μαγειρίτσα

η Μαγειρίτσα 

της νύχτας της Ανάστασης !

photos ερασι τέχνης

1 αρνίσια συκωταριά (συκώτι, πνευμόνια, καρδιά, γλυκάδια - όχι τα έντερα)

1 μάτσο φρέσκα κρεμμυδάκια

1 ματσάκι άνιθο

φυτίνη και ελάχιστο λάδι

ρύζι γιά σούπα

2 αυγά και

2 λεμόνια γιά το αυγολέμονο

σε βαθειά κατσαρόλα βράζουμε μπόλικο νερό με αλάτι.

πλένουμε καλά τη συκωταριά κάτω απ' τη βρύση και την ρίχνουμε μέσα στο νερό που βράζει.

την ζεματάμε έτσι, γιά 5 ' - 10 '.

την σουρώνουμε, πετάμε τα νερά και την αφίνουμε στο σουρωτήρι να κρυώσει λίγο.

βάζουμε την συκωταριά πάνω στον πάγκο μας και με ένα καλό μαχαίρι ψιλοκόβουμε κάθε κομμάτι.

βάζουμε στην κατσαρόλα φυτίνη κι έναν κόμπο ελαιόλαδο.

ψιλοκόβουμε μέσα τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τα γυρίζουμε λίγο,

ρίχνουμε μέσα τα κομμάτια της συκωταριάς και τσιγαρίζουμε. τέλος ρίχνουμε και τον ψιλοκομμένο άνιθο.

προσθέτουμε νερό, ανάλογο με τα πιάτα σούπας που θέλουμε.

αφίνουμε γιά 1/2 ώρα να βράσει η συκωταριά και προσθέτουμε ρύζι - 1 κουτάλι ρύζι γιά κάθε πιάτο σούπας.

-μην αφίσετε το ρύζι να παραβράσει και να λασπώσει, γιατί η μαγειρίτσα όσο την αφίνουμε στην κατσαρόλα, θα πήξει κι άλλο...

τέλος, δοκιμάζουμε το αλάτι.

στίβουμε σε ένα μπωλ τα λεμόνια.
μόλις το φαγητό γίνει και κλείσουμε τη φωτιά, χτυπάμε καλά τα αυγά σε ένα βαθύ σκεύος και σταλάζουμε μέσα λίγο - λίγο το λεμόνι, χτυπώντας διαρκώς.

με την κουτάλα της σούπας προσθέτουμε πολύ αργά αρκετό καυτό ζουμάκι, χτυπώντας συνέχεια.   

όταν ανακατευτεί εντελώς το καυτό ζουμί με τα αυγά και δέσει το αυγολέμονο, το ρίχνουμε μέσα στην κατσαρόλα με τη σούπα, ανακατεύοντας πάντα ζωηρά, επί αρκετά λεπτά.

το φαγητό είναι έτοιμο.

αφίνουμε την κατσαρόλα πάνω στο κλειστό μάτι της κουζίνας, ως να σερβίρουμε.

* συνήθως φτιάχνουμε την μαγειρίτσα το βραδάκι του μεγάλου Σαββάτου, 2 - 3 ώρες πριν την Ανάσταση, γιά να είναι φρέσκια !

ό, τι κι αν φτιάχνετε,

να είναι καλό !

Υγεία

Αγάπη

Δικαιοσύνη
Εργασία
Κοινωνική Προκοπή

και Ειρήνη

σε όλον τον κόσμο !

Κοκορέτσι με φύλλο

Κοκορέτσι με φύλλο

επιφυλλάσσομαι γιά φωτογραφίες,

εν ευθέτω χρόνω ...

αντιγράφω όπως τα γράφει το παλιό κιτάπι :

1 κιλό τρυφερή συκωταριά από αρνάκι (ολόκληρη με τα γλυκάδια της κ.τ.λ.)

½ κιλό φύλλο κρούστας

200 - 250 γραμμάρια φυτίνη, σε θερμοκρασία δωματίου ή ελαφρά λυωμένη

ρίγανη

πιπέρι

6 αυγά

λίγο μαϊντανό

αλάτι

200 κεφαλοτύρι τριμμένο

Σε βραστό νερό ζεματάμε γιά 3' - 4 ' την συκωταριά

Την στραγγίζουμε και την κόβουμε σε κομματάκια, μεγέθους αμυγδάλου

Το βάζουμε σε γαβάθα

Προσθέτουμε μέσα όλα τα υλικά - κρατάμε φυτίνη γιά το άλειμμα των φύλλων

Ανακατεύουμε καλά και χωρίζουμε σε 4 μέρη

Θα φτιάξουμε 4 μπαστούνια

Μετράμε τα φύλλα κρούστας μας.

Κανονικά θα χρειαστούμε 4 φύλλα γιά να φτιάξουμε κάθε πακέτο, αλλά αν δεν έχουμε τόσα φύλλα, δεν πειράζει, θα στρώσουμε από 3.

Με φυτίνη βουτυρώνουμε 1 - 1 τα 4 φύλλα και τα βάζουμε το ένα πάνω στο άλλο. 

Στην άκρη, κάτα μήκος απλώνουμε το μίγμα της συκωταριάς

Γυρίζουμε προς τα μέσα τις 2 άκριες και τυλίγουμε σε ρολό.

Φτιάχνουμε έτσι 4 ίδια μπαστούνια.

Αλείφουμε καλά με φυτίνη ένα ταψί.

Τοποθετούμε μέσα τα μπαστούνια, με την ένωση προς τα κάτω

Ψήνουμε στους 200' γιά 1 ώρα, γιατί πρέπει να ψηθούν μέσα.

είναι πολύ παλιά οικογενειακή συνταγή,

 που η μάνα μας

μας έφτιαχνε κάθε Πασχαλιά.

το σπίτι αληθινά μοσχομυρίζει.

Κόβεις με μαχαίρι  και σερβίρεις το κοκορέτσι σε χοντρές φέτες.

Εύχομαι όλοι να έχουμε ΥΓΕΙΑ και

μιά ΚΑΛΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΣΧΑΛΙΑ !

 

Μαρμελάδα λεμόνι

Μαρμελάδα Λεμόνι

Τις προάλλες

φτιάξαμε με σπιτικά λεμόνια, ένα υπέροχο, μυρωδάτο 

γλυκό του κουταλιού λεμόνι !

Καθώς έπρεπε να αξιοποιήσω όλον τον καρπό των καλών λεμονιών και όχι μονάχα την εξωτερική τους φλούδα, σκέφτηκα, με την πούλπα τους να φτιάξουμε μαρμελάδα.

Είναι κάτι που το δοκίμασα γιά πρώτη φορά με λεμόνια, και η αλήθεια είναι, πως αρχικά, η μαρμελάδα αυτή, μου έγινε σαλάτα...

Ξέρετε τι θα πει "τα έκανα σαλάτα !" ; έ, κάπως έτσι !

Όμως, οι παλιές καραβάνες δεν κωλώνουν εύκολα... Κράτησα την "αποτυχημένη" μου μαρμελάδα στα βαζάκια της και σκέφτηκα με ποιόν τρόπο θα την διορθώσω. 

 Όπερ έδει δείξαι !

 Το διορθωμένο τελικό αποτέλεσμα είναι καλό ! Προέκυψε μιά καλή, αγνή, σπιτική μαρμελάδα λεμόνι, που θα σας την περιγράψω με τα λάθη και τις διορθώσεις της.
προς γνώσιν (και συμμόρφωσιν...)

Πήρα πρώτα τα καθαρισμένα λεμονάκια

τα έκοψα σε οριζόντιες λεπτές φέτες, ώστε να βγάλω όλα τα κουκούτσια.

έτσι, έμεινε καθαρή η πούλπα.

ζύγισα και ήταν 1 κιλό.

έβαλα το υλικό σε βαθειά κατσαρόλα με 1 κιλό ζάχαρη και 2 βανίλιες, το ανακάτευα σε μέτρια φωτιά κι αυτό σιγοέβραζε...

κάποια στιγμή αναρωτήθηκα μήπως η μαρμελάδα αυτή ήταν πολύ ξυνή... 

την δοκίμασα. 

μου φάνηκε όντως υπερβολικά ξυνή.

τότε έκανα το λάθος και προσέθεσα άλλα 3/4 του κιλού ζάχαρη.

mea culpa ! ατζαμοσύνη ! το προϊόν έγινε πολύ σκληρό ! 

όσο ήταν καυτό και ήταν ακόμα ρευστό, το έβαλα μέσα στα βαζάκια.

είχε την εκπληκτική διαφάνεια του λεμονιού - σαν λαμπερό ζελέ -, αλλά όταν κρύωσε ήταν πολύ σκληρό... 

η επόμενη φάση 

"διορθώνω την μαρμελάδα λεμόνι", έγινε έπειτα από λίγες μέρες...

έπλυνα 1 κιλό μήλα, τα έκοψα κομμάτια, τα έβαλα στο μπλέντερ με τη φλούδα τους και τα έκανα πολτό.

έστιψα μερικές κλημεντίνες (γλυκά μανταρίνια) και πήρα τον χυμό τους.

σε βαθειά κατσαρόλα έβαλα τον πολτό των μήλων, τον χυμό από τις κλημεντίνες, 1 ποτήρι νερό και την μαρμελάδα λεμόνι, που είχα να διορθώσω.

άναψα τη φωτιά κι ανακάτευα σταθερά.

χρειάστηκε τουλάχιστον 1/2 ώρα γιά να ωριμάσει και νάρθει στα συγκαλά της η μαρμελάδα, που η βάση της τώρα είναι λεμόνι, με μήλο μέσα και με μιά υποψία μανταρινιού.

όπως δηλαδή, έπρεπε να έχω κάνει απ' την αρχή...

η γεύση τώρα είναι υπόξινη, του φρέσκου λεμονιού, καλμαρισμένη από τον "μεστό" πολτό του μήλου, και η μυρωδιά έχει μιά λεμονίσια φρεσκάδα.  

αν σας αρέσουν τα λεμόνια,

σας την προτείνω !

 

Συκωτάκια πουλιών

Συκωτάκια Πουλιών

700 γραμ. συκωτάκια κότας
1 ξερό κρεμμύδι ή 2 - 3 φρέσκα κρεμμυδάκια με τα τρυφερά πράσινα φύλλα τους
1 σκελίδα σκόρδο
αλατοπίπερο
λάδι
ξύδι
ψιλοκομμένο μαϊντανό


πλένουμε τα συκωτάκια.
αν έχουν πάνω και τις καρδούλες, εγώ τις αφαιρώ, όμως ξέρω ότι σε κάποιους αρέσουν και τις κρατάνε...
αν κρατήσετε τις καρδούλες, να τις κόψετε στη μέση κάθετα και να τις πλύνετε μέσα.

βάζουμε τα συκωτάκια σε ένα βαθύ αντικολλητικό τηγάνι, χωρίς να τα στεγνώσουμε από το πλύσιμο.
ψιλοκόβουμε στο τηγάνι το σκόρδο και το ξερό κρεμμύδι ή τα κρεμμυδάκια με τα φύλλα τους.
σκεπάζουμε το σκεύος και τα αφίνουμε σε μέτρια φωτιά να αχνιστούν καλά.

 κουνάμε συχνά το τηγάνι γιά να γυρίσουν απ' όλες τις μεριές.
όταν τα συκωτάκια και τα κρεμμύδια πιούν τα υγρά τους, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε λίγο λάδι, κρατάμε χαμηλά τη φωτιά κι αφίνουμε σκεπασμένα να σιγοψηθούν, κουνώντας το τηγάνι κάθε λίγο.

δεν χρειάζονται πάρα πολλή ώρα.

όταν δούμε ότι ψήθηκαν και πήραν ωραίο χρώμα, τα σβύνουμε με μιά γερή δόση ξύδι.
σκεπάζουμε γιά λίγο ακόμα, ως να πιούν το ξύδι.
ρίχνουμε από πάνω τον ψιλοκομμένο μαϊντανό, σβύνουμε τη φωτιά και σερβίρουμε.

είναι ένας καλός μεζές γιά κρασάκι !


* κάποιοι τα σβύνουν με κρασί. 
εγώ προτιμώ το ξύδι, γιατί σπάει τις μυρωδιές.
ακόμα, άλλοι ρίχνουν ρίγανη και τελειώνουν με λεμόνι... 

ό, τι κι αν κάνετε,

ας είναι καλά καμωμένο !

ρολό από κιμά

Ρολό από κιμά

Το ρολό  αυτό
είναι ένα από τα αγαπημένα φαγητά των παιδικών μας χρόνων !
Η μαμά, μας το έφτιαχνε στο άψε σβήσε, μα εγώ έχω μιά δυσκολία στην παρασκευή αυτού του φαγητού.

Η δυσκολία μου, συνίσταται στο τύλιγμα σε ρολό.
Κατά τα άλλα είναι ένα φαγάκι απλό, ψητό, στεγνό και φυσικά πεντανόστιμο.


Γιά 2 μπαστούνια  ρολό, χρειαζόμαστε :

περίπου 700 γραμ. μοσχαρίσιο κιμά
ψίχα ψωμιού μουσκεμένη και καλά στιμμένη με τα χέρια μας
1 ολόκληρο αυγό
1 ξερό κρεμμύδι
1-2 σκελίδες σκόρδο
μιά στάλα ελαιόλαδο
λίγη ρίγανη (και προαιρετικά, αν θέλουμε, ψιλοκομμένο μαϊντανό ή δυόσμο)
αλατοπίπερο
λίγο τριμμένο τυρί (κεφαλοτύρι ή γραβιέρα)
αλεύρι

και
6 σφιχτά βρασμένα αυγά



σε ένα μπωλ
ανακατεύουμε τον κιμά με το καλά στιμμένο ψωμί.
με τον τρίφτη τρίβουμε μέσα το κρεμμύδι και το σκόρδο,
ρίχνουμε τη ρίγανη, το αλατοπίπερο, το λάδι, το τυρί,
σπάμε μέσα το ολόκληρο αυγό
κι ανακατεύουμε καλά με τα χέρια μας, όπως ζυμώνουμε τα μπιφτέκια.

κατόπιν, βάζουμε την ζύμη στο ψυγείο να σφίξει, περίπου γιά μιάν ώρα.


όταν βγάλουμε τη ζύμη απ' το ψυγείο, την χωρίζουμε σε δυό ίδιες μπάλες.



ραντίζουμε καλά τον πάγκο μας με αλεύρι, γιά να μην κολλήσει ο κιμάς .
ακουμπάμε πάνω στο αλεύρι τη μία μπάλα κι αρχίζουμε να την πατάμε με τα χέρια μας γιά να ανοίξει.
το σχήμα πρέπει να ανοίξει πλατύ, τετράγωνο ή παραλληλόγραμμο, όπως είναι ένα φύλλο  γιά πίτα.

στη μέση αυτού του "φύλλου", τοποθετούμε τα 3 σφιχτά αυγά, το ένα κολλητά με το άλλο.

προσεκτικά, αρχίζουμε από την άκρη να τυλίγουμε, όχι χαλαρά, αλλά σφιχτά.
κανονικά, αφού είχαμε ρίξει πάνω στον πάγκο αλεύρι,  ο κιμάς δεν κολλάει, μα τυλίγεται σε ρολό.
προσέχουμε να κλείσουμε καλά τις δυό του άκριες, την πάνω και την κάτω, καθώς και να είναι καλά κλειστό γύρω - γύρω, γιά να μην ανοίξει στο ψήσιμο.

το μεταφέρουμε προσεκτικά σε λαδωμένο ταψί
και κάνουμε ακριβώς το ίδιο και με την δεύτερη μπάλα κιμά.

αφού μεταφέρουμε στο ταψί και τα 2 μπαστούνια,
ψιλοκόβουμε, αν θέλουμε, από πάνω μιά φρέσκια ντομάτα, ρίχνουμε λίγο λαδάκι και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά 1,5 ή 2 ώρες.

μόλις το φαγητό αρχίσει να ψήνεται, θα χρειαστεί να βάλουμε λίγο νερό μέσα στο ταψί και κατά τη διάρκεια του ψησίματος γυρίζουμε 1 φορά τα μπαστούνια και αν χρειαστεί προσθέτουμε πάλι νεράκι.

βγάζουμε το ρολό σε πιατέλα προσεκτικά, χωρίς να το σπάσουμε
και το κόβουμε σε φέτες με καλό μαχαίρι ή με ηλεκτρικό μαχαίρι.

συνοδεύουμε με πατάτες τηγανιτές ή ψητές ή πουρέ ή ρύζι ή λαχανικά κ.τ.λ.

εύχομαι το καλό

γιά όλον τον κόσμο

Λεμόνι γλυκό του κουταλιού

photos

ερασι τέχνης

μου αρέσουν πολύ οι λεμονιές !
μου αρέσουν από την ώρα που τις φυτεύει κανείς, μου αρέσουν όσο μεγαλώνουν κι αναπτύσσονται, όσο ανθίζουν και μοσχοβολά ο ανθός τους, όσο ζουζουνίζουν τα έντομα μες στα κλαδιά τους, όσο δένουν τον καρπό, τέλος, μου αρέσουν όταν είναι έτοιμες, φορτωμένες τον φρέσκο καρπό, βγαίνεις στον κήπο και κόβεις λεμόνι.  

το λεμόνι , μου φαίνεται καρπός πολύτιμος ! ιαματικός !

αυτές τις μέρες, με κέρασαν δυό τσάντες φρέσκα λεμόνια.
ήταν μεγάλος ο πειρασμός, γιά να μην φτιάξω κάτι τι...
έψαξα εδώ κι εκεί, ανάμεσα σε διάφορες χρήσιμες συνταγές. τελικά, κατέληξα ότι θα φτιάξω γλυκό του κουταλιού λεμόνι, ακριβώς με τον τρόπο που είχαμε κάνει το γλυκό  περγαμόντο .

το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό .
πρόκειται γιά μιά γεύση ελαφριά και λεπτή . δεν είναι ξυνό, δεν είναι πικρό, μα αφίνει στο στόμα μιά δροσεράδα, και κάτι από διακριτικό άρωμα λεμονανθού.

πώς έγινε το γλυκό :

πήρα 12 ακέρωτα, φρέσκα λεμόνια και τα έξυσα απ' έξω με τον τρίφτη, ελαφρά

κατόπιν έκοψα την κορφή και τον πάτο τους, όπως κάνουμε με τα πορτοκάλια,
χάραξα τη φλούδα τους σε φέτες, από πάνω ως κάτω
και έβγαλα ένα - ένα κομμάτι φλούδας.

πήρα οδοντογλυφίδες, τύλιξα κάθε φλούδα σε ρολό και με μιά οδοντογλυφίδα στερέωσα κάθε ρολάκι.

γιά να τα ξεπικρίσω,
έβαλα σε τρεις κατσαρόλες νερό και το άφισα να βράσει.

έριξα τα ρολάκια στην πρώτη κατσαρόλα, έβρασαν 5' και τα σούρωσα.
έτσι, από 5' τα έβρασα στην δεύτερη και στην τρίτη κατσαρόλα.

όταν τα σούρωσα την τρίτη φορά, τα άφισα λίγο στο σουρωτήρι, να κρυώσουν.

έβγαλα τις οδοντογλυφίδες και ζύγισα τα ρολά . ήσαν 300 γραμμάρια.
σε βαθειά κατσαρόλα έβαλα 1/2 κιλό ζάχαρη, 2 ποτήρια νερό και μία βανίλια.
μόλις το σιρόπι άρχισε να βράζει, έριξα μέσα τα ρολά και άφισα το γλυκό να δέσει.
λίγο πριν το τέλος έστιψα μέσα τον χυμό ενός λεμονιού.

στο μεταξύ, είχα αποστειρώσει τα βαζάκια στον φούρνο, στους 100 βαθμούς.

έβαλα με προσοχή το καυτό γλυκό στο καυτό βάζο και γύρισα ανάποδα να κρυώσει, ως το άλλο πρωί. 

έγινε μόνο ενάμιση βάζο γλυκό, μα βγήκε τόσο καλό, που λέω, θα το ξαναφτιάξω...

με την πούλπα από τα λεμόνια, έφτιαξα μαρμελάδα λεμόνι.
στην μαρμελάδα έκανα ένα λάθος και θα προσπαθήσω αυτές τις μέρες να την διορθώσω...
θα σας ενημερώσω σχετικά...

εύχομαι

να είναι καλό

ό, τι κι αν φτιάχνετε...

Στρούντελ

Στρούντελ μήλου

Apfelstrudel

  

πρόκειται γιά ένα παραδοσιακό γλύκισμα της Αυστριακής και Γερμανικής κουζίνας, που γίνεται εύκολα, με υλικά που συνήθως υπάρχουν στα σπίτια.

μπορούμε να το φτιάξουμε και σε εποχή νηστείας. σε αυτήν την περίσταση, μπορούμε να αντικαταστήσουμε το ζωϊκό βούτυρο με φυτικό βούτυρο ή με λάδι και να χρησιμοποιήσουμε έτοιμο φύλλο κρούστας ή χωριάτικο φύλλο.

η κανονική συνταγή είναι αυτή :

Ζύμη γιά το φύλλο

250 γραμ. αλεύρι

1 αυγό

2 κουταλιές βούτυρο

1 κουταλιά ξύδι

1 πρέζα αλάτι

1 πρέζα τριμμένο μοσχοκάρυδο

περίπου 8 κουταλιές νερό

βούτυρο γιά το άλειμμα 

Ανακατεύω όλα τα υλικά και τελευταίο το αλεύρι. Ζυμώνω καλά. Κάνω μία μπάλα. Την αλείφω με βούτυρο και την αφίνω σκεπασμένη σε ζεστό μέρος γιά 20'. 

Γέμιση

έχω καθαρίσει και ψιλοκόψει 1 κιλό μήλα.

ανακατεύω στα ψιλοκομμένα μήλα, κανέλα, 100 γραμ. ζάχαρη, σταφίδες και ψιλοκομμένα καρύδια  

Ανοίγω την ζύμη σε πολύ λεπτό φύλλο (γίνονται 2 φύλλα)

Βάζω τη γέμιση στη μέση του φύλλου.

Αν θέλω, προσθέτω από πάνω πολύ μικρά κομματάκια βούτυρο.

Τυλίγω σε ρολό.

Βάζω τα μπαστούνια σε ταψί βουτυρωμένο ή, καλύτερα, σε ταψί πάνω σε λαδόκολλα,

και ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200' περίπου γιά 45'.   

Είναι ελαφρύ γλύκισμα και γίνεται εύκολα.

Αν θέλετε, όταν το βγάλετε από τον φούρνο, μπορείτε να ραντίσετε πάνω ζάχαρη άχνη.

Τρώγεται ζεστό ή χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι

και καλόν, ξανθό μήνα Απρίλη !

 

Ταραμοκεφτέδες

Ταραμοκεφτέδες

είναι καιρός τώρα, που δεν πηγαίνει το χέρι να πετάξει μήτε μιά μπουκιά απ' ό, τι τρόφιμο περισσεύει στο ψυγείο. τα πράγματα που μένουν, σκέφτομαι να τα συντηρούμε , με μια συνειδητή οικιακή οικονομία να τα ανακυκλώνουμε, τέλος να τα χρησιμοποιούμε.

έτσι έγινε με την ταραμοσαλάτα, που έμεινε στο ψυγείο από την Καθαρά Δευτέρα.
την κοίταζα λίγες μέρες, κι ύστερα αποφάσισα ότι κάπως έπρεπε να τη διαχειριστούμε...

ταραμοκεφτέδες, λοιπόν !

κανονικά οι ταραμοκεφτέδες γίνονται, ζυμώνοντας  ταραμά με βρεμένο ψωμάκι.
εγώ όμως τώρα είχα την ταραμοσαλάτα έτοιμη, ο ταραμάς, το ψωμί, το κρεμμύδι, το λεμόνι και το λάδι ήταν ήδη μέσα.

ψιλόκοψα επιπλέον μπόλικο φρέσκο δυόσμο κι ανακάτεψα στην ταραμοσαλάτα . έριξα και λίγο πιπέρι.

 σκέφτηκα ότι στον ταραμά ταιριάζει το ουζάκι. έβαλα λοιπόν  λίγο ούζο μέσα.

πρόσθεσα και λίγη τριμμένη φρυγανιά, ως να σφίξει η ζύμη.

έπλασα με το χέρι τα κεφτεδάκια και τα έβαλα γιά μιάν ώρα στο ψυγείο .

μετά τα αλεύρωσα και τα τηγάνισα σε καυτό λάδι, όπως τους κανονικούς κεφτέδες.

et voilà !

τρώγονται ζεστά, ξεροψημένα, με λεμόνι από πάνω
και φυσικά μαζί
ένα ουζάκι ή τσίπουρο !

εις υγείαν !

εύχομαι να είστε καλά !

σκορδαλιά και aïoli

Σκορδαλιά 

απανταχού της Ελλάδος

Aïoli

της Προβηγκίας και της Μεσογείου 

- storytelling -

το Σκόρδο.

ξέρετε τι γράφει ο Ηρόδοτος ;

στην Αίγυπτο καλλιεργούσαν πολύ σκόρδο.

ο Ηρόδοτος λοιπόν αναφέρει, ότι η πρώτη κοινωνική σύγκρουση στην ιστορία της ανθρωπότητας

έγινε από τους εργάτες που έχτιζαν την πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο, όταν σταμάτησαν να τους δίνουν σκόρδο, γιά τροφή (!)

Γνωρίζουμε ότι εδώ και 5.000 χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το σκόρδο.

Η ιστορία του ξεκίνησε πρώτα στο μακρινό Καζακστάν και στο Τατζικιστάν, στον δρόμο του μεταξιού και στις στέπες,

στην Μεσόγειο ύστερα

κι έπειτα στον Καύκασο, στο Αφγανιστάν και στις βόρειες Ινδίες.

Στην Οδύσσεια, ο θεός Ερμής έδωσε ως αντίδοτο, σκόρδο στον Οδυσσέα, γιά να μην τον μετατρέψει η Κίρκη σε χοίρο. 

Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι, του απέδιδαν εξαιρετικήν ισχύ και τάϊζαν με αυτό τους στρατιώτες τους, στην ύπαιθρο.

Οι Έλληνες αθλητές επίσης, κατανάλωναν ποσότητες σκόρδου γιά να δυναμώσουν. 

Σήμερα, εκτός από τις διαδεδομένες δεισιδαιμονίες που προσδίδουν στο σκόρδο "ιδιαίτερες" ικανότητες, η επιστήμη το χρησιμοποιεί γιά θεραπευτικούς σκοπούς, κι όλοι σχεδόν οι λαοί το εντάσσουν στη διατροφή τους.

Τρία απλά, κοντινά μας παραδείγματα που μου ήρθαν στον νου, είναι :

ο περίφημος μεζές της Καταλανικής κουζίνας, όπου πάνω σε ζυμωτό ζεστό, φρυγανισμένο ψωμάκι σταλάζουν ελαιόλαδο κι ύστερα τρίβουν απάνω σκελίδα σκόρδο .

το βρίσκεις παντού, όπου υπάρχει φαγητό στην Καταλωνία, κι αν θέλεις προσθέτεις πάνω ντομάτα,  ή σαρδέλα ή τυρί ή κρεμμύδι ή αλλαντικό, τέλος, ό, τι υπάρχει... 

 

* η  aïoli της Προβηγκίας - και της Μεσογείου  γενικότερα  

και φυσικά η Ελληνική μας σκορδαλιά 

- αλιάδα των Ιονίων νήσων - από το λατινικό allium (σκόρδο)

η  Γαλλική aïoli - "ail" σκόρδο και "oli" λάδι, δεν είναι ακριβώς σκορδαλιά.

μοιάζει περισσότερο με μαγιονέζα με σκόρδο μέσα.

 βάζουν στο γουδί μερικές σκελίδες σκόρδο με λίγο αλάτι και χτυπάν καλά, να λιώσει.

προσθέτουν 1 ή 2 αυγά και συνεχίζουν γιά ώρα να ανακατεύουν γερά με το γουδοχέρι, ως να γίνει η  πάστα ομοιόμορφη . κατόπιν, προσθέτουν σιγά - σιγά καλό ελαιόλαδο και το δουλεύουν με το γουδοχέρι πάλι, ως να πάρει περίπου την μορφή της μαγιονέζας.  

μερικοί, χτυπάν μαζί με τα αυγά και μιά μεγάλη κουταλιά μουστάρδας.

το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό, κάτι ανάμεσα σε σκορδαλιά, σκορδάτη μαγιονέζα ή sauce, που τρώγεται με ψάρι, θαλασσινά ή λαχανικά. 

η Ελληνική μας σκορδαλιά τώρα...

κι εδώ οι αποψεις διίστανται ! γιά να μην πω "τριίστανται..."

γιά παράδειγμα, η Βαϊα στας Σέρρας, μου έλεγε : "η σκορδαλιά, παιδί μου, γίνεται με καρύδι !"

με καρύδι θυμάμαι, την έφτιαχνε κι η θεία Χρυσούλα. 
.

ο πατέρας μου, μου έλεγε : "η σκορδαλιά , παιδί μου, γίνεται με μπαγιάτικο, μουσκεμένο ψωμί !" και του άρεσε να τη χτυπάει  ώρα πολλή, στο γουδί, μόνος του.
.

εμένα, η σκορδαλιά μου αρέσει ελαφριά, φτιαγμένη με πατάτα. 

κι οι εποχές προχώρησαν, και δεν χρειάζεται εμείς να σπάμε τα χέρια μας με το γουδί, αφού υπάρχει το μίξερ και μας ευκολύνει. έτσι λέω...

κι αυτήν την απλή συνταγή γιά σκορδαλιά θα δώσω.

χρειαζόμαστε :

- πατάτες, ανάλογα με την ποσότητα που θέλουμε να φτιάξουμε

- σκελίδες σκόρδο, ανάλογα με το πόσο δυνατή ή ελαφριά μας αρέσει η σκορδαλιά

- ξύδι

- αλατοπίπερο

- καλό ελαιόλαδο

καθαρίζουμε πατάτες και τις βράζουμε καλά, σε αλατισμένο νερό.

μόλις οι πατάτες μαλακώσουν τις σουρώνουμε

στο μεταξύ, βάζουμε στο μπλέντερ μερικές καθαρισμένες σκελίδες σκόρδο, να λιώσουν,

ρίχνουμε μέσα και τις ζεστές πατάτες κι αφίνουμε να γίνουν σαν πουρές.

προσθέτουμε λίγο ξύδι, πιπέρι

κι όσο συνεχίζει να χτυπάει, προσθέτουμε από πάνω σιγά - σιγά το ελαιόλαδο.

όταν πάρει την υφή της σκορδαλιάς, σταματάμε το μπλέντερ και δοκιμάζουμε.

μπορεί να χρειάζεται αλάτι ή λίγο ξύδι ή λάδι.

την σκορδαλιά την τρώμε ημέρα σαν τη σημερινή, 25η Μαρτίου, ημέρα του Γένους, 

με μπακαλιάρο τηγανιτό ή όπως αλλιώς μας αρέσει φτιαγμένος.

τρώγεται ωραία και με πατζάρια, με κολοκυθάκια τηγανιτά και με ό, τι ο καθείς αγαπάει.

* την  aïoli του Νότου, εδόξασε ο ποιητής Φρειδερίκος Μιστράλ

ο οποίος το 1891 ίδρυσε εφημερίδα, και της έδωσε το όνομα  "aïoli".

γράφει ο Μιστράλ : "η aïoli συμπυκνώνει μέσα της τη ζεστασιά, τη δύναμη, τη χαρά και την ελαφράδα που έχει ο ήλιος της Προβηγκίας (δηλ. του Νότου),

αλλά έχει και κάτι ακόμα, μπορεί και διώχνει τις μύγες.

Σε αυτούς που δεν τους αρέσει, όσοι σκέφτονται το λάδι μας και το σκόρδο μας και το στομάχι τους αυτά δεν τ' αντέχει, να μην τριγυρνάνε γύρω μας..."  

 

σας εύχομαι να είστε καλά !

μακάρι του χρόνου, τέτοια μέρα,

να είμαστε όλοι καλά, να ξανανταμώσουμε...

Βολβοί

φτιάχνουμε βολβούς τουρσί !

η συνταγή της φίλης μου Μαρίας

οι φίλοι μου, η Μαρία και ο Κωστάκης, αγαπάν πολύ τους βολβούς, τους φτιάχνουν ολοχρονίς επί πολλά χρόνια κι αυτό μου επιτρέπει να ισχυρίζομαι ότι οι δυό τους γνωρίζουν τα μυστικά αυτού του καλού μεζέ. 

η συνταγή που θα δώσουμε παρακάτω είναι γιά βολβούς αγοραστούς, δηλαδή τους καλλιεργημένους βολβούς, που βρίσκουμε στο super market ή σε μανάβηδες. αυτό έχει τη σημασία του, γιατί άλλη μεταχείρηση θέλουν οι αγοραστοί - καλλιεργημένοι βολβοί, κι άλλη οι άγριοι, που μαζεύονται στο ύπαιθρο.

οι άγριοι χρειάζονται πρώτα ξεπίκρισμα, ενώ γιά τους καλλιεργημένους, που βρίσκουμε συνήθως στα μανάβικα, δεν είναι απαραίτητο.  

παίρνουμε τους βολβούς και καθαρίζουμε την εξωτερική φλούδα τους, όπως στα ξερά κρεμμύδια.
αν οι βολβοί δεν είναι πολύ μικροί σαν μπίλιες, αλλά είναι μεγαλύτεροι, χαράζουμε ελαφρά στη βάση τους με το μαχαίρι ένα μικρό σταυρό, γιά να απορροφήσουν αργότερα το ξύδι.

τους βάζουμε σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό κι αλατάκι να βράσουν, περίπου γιά 15' - 20', ως να τσιμπιώνται με το πηρούνι, χωρίς να λιώσουν.
τους κατεβάζουμε και τους σουρώνουμε.

φτιάχνουμε ένα μείγμα με νερό και ξύδι, 1 προς 1, δηλαδή γιά κάθε 1 ποτήρι νερό, 1 ποτήρι ξύδι.
βάζουμε μέσα τους βολβούς να σκεπαστούν και τους αφίνουμε 3 - 4 ώρες, να πιούν ξύδι.

όταν τους βγάλουμε απ' το ξύδι, τους βάζουμε σε γυάλινο βαζάκι με καλό ελαιόλαδο να τους σκεπάζει.

καλή Σαρακοστή

εύχομαι σε όλους !

Ασουρέ

Aşure

ή

"Βαρβάρα"

Όταν ο Νώε έπιασε στεριά…

Λέγεται, ότι η ιστορία του "Ασουρέ" ξεκινά την ημέρα που ο Νώε και η οικογένειά του σώθηκαν από τον κατακλυσμό και τις πλημμύρες.

Όταν τα νερά κατέβηκαν και η κιβωτός έπιασε στεριά, μάζεψαν για να γευματίσουν ό, τι καρπό είχε απομείνει στο πλοίο.

Το πιάτο αυτό, ονομάστηκε "Ασουρέ"

Η λέξη Ασουρέ προέρχεται από την αραβική λέξη “Ασαρα” που σημαίνει δέκα, δέκατη.

Οι Μουσουλμάνοι το σερβίρουν στις 10 του πρώτου μήνα του Ισλαμικού ημερολογίου.

Στους Έλληνες Χριστιανούς είναι τρόφιμο πανάρχαιο. Έχει την ίδια βάση με το κόλλυβο και συμβολίζει την πανσπερμία.  

Φτιάχνεται και μοιράζεται στην εορτή της Αγίας Βαρβάρας, γι αυτό και το γλυκό ονομάζεται «Βαρβάρα»

Ασουρέ

το γλυκό έφτιαξε ο Στέλιος

 

photos 
ερασι τέχνης

υλικά :

250 γραμ. στάρι
250 γραμ.ζάχαρη
50 γραμ. ξανθές σταφίδες
50 γραμ. μαύρες σταφίδες
- τις σταφίδες , αν θέλουμε, τις έχουμε μουλιάσει σε κονιάκ ή σε κρασί -
χοντροσπασμένα καρύδια
χοντροσπασμένα μύγδαλα
ρόδι
ξερά βερίκοκα
λίγη κανέλα
ανθόνερο
λίγο ψιλό σιμιγδάλι ή νισεστέ
φιστίκια Αιγίνης και κουκουνάρι (προαιρετικά)



από βραδύς βάζουμε το σιτάρι να φουσκώσει σε ένα μπωλ με νερό.
το πρωί το βράζουμε στη χύτρα γιά μισή ώρα, μέσα σε 1 λίτρο νερό.
όταν ανοίξουμε τη χύτρα, ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη κι αφίνουμε να πάρει δυό βράσεις,
ρίχνουμε και τις σταφίδες, να πάρουν κι αυτές μιά βράση.

το πήζουμε λίγο (ας μην είναι εντελώς σφιχτό, θα σφίξει αργότερα) ανακατεύοντας μέσα λίγο σιμιγδάλι ή νισεστέ.

προσθέτω μέσα μύγδαλα και καρύδια

ανακατεύω και σερβίρω σε μικρά μπωλ.

όταν κρυώσει , το ραντίζω από πάνω με ανθόνερο και κανέλλα, σκορπίζω μύγδαλα, καρύδια, ψιλοκομμένα ξηρά βερίκοκα και ρόδι.

* σημείωση του ερασι τέχνη :

"εις την Πόλιν",
πάνω στην περίφημη οδό İstiklal,
(İstiklâl Caddesi - Grande Rue de Péra)
η οποία ξεκινά από την πλατεία Ταξίμ και φτάνει (αν δεν μπερδεύομαι) ως την γέφυρα του Βοσπόρου,
στην μέση περίπου αυτού του πολύ ωραίου πεζόδρομου,
υπάρχει ένα παραδοσιακό, καταπληκτικό, χαμηλών τόνων μαγαζί (το Saray) που θαρρώ όμως, πως ό, τι τροφή φτιάχνει (καθώς και το ασουρέ του),  είναι αυθεντική και περίφημη!

από κει και οι 2 παρακάτω φωτογραφίες.
 

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !