Γεμιστό φιλέτο γαλοπούλας

φιλέτο γαλοπούλας γεμιστό

photos ερασι τέχνης

η γνώση μου, που έχει να κάνει με τις γαλοπούλες, αφορά αρχικά στον δρόμο του σπιτιού μας.

ο δρόμος που περνάει μπροστά απ' το σπίτι μας, όταν είμασταν παιδιά, ήταν χωμάτινος.

δεν ξέρω ακριβώς ποιάν εποχή, υπολογίζω όμως ότι θα πρέπει να ήταν από το τέλος του καλοκαιριού και μετά, που ένα κοπάδι γαλόπουλα περνούσε τακτικά στον δρόμο, μπροστά απ' το σπίτι μας.

ο βοσκός ερχόταν πίσω κρατώντας ένα καλάμι, οδηγούσε το κοπάδι του και κάθε φορά που μιά γαλοπούλα έκανε να ξεστρατίσει δεξιά ή αριστερά, ο βοσκός την έσπρωχνε με το καλάμι και την ξανάβαζε μες στο κοπάδι.

οι άνθρωποι, που και που έβγαιναν στις αυλόθυρές τους, διάλεγαν το γαλόπουλο που τους άρεσε, το παζάρευαν  και το έπαιρναν στο σπίτι τους να το μεγαλώσουν ως τα Χριστούγεννα ή ως την Πρωτοχρονιά.

εμείς τα παιδιά, παρακολουθούσαμε αυτές τις ιστορίες, σκαρφαλωμένα πάνω στους κορμούς απ' τις φιστικές, αθέατα μέσα απ' τα κλαριά.

έχω ακόμα στα αυτιά μου τα ατέλειωτα γλου, γλου, γλου και στα μάτια μου την τρεχάλα των κοπαδιών.

οι γαλοπούλες, ως τροφή, δεν είναι το αγαπημένο μου, γιά να πω την αλήθεια..

μήτε τα κοτόπουλα, μήτε τα πτηνά, γενικότερα.

είναι όμως υγιεινά, έχουν χαμηλά λιπαρά και αν μαγειρευτούν καλά, φαίνεται πως είναι καλή τροφή.

έχω από παλιά, μιά συνταγή του φίλου μου του Λεωνίδα, γιά φιλέτο γαλοπούλας ψημένο με δεντρολίβανο και σερβιρισμένο με μαρμελάδα μήλου - δεντρολίβανου, που πρέπει κι αυτήν να την φτιάξουμε...
είναι μιά καλή συνταγή, αν αποφασίσει κανείς, ότι παράλληλα με την γαλοπούλα θα φτιάξει και την μαρμελάδα - ζελέ του μήλου (η παρασκευή αυτής της μαρμελάδας παίρνει περίπου 2 μέρες).

τις προάλλες, δοκίμασα κι έφτιαξα ένα γεμιστό φιλέτο γαλοπούλας - από το στήθος θα ήταν, γιατί  ζύγιζε περίπου 1 κιλό -

έγινε καλό, γι αυτό έχω στον νου μου να πειραματιστώ και με άλλους τρόπους.

σας περιγράφω πώς έφτιαξα το γεμιστό φιλέτο γαλοπούλας :

έβαλα πάνω στον πάγκο το φιλέτο (που ήταν μεγαλούτσικο) και με ένα κοφτερό μαχαίρι το άνοιξα στα πλάγια, από την αριστερή και την δεξιά μεριά, όχι μέχρι κάτω το μαχαίρι, γιά να μείνει το φιλέτο  μονοκόμματο και γιά να μην ξεχωρίσουν τα κομμάτια.
έγινε έτσι ένα σχεδόν επίπεδο, κομμάτι κρέας , πλατύ περίπου σαν σνίτσελ.
φυσικά, αν δεν μπορούμε να το κόψουμε εμείς, το δίνουμε να μας το ανοίξει ο χασάπης.

το αλατοπιπερώνουμε, μπρος - πίσω. 
την πλευρά που έχουμε μπροστά μας, την αλείφουμε με μιά καλή στρώση δυνατή μουστάρδα.
πάνω από την μουστάρδα αλείφουμε μιά παχειά στρώση μαρμελάδα. εγώ έβαλα σπιτική μαρμελάδα λεμόνι, γιά να πάρει η γαλοπούλα λίγο το γλυκόξινο, όμως νομίζω, μπορούμε να βάλουμε εκτός από εσπεριδοειδή και όποιαν άλλη μαρμελάδα μας αρέσει.

στο μήκος του φιλέτου ξάπλωσα δυό καθαρισμένα καρότα, δυό ολόκληρα φρέσκα κρεμμυδάκια, ψιλοέκοψα πάνω δυό σκελίδες σκόρδο, μαϊντανό, και άρχισα να τυλίγω σφιχτά τη γαλοπούλα στο μήκος, όπως ένα ρολό.

την ράντισα με ελαιόλαδο και την τύλιξα σφιχτά μέσα σε λαδόκολλα.

κατόπιν, την ξανατύλιξα σφιχτά σε αλουμινόχαρτο,

έβαλα σε ένα ταψί μερικά ποτήρια νερό,
τοποθέτησα μέσα καλά τυλιγμένη την γαλοπούλα και
έψησα στον φούρνο, στους 200', τουλάχιστον γιά μιάν ώρα.

όταν έγινε, άνοιξα με προσοχή το πακέτο και κράτησα σε ένα πιάτο το ζουμάκι που είχε μέσα η λαδόκολλα.

τοποθέτησα το ρολό πάνω σε ξύλο , έκοψα σε φέτες με το ηλεκτρικό μαχαίρι (ή με ένα κοφτερό μαχαίρι) και σέρβιρα , ρίχνοντας από πάνω λίγο απ' το ζουμάκι του.

εύχομαι να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

 

 

cordon bleu

cordon bleu

photos

ερασι τέχνης

πρόκειται γιά ένα εξαιρετικά γευστικό και καλό πιάτο!

ας μην μας ξεγελάει η  κάπως "εξεζητημένη" ονομασία του *... έχω την γνώμη, ότι η σπουδαιότητα αυτού του φαγητού μέσα στον χρόνο, καθώς και η διάδοσή του μέσα στις χώρες, οφείλεται στην απλότητα των υλικών καθώς και στην ευκολία της παρασκευής του.

αν δεν το φτιάχνετε δοκιμάστε το, είναι το αγαπημένο και των παιδιών. 

μπορούμε να φτιάξουμε το cordon bleu  κυρίως με φιλέτο κοτόπουλου ή γαλοπούλας ή με φιλέτο από μοσχάρι, εγώ όμως σας το προτείνω και με χοιρινά σνίτσελ.

ζητάμε από τον χασάπη να μας χτυπήσει λίγο το φιλέτο και να το ανοίξει, όπως ακριβώς ανοίγει και πλαταίνει τα σνίτσελ.

προετοιμασία :

σε ένα πιάτο χτυπάμε αυγά

σε άλλο πιάτο βάζουμε αλεύρι

και σε τρίτο πιάτο βάζουμε φρυγανιά (εγώ ανακατεύω την φρυγανιά μισό - μισό με λεπτό σιμιγδάλι).

στρώνουμε πάνω στον πάγκο μας το σνίτσελ,

το αλατοπιπερώνουμε,

βάζουμε πάνω σε όλη του την επιφάνεια μιά φέτα κίτρινο τυρί,

πάνω απ' το τυρί μιά φέτα ζαμπόν της αρεσκείας μας

και το διπλώνουμε στα δύο, όπως διπλώνουμε στα δύο, ας πούμε, μιά κόλλα χαρτί.

αυτό είναι όλο !

παίρνουμε στο χέρι μας αυτό το πακετάκι σφιχτά κλεισμένο,

το αλευρώνουμε πολύ καλά στο πιάτο με το αλεύρι (το αλεύρι να πάει παντού),

κρατώντας το σφιχτά κλεισμένο το βουτάμε καλά μέσα στα χτυπημένα αυγά

και τέλος το βουτάμε καλά στη φρυγανιά, όπως κάνουμε με τα σνίτσελ. 

μπορούμε να κάνουμε όλο αυτό από το πρωί, οπότε κρατάμε έτοιμα τα πακετάκια στο ψυγείο, ως την ώρα που θα τα τηγανίσουμε ή, φυσικά μπορούμε, φτιάχνοντάς τα να τα τηγανίσουμε αμέσως.

βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι λάδι (γι αυτό το τηγάνισμα προτιμώ το ηλιέλαιο).

κάποιοι τηγανίζουν το cordon bleu μέσα σε πολύ λάδι, όπως τους λουκουμάδες.

εγώ προτείνω λάδι σε κανονική ποσότητα - όχι πάρα πολύ...

βάζουμε πρώτα γιά 1 λεπτό σε δυνατή θερμοκρασία (στο 3) κι έπειτα χαμηλώνουμε την εστία στο 2 ή στο 1,5, γυρίζοντας προσεκτικά απ' όλες τις πλευρές, γιά αρκετά λεπτά, ώστε να ψηθούν καλά μέσα χωρίς να μαυρίσουν απ' έξω. 

τα βγάζουμε και τα ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

συνοδεύουμε με σαλάτα ή με πατατούλες.  

 

*η ονομασία cordon bleu ,  μας παραπέμπει σε γαλλικό πιάτο, η καταγωγή όμως αυτού του φαγητού είναι Αυστριακή.

ούτως ή άλλως, η γευστική μου μνήμη, μου υπενθυμίζει, ότι το καλύτερο - μακράν... cordon bleu, δεν έχουμε γευτεί στην αυτοκρατορική Βιέννη, αλλά στο ήσυχο, Αυστριακό Graz.

να είναι καλό, ό, τι φτιάχνετε !

 

ζυμαρικά με μπρόκολο και κρέμα τυριού

μπρόκολο με ζυμαρικό και τυρί κρέμα

 photos

ερασι τέχνης

* σε αυτήν την συνταγή, μου φαίνεται καλύτερο να χρησιμοποιήσουμε γιά ζυμαρικό πένες ή κοχύλια ή ριγκατόνι, πάστα δηλαδή που να μπορεί μέσα της να εισχωρήσει η κρέμα τυριού.

πρώτα πλένουμε το μπρόκολο και το βάζουμε ελάχιστα να βράσει σε άφθονο, αλατισμένο νερό.

όταν το σουρώσουμε και κρυώσει λίγο, το χωρίζουμε σε μικρά μπουκετάκια.

ψιλοκόβουμε μέσα στο μπρόκολο μιά σκελίδα σκόρδο (αν θέλετε, μπορείτε να βάλετε και περισσότερο σκόρδο...)

βράζουμε την πάστα μας,
την σουρώνουμε όχι εντελώς (να μείνει δηλαδή ελάχιστο από το νεράκι της μέσα στην κατσαρόλα)
ρίχνουμε μέσα στην πάστα ένα κουτάκι τυρί κρέμα philadelphia (ή, αν θέλουμε άλλο μαλακό τυρί - κρέμα)
ανακατεύουμε καλά, να τραβήξουν τα ζυμαρικά την κρέμα τυριού,
ρίχνουμε μέσα το μπρόκολο με το σκόρδο
και τριμμένο τυρί, παρμεζάνα ή πεκορίνο (πεκορίνο υπάρχει και Αμφιλοχίας)

 σερβίρουμε αμέσως, τρίβοντας στο πιάτο τυράκι και φρέσκο πιπέρι.

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !

τονοσαλάτα

tuna fish salad

- ο τίτλος αγγλιστί διότι την συνταγή, μου εδίδαξε (προ εικοσιπενταετίας) 

φίλη Αμερικανίδα -

photos

ερασι τέχνης

σε κατσαρόλα με βραστό νερό βράζω πατάτες.

σε άλλη κατσαρόλα βράζω αρακά,

σε άλλη καλαμπόκι.

βράζω επίσης μερικά σφιχτά αυγά.

όταν βράσουν, σουρώνω να στραγγίξουν καλά,

κατόπιν σε βαθύ σκεύος ανακατεύω τον αρακά με το καλαμπόκι,

ρίχνω κατόπιν τις πατάτες, τα σφιχτά αυγά κομμένα σε κομματάκια, λίγη κάππαρη ή και αγγουράκια τουρσί

και τέλος τον τόνο, τεμαχισμένο.

ανακατεύουμε καλά.

την τονοσαλάτα μπορούμε να την αρτίσουμε με λαδόξυδο

ή 

με μαγιονέζα

την στρώνουμε σε πιατελίτσα,

σκορπάμε από πάνω ψιλοκομμένο μαϊντανό 

και...

είναι έτοιμη !

(η ποσότητα των υλικών εξαρτάται από το πόσους θα ταϊσουμε με την τονοσαλάτα...

χρειάζεται μιά προσοχή, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να έχει μιάν ισορροπία.

να υπολογίσουμε ότι οι πατάτες, ο αρακάς, το καλαμπόκι και τα αυγά θα αυξήσουν αρκετά το πιάτο, ώστε πρέπει να βάλουμε τον ανάλογο τόνο, γιά να "φαίνεται" το ψάρι... )

καλήν επιτυχία

σας εύχομαι ! 

με το κέϊκ που περίσσεψε - ή απέτυχε - φτιάχνουμε υπέροχα σοκολατάκια !

τα σοκολατάκια του Ολυμπίου Διός !

photos

ερασι τέχνης

έφτιαξα ένα κέϊκ σοκολάτας, με τυρί μέσα. κάπου όμως έκανα ένα λάθος - νομίζω στο ψήσιμο...- και το κέϊκ χάλασε. εντελώς !

το κοίταζα απορημένη επί μία ολόκληρη μέρα, ώσπου η Άσπα, μου είπε "να το κάνεις σοκολατάκια, όπως κάνει ο φίλος μας ο Ζεύς" (στην Κύπρον την αέρινην την μακαρίαν την γην !)

έτσι κι έκαμα. 

το αποτέλεσμα αξίζει. 

αν σας περισσέψει (ή αποτύχει) κέϊκ, βασιλόπιτα, τσουρέκι, κάποιο γλυκό ψωμένιο, να τα φτιάξετε αυτά τα σοκολατάκια.
ça vaut la peine !


πρώτα,
έβαλα το κέϊκ στον κόφτη και το έκανα θρύψαλα. 

κατόπιν, πήρα δυό κουταλιές της σούπας βιτάμ soft και το ανακάτεψα καλά με τα θρύψαλα.
ζύμωσα λίγο με το χέρι μου, ώσπου έγινε μιά κανονική, ομοιογενής ζύμη .

έφτιαξα με τη ζύμη μικρά μπαλάκια και τα έβαλα γιά λίγο να σταθούν στην κατάψυξη

σε βαθύ κατσαρολάκι αντικολητικό έβαλα στη φωτιά 2 κουβερτούρες κομμένες κομμάτια κι ένα κομμάτι βιτάμ.
το ανακάτεψα ως να λιώσει.
πρόσθεσα μέσα γιά άρωμα και λίγο κονιακ, προσέχοντας να μη νερουλιάσει πολύ η σοκολάτα κι έσβυσα τη φωτιά.

έβγαλα τα μπαλάκια απ' την κατάψυξη και με ένα κουτάλι τα βούταγα ένα - ένα στη σοκολάτα και κατόπιν τα τοποθετούσα μέσα σε θηκούλες. αν δεν έχουμε θήκες, τα ακουμπάμε πάνω σε μιά λαδόκολλα.
κατόπιν στο ψυγείο.

τώρα που είδα ότι γίνονται καλά, σκέφτηκα τρόπους, ώστε την επόμενη φορά να τα βελτιώσω.
γιά παράδειγμα, στην καρδιά της μικρής μπαλίτσας μπορούμε να βάλουμε ένα γλυκό κερασάκι  ή βυσσινάκι ή καρύδι.
επίσης κατά το ζύμωμα, μέσα στη βασική ζύμη, εκτός απ' το βούτυρο μπορούμε να προσθέσουμε ποτό ή ψιλοκομμένο καρύδι.
ακόμα, αντί γιά κουβερτούρα σοκολάτα, μπορούμε να τα περάσουμε μέσα σε τρούφα, σε σκόνη κακάο κ.τ.λ.


αυτά είναι !

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

 

μαρμελάδα πεπόνι - βερύκοκο

μαρμελάδα πεπόνι-λεμόνι-βερύκοκο-amaretto

photos ερασι τέχνης

αξιοποιούμε τους ευλογημένους καρπούς της γης, του ευλογημένου καλοκαιριού, του ευλογημένου τόπου !

εν συντομία : φτιάχνουμε μαρμελάδα !

η βερυκοκιά μας ποτέ δεν έκανε σπουδαία βερύκοκα. πάντα σφιχτά ήσαν και άγλυκα.

επιπλέον, εφέτος έκανε ελάχιστα. μου τα μάζεψαν, ίσα ένα κιλό θα ζύγιζαν... τα έβαλα σε ένα καλαθάκι και τα άφισα στη βεράντα να τα κοιτάζω.

καθάρισα γιά το σπίτι κι ένα πεπόνι.

έτυχε κι έλειψα γιά τρεις μέρες. όταν επέστρεψα, βρήκα το πεπόνι άθικτο, στο ψυγείο. 

έπιασα λοιπόν κι έφτιαξα με τα δυό αυτά φρούτα -πεπόνι και βερύκοκα - μιάν ωραία μαρμελάδα.

σας γράφω εδώ τη συνταγή :

άνοιξα στη μέση τα βερύκοκα, έβγαλα το κουκούτσι κι έκοψα τα χτυπημένα μέρη τους.

έβαλα γιά δευτερόλεπτα τα καθαρισμένα βερύκοκα στο μπλέντερ και τα έκοψα, χωρίς να τ' αφίσω να γίνουν πολτός.

έριξα μέσα γιά δευτερόλεπτα και το καθαρισμένο πεπόνι.

ζύγισα το μείγμα βερύκοκο - πεπόνι. ήταν καθαρό 1 κιλό.

σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο έριξα 1/2 ποτήρι νερό, το 1 κιλό φρούτο και 600 γραμ. ζάχαρη.

είχα καλά, ακέρωτα λεμόνια. έτσι, έτριψα μέσα και την φλούδα από δυό λεμόνια.

το έφερα σε βρασμό, σε μέτρια φωτιά, γιά να μην πιάσει και ανακάτευα διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.

δεν πήρε πολλην ώρα γιά να δέσει η μαρμελάδα.

στα 20' έριξα μέσα λίγο λικέρ amaretto, αυτό που είχα φτιάξει πέρυσι.

στα 25' έριξα μέσα τον χυμό από 1 λεμόνι.

στην μισή ώρα η μαρμελάδα είχε δέσει.

είχα στο μεταξύ αποστειρώσει τα βαζάκια στον φούρνο,

έβαλα μέσα καυτό το φρούτο, έκλεισα αεροστεγώς και τα γύρισα ανάποδα, ως να κρυώσουν.

ωραία υφή, γεύση και άρωμα - καλοκαιρινό πεπόνι, υπερτερεί κάπως το βερύκοκο (λόγω και του amaretto) , ακούγεται και το τρίμμα λεμόνι .

βγήκε ενάμιση βάζο.

γιά δυό βάζα μαρμελάδα, πρέπει το καθαρό φρούτο άβραστο να είναι τουλάχιστον ενάμιση κιλό.

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

κέϊκ λεμονιού

κέϊκ λεμονιού με γλάσο λεμονιού

- γι αυτούς, που τους αρέσει η διακριτική , αέρινη γεύση του εσπεριδοειδούς ! -

photos

ερασι τέχνης

μου έστειλαν φρέσκα λεμόνια από περβολαριά !

έφτιαξα πρώτα την σπιτική λεμονάδα  ...

έβαλα και το κέϊκ λεμόνι.

είχα και κάποιες αναστολές, μην τυχόν βγει κέϊκ ξυνό !  του φτιαξα και γλάσο λεμόνι... υπέροχο ! ανάλαφρη γεύση και μυρωδιά, πιπεράτη και διακριτικά εσπεριδοειδής.

θα χρειαστούμε γιά το κέϊκ :

1 φαρίνα που φουσκώνει μόνη της και
1 κ.γλ. μπαίικιν

1 πακέτο βούτυρο (250 γραμ.)

2, 5 φλυτζ.τσαγιού ζάχαρη

4 αυγά

1/2 φλυτζ. τσαγιού φρέσκο χυμό λεμόνι

1 φλυτζ. τσαγιού γάλα και

ξύσμα από 3 - 4 ακέρωτα, μεγάλα λεμόνια 

γιά το γλάσο :

1 φλυτζ. τσαγιού άχνη ζάχαρη

φρέσκο χυμό λεμονιού

πρώτα χτυπάμε στο μίξερ (ή σε λεκανίτσα με το χέρι) το βούτυρο με τη ζάχαρη.

προσθέτουμε ένα - ένα τα αυγά, χτυπώντας διαρκώς.

διαδοχικά ρίχνουμε μέσα αλεύρι, το μπαίικιν, όλον τον χυμό λεμονιού, πάλι αλεύρι, γάλα , ως να τελειώσουν τα υλικά μας.

τέλος προσθέτουμε το τρίμμα λεμονιού και χτυπάμε γιά 1 ακόμα λεπτό.

ντύνουμε μιά μεγάλη φόρμα ή δύο μικρές με λαδόκολλα ψησίματος.

ρίχνουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά μιαν ώρα (πριν το κατεβάσουμε κάνουμε την δοκιμή με το μαχαίρι).

όταν κατεβάσουμε το κέϊκ , το αφίνουμε 5' να ησυχάσει,

ραντίζουμε την πιατέλα που θα το βάλουμε με άχνη

και το ξεφορμάρουμε.

σε ένα μπωλ βάζουμε μιά κούπα ζάχαρη άχνη, και ρίχνουμε σιγά - σιγά μέσα χυμό από φρέσκο λεμόνι, ανακατεύοντας γερά, να γίνει λείο.

προσθέτοντας το λεμόνι, φτιάχνουμε το γλάσο όσο πηχτό το θέλουμε.

η γνώμη μου είναι να μην γίνει νερουλό το γλάσο.

το ρίχνουμε πάνω στο κέϊκ και το αφίνουμε να κρυώσει.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι !

μακαρόνια φούρνου , στο πήλινο

μακαρόνια φούρνου στο πήλινο !

photos

ερασι τέχνης

αυτό εδώ είναι ένα φαγητό "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" !

εξηγούμαι :
όταν είμασταν νεαρά παιδιά και πάντοτε με ελάχιστες δραχμές στην τσέπη μας, τον ελεύθερο απ' τα διαβάσματα χρόνο μας, μεσημέρια ή απογεύματα, συχνάζαμε κατά παρέες σε ένα μαγαζί *, όπου μιά από τις σπεσιαλιτέ του ήταν αυτή που θα περιγράψω εδώ.

μακαρόνια πέννες ή ριγκατόνι (κοντό πάντως μακαρόνι, με τρύπα στη μέση), μαζί με αρακά, ζαμπόν, τυριά και αυγό σφιχτό, ψημένα στον φούρνο, μέσα σε πήλινα τσουκαλάκια.


έχω προσπαθήσει και ξαναέστησα αυτό το φαγητό. δεν είναι και δύσκολο...


πώς το φτιάχνουμε :

βράζουμε πρώτα μερικά σφιχτά αυγά .
όταν τα αυγά βράσουν τα κόβουμε στα τέσσερα, τα ραντίζουμε με ξύδι γιά να σπάσει η μυρωδιά, τα αλατοπιπερώνουμε και τα αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη.
η αναλογία είναι ότι σε κάθε τσουκαλάκι θα βάλουμε 3 κομμάτια (τεταρτιμόρια) του σφιχτού αυγού.

κατόπιν βράζουμε τον αρακά al dente, τον σουρώνουμε και τον αφίνουμε κι αυτόν γιά λίγο στην άκρη.
στο μισό κιλό μακαρόνια, σας προτείνω και μισό κιλό αρακά.

ψιλοκόβουμε το ζαμπόν.

σε άφθονο αλατισμένο νερό βράζουμε τα ζυμαρικά, τα στραγγίζουμε και τους βάζουμε βούτυρο ή λίγο ελαιόλαδο.

στην κατσαρόλα με τα ζυμαρικά προσθέτουμε κατόπιν τριμμένο τυρί της αρεσκείας μας, τον αρακά και το ζαμπόν.
τα ανακατεύουμε καλά.


βουτυρώνουμε τα πήλινα τσουκαλάκια.
στον πάτο τους, ραντίζουμε λίγο τριμμένο τυρί.
μοιράζουμε και ακουμπάμε στον πάτο τα κομμάτια του σφιχτού αυγού.
από πάνω ρίχνουμε το μείγμα - μακαρόνια, αρακάς, τυρί, ζαμπόν.
δεν ξανα ανακατεύουμε.
τελειώνουμε με τριμμένο τυρί από πάνω

γιά να τα ψήσουμε υπάρχουν δύο τρόποι :
ή τα κλείνουμε αεροστεγώς γύρω - γύρω με αλουμινόχαρτο (γιά να μην ξεραθούν στο ψήσιμο)
ή τα ραντίζουμε με κρέμα γάλακτος, ώστε να ψηθούν με κάποιο υγρό.
επειδή τα υλικά είναι ήδη ψημένα, δεν χρειάζονται πάρα πολλήν ώρα, στον φούρνο, στους 200', ίσα να σμίξουν τα υλικά και να ξεροψηθεί η επιφάνεια.

 

αυτό ήταν

και σας εύχομαι καλήν επιτυχία !

* το μαγαζί αυτό,
ήταν το self service του Φλόκα,
στα Χαυτεία, από την οδό Πανεπιστημίου μπαίνοντας στην Εμμανουήλ  Μπενάκη, δεξιά, εκεί ακριβώς όπου σήμερα υπάρχει βιβλιοπωλείο.
ήταν ένα από τα πρώτα self service της Αθήνας, όπου μαζεύονταν φοιτητοπαρέες κυρίως αλλά και εργαζόμενοι κι άλλος κόσμος...


... είναι μιά θλίψη να βλέπεις σήμερα πόσα κλειστά κτίρια ρημάζουν πιά στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου, πόσα κλειστά καταστήματα και ιστορικές  επιχειρήσεις, που ανθούσαν επί χρόνια !

και σκέφτομαι ξάφνου, ότι είναι ένα άλλο πράγμα η έρημος - και η γοητεία της ερήμου (!)
κι ένα εντελώς άλλο, άγριο πράγμα η ερημιά, η ασχήμια της ερμιάς, που τσάκισε ξαφνικά το κέντρο της Αθήνας (και όχι μόνο...)

αυτά γιά τις παρεϊστικες 

Αθηναϊκές μνήμες φαγητού... !

Μαροκινό ψωμί με μπανάνες και καρύδια

  

Μαροκινό Κέϊκ 

με μπανάνες και καρύδια

photos 

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

3 μεγάλες, ώριμες μπανάνες

2 αυγά

1 φλυτζάνι ζάχαρη

1 κουταλάκι ξηρή μαγιά

1 κουταλάκι μαγειρική σόδα

1/2 κουταλάκι αλάτι

1/2 φλυτζάνι λάδι * (η συνταγή λέει σπορέλαιο - εγώ έβαλα 1/4 σπορέλαιο, 1/4 ελαιόλαδο)

1 φλυτζάνι κομμένα καρύδια

1 φλυτζάνι νιφάδες βρώμης * (βρώμη, που φτιάχνουμε το κουάκερ)

1 φλυτζάνι αλεύρι * (έβαλα αλεύρι που φουσκώνει)

Πρώτα, λιώνουμε τις μπανάνες με ένα πηρούνι και τις αφίνουμε να περιμένουν στην άκρη.

Στο μίξερ χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη.

Προσθέτουμε σταδιακά την μαγιά, την σόδα, το αλάτι και το λάδι χτυπώντας διαρκώς.

Προσθέτουμε την βρώμη και το αλεύρι και χτυπάμε γιά δυό λεπτά.

Ρίχνουμε στο μείγμα τις λυωμένες μπανάνες και χτυπάμε ακόμα γιά 1 λεπτό.

Τέλος, ανακατεύουμε μέσα τα καρύδια.

Ντύνουμε με λαδόκολλα την φόρμα του κέϊκ, 

ρίχνουμε μέσα τον χυλό 

και ψήνουμε όπως τα περισσότερα κέϊκ, στους 180' ή 200' (αναλόγως τον φούρνο)

περίπου γιά 50' - ως να βυθίσουμε ένα μαχαίρι και να βγει εντελώς καθαρό.

Το αφίνουμε λίγο να κρυώσει και ξεφορμάρουμε σε πιατέλα , ραντίζοντας με ζάχαρη άχνη.

- Η συνταγή είναι χωρίς ζάχαρη άχνη. Αν το θέλετε γιά ψωμί, να μην βάλετε. Αν το φτιάξετε γιά γλυκό κέϊκ, το χρειάζεται...-

είναι απλό,

σώζουμε τις μπανάνες που μας έχουν ωριμάσει,

ταιριάζουν τα υλικά μεταξύ τους, φουσκώνει και γίνεται ένα αφράτο κέϊκ. 

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

φράουλα μαρμελάδα

μαρμελάδα φράουλα

photos

ερασι τέχνης

όσο ακόμα οι φράουλες είναι "κανονικές" - φουλ σεζόν,

ώριμες, απουσάριστες, γλυκές και μυρωδάτες.

τις αγόρασα στο Μοναστηράκι απ' τα μαναβάκια, έξω απ' τον σταθμό του τρένου.

το μυστικό, είπε η μανάβισσα, είναι το καλό ξάφρισμα της μαρμελάδας.

πήρα λοιπόν δυό κιλά, με την προοπτική να ξαναπάρω σύντομα...

η συνταγή είναι πολύ απλή, φράουλες και ζάχαρη !

τώρα που το φρούτο είναι ώριμο και γλυκό, μπορούμε να του λιγοστέψουμε την ζάχαρη.

δηλαδή, στα δυό κιλά φράουλα, έβαλα 1,5 ζάχαρη.

τις πλένουμε, τις ψιλοκόβουμε ή τις λιώνουμε στο μπλέντερ, βάζουμε τη μισή ζάχαρη σε φαρδειά κατσαρόλα, ρίχνουμε τις φράουλες κι από πάνω την υπόλοιπη ζαχαρη.

αν δεν βιαζόμαστε και αν διαθέτουμε υπομονή, βάζουμε την κατσαρόλα, ως έχει, στο ψυγείο και βράζουμε την επόμενη μέρα.

αν υπομονή δεν διαθέτουμε - είναι η περίπτωσή μου, τον τελευταίο καιρό...-  τις βάζουμε κατ ευθείαν σε σιγανή- σιγανή φωτιά, μόλις αρχίσουν να βράζουν ξαφρίζουμε καλά, δυναμώνουμε τη φωτιά και τις αφίνουμε να βράσουν ως να δέσει η μαρμελάδα.

δεν παίρνει πολλήν ώρα.

τα τελευταία λεπτά στίβουμε μέσα και φρέσκο λεμονάκι,

έχουμε αποστειρώσει στον φούρνο τα γυάλινα βάζα,

ρίχνουμε προσεκτικά την καυτή μαρμελάδα στα βάζα που καίνε , κλείνουμε ερμητικά, τα γυρίζουμε ανάποδα και τα αφίνουμε έτσι να κρυώσουν, ως την άλλη μέρα.

είναι καλή μαρμελάδα,

την τρων μεγάλοι και παιδιά.

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

 

κολοκυθάκια γεμιστά

κολοκυθάκια γεμιστά, αυγολέμονο

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

μεγαλούτσικα κολοκυθάκια, που θα τα κόψουμε στη μέση

κι ακόμα ό,τι άλλο υλικό βάζουμε στους ντολμάδες :

κιμά

ρύζι

τριμμένο ξερό κρεμμύδι

ψιλοκομμένο άνιθο

αρκετό δυόσμο

μιά τριμμένη φρέσκια ντομάτα

λίγη τριμμένη φέτα

λάδι και αλατοπίπερο. 

γιά το αυγολέμονο

2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου και

2 λεμόνια

πρώτα πλένουμε τα κολοκύθια

τα κόβουμε στη μέση

και με το ειδικό εργαλείο αδειάζουμε την ψίχα τους, χωρίς να τα τρυπήσουμε και να τα τραυματίσουμε στα πλάγια.

τα αλατίζουμε λίγο εσωτερικά και τ' αφίνουμε στην άκρη.

ετοιμάζουμε την γέμιση.

τρίβουμε στο multi την ψίχα των κολοκυθιών, την ενώνουμε με τον κιμά, το ρύζι, προσθέτουμε λίγο λαδάκι, τρίβουμε το κρεμμύδι, την ντομάτα και  τη φέτα, προσθέτουμε τον άνιθο, τον δυόσμο κι αλατοπιπερώνουμε.

γεμίζουμε καλά ένα - ένα τα κολοκύθια

και τα τοποθετούμε στην κατσαρόλα όχι ξαπλωτά, γιά να μην χυθεί η γέμιση.

προσθέτουμε λίγη φυτίνη , λίγο λάδι και νεράκι,

αλατοπιπερώνουμε κι ανάβουμε τη φωτιά.

μόλις το φαγητό πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά στο πολύ σιγανό, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφίνουμε να σιγοβράσει γιά μιαν ώρα.

έπειτα από την μία ώρα χτυπάμε καλά τα 2 αυγά σε βαθύ μπωλ και προσθέτουμε σιγά - σιγά το λεμόνι, χτυπώντας διαρκώς.

μετά κλείνουμε τη φωτιά, παίρνουμε λίγο - λίγο από το καυτό ζουμάκι του φαγητού και χτυπώντας συνέχεια το προσθέτουμε στο αυγολέμονο.

συνεχίζουμε έτσι, μέχρι να μεταφέρουμε αρκετό ζουμί και να το ενσωματώσουμε στο αυγολέμονο.

στη συνέχεια το ρίχνουμε όλο πάνω στα κολοκύθια, κουνάμε την κατσαρόλα και την ξαναβάζουμε πάνω στο ζεστό μάτι, γιά να πάρει μιάν ελάχιστη βράση το αυγολέμονο .

(ΠΡΟΣΟΧΗ ! το αυγολέμονο αν βράσει δυνατά θα κόψει !)

Ελληνικό, παραδοσιακό φαγητό, η παραλλαγή του ντολμά !

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !

Οσσομπούκο - Ossobuco της Λομβαρδίας με gremolata

Ossobuco του Μιλάνου

-μεγάλο κλασικό της Ιταλικής κουζίνας!-

photos

ερασι τέχνης

γιά να φτιάξουμε το ossobuco χρειαζόμαστε :

- μοσχαρίσιο κότσι, με το κόκαλο 

(osso buco = κόκαλο τρυπημένο) 

- ξερό κρεμμύδι

- καρότα

- βούτυρο

- κρασί

- λίγο αλεύρι

- ντομάτες γιά σάλτσα

- αλατοπίπερο

- ρίγανη 

- 1 φύλλο δάφνης

γιά την gremolata:

- ένα ματσάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό

- 1-2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο

- το ξύσμα από 1-2 λεμόνια (τον φλοιό)

 

Ψιλοκόβουμε το ξερό κρεμμύδι και το βάζουμε σε κατσαρόλα με βούτυρο, να τσιγαριστεί λίγο.

Ρίχνουμε και τα καρότα ψιλοκομμένα.

Αλευρώνουμε ελαφρά το κρέας απ' όλες τις πλευρές και το βάζουμε κι αυτό στην κατσαρόλα.

Το γυρίζουμε κι αφού πάρει χρώμα σβήνουμε με κρασί.

Ρίχνουμε τη ντομάτα, τη ρίγανη, το φύλλο δάφνης κι αλατοπιπερώνουμε.

Μόλις το κρέας πάρει βράση χαμηλώνουμε στην πιό χαμηλή θερμοκρασία, σκεπάζουμε καλά το φαγητό και σιγοβράζουμε τουλάχιστον γιά μιάμιση ώρα.

Καταλαβαίνουμε ότι το φαγητό έγινε, όταν το κρέας ξεκολάει από το κόκκαλο.

Ετοιμάζουμε την gremolata .

Το τελευταίο λεπτό, ανακατεύουμε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό με το ξύσμα λεμονιού και το σκόρδο, το ρίχνουμε στο κρέας, ανακατεύουμε και σβύνουμε αμέσως τη φωτιά.

Το  Ossobuco είναι έτοιμο.

Συνήθως το σερβίρουν με ρυζότο, αλλά είναι σπουδαίο και με σπαγέτι ή με πουρέ ή με ό, τι εσάς σας αρέσει !

* το Μιλάνο χρησιμοποιεί βούτυρο (η βόρεια Ιταλία γενικότερα...)

εμείς , ως ελαιοπαραγωγός Μεσόγειος αλλά και γιά λόγους υγείας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ελαιόλαδο και λιγότερο βούτυρο.

** μαζί με τα καρότα μπορούμε, αν θέλουμε, να ψιλοκόψουμε και δυό κλωνάρια σέλινο

*** η gremolata δίνει πραγματικά μιάν "άλλη" γεύση σε αυτό το φαγητό !  το ανεβάζει ! κατά την άποψή μου λειτουργεί ως "ονομασία προέλευσης"!
αρκετοί συνηθίζουν να προσθέτουν στην gremolata και λίγες ψιλοκομμένες αντσούγιες ! 

εγώ δεν το κάνω...  

σας εύχομαι πάντα το καλό !