Vermeer

Johannes Vermeer 

1632 - 1675

 

.

la laitière

before restoration

after restoration

το μαγκάλι

γίδα κοκκινιστή

Γίδα κοκκινιστή

 photos ερασι τέχνης

.

το κρέας της γίδας είναι ένα κρέας νόστιμο, μα κάπως ιδιαίτερο...

γιά να αποφύγουμε την πιθανή μυρωδιά του, κρίνω απαραίτητο να κάνουμε μιά ειδική επεξεργασία ψησίματος.

έτσι, παίρνουμε το κρέας της γίδας κομμένο σε μερίδες, το πλένουμε καλά με νερό κάτω από τη βρύση κι ύστερα μέσα σε μιά λεκανίτσα πλένουμε το κάθε ένα κομμάτι χωριστά, με ξύδι *

κατόπιν βάζουμε σε μιά κατσαρόλα μπόλικο νερό, ρίχνουμε μέσα το κρέας κι όταν το νερό πάρει βράση αρχίζουμε και το ξαφρίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

όταν ξαφρίσουμε, αφίνουμε ακόμα 2' - 3' λεπτά το κρέας να βράσει, το σουρώνουμε σε σουρωτήρι και πετάμε το πρώτο νερό.

σε βαθύ τηγάνι ή σε κατσαρόλα βάζουμε ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε ένα κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε λίγο.

μετά ρίχνουμε μέσα τα στεγνά κομμάτια κρέας και τα γυρίζουμε με το κρεμμύδι.

ψιλοκόβουμε και δυό σκελίδες σκόρδο και σβύνουμε πρώτα με ξύδι* και στη συνέχεια με κρασί.

ρίχνουμε μέσα ντομάτα, λίγη ζάχαρη, αλάτι, δυό φύλλα δάφνης, ένα ξύλο κανέλλα, κόκκους πιπέρι,  κόκκους μπαχάρι και λίγο νεράκι.

σκεπάζουμε ερμητικά την κατσαρόλα (να μη βγαίνει ο ατμός), χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά (ίσα να βράζει) κι αφίνουμε το κρέας να βράζει σιγά - σιγά, ως να μαλακώσει.

θα χρειαστεί πάνω από δύο ώρες βράσιμο, μα κάθε μία ώρα ανοίγουμε την κατσαρόλα να δούμε μήπως χρειάζεται λίγο νεράκι.

όταν δούμε ότι το κρέας μαλάκωσε καλά κι η σάλτσα του χύλωσε, το φαγητό είναι έτοιμο.

μπορούμε να το σερβίρουμε με ό, τι μας αρέσει στο πλάϊ.

*
το ξύδι γενικά σπάει τις μυρωδιές.
γι αυτό πλένουμε το κρέας με ξύδι κι επίσης το σβήνουμε...

αν το φτιάξετε,

καλήν επιτυχία !

κοτόπουλο, μπουτάκια γεμιστά

κοτόπουλο  ma με άλλον troppo

photos ερασι τέχνης

είχα μπουτάκια κοτόπουλου, χωρίς το μεσαίο κόκκαλο.
σκέφτηκα να τα γεμίσω...

άπλωσα το κάθε κομμάτι πάνω στον πάγκο,
έβαλα μέσα ένα κομμάτι πιπεριά, μιά φέτα ντομάτα, ένα κομμάτι κίτρινο τυρί,
το τύλιξα ρολό
και το έκλεισα γύρω - γύρω με οδοντογλυφίδες.*
έγιναν έτσι μικρά ωραία ρολάκια.

έβαλα σε βαθύ τηγάνι να κάψει λίγο λάδι και τα τσιγάρισα.

ψιλοέκοψα στο τηγάνι δυό φρέσκα κρεμμυδάκια και μιά σκελίδα σκόρδο,
το έσβυσα με αλκοόλ,
το σκέπασα, χαμήλωσα πολύ τη φωτιά και το άφισα, ως να ψηθεί το κοτόπουλο.

προς το τέλος έριξα μέσα λίγη κρέμα γάλακτος κι άφισα λίγο να βράσει και να δέσει η σάλτσα.


σερβίρεται με τη σαλτσούλα του, με ρύζι* ή με πατάτες τηγανιτές

* προσοχή στις οδοντογλυφίδες !
- πρέπει να είναι από τις γερές !
- σε κάθε κομμάτι βάζουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό από οδοντογλυφίδες, γιά να θυμόμαστε μετά ακριβώς και πόσες θα βγάλουμε.  
- τις βγάζουμε μόνοι μας μία - μία, μόλις γίνει το φαγητό.


* αν θέλουμε, μπορούμε να βράσουμε το ρύζι μέσα στο φαγητό, με το ζουμάκι του και την κρέμα γάλακτος (αν χρειαστεί, προσθέτουμε λίγο νεράκι)

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

κουλούρια Θεσσαλονίκης

Κουλούρια Θεσσαλονίκης 

photos ερασι τέχνης

βρήκα μιά καλή συνταγή γιά τα

Κουλούρια Θεσσαλονίκης

σε αυτό το αγαπητό blog : eri captain cook

 τα έφτιαξα

όσοι γεύτηκαν, είπαν πως είναι πραγματικά καλά !

μου θυμίζουν τα κουλούρια Θεσσαλονίκης που είχε το κυλικείο του σχολείου, σαν είμαστε μαθήτριες.

περιμέναμε με τις μπλέ ποδιές και τα γιακαδάκια, στη σειρά, στο μεγάλο διάλειμμα των 12, γιά να πάρουμε αυτό το κουλουράκι με μιά φλοίδα τυρί κεφαλίσιο.

κατόπιν φοιτητές, συνήθως στην οδό Ιπποκράτους, λίγο πιό κάτω από την Πανεπιστημιακή λέσχη, ο κουλουράς πουλούσε ζεστά, τραγανιστά κουλούρια.

τα έφτιαξα λοιπόν...

καλήν επιτυχία

αν τα φτιάξετε !

Ραβανί

Ραβανί

- κλασικό σιροπιαστό !-

photos ερασι τέχνης

υλικά :

6 αυγά
1 φλυτζ του τσαγιού καλό βούτυρο
1 φλυτζ του τσαγιού ζάχαρη
1 φλυτζ του τσαγιού αλεύρι
2 φλυτζ του τσαγιού χοντρό σιμιγδάλι
1 κ. της σούπας baking powder
ξύσμα πορτοκάλι και λεμόνι

γιά το σιρόπι

3 φλυτζ του τσαγιού ζάχαρη
4 φλυτζ του τσαγιού νερό
1 λεμόνι  ακέρωτο


εκτέλεση :

φτιάχνουμε πρώτα το σιρόπι, γιά να έχει τον χρόνο του να κρυώσει.

βάζουμε σε κατσαρόλι τη ζάχαρη , το νερό και το λεμόνι κομμένο στα  4, αφού πρώτα έχουμε ξύσει τη φλούδα του, γιά να ρίξουμε το ξύσμα μέσα στο γλυκό.
βράζουμε το σιρόπι 3΄- 4 ΄, ανακατεύουμε ίσα - ίσα να διαλυθεί η ζάχαρη, το κατεβάζουμε απ' τη φωτιά και το αφίνουμε έξω να κρυώσει (χωρίς να βγάλουμε από μέσα το λεμόνι)


Δουλεύουμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη.
Προσθέτουμε τα αυγά, το ξύσμα απ' τα πορτοκαλολέμονα, έπειτα λίγο σιμιγδάλι, το baking, λίγο αλεύρι και συνεχίζουμε έτσι ώσπου να τελειώσουν όλα τα υλικά.

Βουτυρώνουμε ένα pyrex ή ταψί αντικολλητικό και αδειάζουμε μέσα το μίγμα (πρέπει να έχει ύψος δυό με τρία δάχτυλα).
Χαράζουμε ελαφρά όπως θα το κόψουμε και μπήγουμε αμύγδαλα πάνω σε κάθε κομμάτι.

Ψήνουμε στο 200', σε προθερμασμένο φούρνο, τουλάχιστον 40'. Μπήγουμε μέσα ένα μαχαίρι και αν το γλυκό έχει ψηθεί , το μαχαίρι πρέπει να βγει καθαρό. Αλλιώς, το αφίνουμε να ψηθεί ακόμα λίγα λεπτά.

Όταν το κατεβάσουμε το χαράζουμε αμέσως σε κομμάτια, κι όπως είναι καυτό ρίχνουμε πάνω του,  με μιά κουτάλα της σούπας , το σιρόπι, που έχει ήδη κρυώσει. 

Σκεπάζουμε με μιά λεπτή, καθαρή πετσέτα κουζίνας κι αφίνουμε μερικές ώρες να τραβήξει το σιρόπι του και να κρυώσει.

Σερβίρουμε μόνο του ή με μιά μπάλα παγωτό καϊμάκι επάνω.

 Το γλυκό διατηρείται στο ψυγείο, αφού πρώτα το καλύψουμε καλά με μεμβράνη, γιά να μην ξεραίνεται.

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

μουσταλευριά

η μουσταλευριά του φθινόπωρου !

photos ερασι τέχνης

η μουσταλευριά της μαμάς μου

8 ποτήρια μούστο

1 ποτήρι σιμιγδάλι ψιλό

προαιρετικά γιά το στόλισμα σκορπίζουμε πάνω λίγο σουσάμι ελαφρά καβουρδισμένο, ψιλοκομμένα καρύδια και κανέλα

βάζω τον μούστο στην κατσαρόλα
και τον αφίνω να γίνει λίγο χλιαρός.

χύνω σιγά - σιγά το σιμιγδάλι μέσα, ανακατεύοντας συνέχεια γιά να μη μου σβωλιάσει.

όταν η κρέμα πήξει , την βάζω στα πιάτα.
ρίχνω από πάνω κανελίτσα, σουσάμι κι αν θέλω τριμμένο καρύδι.

η μουσταλευριά της Δάφνης

6 φλυτζάνια μούστο

1 φλυτζάνι αλεύρι

προαιρετικά γιά το στόλισμα ψιλοκομμένα καρύδια και κανέλα

βάζω τον περισσότερο μούστο στην κατσαρόλα
και τον αφίνω να γίνει λίγο χλιαρός.

κρατάω έξω λίγο μούστο, όπου διαλύω καλά το αλεύρι.
το χύνω σιγά - σιγά  στην κατσαρόλα, ανακατεύοντας συνέχεια.

όταν η κρέμα πήξει, δεν την κατεβάζω αμέσως, παρά την αφίνω λίγο ακόμα να ψηθεί, πάντα ανακατεύοντας.
κατόπιν τη βάζω στα πιάτα.
ρίχνω από πάνω κανελίτσα κι αν θέλω τριμμένο καρύδι.

* βασικά, πρόκειται γιά την ίδια ιδέα : μιά κρέμα, που φτιάχνεται με τον μούστο.
άλλοι την ξέρουν με σιμιγδάλι, 
άλλοι με αλεύρι
και άλλοι την φτιάχνουν με νισεστέ.
νομίζω, ότι δένει κάπως καλύτερα με το σιμιγδάλι, μα και με το αλεύρι είναι πολύ καλή.

* αν δεν έχουμε αυτές τις ποσότητες μούστο, μπορούμε να φτιάξουμε τη διπλή ποσότητα ή και τη μισή...

τώρα είναι ο μούστος !

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

χούμους

το Αραβικό Χούμους !

photos ερασι τέχνης

το καλό αυτό πιάτο, με βάση τα βρασμένα ρεβύθια,
έχει αρχική προέλευση στις χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως ο Λίβανος και η Συρία.
φυσικά, έχει πιά γίνει αγαπητό σε πολλούς τόπους και η βασική παρασκευή του είναι κλασική.


γιά το ΧΟΥΜΟΥΣ
χρειαζόμαστε μία κούπα βρασμένα ρεβύθια (περίπου στο μισό κιλό)
το χυμό δυό λεμονιών
2 σκελίδες σκόρδο
δύο γεμάτες κουταλιές της σούπας ταχίνι

λίγο ελαιόλαδο
προαιρετικά ψιλοκομμένο μαϊντανό και κουκουνάρι



Εύκολο είναι, όποτε φτιάχνουμε γιά το σπίτι ρεβύθια, να κρατάμε στο ψυγείο ένα γεμάτο πιάτο - όχι πολύ ζουμερά -  γιά να φτιάξουμε την επόμενη μέρα το χούμους.
(αλλιώς, βράζουμε κατευθείαν τα ρεβύθια με αλατάκι και λίγο λάδι, γιά να φτιάξουμε το χούμους)


Την επομένη μέρα, βγάζουμε τα ρεβύθια απ' το ψυγείο, στραγγίζουμε σε ένα μπωλ το ζουμάκι τους και το κρατάμε στην άκρη.
Τα ρίχνουμε στον κάδο του μίξερ μαζί με τις 2 σκελίδες σκόρδο κι ανοίγουμε στη δυνατή ταχύτητα, ώστε να γίνουν πουρές.

Μόλις γίνουν πουρές, ρίχνουμε μέσα δυό ξέχειλες κουταλιές της σούπας ταχίνι.
( το ταχίνι πωλείται σε βαζάκια. Όταν ανοίξουμε το βαζάκι πρέπει με ένα κουτάλι ή με μαχαίρι να ανακατέψουμε πολύ καλά το ταχίνι πριν το χρησιμοποιήσουμε, γιατί μαζεύει πάνω - πάνω όλο του το λάδι ).
Προσθέτουμε τέλος το λεμόνι, αφίνουμε να ανακατευθούν τα υλικά λίγο ακόμα στο μίξερ και δοκιμάζουμε.
Αν ο πουρές είναι πολύ σφιχτός, μπορούμε να ρίξουμε λίγο απ' το ζουμάκι που κρατήσαμε.
Δοκιμάζουμε να μας είναι σωστό στο λεμόνι και στο αλάτι.

Βάζουμε τον πουρέ σε ένα μπωλ ή σε μιά σαλατιέρα - στην πραγματικότητα, πρόκειται γιά μιά σαλάτα, όπως π.χ. είναι η ταραμοσαλάτα μας και η μελιτζανοσαλάτα -
Ρίχνουμε από πάνω ελάχιστο καλό ελαιόλαδο και προαιρετικά ψιλοκομμένο μαϊντανό.
Αν θέλουμε ροδίζουμε γιά 1 λεπτό λίγους σπόρους κουκουνάρι σε ένα στεγνό τηγανάκι και τους ρίχνουμε από πάνω.
Άλλοι ρίχνουν πάνω λίγο κάρυ ή γλυκό κοκκινοπίπερο.

Το χούμους τρώγεται με ζεστές πιττούλες ή με φρέσκο ψωμάκι.

αν το φτιάξετε,

καλήν επιτυχία !

ψάρι στη λαδόκολλα

 ψάρι ψημένο στη λαδόκολλα

photos ερασι τέχνης

άλλοτε ( κι ακόμα τώρα, σε τόπους θαλασσινούς ) τύλιγαν το χοντρό ψάρι σε αλάτι και χαρτί, το περιτύλιγαν απέξω με εφημερίδες, το έδεναν σφιχτά με σπάγγο και το φούρνιζαν.

 είναι αυτή μιά παλιά, κλασική τεχνική ψησίματος, διόλου δύσκολη, κι επιπλέον το αποτέλεσμα είναι πραγματικά καλό.

παίρνουμε ένα ψάρι μεγάλο και το καθαρίζουμε μέσα - έξω (το ψάρι, μας το καθαρίζει και ο ψαράς)

σε ένα ταψί απλώνουμε κάθετα και οριζόντια (σε σχήμα σταυρού) δυό μεγάλα κομμάτια λαδόκολλα.
ακουμπάμε πάνω το ψάρι κι ετοιμάζουμε δίπλα 1 - 2 κρεμμύδια χοντροκομμένα σε ροδέλες, φέτες λεμόνι, χοντρό θαλασσινό αλάτι και ρίγανη.

τρίβουμε μέσα το ψάρι με αλάτι και ρίγανη, το αλείφουμε και εξωτερικά κι ύστερα μπήγουμε στα ανοίγματα πρώτα τις φέτες κρεμμύδι κι έπειτα τα λεμόνια.

το τυλίγουμε σφιχτά στις λαδόκολλες κι έπειτα το κλείνουμε όλο αυτό καλά σε αλουμινόχαρτο,
ώστε να μη βγαίνει έξω το ζουμί ή ο ατμός.

ρίχνουμε δυό δάχτυλα νερό  γιά να μην καεί το ταψί,
το βάζουμε στο φούρνο στους 200', κι αν το ψάρι είναι γύρω στο κιλό το αφίνουμε τουλάχιστον γιά δυό ώρες, χωρίς να το ανοίξουμε.
αν το ψάρι είναι μεγαλύτερο, θα χρειαστεί περισσότερο ψήσιμο.

 

 στο μεταξύ ετοιμάζουμε σπιτική μαγιονέζα.

όταν ψηθεί το ψάρι το ανοίγουμε προσεκτικά, να μη χυθούν έξω τα ζουμάκια του,
κι αν θέλουμε το ανοίγουμε στη μέση και το ξεκοκκαλίζουμε

φυσικά το κεφάλι (που είναι και το καλύτερο !) το κρατάμε γιά τον εαυτό μας !

χτυπάμε από πάνω λαδολέμονο,
ραντίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό
και το σερβίρουμε με τη μαγιονέζα δίπλα.





* - αν αγοράσουμε φρέσκο ψάρι, ακολουθούμε αυτήν τη διαδικασία.

- αν πάρουμε ψάρι κατεψυγμένο με το κεφάλι του , το ξεπαγώνουμε πρώτα και το καθαρίζουμε (εντόσθια κ.λ.π.) όπως το φρέσκο.

- αν πάρουμε χοντρό ψάρι κατεψυγμένο ακέφαλο, δεν το ξεπαγώνουμε, μήτε βγάζουμε τα λέπια.
το τυλίγουμε, όπως είναι παγωμένο με τα λέπια, γύρω - γύρω με αλάτι και λεμόνια, το κλείνουμε σφιχτά μέσα στη λαδόκολλα και στο αλουμινόχαρτο, το ψήνουμε πολύ περισσότερο (περίπου διπλό χρόνο, αφού το βάζουμε στο φούρνο παγωμένο)
κι όταν καλοψηθεί και το ανοίξουμε το ξεπετσιάζουμε κατευθείαν, έτσι ώστε μαζί με την πέτσα φεύγουν όλα τα λέπια και μένει το ψαχνό καθαρό.

αν το φτιάξετε,

σας εύχομαι καλήν επιτυχία !

φθινοπωρινά

να μην αφίσουμε να μας φύγει η υπέροχη φθινοπωρινή εποχή !

όπου σταθείτε, μαζέψτε από τα δέντρα τους καρπούς της φύσης !

φτιάξτε γλυκό κουταλιού σταφύλι, με ό, τι σταφύλι σας αρέσει...

το πιό εύκολο είναι η σταφίδα, γιατί δεν έχει ξεκουκούτσιασμα...

στο σταφύλι, αν το φτιάξετε, καλύτερα να βάλετε λιγότερη ζάχαρη από τον καρπό.

να βρείτε μούστο να φτιάξετε μουστοκούλουρα και μουσταλευριά.

εγώ έκοψα από κλήμα αράντιστο, σταφύλι με πολλά κουκούτσια.
το έστιψα με τα χέρια (με τις μπουνιές μου και με τα δάχτυλα) κι έφτιαξα τα μουστοκούλουρα με τον χυμό που μάζεψα.

έτσι, για το καλό του ωραίου φθινόπωρου !

φασόλια μαυρομάτικα !

Μαυρομάτικα σαλάτα (πιάζ)

και

Μαυρομάτικα γιαχνί

photos ερασι τέχνης

πρώτα η αφιέρωση 

από τα μπιρμπιλομάτικα στα μαυρομάτικα,

διότι φαγητό δίχως αίσθημα

είναι κι αυτό άνοστο !

"μαύρα μου μάτια

εγώ γιά σας έκλαψα και θα κλάψω

και τ' άσπρο μου πουκάμισο

στα μαύρα θα το βάψω"

και φυσικά, πατάμε πάντα ΕΔΩ : ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ

κατόπι, 

παίρνουμε ωραία Ελληνικά, βραστερά μαυρομάτικα.

θα τα φτιάξουμε με δύο τρόπους, κι ό, τι αγαπά ο καθένας ...

- σαλάτα πιαζ

και

- γιαχνί

σε κατσαρόλα βάζω ελαιόλαδο και τσιγαρίζω μέσα ελαφρά, ψιλοκομμένα κρεμμύδια, 1 ξερό και μερικά κρεμμυδάκια φρέσκα, πράσινα.

ρίχνω και τα φασόλια, τα τσιγαρίζω λίγο μαζί.

ρίχνω ψιλοκομμένη ντομάτα και μιά σκελίδα σκόρδο, τα γυρίζω κι αυτά λίγο.

προσθέτω λίγο ψιλοκομμένο άνιθο.

προσθέτω πελτέ (αν είναι σπιτικός αλατισμένος δεν βάζω κι αλάτι στο φαγητό)

ρίχνω πιπέρι,

αρκετό νεράκι, δίνω μιά βράση, σκεπάζω καλά την κατσαρόλα, χαμηλώνω στο 1' κι αφίνω να βράσουν καλά τα φασόλια και να χυλώσουν, χωρίς να λιώσουν.

θα πάρει αρκετή ώρα. αν στο μεταξύ σωθεί το νερό, προσθέτω ζεστό νεράκι.

τα φασόλια αυτά είναι γιαχνί και όχι σούπα.

θα κανονίσετε τη σάλτσα, ώστε να τρώγονται με πηρούνι.

 αν τυχόν έχετε φτιάξει κι ελίτσες με τα χεράκια σας

κι ίσως - ίσως και παστό γαβράκι

συνοδέψτε μαζί τα γιαχνί μαυρομάτικά σας !

γιά να φτιάξουμε σαλάτα τα μαυρομάτικα (πιάζ)

τα βράζουμε σε άφθονο νερό 6 - 7 ', 

κατόπιν τα σουρώνουμε,

βράζουμε ξανά νερό, τα ρίχνουμε μέσα και τ' αφίνουμε σιγά - σιγά να καλοβράσουν δίχως να λιώσουν.

τα σουρώνουμε,

τα βάζουμε σε σαλατιέρα, λάδι, ξύδι, ψιλοκόβουμε μέσα κι ένα ξερό κρεμμύδι, αν θέλουμε και φρέσκο πράσινο.

ορίστε ένα βέρο Ελληνικό φαγάκι, γιά χειμώνα καλοκαίρι !

καλό μήνα Σεπτέμβρη

σας εύχομαι !

φραγκόσυκα μαρμελάδα

μαρμελάδα φραγκόσυκα

photos ερασι τέχνης

Στην Κέρκυρα τα λένε Παυλόσυκα !

Στη Γαλλία  figues de Barbarie ! (είναι γιατί το φυτό, παρόλο που έχει Μεξικάνικη προέλευση - fighi indiani -, διαδόθηκε πολύ στις χώρες γύρω απ' την Μεσόγειο και ευδοκίμησε. Ιδιαίτερα δε, στις χώρες του Maghreb, που άλλοτε ονομαζόταν Barbarie...)

Καλοκαίρια που βρέθηκα στην Κέρκυρα, η κυρία Σοφία, η γειτόνισα, μου τα φερνε το πρωί σ' ένα πιάτο και μου τα φίλευε καθαρισμένα.

Η κυρία Σοφία έφυγε φέτος το καλοκαίρι, μα κρατάω τη μνήμη της, την ευγενική της χειρονομία με τα καθαρισμένα της φραγκόσυκα...

Είναι ωραίο φρούτο σαν είναι δροσερό, καθαρισμένο το βάζεις στο στόμα μα δεν καλομασάς, το λιώνεις με τη γλώσσα, το πιπιλάς μάλλον και το κατεβάζεις, γιατί έχει σκληρά κουκούτσια που δεν μασιώνται.

Τις προάλλες αγόρασα  λίγα φραγκόσυκα απ' τη λαϊκή αγορά.

Θα στα καθαρίσω εγώ, λέει ο μανάβης, ποτέ δεν το κάνω, μα μιλάς και γελάς όμορφα κι έτσι γιά σένα θα το κάνω. (γιά δες, γιά δες !)

Έτσι, έχω βλέπετε τύχη με τα φραγκόσυκα !

Και με τους αχινούς έχω τύχη.

Με τους σκορπιούς όχι.

Το πρώτο πρωί άνοιξα το ψυγείο κι έφαγα ένα καθαρισμένο φραγκόσυκο.

Και το δεύτερο πρωί.

Μετά άρχισα να σκέφτομαι τι να τα κάνω...

Έψαξα συνταγές γιά μαρμελάδα.

Βρήκα δύο, που με βόλευαν και μου φάνηκαν καλές.

η πρώτη συνταγή είναι απ' το Μαρόκο :

αφού καθαρίσεις λέει τα φραγκόσυκα, τα κόβεις στα τέσσερα (4).

ρίχνεις σε κατσαρόλα το ένα τέταρτο από τη ζάχαρη που θα χρησιμοποιήσεις, το ένα τέταρτο απ' τα φραγκόσυκα πάνω, πάλι ζάχαρη, πάλι φραγκόσυκα σε διαδοχικές στρώσεις, ώσπου τα υλικά να τελειώσουν.

το βάζεις στο ψυγείο ως να λιώσει όλη η ζάχαρη - τουλάχιστον 12 ώρες.

κατόπιν, βράζεις δυνατά επί 10', ανακατεύοντας διαρκώς για να μην κολλήσει η μαρμελάδα.

την κατεβάζεις, την ξαφρίζεις και την βάζεις σε βάζα.

η δεύτερη συνταγή είναι από τη Σικελία :

κόβεις, λέει, τα φραγκόσυκα σε λεπτές ροδέλες και τα ρίχνεις σε κατσαρόλα.

ρίχνεις στην κατσαρόλα νερό - μιά κουτάλα της σούπας - και βράζεις σε δυνατή φωτιά.

όταν τα φραγκόσυκα αρχίσουν να λειώνουν, ρίχνεις, σιγά - σιγά ανακατεύοντας, τη ζάχαρη.

χαμηλώνεις τη φωτιά και ψήνεις τη μαρμελάδα επί 50' , προσέχοντας να μην κολλήσει.

κατόπιν, λέει η συνταγή, αφίνεις λίγο τη μαρμελάδα να κρυώσει και τη βάζεις στο μίξερ, να σπάσουν οι σπόροι, οι οποίοι είναι μεν πολύ σκληροί,  όταν όμως έχουν πρώτα βράσει κι ύστερα έχουν αλεστεί δίνουν στη μαρμελάδα ωραία ευωδιά.

την ξαναβάζεις στη φωτιά και συνεχίζεις να ψήνεις επί 25' ακόμα.

την κατεβάζεις και τη βάζεις σε αποστειρωμένα βάζα.

αν προσέξατε, και στις 2 συνταγές δεν αφαιρούμε τους σπόρους...

στην μεν πρώτη τους αφίνουμε μέσα στο φρούτο.

έκανα δοκιμή. 

προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν τρώγονται... καταπίνεις τη μαλακή μαρμελάδα κι έχεις το στόμα σου γεμάτο σπόρους πολύ σκληρούς, που δεν τρώγονται...

δοκίμασα και τη δεύτερη συνταγή. τη Σιτσιλιάνικη.

επίσης δεν τρώγονται... δεν σπάνε αυτά τα σπόρια στο μπλέντερ, ούτε στο μούλτι, ούτε πουθενά. δεν σπάνε, πάει και τελείωσε !

έτσι,  αφού ήδη είχα μπει σε όλην αυτή τη διαδικασία, όταν το φρούτο έβρασε με το νεράκι και έλιωσε, το πέρασα από το σουρωτήρι,* όπου και έμειναν τα σπόρια.

έριξα τον πολτό ξανά στην κατσαρόλα, πρόσθεσα τη ζάχαρη και στιμένο λεμόνι κι άφισα να βράσει, ως να δέσει η μαρμελάδα - δεν χρειάστηκε πολλήν ώρα.

το έβαλα σε αποστειρωμένο βαζάκι - 1 βαζάκι βγήκε ! -, κρύωσε ολονυχτίς και κατόπιν στο ψυγείο.

συμπαθητική μαρμελάδα έγινε τελικά...
παρόλο που δεν έβαλα μέσα αρκετή ζάχαρη είναι καλό το πήξιμο και η γεύση της είναι ευωδιαστή.
έμειναν μέσα και 4 - 5 σποράκια, μα αυτό δεν πειράζει.


*
σημείωση :
αντί γιά σουρωτήρι, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το presse legumes, όπου άλλοτε η μάνα μας έλιωνε τις πατάτες του πουρέ. το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο...

αν το επιχειρήσετε,

καλήν επιτυχία !

* * * * *

ΒΕΛΤΙΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΓΗ 

10 Σεπτέμβρη 2013

- στη λαϊκή αγορά παρακάλεσα τον μανάβη και μου καθάρισε τα φραγκόσυκα.

- ωμά όπως ήταν , τα έβαλα στο presse legumes -στην λεπτή σίτα - και τα άλεσα μέσα σε μιά λεκανίτσα.

- στη λεκάνη έμεινε καθαρός ο πολτός, χωρίς καθόλου σπόρους.

- ζύγισα τον πολτό, τον έβαλα σε βαθειά κατσαρόλα, έριξα το ίδιο βάρος σε ζάχαρη, 1 ποτήρι νερό, έλιωσα κι έριξα μέσα και δυό ροδάκινα (προαιρετικά), έβαλα και δυό φρέσκα φύλλα αμπαρόριζας, έξυσα μέσα και τη φλούδα από δυό λεμόνια. 

- έβρασα σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας, γιά να μην πιάσει...

- προς το τέλος έριξα μέσα τον χυμό ενός λεμονιού και λίγο ουίσκυ.

- είχα αποστειρώσει βαζάκια, την έβαλα μέσα και την γύρισα ανάποδα αρκετές ώρες.

 η μαρμελάδα φραγκόσυκο, αυτήν τη φορά έγινε πολύ καλή !

δοκιμάστε να την φτιάξετε...

αυτοσχεδιάστε με φαντασία , αν θέλετε !

αχινοί σαλάτα

 α, οι τρυφεροί αχινοί !

 photos ερασι τέχνης

τα παιδιά βούτηξαν κι έβγαλαν αχινούς.

γεμάτες είναι οι καθαρές Ελληνικές θάλασσές μας - όπου βραχάκια, κι αχινοί !

φαγάκι όμως μέσα, έχουνε μόνο οι θηλυκοί.

ένας απλός και πρακτικός τρόπος γιά να ξεχωρίσουμε τους θηλυκούς αχινούς μέσα στη θάλασσα, είναι ότι  πιάνουν πετρούλες πάνω στο αγκαθωτό τους κέλυφος.
τους κρατάμε πολύ απαλά μέσα στη χούφτα μας, τους βγάζουμε και τους ρίχνουμε σε ένα κουβαδάκι με θαλασσινό νερό, ως να τους χρησιμοποιήσουμε.

υπάρχει ένα ειδικό ψαλίδι, που αγκαλιάζει και κόβει στη μέση το κέλυφος του αχινού.

αλλιώς, το σπάμε προσεκτικά.

με ένα κουταλάκι βγάζουμε από μέσα την τροφή και τη ρίχνουμε σε ένα μπωλ

(προσεκτικά, μην πέσει μέσα κι αγκάθι...)

όταν μαζέψουμε όλην την τροφή,

ρίχνουμε στο μπωλ λίγο καλό ελαιόλαδο

και στίβουμε φρέσκο λεμόνι.

έχουμε κοντά φρέσκο ψωμάκι ,
και παίρνουμε μικρές μπουκίτσες ψωμάκι με αχινό.

θεϊκό !

όταν βουτάτε με μάσκα στη θάλασσα, να βγάζετε και τα παλιά κουφάρια αχινών.

υπάρχουν σε διάφορα χρώματα, κι είναι θαυμαστά !

καλό υπόλοιπο καλοκαιριού

σας εύχομαι !

Γεμιστά λαδερά !

Ντομάτες γεμιστές - και Πιπεριές - λαδερά.

- τα κλασσικά της Ελληνικής κουζίνας ! -

photos  ερασι τέχνης

παίρνουμε ωραίες ώριμες ντομάτες και πιπεριές.

βγάζουμε από τις πιπεριές τα καπάκια και τις αδειάζουμε εντελώς από τους σπόρους τους.

κόβουμε τα καπάκια από τις ντομάτες και με κουτάλι  αφαιρούμε όλη τους την ψίχα.

μέσα στις ντομάτες και τις πιπεριές αν θέλουμε ρίχνουμε ελάχιστο αλατάκι.

στο μπλέντερ βάζουμε την ψίχα από τις ντομάτες, 1 ή 2 ξερά κρεμμύδια, μιά σκελίδα σκόρδο και ένα ματσάκι μαϊντανό ή δυόσμο (εγώ προτιμώ τον δυόσμο).

όταν αυτά γίνουν πολτός, ρίχνουμε τον πολτό σε μιά λεκανίτσα, προσθέτουμε ελαιόλαδο, αλατοπίπερο, ρύζι - μιά γεμάτη κουταλιά γιά κάθε γεμιστό -, προσθέτουμε ένα σακκουλάκι μαύρη σταφίδα, ένα σακκουλάκι κουκουνάρι, λίγο πελτέ ντομάτα, μιά πρέζα ζάχαρη και αν θέλουμε τρίβουμε μέσα ένα καλό κομμάτι φέτα.

ανακατεύουμε καλά τα υλικά, γεμίζουμε ως πάνω τις ντομάτες και τις πιπεριές και τις σκεπάζουμε με τα καπάκια τους.

έχουμε κρατήσει σε ένα μπωλ λίγο πολτό από την ντομάτα .

καθαρίζουμε πατάτες, τις κόβουμε όπως τις πατάτες ψητού, τις βάζουμε στο μπωλ με το χυμό ντομάτας, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε μέσα λίγο ελαιόλαδο, ανακατεύουμε με τα χέρια μας να βραχούν καλά οι πατάτες κι ύστερα τις μπήγουμε ανάμεσα στις ντομάτες και τις πιπεριές.

ρίχνουμε ελάχιστο αλατάκι κι ελάχιστη ζαχαρίτσα πάνω απ' όλο το φαγητό,

λίγο ελαιόλαδο πάνω από κάθε κομμάτι,

μισό ποτήρι νερό στο ταψί

και φουρνίζουμε περίπου γιά δυόμιση ώρες στο 200'. 

σας εύχομαι να είστε καλά !

Μπάμιες με Κοτόπουλο

Μπάμιες με Κοτόπουλο !

παραδοσιακό Ελληνικό, καλοκαιρινό φαγάκι !

photos ερασι τέχνης

 

γι αυτό το φαγητό χρειαζόμαστε :

μπάμιες - φρέσκες ή ένα πακέτο *

λίγο κοτόπουλο

ξερά κρεμμύδια

μερικές σκελίδες σκόρδο

ντομάτες

προαιρετικά ψιλοκομμένο μαϊντανό

ελαιόλαδο

αλατοπίπερο

ξύδι

μιά στάλα ζαχαρίτσα

πώς έγινε το φαγητό :

το πρωί έβγαλα τις μπάμιες από το πακέτο, τις έριξα σε μιά λεκανίτσα, τις έλουσα με ξύδι και τις άφισα αρκετά στον ήλιο (στη βεράντα)

μετά από 2-3 ώρες (μπορούμε να τις αφίσουμε πολύ λιγότερο) τις έπλυνα κάτω απ' τη βρύση με μπόλικο νερό και τις άφισα στο σουρωτήρι να στραγγίξουν.

στο μεταξύ,

έμπηξα σκορδάκι στα κομμάτια του κοτόπουλου,

έβαλα σε βαθύ τηγάνι λίγο ελαιόλαδο,

έκοψα μέσα ξερά κρεμμύδια και τα γύριζα ως να γυαλίσουν λίγο.

ύστερα έβαλα μέσα το κοτόπουλο να τσιγαριστεί μαζί με τα κρεμμύδια

όταν το κοτόπουλο πήρε χρώμα, άδειασα όλο αυτό - κοτόπουλο, κρεμμύδια και λάδι - μέσα σε μιά γάστρα (αν δεν έχουμε γάστρα, το βάζουμε σε ταψί)

στο ίδιο βαθύ τηγάνι έβαλα πάλι λάδι, έριξα μέσα τις μπάμιες και τις τηγάνισα λίγο *, γυρίζοντάς τες με ένα κουτάλι.

όταν οι μπάμιες πήραν λίγο χρώμα έκλεισα τη φωτιά και τις έσβυσα με ξύδι *

έριξα και τις μπάμιες μέσα στη γάστρα με το κοτόπουλο.

άλεσα φρέσκες ντομάτες, πρόσθεσα και λίγη ντομάτα συμπυκνωμένη,

ψιλόκοψα μέσα μιά σκελίδα σκόρδο,

αλατοπιπέρωσα,

έριξα από πάνω μιά πρέζα ζάχαρη * 

και λίγο νερό.

έκλεισα τη γάστρα κι έψησα το φαγητό στους 200', σκεπασμένο γιά μιάμιση ώρα.

στη μιάμιση ώρα το άνοιξα.

είναι ένα φαγητό καλό, σα γλύκισμα...

* αν ξέρετε να καθαρίζετε φρέσκες μπάμιες, κι έχετε αυτήν την υπομονή, τώρα που είναι η εποχή τους να πάρετε φρέσκιες.
εγώ ομολογώ ότι αφ' ενός δεν έχω τέτοια υπομονή, αφ' ετέρου δεν ξέρω να τις καθαρίζω...

* στη Βόρεια Ελλάδα, μου έμαθαν πως πριν βάλουμε τη σάλτσα στις μπάμιες, τις τηγανίζουμε λίγο, και γιά να νοστιμίσουν, μα κυρίως γιά να κρατηθούν ολόκληρες και να μη λιώσουν στο μαγείρεμα.

* το ξύδι δίνει σε αυτό το φαγητό μιά χαρακτηριστική γεύση και οσμή
και
σε συνδυασμό με μιά πρέζα  * ζάχαρη το απογειώνει !

καλήν επιτυχία 

σας εύχομαι

σε ό, τι κι αν φτιάχνετε !