αρνάκι λεμονάτο στην κατσαρόλα

.

λεμονάτο αρνάκι, ψητό κατσαρόλας

.

photos ερασι τέχνης

.

.

.

παίρνουμε αρνάκι κομμένο σε κομμάτια, καλύτερα χεράκι, γιατί το μπούτι είναι πιό σφιχτό.

.

πλένουμε το κρέας και το στεγνώνουμε.

βάζουμε στην κατσαρόλα ελαιόλαδο και πριν κάψει πολύ το λάδι ρίχνουμε μέσα τα κομμάτια το αρνάκι και τα τσιγαρίζουμε καλά, απ' όλες τις μεριές.

.

.

.

όταν το κρέας τσιγαριστεί, χοντροκόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι, ψιλοκόβουμε μιά σκελίδα σκόρδο, ψιλοκόβουμε μιά φρέσκια ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε ρίγανη

.

.

.

ανακατεύουμε,  σκεπάζουμε καλά την κατσαρόλα (να μη βγαίνει από πουθενά ο ατμός) και χαμηλώνουμε τη φωτιά στο ελάχιστο (ίσα να σιγοβράζει το φαγητό, στο 1)

.

.

.

το φαγάκι αυτό, όπως είναι καλά σκεπασμένο και σε φωτιά πολύ χαμηλή, αφίνει δικά του υγρά και ψήνεται μονάχο του σιγά - σιγά, χωρίς να προσθέσουμε καθόλου νερό.

.

στη μία ώρα ανοίγουμε και το κοιτάζουμε.

χρειάζεται μιάμιση έως δύο ώρες γιά να γίνει σωστό και να δέσει τη σάλτσα του.

προς το τέλος στίβουμε μέσα ένα ολόκληρο λεμόνι, κουνάμε την κατσαρόλα γιά να πάει παντού και σβήνουμε τη φωτιά .

.

.

το σερβίρουμε με πατατούλες τηγανιτές ή ζυμαρικό ή ρύζι

.

.

.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι,

ό, τι κι αν φτιάχνετε !

.

.

.

.

.

δύο κίτρινα φρούτα ! μούσμουλα και βερίκοκα

.

Μαρμελάδα

.

2 κίτρινα φρούτα !

.

μούσμουλα και βερίκοκα !

.

.

photos ερασι τέχνης

 

.

.

ήρθε πάλι η εποχή που τα δέντρα γέμισαν με τον κίτρινο καρπό τους.

οι βερικοκιές είναι φορτωμένες με φρούτα που σιγά - σιγά ωριμάζουν.

και οι μουσμουλιές στους κήπους, επίσης.

στο απέναντι χτήμα, ακριβώς μπροστά από το σπίτι μας, η μουσμουλιά είναι γεμάτη κι ο καρπός της σαπίζει και πέφτει χάμω.

στο απέναντι χτήμα, ακριβώς πίσω από το σπίτι μας, μιά άλλη μουσμουλιά γεμάτη ρίχνει κι αυτή χάμω τα φρούτα.

τα βλέπω απ' το μπαλκόνι και με στενοχωρεί...

πόσο αδιάφοροι έχουμε γίνει, πόσο ψευτοσνόμπ, πόσο ανάξιοι είμαστε και πόσο πολύ έχουμε αλλοτριωθεί !

κανένας ένοικος δεν βλέπει τα φρούτα να χάνονται ; !

κανένας άνθρωπος δεν τα προσέχει ; ! κανείς δε νοιάζεται ;

τέλος, ας κοιτάζω εγώ καλύτερα τη δουλειά μου...

.

πήγα στον μανάβη κι αγόρασα μερικά ωραία μούσμουλα (γιατί φυσικά ντράπηκα να μπω στα ξένα περβόλια να μαζεύω...)

.

.

.

τα χάραξα στη μέση, έβγαλα τα κουκουτσάκια τους, αφαίρεσα όπου είχαν μικροχτυπήματα και τα έκοψα σε κομμάτια, όπως είναι με τη φλούδα.

αποφάσισα να τα ταιριάξω με τα ωραία μου βερίκοκα - μαζεμένα ένα  ένα απ' τη βερικοκκιά - και να τα φτιάξω μαρμελάδα

.

.

.

τη συνταγή γιά  τη

μαρμελάδα βερίκοκο

την έχω δώσει εδώ, μα τώρα λέω να σμίξουμε τα  2 κίτρινα φρούτα !

.

καθάρισα λοιπόν και τα βερίκοκα απ' το κουκούτσι τους,

κι έβαλα μαζί μούσμουλα και βαρίκοκα στον κάδο του μπλέντερ. 

 .

.

τα φρούτα πολτοποιήθηκαν μαζί.

τα ζύγισα κι ο πολτός ήταν 2 κιλά.

τα έριξα στην κατσαρόλα με 1 ποτήρι νερό (έβαλα νερό γιατί ο πολτός ήταν πηχτός και φοβήθηκα μην πιάσει...) , έριξα και 1,5 κιλό ζάχαρη και μιά βανίλια.

.

.

άφισα τη μαρμελάδα στο 3 ίσα ως να αρχίσει να βράζει
κι έπειτα την έδεσα σε μέτρια φωτιά (στο 2), ανακατεύοντας διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.
όταν είδα πως είναι σχεδόν έτοιμη, έστιψα μέσα ένα ζουμερό λεμόνι, έδωσα ακόμα μιά βράση και την κατέβασα.

.

είχα αποστειρωμένα τα βαζάκια, τα γέμισα προσεκτικά, τα έκλεισα σφιχτά και τα γύρισα ανάποδα να κρυώσουν, ως το πρωί .
voilà !
η μαρμελάδα 2 κίτρινα φρούτα , πιστέψτε με, έγινε θαυμάσια !

.

.

.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι

γιά ό, τι φτιάχνετε ! 

.

.

.

.

* ζήτημα ορθο-γραφίας :

 παιδιά σαν είμαστε, το βερύκοκο μάθαμε να το γράφουμε έτσι !

με Υ ψιλόν κι ένα κάππα.

το κάππα επίσης, το γράφαμε με 2 πί !

τώρα που οι σοφοί μας την ορθογραφία την έχουνε κάνει σαλάτα, και μάλιστα άνοστη σαλάτα,

αληθινά δεν ξέρω πώς να γράψω το βερύκοκο-βερίκοκο-βερίκοκκο.

το συναντώ εδώ κι εκεί, με όλους τους τρόπους γραμμένο...

.

.

.

.

.

cheesecake

.

cheesecake

.

.

κατεξοχήν Αμερικάνικο γλυκό είναι !

θα έλεγε κάποιος, δίχως να το συλλογιστεί και πολύ...

κι όμως...

το γλυκό που έγινε παγκοσμίως γνωστό κι αγαπητό, ως Αμερικάνικο cheeasecake,

υπάρχει από πάντοτε, σε διάφορες εκδοχές, ντόπιο, στα νησιά μας του Αιγαίου !

.

η βασική ιδέα είναι, γλυκό, που φτιάχνεται από ζύμη και φρέσκο λευκό τυρί,

όπου στην Ελλάδα, ανάλογα με την περιοχή, του προσθέτουν μέλι ή ζάχαρη ή μαστίχα ή έντονο λεμόνι ή σύκο  κ.τ.λ.

οι επισκέπτες, το έχουμε βρει και το απολαύσαμε στα νησιά,σε διάφορα μικρά πάντα σχήματα, ζεστό ή σε φυσική θερμοκρασία, μυρωδάτο, περισσότερο ή λιγότερο γλυκό,  να ακούει στο όνομα :

καλτσούνια, λυχναράκια, μελιτίνια,τούρτες ,ταρτάκια, και βέβαια θα υπάρχουν κι άλλες ονομασίες που δεν γνωρίζω... 

.

.

θα δοθεί η ευκαιρία να φτιάξουμε τα παραδοσιακά γλυκάκια μας...

ας δούμε τώρα πώς γίνεται το κλασσικό cheesecake.

χρειαζόμαστε γι αυτό :

.

.

2 πακέτα μπισκότα digestive *

1 κουτί (250 γραμ.) βιτάμ

8 κ.σ. ζάχαρη

λίγη κρέμα γάλακτος

μισό λεμόνι

1 κουτί ζαχαρούχο γάλα

2 - 3 βανίλλιες

1 μεγάλο κουτί Φιλαδέλφεια ή φρέσκο τυρί - κρέμα *

.

.

.

τρίβω στο μίξερ (ή με τα χέρια μου) 2 πακέτα μπισκότα digestive και τα ενώνω με 8 κουταλιές ζάχαρη και με το κουτί το βιτάμ, να γίνουν ένα σώμα.

στρώνω αυτή τη βάση τάρτας σε πυρίμαχο σκεύος και τη βάζω στο ψυγείο, να σφίξει.

.

στο μίξερ ανακατεύω σιγά - σιγά 1/4 του φλυτζανιού κρέμα γάλακτος με λίγες σταγόνες λεμόνι,

προσθέτω 1 κουτί ζαχαρούχο,

τις βανίλλιες,

τέλος το τυρί.

Χτυπάω καλά να αφρατέψει το μίγμα.

Το χύνω πάνω στη βάση και το βάζω στο ψυγείο ως να δέσει *

 Πριν το σερβίρω το στολίζω με (σπιτικό)  γλυκό βύσσινο *

.

.

.

.

.

* αν δεν θέλετε digestive, μπορείτε να βάλετε μπισκότα petit beurre

* μπορείτε να βάλετε και άλλο ελαφρύ, μαλακό τυρί κρέμα

* κανονικά, το γλυκό "σφίγγει" και είναι σωστό γιά σερβίρισμα την επόμενη μέρα, αφού δηλαδή μείνει μιά μέρα στο ψυγείο. 

αν το σερβίρουμε τη μέρα που το φτιάξαμε, απλά θα είναι πιό ντωτό...

* το βύσσινο του ταιριάζει γιατί έχει μιάν υπόξινη γεύση.

πολλοί φορτώνουν την επιφάνεια του cheesecake και το κάνουν κατακόκκινο. θαρρώ ότι έχει καλύτερη και πιό ελαφριά γεύση, αν απλά το ραντίσουμε με λίγο σιρόπι και το στολίσουμε με λίγα  κομματάκια απ' το βύσσινο. 

.

.

.

.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι !

.

.

.

.

.

  

  

σπιτικό παγωτό !

.

το ωραίο σπιτικό παγωτό !

.

.

.

.

βάζω στον κάδο του μίξερ 1 κουτάκι φυτική κρέμα και τη χτυπάω πολύ καλά.
- μπορώ να τη χτυπήσω και με το μίξερ χειρός -.
γιά να αφρατέψει, προσθέτω, αν θέλω, 2-3 κουταλιές γάλα και μία βανίλλια.

.

όσο η κρέμα χτυπιέται καλά, προσθέτω σιγά - σιγά 1 κουτί γάλα ζαχαρούχο
και στη συνέχεια ρίχνω μέσα, πάλι λίγο - λίγο, 1 κουτί γάλα εβαπορέ ή 2 μικρά κουτιά εβαπορέ .

.

προς το τέλος του χτυπήματος, προσθέτω τη γεύση που θέλω να έχει το παγωτό μου.
εγώ συνήθως προσθέτω δυό κουταλιές της σούπας στιγμιαίο καφέ, γιατί μου αρέσει αυτή η γεύση,
μα μπορείτε εσείς να βάλετε εκείνο που σας αρέσει. κακάο ή σοκολάτα ή λίγο απ' το ποτό που προτιμάτε...

.

βάζουμε το παγωτό καλύτερα σε σκεύος που σκεπάζει, μεταλλικό ή πλαστικό, στην κατάψυξη, γιά μιά ή δυό ώρες.
.
το βγάζουμε απ' την κατάψυξη, το ξαναρίχνουμε στον κάδο του μίξερ και το ξαναχτυπάμε πολύ καλά, δεύτερη φορά, να αφρατέψει.*
ξανά στο δοχείο, το σκεπάζουμε και το βάζουμε στην κατάψυξη γιά αρκετές ώρες, ως να παγώσει.
το παγωτό είναι έτοιμο !

 * σε αυτή τη φάση, 
αν έχω καραμελλωμένα αμύγδαλα ή κομματάκια φρούτο ή κομματάκια σοκολάτας, τα προσθέτω στο χτυπημένο παγωτό κι ανακατεύω καλά, με ένα κουτάλι.

.

.

.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι !

τριαντάφυλλο Μαγιάτικο, γλυκό κουταλιού

.

τριαντάφυλλο μαγιάτικο, γλυκό κουταλιού !

.

- νέα σοδειά τριαντάφυλλα ! -

.

.

.

photos ερασι τέχνης

.

την συνταγή έχω δημοσιεύσει

και αν θέλετε, μπορείτε να την βρείτε 

ΕΔΩ :  ΣΥΝΤΑΓΕΣ γλυκό κουταλιού τριαντάφυλλο

.

.

*

η μόνη αλλαγή που θα κάνω στη συνταγή, είναι :

αν το γλυκό σας είναι με ζουμάκι, κι όχι στεγνό,

δεν χρειάζεται να στίψετε μέσα δυό λεμόνια...

ένα λεμόνι αρκεί.

.

.

καλό μήνα Μάη

 εύχομαι !

φωτισμένο, στον δύσκολο καιρό που όλοι περνάμε...

.

.

.

.

.

Φανουρόπιτα

.

η πίτα του ενδόξου Φανουρίου

.

.

«Εις τους καθ' ημάς χρόνους, όσοι επικαλούνται τον Άγιον Φανούριον, οφείλουν να λέγουν: 

«Θεός σχωρέσ' την μητέρα του Αγίου Φανουρίου! Θεός σχωρέσ' την!» Η σύμπτωσις μαρτυρεί απλώς πόσον κοινή είναι η προς την μητέρα φιλοστοργία, και εις τους Αγίους και εις τα τέρατα.» 

. 

πατάμε ΕΔΩ : "Γουτού γουπατού" - Παπαδιαμάντης

.

.

.

Φανουρόπιτα.
.
.
σε ένα μπωλ, βάζουμε ένα σακκουλάκι σταφίδα (μαύρη, ή ξανθή και μαύρη), ρίχνουμε μέσα και κονιάκ και την αφίνουμε να μουλιάσει.

.

στο μεταξύ, χτυπάμε μία κούπα ελαιόλαδο με μία γεμάτη κούπα ζάχαρη.
προσθέτουμε μιά κούπα χυμό πορτοκάλι όπου μέσα διαλύουμε πάνω από το δοχείο με το λάδι και 1 κ. του γλυκού σόδα.
χτυπώντας, προσθέτουμε μιά κουταλιά της σούπας κανελογαρύφαλλα,
τρίμμα από δυό πορτοκάλια και δυό λεμόνια,
σιγά - σιγά ρίχνουμε μέσα 2,5 έως 3 κούπες farine up, ως να γίνει ένας παχύρευστος χυλός, όπως του κέϊκ. Αν πέσει πολύ το αλεύρι, να προσθέσετε κι άλλο χυμό πορτοκάλι. Επίσης, επειδή βάζουμε αρκετό υλικό (σταφίδες, καρύδια), προσθέτουμε στο αλεύρι κι ένα γεμάτο κουταλάκι μπαίικιν.

.
σταματάμε το μίξερ, ρίχνουμε μέσα και ανακατεύουμε με το κουτάλι τη σταφίδα, που την μουλιάσαμε στο κονιάκ (μαζί και το κονιάκ),
και ένα σακκουλάκι χοντροκομένη καρυδόψιχα (την καρυδόψιχα την έχω ανακατέψει με δυό κουταλιές αλεύρι)
.
*
η ζύμη, πρέπει να είναι σχετικά ρευστή, όπως του κέϊκ. αν βγει σφιχτή, στίβουμε μέσα κι άλλο χυμό πορτοκάλι.

.

* κανονικά, η Φανουρόπιτα μπαίνει και ψήνεται στο μεγάλο στρογγυλό ταψί του φούρνου (γιά να γίνει λεπτή), αφού το λαδώσουμε και το ραντίσουμε με λίγο αλεύρι, ή, αν θέλουμε, στρώνουμε καλά το ταψάκι μας με μιά λαδόκολα.
ψήνεται στους 180' ή 200', όπως το κέϊκ.
εγώ αυτήν τη φορά, την έβαλα σε μακρόστενη φόρμα και σε μικρά στρογγυλά φορμάκια.

.

.

.

την είχα τάξει...

βοήθειά μας !

.

.

.

.

.

κουμ κουάτ μαρμελάδα

.

το κουμ κουάτ (το γένος Φορτουνέλλα)

και με καταγωγή από την Κίνα,

είναι ένα μικρό,

χρυσό,

πικρούτσικο,

λίγο ξυνό,

εσπεριδοειδές.

.

έγινε μιά περίφημη σπιτική μαρμελάδα !

.

.

δεν ξέρω αν υπάρχει κι άλλη συνταγή, γιά να φτιάξει κάποιος μαρμελάδα με το κουμ κουάτ...

ίσως υπάρχει κάτι που μου διαφεύγει, κάτι πιό περίπλοκο και πιό περισπούδαστο, όμως εγώ ακολούθησα τον απλό δρόμο, και σας βεβαιώνω ότι το αποτέλεσμα είναι θαυμάσιο !

έγινε μιά μαρμελάδα εσπεριδοειδών, 

με γεύση και μυρωδιά που αγγίζει το πορτοκάλι και το λεμόνι και το μανταρίνι μαζί !

.

έπλυνα με άφθονο νερό ένα κιλό κουμ κουάτ και δύο ολόκληρα, ακέρωτα κι αράντιστα λεμόνια από σπιτική λεμονιά . (τα λεμόνια δεν είναι στη συνταγή, μα αφού τα είχα, τα έβαλα... θα μπορούσαν να ήσαν κι 1-2 περισσότερα ή θα μπορούσαν να ήσαν και σπιτικά πορτοκάλια...)

έβρασα νερό σε μιά κατσαρόλα και τα έριξα μέσα όλα να βράσουν 5-6 λεπτά.

έχυσα το νερό.

αυτό το έκανα χ 3 φορές, γιά να φύγει όλη η πικρίλα απ' τη φλούδα τους.

.

όταν έχυσα και το τρίτο νερό, τα άφισα στο σουρωτήρι να κρυώσουν λίγο.

.

πάνω σε σανίδα άνοιξα με μαχαιράκι ένα - ένα τα κουμ κουάτ κι έβγαλα από μέσα προσεκτικά όλα τα κουκούτσια τους.

το ίδιο έκανα και με τα δυό λεμόνια.

.

έβαλα τους καρπούς στο μίξερ γιά να γίνουν πολτός,
κι έπειτα έριξα τον πολτό σε μιά φαρδιά κατσαρόλα
με 1 κιλό ζάχαρη κι ένα ποτήρι νερό.
το άφισα περίπου 1/2 ώρα, να βράσει και να δέσει η μαρμελάδα.
το τελευταίο δεκάλεπτο έστιψα μέσα ένα λεμόνι.

.

αυτό ήταν !

.

κατόπιν, ως συνήθως η κονσερβοποίηση,
είχα αποστειρώσει τα βαζάκια στο φούρνο, στους 100'
και προσεκτικά έβαλα τη μαρμελάδα στα βάζα,
τα έκλεισα καλά και τα άφισα ανάποδα όλη μέρα, ως να κρυώσουν εντελώς...

.

.

.

.

 καλήν επιτυχία

σας εύχομαι,

αν το φτιάξετε !

.

.

.

.

.

.

κουλουράκια αμμωνίας

.

τα Πασχαλινά κουλουράκια της κυρίας Μάχης

.

photos ερασι τέχνης

.
.
2,5 ποτήρια ζάχαρη (κανονικά ποτήρια νερού, όχι τεράστια)
1 ποτήρι φρέσκο βούτυρο ή φυτίνη (ή, μισό φυτίνη, μισό φρέσκο)
8 αυγά
3 βανίλλιες
1 μπαίικιν
1 ποτήρι γάλα
1 φακελλάκι αμμωνία
1,5 κιλό αλεύρι Αλλατίνη και
250 γραμμάρια farine up
.
.
χτυπάω το βούτυρο με τη ζάχαρη, να ασπρίσουν.
ρίχνω ένα - ένα τα αυγά,
τις βανίλλιες,
το μπαίικιν,
χλιαραίνω το γάλα και ρίχνω μέσα την αμμωνία κρατώντας το να χυθεί πάνω από τη ζύμη,
προσθέτω σιγά σιγά το αλεύρι και ζυμώνω με τα χέρια.
.
αφίνω τη ζύμη σε μέρος ζεστό να φουσκώσει, περίπου μιά ώρα
.
κατόπιν
με τα δυό χεράκια πλάθω κουλουράκια
.
δεν τα αλείφω με αυγό από πάνω, όμως αν θέλω, τα ραντίζω με λίγη ζάχαρη
.
.
.
ο φούρνος θα τα ψήσει
(στους 180', γιά 20' περίπου λεπτά)
.
.
το σπίτι θα μυρίσει
.
.
κουλουράκια
.
..
κουλουράκια
.

.
Πασχαλιάτικα κουλουράκια αμμωνίας
.

.
.

σας εύχομαι
ΚΑΛΗ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ !

.
.
.
.

Κερκυραϊκή Φογάτσα

.

τα μυρωδάτα, Πασχαλινά Τσουρέκια τση Κερκύρας

.

* "Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε..."
.

photos ερασι τέχνης
.

..
ξανά δημοσιευμένο εδώ :
ΣΥΝΤΑΓΕΣ : Κερκυραϊκή Φογάτσα (Πασχαλινό τσουρέκι)

.
.
.

* εούτη, η Κορφιάτικη φογάτσα παναπεί,
τηνε φτιάχνουνε την περίοδο τσι Λαμπριάς στο νησί
και βαστάει από την εποχή τσι ενετοκρατίας.
σήμερις όσκε τόσο πολύ,
αλλά παλιότερα δεν έλειπε από κανένα λαμπριάτικο τραπέζι στο νησί
.
.

Πρίμα-πρίμα
θα σας πω τα υλικά
όπου έχουμε χρεία :
.
- αλεύρι *ένα κιλό (τελικά, είδα ότι παίρνει περίπου 2 κιλά !)
- ζάχαρη 250 - 300 γραμ.
- κορφιάτικο *βούτυρο περίπου όσο η ζάχαρη (*εννοεί φρέσκο ζωϊκό βούτυρο Κέρκυρας, αλλά είναι δύσκολο μάλλον να το βρούμε αλλού. έτσι, βάζουμε ένα ζωϊκό μυρωδάτο βούτυρο...)
- λίγο γάλα
- τέσσερα αυγά
- το ζουμί από 4 πορτοκάλια μεγάλα και ζουμερά
- ένα κουπί κρασί μοσχάτο, από κειό όπου τραβάς με το μποτιλιόνι και δεν έχεις σταματημό γιατί σε βουρλίζει το άρωμά του
- 2 βανίλιες
- ένα ρακοπότηρο κουνιάκο από το καλό
- μαγιά
- μιά πρέζα αλάτι και
- μαχλέπι
.
.
.

παίρνουμε τώρα ένα σκουτέλι και βάνουμε μέσα τη μαγιά και ένα μπουτσούνι αλεύρι και λίγο ζεστό νερό και τα χτυπάμε καλά για να κάνουμε το προζύμι.
αφού το δουλέψουμε καλά και γένει, το αφίνουμε τρεις ώρες για να ξεκουραστεί σκεπασμένο με ένα πανί, για να μη μας πέσει τίποτις μέσα.
.
.

.
ακατόπι παίρνουμε ένα άλλο σκουτέλι και βάνουμε μέσα το βούτυρο, το ζουμί από τα πορτοκάλια, τα αυγά, το γάλα και το κουνιάκο και τη ζάχαρη, το κρασί, τη βανίλια και το μαχλέπι και τα ζεσταίνουμε τσου σαράντα βαθμούς, ανακατεύοντας για να λιώσει το βούτυρο και αγάλια - αγάλια αρχινάμε να ρίχνουμε και το αλεύρι μέσα ανακατεύοντάς το καλά, για να μη μας γένει μπάλα, μας σβολιάσει παναπεί.
.
.
.
αφού έχει λιώσει το βούτυρο και έχει ανακατωθεί με ούλα τα άλλα υλικά, βάνουμε σε ένα άλλο σκουτέλι τούτσο πίλιο τρανό, το μίγμα αντάμα με το προζύμι και το ρέστο αλεύρι
.
.
.
και τα ανακατώνουμε ούλα αντάμα και τα ζυμώνουμε.
.

.
άμα ζυμωθούνε ούλα καλά και φουσκώσει, το βάνουμε σε ένα ταψί και το αλείβουμε με ένα πινέλο με το κορκό ενός αυγού και του χαράζουμε ελαφρά με ένα μαχαιρούλι ένα τρίγωνο από πάνω.
μπριχού το βάλουμε στο φούρνο, του ρίχνουμε και αμύγδαλο, όσκε τριμμένο, αλλά κομμένο σε φέτες
.
.
το βάνουμε στο φούρνο περίπου μιάν ώρα (λιγότερο χρειάζεται...), τσου εκατόν ογδόντα βαθμούς.
βγάνουμε τη φογάτσα και την αφήνουμε καμιάν ώρα για να κρυώσει, και είναι έτοιμη για κόψιμο.
συνήθως στη κορφή τσι απάνω βάνουμε και ένα αυγό κόκκινο.
.
.

.

* ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄
.
.

έτσι ακριβώς το βρήκα σε ένα Κορφιώτικο περιοδικό.
.
γίνεται υπέροχο, μυρωδάτο τσουρέκι!
.
Καλήν επιτυχία, σας εύχομαι !
.
.
.
.

Τα Τσουρέκια της Ελληνικής Πασχαλιάς

.

τα Ελληνικά, παραδοσιακά τσουρέκια

.

photos ερασι τέχνης

.
.
.
.
.

.

.
1 κιλό αλεύρι σκληρό (έτσι λέει η συνταγή, αλλά θα πάρει ακόμα τουλάχιστον μισό κιλό)
6 αυγά
2 νεροπότηρα γάλα
1 ποτήρι ζάχαρη και 3 κουταλιές της σούπας
150 γραμ. φρέσκο, μυρωδάτο βούτυρο
λίγοι κόκκοι μαστίχα Χίου
μαγιά φρέσκια ή ξηρή γιά 1,5 κιλό αλεύρι
1 πακετάκι μαχλέπι
ξύσμα από 3 πορτοκάλια
.
.
.
σε ένα δοχείο βάζω λίγο από το αλεύρι, το ανακατεύω με την ξηρή μαγιά, με μιά πρέζα ζάχαρη και λίγο χλιαρό γάλα, όσο χρειάζεται γιά να φτιάξω ένα κανονικό ζυμαράκι.
αν έχω φρέσκια μαγιά, την διαλύω πρώτα με το χλιαρό γάλα, προσθέτω το αλεύρι και την πρέζα ζάχαρη και φτιάχνω το ζυμαράκι.


.
το σκεπάζω και το αφίνω περίπου γιά 1 ώρα σε ζεστό χώρο, να φουσκώσει.
.
.
στο μεταξύ, ως να φουσκώσει το ζυμαράκι,
βράζω το μαχλέπι μέσα σε ένα κρασοπότηρο νερό,
το σουρώνω και κρατάω το υγρό.
.
βάζω στο multi μιά πρέζα ζάχαρη, τους κόκκους της μαστίχας και λίγα σποράκια μαχλέπι , να γίνουν σκόνη.
.
ξύνω τη φλούδα απ' τα πορτοκάλια
.
.
Δουλεύω το φρέσκο βούτυρο με τη ζάχαρη, να ασπρίσει,
ρίχνω ένα - ένα τα αυγά,
τη σκόνη μαστίχα,
το υγρό απ' το μαχλέπι,
το τρίμμα πορτοκαλιού
το υπόλοιπο γάλα
και τέλος προσθέτω την ανεβασμένη μαγιά και ζυμώνω,
προσθέτοντας λίγο λίγο το αλεύρι.
Ζυμώνω καλά, να γίνει ένα κανονικό ζυμάρι, που δεν κολλάει στα χέρια.


.
το αφίνω σε σκεπασμένο δοχείο, κοντά σε ζέστη, να φουσκώσει πολύ (μπορεί να πάρει 1 ώρα ή παραπάνω...)
.
.
κατόπιν,
το χωρίζω σε κομμάτια.
αν θέλω μεγάλα τσουρέκια, χωρίζω σε μεγάλα κομμάτια.
αν θέλω να φτιάξω τα παραδοσιακά παιδάκια (γιά τη χαρά των παιδιών !), κόβω μικρά κομμάτια ζύμης
.
τα βάζω σε λαμαρίνες
.
.
χτυπάω ένα αυγό με λίγο γάλα,
τα αλείφω με πινέλο
και τα αφίνω μέσα στις λαμαρίνες, κοντά σε ζέστη, να ξαναφουσκώσουν
.
.
ψήνω πάνω - κάτω,
στους 170 βαθμούς,
περίπου γιά 35' - 40'
(εξαρτάται από τον κάθε φούρνο... να μην τα κάψετε)
.

* το τσουρέκι φουσκώνει. αυτό το παίρνουμε υ' όψιν όταν το σχηματίζουμε, και δεν το σφίγγουμε, αλλά το πλάθουμε χαλαρά.
επίσης, στο ταψί, τα τοποθετούμε σε μιά απόσταση μεταξύ τους.
.
.
.
.

αυτή είναι η συνταγή της μαμάς μου,
που μας την έφτιαχνε από παιδιά.
την φτιάχνω κι εγώ αρκετά χρόνια.
.
.

καλήν επιτυχία, σας εύχομαι !

.
.
.
.

Τηγανόψωμα

.

τυρόψωμα

..

τη συνταγή,
μου έδωσε το 2006
η συνάδελφός μου, Γιώτα Λ.
.
photos ερασι τέχνης

.
1/2 κ. αλεύρι σκληρό ή Αλλατίνη
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
μιά καλή πρέζα αλάτι
μιά πρέζα ζάχαρη
χλιαρό νερό γιά το ζύμωμα, όσο πάρει (περίπου 1,5 ποτήρι)
.
.
ζυμώνω μιά ζύμη μαλακή, να μην κολλάει,
και την αφίνω σκεπασμένη στη ζεστασιά, λίγο να φουσκώσει.
.
στο μεταξύ, τρίβω περίπου 250 - 300 γραμ. φέτα,
χτυπάω δυό αυγά και τα ανακατεύω με το τυρί,
ρίχνω και φρέσκο πιπέρι.
.
μόλις το ζυμαράκι φουσκώσει λίγο, το χωρίζω σε 12 μικρά κομμάτια.
με αλεύρι ανοίγω κάθε ένα κομμάτι, σε λεπτό φύλλο.
γεμίζω κάθε φύλλο με μιά καλή κουταλιά τυρί. στρώνω τη γέμιση πάνω στο φυλλαράκι , το διπλώνω σε φάκελλο.
πιέζω με τα δάχτυλά μου γύρω - γύρω να ενωθεί καλά η ζύμη, γιά να μη μου ανοίξουν στο τηγάνισμα.
.
γίνονται μεγαλούτσικες τυρόπιτες,
τις τηγανίζω δυό - δυό σε καυτό σπορέλαιο,
αλλά η θερμοκρασία μου στο 2 (όχι στο 3!), γιά να ψηθούν και μέσα.
.
στρώνω σε πιατελίτσα απορροφητικό χαρτί κουζίνας και τις βάζω, γιά να αφίσουν το λάδι τους.

.
είναι εύκολες στο φτιάξιμο και τρώγονται ζεστές
.

καλήν όρεξη !

.
.
.
.
.