με το κέϊκ που περίσσεψε - ή απέτυχε - φτιάχνουμε υπέροχα σοκολατάκια !

τα σοκολατάκια του Ολυμπίου Διός !

photos

ερασι τέχνης

έφτιαξα ένα κέϊκ σοκολάτας, με τυρί μέσα. κάπου όμως έκανα ένα λάθος - νομίζω στο ψήσιμο...- και το κέϊκ χάλασε. εντελώς !

το κοίταζα απορημένη επί μία ολόκληρη μέρα, ώσπου η Άσπα, μου είπε "να το κάνεις σοκολατάκια, όπως κάνει ο φίλος μας ο Ζεύς" (στην Κύπρον την αέρινην την μακαρίαν την γην !)

έτσι κι έκαμα. 

το αποτέλεσμα αξίζει. 

αν σας περισσέψει (ή αποτύχει) κέϊκ, βασιλόπιτα, τσουρέκι, κάποιο γλυκό ψωμένιο, να τα φτιάξετε αυτά τα σοκολατάκια.
ça vaut la peine !


πρώτα,
έβαλα το κέϊκ στον κόφτη και το έκανα θρύψαλα. 

κατόπιν, πήρα δυό κουταλιές της σούπας βιτάμ soft και το ανακάτεψα καλά με τα θρύψαλα.
ζύμωσα λίγο με το χέρι μου, ώσπου έγινε μιά κανονική, ομοιογενής ζύμη .

έφτιαξα με τη ζύμη μικρά μπαλάκια και τα έβαλα γιά λίγο να σταθούν στην κατάψυξη

σε βαθύ κατσαρολάκι αντικολητικό έβαλα στη φωτιά 2 κουβερτούρες κομμένες κομμάτια κι ένα κομμάτι βιτάμ.
το ανακάτεψα ως να λιώσει.
πρόσθεσα μέσα γιά άρωμα και λίγο κονιακ, προσέχοντας να μη νερουλιάσει πολύ η σοκολάτα κι έσβυσα τη φωτιά.

έβγαλα τα μπαλάκια απ' την κατάψυξη και με ένα κουτάλι τα βούταγα ένα - ένα στη σοκολάτα και κατόπιν τα τοποθετούσα μέσα σε θηκούλες. αν δεν έχουμε θήκες, τα ακουμπάμε πάνω σε μιά λαδόκολλα.
κατόπιν στο ψυγείο.

τώρα που είδα ότι γίνονται καλά, σκέφτηκα τρόπους, ώστε την επόμενη φορά να τα βελτιώσω.
γιά παράδειγμα, στην καρδιά της μικρής μπαλίτσας μπορούμε να βάλουμε ένα γλυκό κερασάκι  ή βυσσινάκι ή καρύδι.
επίσης κατά το ζύμωμα, μέσα στη βασική ζύμη, εκτός απ' το βούτυρο μπορούμε να προσθέσουμε ποτό ή ψιλοκομμένο καρύδι.
ακόμα, αντί γιά κουβερτούρα σοκολάτα, μπορούμε να τα περάσουμε μέσα σε τρούφα, σε σκόνη κακάο κ.τ.λ.


αυτά είναι !

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

 

μαρμελάδα πεπόνι - βερύκοκο

μαρμελάδα πεπόνι-λεμόνι-βερύκοκο-amaretto

photos ερασι τέχνης

αξιοποιούμε τους ευλογημένους καρπούς της γης, του ευλογημένου καλοκαιριού, του ευλογημένου τόπου !

εν συντομία : φτιάχνουμε μαρμελάδα !

η βερυκοκιά μας ποτέ δεν έκανε σπουδαία βερύκοκα. πάντα σφιχτά ήσαν και άγλυκα.

επιπλέον, εφέτος έκανε ελάχιστα. μου τα μάζεψαν, ίσα ένα κιλό θα ζύγιζαν... τα έβαλα σε ένα καλαθάκι και τα άφισα στη βεράντα να τα κοιτάζω.

καθάρισα γιά το σπίτι κι ένα πεπόνι.

έτυχε κι έλειψα γιά τρεις μέρες. όταν επέστρεψα, βρήκα το πεπόνι άθικτο, στο ψυγείο. 

έπιασα λοιπόν κι έφτιαξα με τα δυό αυτά φρούτα -πεπόνι και βερύκοκα - μιάν ωραία μαρμελάδα.

σας γράφω εδώ τη συνταγή :

άνοιξα στη μέση τα βερύκοκα, έβγαλα το κουκούτσι κι έκοψα τα χτυπημένα μέρη τους.

έβαλα γιά δευτερόλεπτα τα καθαρισμένα βερύκοκα στο μπλέντερ και τα έκοψα, χωρίς να τ' αφίσω να γίνουν πολτός.

έριξα μέσα γιά δευτερόλεπτα και το καθαρισμένο πεπόνι.

ζύγισα το μείγμα βερύκοκο - πεπόνι. ήταν καθαρό 1 κιλό.

σε κατσαρόλα με βαρύ πάτο έριξα 1/2 ποτήρι νερό, το 1 κιλό φρούτο και 600 γραμ. ζάχαρη.

είχα καλά, ακέρωτα λεμόνια. έτσι, έτριψα μέσα και την φλούδα από δυό λεμόνια.

το έφερα σε βρασμό, σε μέτρια φωτιά, γιά να μην πιάσει και ανακάτευα διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.

δεν πήρε πολλην ώρα γιά να δέσει η μαρμελάδα.

στα 20' έριξα μέσα λίγο λικέρ amaretto, αυτό που είχα φτιάξει πέρυσι.

στα 25' έριξα μέσα τον χυμό από 1 λεμόνι.

στην μισή ώρα η μαρμελάδα είχε δέσει.

είχα στο μεταξύ αποστειρώσει τα βαζάκια στον φούρνο,

έβαλα μέσα καυτό το φρούτο, έκλεισα αεροστεγώς και τα γύρισα ανάποδα, ως να κρυώσουν.

ωραία υφή, γεύση και άρωμα - καλοκαιρινό πεπόνι, υπερτερεί κάπως το βερύκοκο (λόγω και του amaretto) , ακούγεται και το τρίμμα λεμόνι .

βγήκε ενάμιση βάζο.

γιά δυό βάζα μαρμελάδα, πρέπει το καθαρό φρούτο άβραστο να είναι τουλάχιστον ενάμιση κιλό.

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

κέϊκ λεμονιού

κέϊκ λεμονιού με γλάσο λεμονιού

- γι αυτούς, που τους αρέσει η διακριτική , αέρινη γεύση του εσπεριδοειδούς ! -

photos

ερασι τέχνης

μου έστειλαν φρέσκα λεμόνια από περβολαριά !

έφτιαξα πρώτα την σπιτική λεμονάδα  ...

έβαλα και το κέϊκ λεμόνι.

είχα και κάποιες αναστολές, μην τυχόν βγει κέϊκ ξυνό !  του φτιαξα και γλάσο λεμόνι... υπέροχο ! ανάλαφρη γεύση και μυρωδιά, πιπεράτη και διακριτικά εσπεριδοειδής.

θα χρειαστούμε γιά το κέϊκ :

1 φαρίνα που φουσκώνει μόνη της και
1 κ.γλ. μπαίικιν

1 πακέτο βούτυρο (250 γραμ.)

2, 5 φλυτζ.τσαγιού ζάχαρη

4 αυγά

1/2 φλυτζ. τσαγιού φρέσκο χυμό λεμόνι

1 φλυτζ. τσαγιού γάλα και

ξύσμα από 3 - 4 ακέρωτα, μεγάλα λεμόνια 

γιά το γλάσο :

1 φλυτζ. τσαγιού άχνη ζάχαρη

φρέσκο χυμό λεμονιού

πρώτα χτυπάμε στο μίξερ (ή σε λεκανίτσα με το χέρι) το βούτυρο με τη ζάχαρη.

προσθέτουμε ένα - ένα τα αυγά, χτυπώντας διαρκώς.

διαδοχικά ρίχνουμε μέσα αλεύρι, το μπαίικιν, όλον τον χυμό λεμονιού, πάλι αλεύρι, γάλα , ως να τελειώσουν τα υλικά μας.

τέλος προσθέτουμε το τρίμμα λεμονιού και χτυπάμε γιά 1 ακόμα λεπτό.

ντύνουμε μιά μεγάλη φόρμα ή δύο μικρές με λαδόκολλα ψησίματος.

ρίχνουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου γιά μιαν ώρα (πριν το κατεβάσουμε κάνουμε την δοκιμή με το μαχαίρι).

όταν κατεβάσουμε το κέϊκ , το αφίνουμε 5' να ησυχάσει,

ραντίζουμε την πιατέλα που θα το βάλουμε με άχνη

και το ξεφορμάρουμε.

σε ένα μπωλ βάζουμε μιά κούπα ζάχαρη άχνη, και ρίχνουμε σιγά - σιγά μέσα χυμό από φρέσκο λεμόνι, ανακατεύοντας γερά, να γίνει λείο.

προσθέτοντας το λεμόνι, φτιάχνουμε το γλάσο όσο πηχτό το θέλουμε.

η γνώμη μου είναι να μην γίνει νερουλό το γλάσο.

το ρίχνουμε πάνω στο κέϊκ και το αφίνουμε να κρυώσει.

καλήν επιτυχία σας εύχομαι !

μακαρόνια φούρνου , στο πήλινο

μακαρόνια φούρνου στο πήλινο !

photos

ερασι τέχνης

αυτό εδώ είναι ένα φαγητό "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" !

εξηγούμαι :
όταν είμασταν νεαρά παιδιά και πάντοτε με ελάχιστες δραχμές στην τσέπη μας, τον ελεύθερο απ' τα διαβάσματα χρόνο μας, μεσημέρια ή απογεύματα, συχνάζαμε κατά παρέες σε ένα μαγαζί *, όπου μιά από τις σπεσιαλιτέ του ήταν αυτή που θα περιγράψω εδώ.

μακαρόνια πέννες ή ριγκατόνι (κοντό πάντως μακαρόνι, με τρύπα στη μέση), μαζί με αρακά, ζαμπόν, τυριά και αυγό σφιχτό, ψημένα στον φούρνο, μέσα σε πήλινα τσουκαλάκια.


έχω προσπαθήσει και ξαναέστησα αυτό το φαγητό. δεν είναι και δύσκολο...


πώς το φτιάχνουμε :

βράζουμε πρώτα μερικά σφιχτά αυγά .
όταν τα αυγά βράσουν τα κόβουμε στα τέσσερα, τα ραντίζουμε με ξύδι γιά να σπάσει η μυρωδιά, τα αλατοπιπερώνουμε και τα αφίνουμε γιά λίγο στην άκρη.
η αναλογία είναι ότι σε κάθε τσουκαλάκι θα βάλουμε 3 κομμάτια (τεταρτιμόρια) του σφιχτού αυγού.

κατόπιν βράζουμε τον αρακά al dente, τον σουρώνουμε και τον αφίνουμε κι αυτόν γιά λίγο στην άκρη.
στο μισό κιλό μακαρόνια, σας προτείνω και μισό κιλό αρακά.

ψιλοκόβουμε το ζαμπόν.

σε άφθονο αλατισμένο νερό βράζουμε τα ζυμαρικά, τα στραγγίζουμε και τους βάζουμε βούτυρο ή λίγο ελαιόλαδο.

στην κατσαρόλα με τα ζυμαρικά προσθέτουμε κατόπιν τριμμένο τυρί της αρεσκείας μας, τον αρακά και το ζαμπόν.
τα ανακατεύουμε καλά.


βουτυρώνουμε τα πήλινα τσουκαλάκια.
στον πάτο τους, ραντίζουμε λίγο τριμμένο τυρί.
μοιράζουμε και ακουμπάμε στον πάτο τα κομμάτια του σφιχτού αυγού.
από πάνω ρίχνουμε το μείγμα - μακαρόνια, αρακάς, τυρί, ζαμπόν.
δεν ξανα ανακατεύουμε.
τελειώνουμε με τριμμένο τυρί από πάνω

γιά να τα ψήσουμε υπάρχουν δύο τρόποι :
ή τα κλείνουμε αεροστεγώς γύρω - γύρω με αλουμινόχαρτο (γιά να μην ξεραθούν στο ψήσιμο)
ή τα ραντίζουμε με κρέμα γάλακτος, ώστε να ψηθούν με κάποιο υγρό.
επειδή τα υλικά είναι ήδη ψημένα, δεν χρειάζονται πάρα πολλήν ώρα, στον φούρνο, στους 200', ίσα να σμίξουν τα υλικά και να ξεροψηθεί η επιφάνεια.

 

αυτό ήταν

και σας εύχομαι καλήν επιτυχία !

* το μαγαζί αυτό,
ήταν το self service του Φλόκα,
στα Χαυτεία, από την οδό Πανεπιστημίου μπαίνοντας στην Εμμανουήλ  Μπενάκη, δεξιά, εκεί ακριβώς όπου σήμερα υπάρχει βιβλιοπωλείο.
ήταν ένα από τα πρώτα self service της Αθήνας, όπου μαζεύονταν φοιτητοπαρέες κυρίως αλλά και εργαζόμενοι κι άλλος κόσμος...


... είναι μιά θλίψη να βλέπεις σήμερα πόσα κλειστά κτίρια ρημάζουν πιά στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου, πόσα κλειστά καταστήματα και ιστορικές  επιχειρήσεις, που ανθούσαν επί χρόνια !

και σκέφτομαι ξάφνου, ότι είναι ένα άλλο πράγμα η έρημος - και η γοητεία της ερήμου (!)
κι ένα εντελώς άλλο, άγριο πράγμα η ερημιά, η ασχήμια της ερμιάς, που τσάκισε ξαφνικά το κέντρο της Αθήνας (και όχι μόνο...)

αυτά γιά τις παρεϊστικες 

Αθηναϊκές μνήμες φαγητού... !

Μαροκινό ψωμί με μπανάνες και καρύδια

  

Μαροκινό Κέϊκ 

με μπανάνες και καρύδια

photos 

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

3 μεγάλες, ώριμες μπανάνες

2 αυγά

1 φλυτζάνι ζάχαρη

1 κουταλάκι ξηρή μαγιά

1 κουταλάκι μαγειρική σόδα

1/2 κουταλάκι αλάτι

1/2 φλυτζάνι λάδι * (η συνταγή λέει σπορέλαιο - εγώ έβαλα 1/4 σπορέλαιο, 1/4 ελαιόλαδο)

1 φλυτζάνι κομμένα καρύδια

1 φλυτζάνι νιφάδες βρώμης * (βρώμη, που φτιάχνουμε το κουάκερ)

1 φλυτζάνι αλεύρι * (έβαλα αλεύρι που φουσκώνει)

Πρώτα, λιώνουμε τις μπανάνες με ένα πηρούνι και τις αφίνουμε να περιμένουν στην άκρη.

Στο μίξερ χτυπάμε τα αυγά με την ζάχαρη.

Προσθέτουμε σταδιακά την μαγιά, την σόδα, το αλάτι και το λάδι χτυπώντας διαρκώς.

Προσθέτουμε την βρώμη και το αλεύρι και χτυπάμε γιά δυό λεπτά.

Ρίχνουμε στο μείγμα τις λυωμένες μπανάνες και χτυπάμε ακόμα γιά 1 λεπτό.

Τέλος, ανακατεύουμε μέσα τα καρύδια.

Ντύνουμε με λαδόκολλα την φόρμα του κέϊκ, 

ρίχνουμε μέσα τον χυλό 

και ψήνουμε όπως τα περισσότερα κέϊκ, στους 180' ή 200' (αναλόγως τον φούρνο)

περίπου γιά 50' - ως να βυθίσουμε ένα μαχαίρι και να βγει εντελώς καθαρό.

Το αφίνουμε λίγο να κρυώσει και ξεφορμάρουμε σε πιατέλα , ραντίζοντας με ζάχαρη άχνη.

- Η συνταγή είναι χωρίς ζάχαρη άχνη. Αν το θέλετε γιά ψωμί, να μην βάλετε. Αν το φτιάξετε γιά γλυκό κέϊκ, το χρειάζεται...-

είναι απλό,

σώζουμε τις μπανάνες που μας έχουν ωριμάσει,

ταιριάζουν τα υλικά μεταξύ τους, φουσκώνει και γίνεται ένα αφράτο κέϊκ. 

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

φράουλα μαρμελάδα

μαρμελάδα φράουλα

photos

ερασι τέχνης

όσο ακόμα οι φράουλες είναι "κανονικές" - φουλ σεζόν,

ώριμες, απουσάριστες, γλυκές και μυρωδάτες.

τις αγόρασα στο Μοναστηράκι απ' τα μαναβάκια, έξω απ' τον σταθμό του τρένου.

το μυστικό, είπε η μανάβισσα, είναι το καλό ξάφρισμα της μαρμελάδας.

πήρα λοιπόν δυό κιλά, με την προοπτική να ξαναπάρω σύντομα...

η συνταγή είναι πολύ απλή, φράουλες και ζάχαρη !

τώρα που το φρούτο είναι ώριμο και γλυκό, μπορούμε να του λιγοστέψουμε την ζάχαρη.

δηλαδή, στα δυό κιλά φράουλα, έβαλα 1,5 ζάχαρη.

τις πλένουμε, τις ψιλοκόβουμε ή τις λιώνουμε στο μπλέντερ, βάζουμε τη μισή ζάχαρη σε φαρδειά κατσαρόλα, ρίχνουμε τις φράουλες κι από πάνω την υπόλοιπη ζαχαρη.

αν δεν βιαζόμαστε και αν διαθέτουμε υπομονή, βάζουμε την κατσαρόλα, ως έχει, στο ψυγείο και βράζουμε την επόμενη μέρα.

αν υπομονή δεν διαθέτουμε - είναι η περίπτωσή μου, τον τελευταίο καιρό...-  τις βάζουμε κατ ευθείαν σε σιγανή- σιγανή φωτιά, μόλις αρχίσουν να βράζουν ξαφρίζουμε καλά, δυναμώνουμε τη φωτιά και τις αφίνουμε να βράσουν ως να δέσει η μαρμελάδα.

δεν παίρνει πολλήν ώρα.

τα τελευταία λεπτά στίβουμε μέσα και φρέσκο λεμονάκι,

έχουμε αποστειρώσει στον φούρνο τα γυάλινα βάζα,

ρίχνουμε προσεκτικά την καυτή μαρμελάδα στα βάζα που καίνε , κλείνουμε ερμητικά, τα γυρίζουμε ανάποδα και τα αφίνουμε έτσι να κρυώσουν, ως την άλλη μέρα.

είναι καλή μαρμελάδα,

την τρων μεγάλοι και παιδιά.

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

 

κολοκυθάκια γεμιστά

κολοκυθάκια γεμιστά, αυγολέμονο

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

μεγαλούτσικα κολοκυθάκια, που θα τα κόψουμε στη μέση

κι ακόμα ό,τι άλλο υλικό βάζουμε στους ντολμάδες :

κιμά

ρύζι

τριμμένο ξερό κρεμμύδι

ψιλοκομμένο άνιθο

αρκετό δυόσμο

μιά τριμμένη φρέσκια ντομάτα

λίγη τριμμένη φέτα

λάδι και αλατοπίπερο. 

γιά το αυγολέμονο

2 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου και

2 λεμόνια

πρώτα πλένουμε τα κολοκύθια

τα κόβουμε στη μέση

και με το ειδικό εργαλείο αδειάζουμε την ψίχα τους, χωρίς να τα τρυπήσουμε και να τα τραυματίσουμε στα πλάγια.

τα αλατίζουμε λίγο εσωτερικά και τ' αφίνουμε στην άκρη.

ετοιμάζουμε την γέμιση.

τρίβουμε στο multi την ψίχα των κολοκυθιών, την ενώνουμε με τον κιμά, το ρύζι, προσθέτουμε λίγο λαδάκι, τρίβουμε το κρεμμύδι, την ντομάτα και  τη φέτα, προσθέτουμε τον άνιθο, τον δυόσμο κι αλατοπιπερώνουμε.

γεμίζουμε καλά ένα - ένα τα κολοκύθια

και τα τοποθετούμε στην κατσαρόλα όχι ξαπλωτά, γιά να μην χυθεί η γέμιση.

προσθέτουμε λίγη φυτίνη , λίγο λάδι και νεράκι,

αλατοπιπερώνουμε κι ανάβουμε τη φωτιά.

μόλις το φαγητό πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά στο πολύ σιγανό, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφίνουμε να σιγοβράσει γιά μιαν ώρα.

έπειτα από την μία ώρα χτυπάμε καλά τα 2 αυγά σε βαθύ μπωλ και προσθέτουμε σιγά - σιγά το λεμόνι, χτυπώντας διαρκώς.

μετά κλείνουμε τη φωτιά, παίρνουμε λίγο - λίγο από το καυτό ζουμάκι του φαγητού και χτυπώντας συνέχεια το προσθέτουμε στο αυγολέμονο.

συνεχίζουμε έτσι, μέχρι να μεταφέρουμε αρκετό ζουμί και να το ενσωματώσουμε στο αυγολέμονο.

στη συνέχεια το ρίχνουμε όλο πάνω στα κολοκύθια, κουνάμε την κατσαρόλα και την ξαναβάζουμε πάνω στο ζεστό μάτι, γιά να πάρει μιάν ελάχιστη βράση το αυγολέμονο .

(ΠΡΟΣΟΧΗ ! το αυγολέμονο αν βράσει δυνατά θα κόψει !)

Ελληνικό, παραδοσιακό φαγητό, η παραλλαγή του ντολμά !

καλήν επιτυχία

σε ό, τι φτιάχνετε !

Οσσομπούκο - Ossobuco της Λομβαρδίας με gremolata

Ossobuco του Μιλάνου

-μεγάλο κλασικό της Ιταλικής κουζίνας!-

photos

ερασι τέχνης

γιά να φτιάξουμε το ossobuco χρειαζόμαστε :

- μοσχαρίσιο κότσι, με το κόκαλο 

(osso buco = κόκαλο τρυπημένο) 

- ξερό κρεμμύδι

- καρότα

- βούτυρο

- κρασί

- λίγο αλεύρι

- ντομάτες γιά σάλτσα

- αλατοπίπερο

- ρίγανη 

- 1 φύλλο δάφνης

γιά την gremolata:

- ένα ματσάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό

- 1-2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο

- το ξύσμα από 1-2 λεμόνια (τον φλοιό)

 

Ψιλοκόβουμε το ξερό κρεμμύδι και το βάζουμε σε κατσαρόλα με βούτυρο, να τσιγαριστεί λίγο.

Ρίχνουμε και τα καρότα ψιλοκομμένα.

Αλευρώνουμε ελαφρά το κρέας απ' όλες τις πλευρές και το βάζουμε κι αυτό στην κατσαρόλα.

Το γυρίζουμε κι αφού πάρει χρώμα σβήνουμε με κρασί.

Ρίχνουμε τη ντομάτα, τη ρίγανη, το φύλλο δάφνης κι αλατοπιπερώνουμε.

Μόλις το κρέας πάρει βράση χαμηλώνουμε στην πιό χαμηλή θερμοκρασία, σκεπάζουμε καλά το φαγητό και σιγοβράζουμε τουλάχιστον γιά μιάμιση ώρα.

Καταλαβαίνουμε ότι το φαγητό έγινε, όταν το κρέας ξεκολάει από το κόκκαλο.

Ετοιμάζουμε την gremolata .

Το τελευταίο λεπτό, ανακατεύουμε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό με το ξύσμα λεμονιού και το σκόρδο, το ρίχνουμε στο κρέας, ανακατεύουμε και σβύνουμε αμέσως τη φωτιά.

Το  Ossobuco είναι έτοιμο.

Συνήθως το σερβίρουν με ρυζότο, αλλά είναι σπουδαίο και με σπαγέτι ή με πουρέ ή με ό, τι εσάς σας αρέσει !

* το Μιλάνο χρησιμοποιεί βούτυρο (η βόρεια Ιταλία γενικότερα...)

εμείς , ως ελαιοπαραγωγός Μεσόγειος αλλά και γιά λόγους υγείας, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ελαιόλαδο και λιγότερο βούτυρο.

** μαζί με τα καρότα μπορούμε, αν θέλουμε, να ψιλοκόψουμε και δυό κλωνάρια σέλινο

*** η gremolata δίνει πραγματικά μιάν "άλλη" γεύση σε αυτό το φαγητό !  το ανεβάζει ! κατά την άποψή μου λειτουργεί ως "ονομασία προέλευσης"!
αρκετοί συνηθίζουν να προσθέτουν στην gremolata και λίγες ψιλοκομμένες αντσούγιες ! 

εγώ δεν το κάνω...  

σας εύχομαι πάντα το καλό !

αρνίσια συκωταριά φρικασσέ

το φρικασσέ

της Donna Marina

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

μιά συκωταριά αρνίσια
φρέσκα κρεμμυδάκια
άνιθο
μαρούλια
ελαιόλαδο
χυμό λεμόνι
αλατοπίπερο


σε φαρδιά κατσαρόλα βράζουμε μπόλικο νερό και ρίχνουμε μέσα την συκωταριά γιά λίγα λεπτά, ώστε να ζεματιστεί.
την σουρώνουμε και την αφίνουμε γιά λίγο στο σουρωτήρι να κρυώσει, γιά να μπορούμε να την πιάσουμε.
κατόπιν, την κόβουμε, όχι ψιλή - ψιλή όπως στη μαγειρίτσα, αλλά σε κομμάτια περίπου όσο ένα δάχτυλο.

βάζουμε σε βαθύ, αντικολλητικό σκεύος λάδι ή αν θέλουμε μισό - μισό λάδι και φυτίνη και τσιγαρίζουμε την συκωταριά.
προσθέτουμε τα φρέσκα κρεμμυδάκια χοντροκομμένα, τα γυρίζουμε γιά λίγο μαζί
και κατόπιν ρίχνουμε μέσα χοντροκομμένα τα μαρούλια , αλάτι, πιπέρι και σκεπάζουμε το φαγητό, χαμηλώνοντας τη φωτιά.
τα μαρούλια μαραίνονται και το φαγητό σιγοψήνεται, ως να βγάλει το ζουμάκι του και να μαλακώσει.
τέλος, όταν είναι έτοιμο, στίβουμε μέσα τον χυμό λεμονιού (εξαρτάται πόσο ξυνό μας αρέσει),
δοκιμάζουμε το αλατοπίπερο
και σερβίρουμε.

 ευχαριστώ την Donna Marina

γι αυτό το Πασχαλιάτικο φίλεμα

και βέβαια γιά την συνταγή της !

  

νηστήσιμα κουλουράκια

τα περίφημα κουλουράκια 
της Donna Marina !

Η donna Marina είναι μαμά.

Δοτική μάνα, χαρισματική, παλιά Μακεδόνα, εδώ και πολλάα χρόνια επαγγελματίας - συνταξιούχος νοσηλεύτρια και επιπλέον πολύ - πολύ καλή μαγείρισσα ! Άξια ! Με μεράκι τα σιάχνει όλα, στο σπίτι της . Με κέφι .

Ποτά, γλυκά, τουρσιά, φρούτα, σπιτικές κονσέρβες, μαρμελάδες, φαγητά Μακεδονίτικα και όχι. 

Την μεγάλη βδομάδα δοκίμασα τα νηστήσιμά της κουλουράκια . Είναι άπαιχτα ! 

Είχε την ευγένεια να μου δώσει τη συνταγή της... Και βέβαια σας την μεταφέρω !

1 κιλό αλεύρι Αλλατίνη 

2 κανονικά φλυτζάνια του τσαγιού , καλαμποκέλαιο

2 κανονικά φλυτζάνια του τσαγιού , χυμό πορτοκάλι

1 κανονικό φλυτζάνι του τσαγιού , ζάχαρη

1 μικρό φλυτζανάκι του καφέ, κονιάκ

1 κουταλάκι του γλυκού γεμάτο, κανέλα

1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό, γαρύφαλλο

2 κουταλάκια του γλυκού μαγειρική σόδα

Αναμειγνύουμε το αλεύρι με το καλαμποκέλαιο, τη ζάχαρη, το κονιάκ και το κανελογαρύφαλλο.

Πάνω απ' αυτό το μείγμα κρατάω τον χυμό πορτοκάλι, ρίχνω μέσα τη μαγειρική σόδα και ανακατεύω ως να αφρίσει η σόδα και να διαλυθεί. Ρίχνω και αυτό μέσα στο μείγμα, ζυμώνω καλά  κι αφίνω γιά λίγο τη ζύμη σκεπασμένη, να ξεκουραστεί.

Κατόπιν, παίρνω στο χέρι μου λίγη ζύμη, κάθε φορά όσο ένα μικρό καρύδι και πλάθω τα κουλουράκια.

Τα στρώνω σε λαμαρίνα και τα ψήνω σε ζεσταμένο φούρνο , περίπου γιά 30', στους 180' ή στους 200'.

εύχομαι να είναι καλό, ό, τι φτιάχνετε !

 

Λουκουμάδες

Λουκουμάδες !

photo ερασι τέχνης

αντιγράφω, καταπώς τα λέει η "ρετσέτα" :

Στην Κέρκυρα υπήρχε από παλιά το έθιμο να φτιάχνουν λουκουμάδες...

Το έθιμο αυτό τηρούνταν από τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου μέχρι τις 11 του Δεκέμβρη, παραμονή της γιορτής του Αγίου Σπυρίδωνα, πολιούχου του νησιού.

Όλες αυτές τις μέρες τα καντούνια πλημμύριζαν από το λαχταριστό άρωμα των φρέσκων λουκουμάδων !

Προς τιμήν Του λοιπόν, οι νοικοκυρές έφτιαχναν λουκουμάδες στα φουρνέλα και στις γκαζιέρες και οι πλανόδιοι πωλητές, στις φογέρες και στις φουφούδες !

Οι λουκουμάδες είναι ένα γλύκισμα του οποίου η ονομασία προέρχεται από το τούρκικο lokma και οι ρίζες του χάνονται στα βάθη της Ανατολής...

Πώς έφτασε όμως ο λουκουμάς στην Κέρκυρα, αφού το νησί δε βρέθηκε υπό την κυριαρχία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ; !

Η απάντηση είναι, ότι 

οι λουκουμάδες στην Κέρκυρα προέρχονται από ένα βενετσιάνικο γλύκισμα, που οι παλιοί Κερκυραίοι ονόμαζαν τηγανίτες ! 

Η συνταγή τους λοιπόν, που αντιγράφουμε από το βιβλίο 

"ΚΕΡΚΥΡΑ / Μιά ματιά μέσα στο χρόνο / 1204 - 1864" της Νινέττας  Λάσκαρι, δεν απαιτεί παρά :

1 ουγγιά (25 γραμ.) μαγιά

1 καρτούτσο (2 ποτήρια) νερό

4 κουταλιές ράζες* (κοφτές) ζάχαρη

4 κουταλιές ράζες βούτυρο

αλεύρι όσο χρειαστεί, γιά να γίνει μιά μαλακή ζύμη

κοπανισμένη ζάχαρη με κανέλα σε καλτσέτα (αυτοσχέδιο, λεπτό φίλτρο)

ή, αραιωμένο με νερό μέλι

και το ανάλογο λάδι γιά τηγάνισμα.

Το βενετσιάνικο αυτό γλύκισμα , γνωστό σήμερα ως λουκουμάδες (οι λουκουμάδες γίνονται χωρίς ζάχαρη και βούτυρο - αυτή είναι η διαφορά τους απ' τις τηγανίτες)

ήταν το γλύκισμα του φτωχού.

Η παράδοση θέλει τους Κερκυραίους, την παραμονή τ' Αγιού , να κάνουν το βεγιόνι, την ολονυχτία δηλαδή, στην εκκλησία Του.

Γιά να αντιμετωπιστεί , λοιπόν, η κούραση, η νύστα και η ταλαιπωρία της αγρύπνιας, τρώνε λουκουμάδες (γιά τους ντόπιους , τηγανίτες τ' Αγιού !) στο φως και στη φλόγα από τις αναμμένες φογέρες !

Το έθιμο αυτό δια τηρείται ως τις μέρες μας !

το κείμενο της συνταγής αλλά

ΚΑΙ τους ωραίους, ζεστούς λουκουμάδες

βρήκα στο καντούνι της Γκίλφορδ, στη γωνία, λίγο πιό πάνω από το Domo.

Καλήν Ανάσταση εύχομαι

προσωπικά στον κάθε ένα μας !

- και φυσικά, στην Πατρίδα ! -

αλμυρά κουλουράκια 

- της μαμάς μου -

photo
ερασι τέχνης

1, 5 ποτήρι λάδι

1/2 πακέτο βούτυρο φρέσκο

8 ποτήρια farin up

2 κουταλάκια αλάτι

3 κ. σ. ζάχαρη

2 αυγά ολόκληρα

* ούζο ή μαστίχα 1, 5 φλυτζανάκι του καφέ

λίγο τριμμένο κεφαλοτύρι

προαιρετικά λίγο γλυκάνισο, σουσάμι, λαδόκολλα γιά το ψήσιμο


Ανακατεύουμε το αλεύρι με το λάδι και το βούτυρο.
Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά.
Ζυμώνουμε. Γίνεται μιά ζύμη όχι ελαστική. Αν χρειαστεί, βρέχουμε τα χέρια μας και προσθέτουμε  ελάχιστο ακόμα αλεύρι.

Τα κουλουράκια αυτά , (επειδή η ζύμη δεν είναι ελαστική), κανονικά τα πλάθουμε στρογγυλά σαν Ο, όπως δουλεύουμε την πλαστελίνη.

Στρώνουμε λαδόκολλα σε λαμαρίνα, τα περνάμε με χτυπημένο αυγό (άσπρο και κρόκο), αν θέλουμε τα ραντίζουμε με σουσάμι
και τα ψήνουμε στους 200', ως να πάρουν καλό χρώμα.

* έβαλα ούζο γιά υγρό,
αλλά επειδή ήθελα να μυρίζουν και λίγο μαστίχα, έτριψα στο multi  5-6 κόκκους μαστίχα, με το γλυκάνισο και τη ζάχαρη.

επίσης, έκανα την μισή δόση.
μου βγήκαν μιά λαμαρίνα. 

μελιτζάνες με αρνάκι

μελιτζάνες με αρνάκι

photo

ερασι τέχνης

οι μελιτζάνες,  όπως κι αν τις φτιάξει κανείς,
γιά μεζέ ή γιά κύριο πιάτο, στην κατσαρόλα ή στον φούρνο, με συνοδεία ή χωρίς, είναι ένα σπουδαίο φαγητό !

με αρνάκι στην κατσαρόλα τις φτιάχνουμε σήμερα.


παίρνουμε πρώτα το αρνάκι και το τσιγαρίζουμε στην κατσαρόλα με ξερό κρεμμύδι και ελαιόλαδο.
το γυρίζουμε να κάνει κρούστα κι από τις 2 πλευρές,
ψιλοκόβουμε μέσα δυό σκελίδες σκόρδο,
το σβήνουμε με κρασάκι ,
ρίχνουμε ντομάτα (αν θέλουμε προσθέτουμε και λίγο πελτέ)
ρίχνουμε ρίγανη, αλατοπίπερο και μιά πρέζα ζάχαρη
και το αφίνουμε γιά μιάν ώρα να σιγοβράζει σκεπασμένο, σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας από καιρό σε καιρό.


στο μεταξύ, όσο το αρνάκι ψήνεται, ετοιμάζουμε τις μελιτζάνες.
τις πλένουμε, καθαρίζουμε λίγη από την μαύρη πετσούλα τους , τις κόβουμε σε χοντρουλές φέτες ή σε κομμάτια και τις βάζουμε μέσα σε μιά λεκανίτσα με νερό και αλάτι, να ξεπικρίσουν γιά λίγην ώρα.

κατόπιν τις σουρώνουμε να φύγουν τα νερά τους και τις τηγανίζουμε λίγες - λίγες, σε καυτό λάδι.
τις ακουμπάμε σε απορροφητικό χαρτί, γιά να στραγγίξουν τα πολλά λάδια.

όταν το κρέας είναι έτοιμο, βάζουμε από πάνω τις μελιτζάνες και κουνάμε την κατσαρόλα να πάει παντού η σάλτσα.
δεν ανακατεύουμε με κουτάλι, παρά μόνο κινώντας την κατσαρόλα, γιά να μην διαλυθούν οι μελιτζάνες.
αφίνουμε όλο μαζί το φαγητό να σιγοβράσει γιά ένα εικοσάλεπτο, σε σιγανή φωτιά, σκεπασμένο.

είναι έτοιμο !

εύχομαι

να είναι καλό

ό, τι φτιάχνετε !

τούρτα μόκα

τούρτα μόκα

photo

ερασι τέχνης

γιά το παντεσπάνι χρειαζόμαστε :

• 4 αυγα
• 1 1/2 φλιτζανι τσαγιου ζαχαρη
• 1 1/2 φλιτζανι τσαγιου αλευρι που φουσκώνει
• 1/2 πακέτο βούτυρο(125 γραμ)

γιά το σιρόπι :

• 10 κουταλιες σουπας ζαχαρη
• 6 κουταλιες σουπας κακαο
• 2 - 3 κουταλιες σουπας στιγμιαίο καφε
• 1 γεμάτο μεγάλο φλυτζάνι νερο
• κονιάκ (προαιρετικά)

γιά την κρέμα :

• 2 ermol φυτική σαντιγύ (ή άλλη μάρκα)
• ελάχιστες κουταλιές γάλα
• 10 κουταλιες ζαχαρη
•  2 - 3 κουταλιές σούπας στιγμιαίο καφέ
• καραμελωμένα και κοπανισμένα αμυγδαλα

- Πρώτα χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, προσθέτουμε τα αυγά και σιγά - σιγά το αλεύρι.
Μπορούμε να τα χτυπήσουμε στο μίξερ ή απλά να τα δουλέψουμε με το χέρι μας μέσα σε μιά λεκανίτσα. 
Γιά να φτιάξουμε 2 βάσεις παντεσπάνι, βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε 2 μικρά στρογγυλά ταψάκια ή τα στρώνουμε μόνο με λαδόκολλα ή ετοιμάζουμε 1 στρογγυλό ταψί, πιό βαθύ (σε αυτήν την περίπτωση, μετά θα χρειαστεί να κόψουμε το παντεσπάνι με μαχαίρι, στα δύο)  .
Ψήνουμε το παντεσπάνι στους 200'.

- Βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι το νερό, τη ζάχαρη, το κακάο και το φέρνουμε σε βρασμό, ανακατεύοντας.
Όταν το κακάο διαλυθεί, το κατεβάζουμε απ' τη φωτιά και προσθέτουμε τον στιγμιαίο καφέ και προαιρετικά λίγο κονιάκ. Το αφίνουμε στην άκρη , να κρυώσει.

- Χτυπάμε στο μίξερ τις 2 ermol, με ελάχιστο γάλα, τη ζάχαρη και τον καφέ, ως να γίνει άφθονη, αφράτη σαντιγύ.


Στρώνουμε την τούρτα :

Σε πιατέλα βάζουμε το 1 παντεσπάνι και το βρέχουμε καλά με το μισό σιρόπι.
(το τελικό αποτέλεσμα, πρέπει να είναι όχι με στεγνό παντεσπάνι !)
Στρώνουμε πάνω το 1/3 της κρέμας , βρέχουμε και το 2ο παντεσπάνι με το υπόλοιπο σιρόπι, το βάζουμε από πάνω και το στρώνουμε με την υπόλοιπη σαντιγύ.
Στο τέλος προσθέτουμε τα καραμελωμένα αμύγδαλα και βάζουμε στο ψυγείο.
(το γλυκό θα τραβήξει και θα σταθεί καλύτερα, αν το φτιάξουμε από την προηγούμενη)

εύχομαι,

γλυκός να είναι γιά όλους μας ο καιρός !

χταπόδι ψητό

ψητό χταποδάκι, ξυδάτο

photos 

ερασι τέχνης

το ξυδάτο χταποδάκι το φτιάχνω με τρεις τρόπους .

- το βράζω σε κατσαρόλα , χωρίς νερό , μόνο με λευκό κρασί και αρκετό ξύδι.
το βγάζω στεγνό από την κατσαρόλα και το κόβω κομμάτια, με λαδόξυδο και ρίγανη πάνω

ή

- το βράζω σε κατσαρόλα , χωρίς νερό , μόνο με λευκό κρασί και αρκετό ξύδι.
κατόπιν, το λαδώνω λίγο και το ρίχνω πάνω σε καυτή σχάρα, γιά να τσικνίσει ψητό

ή

- το φτιάχνω ψητό, καθώς παρακάτω :

αλείφω με τα χέρια μου το χταπόδι με λάδι, ρίχνω ρίγανη και αρκετό πιπέρι.
(ίσως ένα απ' τα ατού αυτής της συνταγής να είναι το πιπέρι...)
το τυλίγω αεροστεγώς σε λαδόκολλα, με προσοχή ώστε να μην βγει το ζουμάκι του και κατόπιν το τυλίγω καλά με αλουμινόχαρτο

σε ταψάκι,
το ψήνω 2 - 3 ώρες (εξαρτάται από το πόσο μεγάλο είναι το χταπόδι) σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200'.

 γίνεται θαυμάσιο, μαλακό και ψητό συγχρόνως,
το βάζουμε στην πιατελίτσα κομματάκια κι αν θέλουμε προσθέτουμε λαδόξυδο.

Καλή Σαρακοστή 

και υγεία σε όλους μας !

στη λαδόκολλα

κρέας στη λαδόκολλα

 photos

ερασι τέχνης

είχα στο ψυγείο "τηγανιά", κομματάκια χοιρινό, αυτό που γίνεται συνήθως στο τηγάνι με πράσο.

είπα όμως, ας το φτιάξουμε σήμερα κάπως αλλιώς, γιά να αλλάξουμε λίγο από το "συνήθως" .

έβαλα τα κομμάτια το κρέας σε μιά λεκανίτσα, 

έκοψα και πατάτες,

έστιψα μέσα δυό λεμόνια ,

τα άλειψα με τα χέρια μου με μουστάρδα,

έκοψα ένα ξερό κρεμμύδι,

έριξα λάδι και ρίγανη,

έτριψα πάνω μιά φρέσκια ντομάτα,

κι αλατοπίπερο .

κατόπιν, έκοψα μεγάλα κομμάτια λαδόκολλα και τα έβαλα ανα δύο (διπλά), πάνω στον πάγκο της κουζίνας .

μοίρασα τα υλικά εξίσου πάνω στις λαδόκολλες, και προσέθεσα από 2 κομματάκια γραβιέρα στο κάθε πακετάκι.

έκλεισα τα πακετάκια και τα έδεσα σφιχτά με σπάγκο.

τα ακούμπισα μέσα σε ένα ταψάκι

και τα έψησα σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200' γιά δυό ώρες.

έγιναν πολύ καλά
νομίζω το ίδιο καλά θα γίνονταν με κάθε είδους κρέας.

καλό να είναι

ό, τι φτιάχνετε !