en breton

*όπου farz ήταν αρχικά το βασικό υλικό (farine)

photos ερασι τέχνης

- storytelling -

το far breton το βρίσκουμε σε γραπτά τον XVIII αιώνα.
αρχικά δεν ήταν γλυκό, μα μιά απλή συνταγή της ναυτικής Βρετάνης, πιάτο από σιτάλευρο ή σίκαλη, που συνόδευε το κρέας ή τα λαχανικά.
αυτό το πιάτο έτσι, ως "αλμυρό", βρίσκεται πιά μονάχα στη Βρετάνη.
κατά τα άλλα, εμπλουτίσθηκε με βούτυρο, ζάχαρη και αυγά, και τελικά, ως γλυκό έχει επικρατήσει.
φρούτα - δαμάσκηνα -, προστέθηκαν στη συνταγή γιά να προστατεύουν τους ναυτικούς από το σκορβούτο.

στη Γαλλία, το far breton,  είναι πιά ένα Κυριακάτικο γλυκό, που το φτιάχνουν στο σπίτι.

La mémoire et la mer - Léo Ferré

 

τα περίφημα όστρακα ,

η παλίρροια και η άμπωτη,

στη θάλασσα της Μάγχης

οι στέγες επικλινείς στη Βρετάνη, γιά την παγωνιά και το χιόνι,

φτιαγμένες από σκληρή πέτρα ardoise

η ξυλοδεσιά,

αυτή η παμπάλαιη δομική τεχνική, λέγεται colombages

- είναι τρελοί αυτοί οι Βρετόνοι ! -

Μπομπάρντες και Βιέλλες Κέλτικες. Γκάϊντες και Πίπιζες.

πάμε τώρα στη συνταγή, γιά το γλυκό far breton.

θα χρειαστούμε :

- 250 γραμ. αλεύρι
- 200 γραμ. ζάχαρη
- 100 γραμ. φρέσκο βούτυρο αλατισμένο, χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου
(αν δεν έχουμε αλατισμένο βούτυρο, δεν πειράζει... απλά, το αλάτι δίνει μιά νοστιμιά ...)
- 4 αυγά
- 1/2 λίτ. γάλα
- δαμάσκηνα (εγώ έβαλα ωραία, ακούκουτσα σταφύλια)
- λίγο ρούμι
- αν θέλετε λίγη κανέλα

χτυπάμε πρώτα τη ζάχαρη με τα αυγά.
προσθέτουμε σιγά σιγά και τα υπόλοιπα υλικά, εκτός από τα φρούτα.
πρέπει να γίνει ένας χυλός, όχι σφιχτός.


βουτυρώνουμε κι αλευρώνουμε ένα ταψάκι, όπως κάνουμε γιά το κέϊκ.
βάζουμε στον πάτο τα φρούτα

ρίχνουμε απαλά μέσα τον χυλό, να πάει παντού.

..

ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά 45' ή, ως να ροδίσει το γλυκό και το μαχαίρι από μέσα να βγαίνει στεγνό.

το γλυκό τρώγεται ζεστό, χλιαρό ή και κρύο.
αντί γιά το Βρετόνικο calvados (που δεν έχουμε), ωραίο θάναι να σερβίρουμε μαζί ένα δροσερό, φρουτένιο κρασάκι.

- Yech/da” ! 
(εις υγείαν ! στα Βρετόνικα)

- “à la votre” !

σταφύλι μαρμελάδα !

Μαρμελάδα μαύρο σταφύλι με κουκούτσι !

και γιατί όχι ;

πέρυσι, από μιά κληματαριά, μάζεψα σταφύλι με αρκετό κουκούτσι μέσα, που δεν γινόταν να βγεί...

έτσι, φτιάξαμε γλυκό του κουταλιού, με το κουκούτσι μέσα !

ΕΔΩ : μοσχοβόλησε σταφύλι άγριο κι αράντιστο !

τις προάλλες, ξαναμάζεψα τσαμπιά, από αλλιώτικο κλήμα.

μαύρη ρόγα μικρή, σφιχτή, αφρόντιστη, στρουμπουλή κι ατίθαση, μ' ένα σωρό κουκούτσια μέσα...

μόλις ένα κιλό...

πώς να συντηρήσουμε αυτόν τον ωραίο καρπό, το χρώμα, τη μυρωδιά και τη γεύση του ; 

να δοκιμάσουμε να τον φτιάξουμε μαρμελάδα. 

πρώτα, ζήτησα και πήρα από μιά γιαγιά το παμπάλαιο, χρήσιμο μηχάνημα !

έπλυνα τη ρόγα , την έβαζα λίγη - λίγη στη μηχανή και άλεθα.

όταν το άλεσα όλο, το πέρασα και από το σουρωτήρι, γιά να βεβαιωθώ πως δεν έμεινε μέσα κανένα κουκούτσι...

έβαλα τον πολτό σταφυλιού σε κατσαρόλα, έριξα μέσα μιά βανίλια, 600 γραμ. ζάχαρη γιά 1 κιλό σταφύλι, και δυό μήλα σε ψιλοκομμένα κομματάκια (τα μήλα τα έβαλα γιά την πηκτίνη)


στην αρχή ως να πάρει βράση σε δυνατή φωτιά,
μετά σε σιγανή, δεν πήρε πάνω από μισήν ώρα γιά να γίνει η μαρμελάδα.
προς το τέλος στίβουμε μέσα ένα λεμόνι.

μόλις αρχίσει να κάνει φαρδειές φουσκάλες κατεβάστε την, ας είναι ρευστή. όταν κρυώσει σφίγγει.

αποστειρώνουμε βαζάκια, την βάζουμε μέσα καυτή, σφίγγουμε καλά τα καπάκια, γυρίζουμε ανάποδα και την αφίνουμε ώρες, ως να κρυώσει εντελώς

η γεύση είναι φρουτένια, μυρωδάτη και ελαφρά ξινούτσικη.
γνώμη μας είναι ότι μπορεί να ταιριάξει πολύ ωραία, και με τυριά !

*
αυτή η μαρμελάδα ΕΧΕΙ ΒΕΛΤΙΩΘΕΙ ΕΔΩ !

σε ό, τι φτιάχνετε

εύχομαι να έχετε επιτυχία !