ρύζι, πιλάφι Τούρκικο

το ρύζι

"εις την Πόλιν" !

(pilav tarifi)

photos

ερασι τέχνης

- storytelling -

επί του 41ου βορείου παραλλήλου...

Η χερσόνησος που ξεμυτάει μες την φωτογραφία
είναι η ιστορική χερσόνησος της Πόλης, 

σε σχήμα τρίγωνο.

Κοιτάζοντας στην ίδια φωτογραφία το τοπίο, 
βλέπουμε μπρός μας να ανοίγονται τρείς δρόμοι, θαλασσινοί.

Το πρώτο στενό, καθώς κοιτάζουμε, είναι ο Κεράτιος Κόλπος 

(Χρυσό Κέρας). 

Πέρα απ' το τρίγωνο, από την άλλη πλευρά της χερσονήσου φαίνεται 

η θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα).

Μπροστά στη μύτη της χερσονήσου και προς τ' αριστερά, 

ξεκινάει να απλώνεται ο Βόσπορος.

Στο βάθος απέναντι, η Ασιατική γη.

Ακριβώς μπροστά μας είναι η Ευρωπαϊκή Πόλη

Αγιά Σοφιά

Kapalıçarşı

ο πύργος του Γαλατά

υπάρχουν ακόμα παλαιά επαγγέλματα...

"... Κι εμείς θα περάσουμε ακόμη ένα χειμώνα
Ζεσταίνοντας τα χέρια μας στη φωτιά της μεγάλης οργής μας
Και της άγιας ελπίδας μας..."

Ναζίμ Χικμέτ

Χειμώνας και κρύο τσουχτερό !
Πάνω στη Γέφυρα του Γαλατά
με τα πλεχτά σκουφιά και τις νιτσεράδες τους
ψαρεύουν οι άνθρωποι.

το βαγονέτο
στην Μεγάλην Οδό του Πέραν
(Ιστικλάλ)

στο Saray

et voilà, το αυθεντικό

Ασουρέ ή Βαρβάρα !

είδαμε και πάθαμε εδώ, ως να καταλήξουμε σε αυτό το pilav tarifi *, 
αλλά θαρρώ πως η παραπάνω παρένθεση άξιξε τον κόπο !...

* όπου, tarifi = η συνταγή


θα χρειαστούμε :

2 κούπες ρύζι 
1 κούπα φιδέ (κανονικόν φιδέ, αυτόν που βάζουμε στις σουπίτσες)
4 κούπες νερό ή ζωμό
φρέσκο ζωϊκό βούτυρο (αν θέλετε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μισό βούτυρο-μισό ελαιόλαδο)
αλάτι


πρώτα ξεπλένουμε το ρύζι, γιά να φύγει το άμυλο και το αφήνουμε να στραγγίσει σ' ένα σουρωτήρι.
(παρατηρήστε αυτήν τη διαφορά από το Ιταλικό ριζότο, όπου  χρειαζόμαστε το άμυλο, γιά να κολλάει και να χυλώνει το ρύζι !)

ανάβουμε τη φωτιά, βάζουμε πάνω ένα μεγάλο σκεύος, ρίχνουμε μέσα λίγο φρέσκο βούτυρο ή μισό βούτυρο - μισό ελαιόλαδο, παίρνουμε τον φιδέ στη χούφτα μας, τον σπάμε σε κομματάκια και τον ρίχνουμε μέσα στο βούτυρο.

με μιά κουτάλα γυρίζουμε διαρκώς τον φιδέ να ψηθεί.

μόλις το χρώμα του φιδέ σκουρήνει (προσοχή, να μη μας καεί και μαυρίσει!),
ρίχνουμε στο σκεύος και το ρύζι, συνεχίζοντας το ανακάτεμα, ως να δούμε ότι όλοι οι κόκκοι του ρυζιού έχουν λαδωθεί και γυαλίζουν.
αλατίζουμε.

  

κατόπιν, ρίχνουμε μέσα το νερό, μόλις πάρει βράση χαμηλώνουμε πολύ τη φωτιά, το σκεπάζουμε και το αφίνουμε γιά 15' να σιγοβράζει σκεπασμένο.

στα 15' το ξεσκεπάζουμε, προσθέτουμε από πάνω μικρά κομματάκια φρέσκο βούτυρο 

με ένα πηρούνι το ανακατεύουμε απαλά , το ξανασκεπάζουμε και το αφίνουμε λίγα λεπτά να σταθεί.

το βάζουμε σε φόρμα (σε μπωλ, σε χαμηλό φλυτζάνι ή στην βαθειά κουτάλα της σούπας)
και το ξεφορμάρουμε στο πιάτο.

αν αγαπάτε το ρύζι
γίνεται έτσι ένα εξαιρετικό, υπέροχο πιάτο !

* Εκ των υστέρων σημείωση...

η annalibrarian , 

μας λέει πως το πιλάφι αυτό, αντί γιά φιδέ, γίνεται με κριθαράκι.

γίνεται !

στην ίδια ακριβώς συνταγή, αν μας αρέσει, αντί να σπάσουμε φιδέ, μπορούμε να βάλουμε κριθαράκι. 

* οι δικές μας διατροφικές συνήθειες - των τελευταίων χρόνων -, γιά λόγους υγείας και σωστής διατροφής , δεν ευνοούν την χρήση του ζωϊκού βούτυρου στην μαγειρική.
οι οδηγίες που δίνονται (κυρίως από ιατρικής πλευράς) είναι, σχεδόν αποκλειστικά, υπέρ της χρήσης του ελαιόλαδου...
σωστά... 
παρ' όλ' αυτά, ας μη μας πιάνει και υστερία... δεν χάθηκε κι ο κόσμος (λέω εγώ...) αν καμμιά φορά παραβιάσουμε τους κανόνες και απολαύσουμε την ιδιαίτερη γεύση του βουτύρου στο φαγητό μας !

να είναι καλό,

ό, τι φτιάχνετε !

παγωτό φράουλα

φράουλα 
φρέσκο σπιτικό παγωτό !

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε :

1 κουτί ζαχαρούχο γάλα
1 κουτί morfat
1 1/2 φλυτζάνι του τσαγιού γάλα (φρέσκο ή εβαπορέ)
1 βανίλια

1 κουτάκι φρέσκες φράουλες (περίπου 1/2 κιλό)
1 φλυτζάνι του τσαγιού άχνη ζάχαρη


εκτέλεση :

πρώτα, πλένουμε καλά τις φράουλες και τις βάζουμε στο μπλέντερ με την ζάχαρη άχνη, να γίνουν πολτός

μεταφέρουμε τον πολτό σε ένα μπωλ

ξεπλένουμε από τις φράουλες τον κάδο του μίξερ και βάζουμε μέσα στον κάδο την morfat.
την χτυπάμε σε δυνατή ταχύτητα, προσθέτοντας σιγά - σιγά το 1/2 φλυτζάνι γάλα.
όσο η κρέμα αφρατεύει, προσθέτουμε λίγο - λίγο και το υπόλοιπο 1 φλυτζάνι γάλα. 
σταματάμε το μίξερ μερικές φορές και με μιά μαρίζ ή με ένα κουτάλι μαζεύουμε το υλικό απ' τα πλαϊνά τοιχώματα, ως να χτυπηθεί όλο καλά.

όταν πιά το μείγμα δεν έχει μέσα σβώλους και κομματάκια, προσθέτουμε τη βανίλια και το 1 κουτί ζαχαρούχο, συνεχίζοντας αδιάκοπα το χτύπημα.

τέλος ρίχνουμε μέσα όλον τον πολτό της φράουλας, χτυπώντας λίγο ακόμα, ως να ανακατευτεί όλο καλά.

Ρίχνουμε το μειγμα σε ένα μεταλλικό σκεύος ή σε ένα μπωλ παγωτού και το βάζουμε στην κατάψυξη.
Τον κάδο του μίξερ, όπως είναι τον βάζουμε στο ψυγείο.

Αφίνουμε το παγωτό να κρυώσει λίγο στην κατάψυξη γιά μιά ή μιάμιση ώρα, 
κατόπιν βγάζουμε τον κάδο απ' το ψυγείο, ρίχνουμε μέσα ξανά το παγωτό και το χτυπάμε πάλι στην δυνατή ταχύτητα, γιά να αφρατέψει καλά.

Το ξαναβάζουμε στο σκεύος που θα παγώσει και το αφίνουμε πιά στην κατάψυξη.

Αυτή είναι η βασική συνταγή  παγωτού , που έφτιαχνε η μαμά μου, 
στην οποία εγώ σήμερα πρόσθεσα τις φράουλες.

Η υφή του παγωτού φράουλα έγινε βελούδινη.

Δεν είναι σκληρό, παρά κανονικό, φρουτένιο και μυρωδάτο.
Θα δοκιμάσουμε το ίδιο και με άλλα φρούτα...

καλό

σε ό, τι φτιάχνετε !

κεράσι γλυκό κουταλιού

κεράσι εαρινό,

σπιτικό γλυκό κουταλιού

photos

ερασι τέχνης

είναι η  εποχή των κερασιών  ! 

απ' τα υπέροχα ανοιξιάτικα-καλοκαιρινά, κόκκινα φρούτα μας !

αν θέλουμε κάτι να φτιάξουμε με κεράσια, μπορούμε να κάνουμε  Clafoutis 

ή μπορούμε να φτιάξουμε γλυκό κουταλιού κεράσι.

Γιά το γλυκό κουταλιού κεράσι,, θα χρειαστούμε :

1 κιλό κεράσια, 1 κιλό ζάχαρη, 1 ξύλο κανέλα γιά άρωμα ή λίγο ποτό kirsch, 2 ποτήρια νερό κι ένα στιμμένο λεμόνι.

Πλένουμε καλά τα κεράσια και με το ειδικό εργαλείο βγάζουμε τα κουκούτσια τους.

Τα βάζουμε σε βαθειά κατσαρόλα, με το νερό, τη ζάχαρη και την κανέλα ή το kirsch.

Αν θέλουμε να σφίξουν λίγο τα κεράσια, στίβουμε μέσα και μισό λεμόνι.

Τα φέρνουμε σε βρασμό.

Προσέχουμε γιατί το γλυκό φουσκώνει. Αν χρειαστεί, χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά.

Στο τέλος του βρασμού, όταν το σιρόπι πυκνώσει ελαφρά, ρίχνουμε μέσα και άλλο μισό στιμμένο λεμόνι, γιά να μη μας ζαχαρώσει το κεράσι.

Γνώμη μου είναι να κρατήσετε το γλυκό με ζουμάκι. Μην αφήσετε το σιρόπι να σφίξει πολύ. Έτσι κι αλλιώς, όταν μπει στο ψυγείο, σφίγγει.

Αποστειρώνουμε γυάλινα βαζάκια, ρίχνουμε καυτό το γλυκό στα ζεστά βάζα, κλείνουμε σφιχτά κι αναποδογυρίζουμε. Τ' αφίνουμε έτσι γιά αρκετές ώρες, να κρυώσει εντελώς.

Μετά, το διατηρούμε στο ψυγείο, γιά πολύ καιρό.

να είναι καλό,

ό, τι φτιάχνετε !

φράουλα Κέρκυρας, μαρμελάδα

η σπάνια fragola τση Κερκύρας

photos

ερασι τέχνης

την άνοιξη, από μήνα Απρίλιο και γιά πολύ λίγο καιρό, τσου Κορφούς βγαίνει μιά ιδιαίτερη φράουλα.

πρόκειται γιά μιάν απίστευτη φράουλα !

μικρούτσικη, τσουπωτή, μυρωδάτη και γευστική, σαν άγρια φράουλα μοιάζει, μα νομίζω ότι την καλλιεργούν σε μικρές ποσότητες.

εφέτος που το Πάσχα ήταν αργά (Πρωτομαγιά), βρήκα στην αγορά να πουλάν ελάχιστη και είπα θ' αγοράσω λίγη, να κάμω μαρμελάδα.

ακριβή ήταν.

8 ολόκληρα ευρώ τα 200 γραμμάρια !

έτσι είναι τα σπάνια πράγματα στη ζωή... πληρώνονται ακριβά ! 

(και καμιά φορά πολύ ακριβά)

σα μικρά ρουμπίνια ήσαν αυτά, μέσα σε κάτι μικρά κουτάκια.

το Μεγάλο Σάββατο αγόρασα μονάχα δύο κουτάκια, τα διατήρησα στο ψυγείο και την Τρίτη του Πάσχα, στην Αθήνα έφτιαξα μιά περίφημη μαρμελάδα με την 

 fragola τση Κερκύρας  

στην φωτογραφία, η κόκκινη είναι αυτή η μαρμελάδα με την  fragola τση Κερκύρας  

και η κίτρινη είναι η φετεινή μου κουμ κουάτ 

προϊόντα εντόπια, ζηλευτά !

με απλό τρόπο έγινε η μαρμελάδα φράουλα , με τον συνήθη τρόπο, 

όση φράουλα - 400 γραμμάρια, τόση ζάχαρη, 1 ποτηράκι νερό και μισό στιμμένο λεμόνι.

έδεσε γρήγορα κι έβγαλε φυσικά μονάχα 1 βαζάκι.

θα πείτε "πολύ κακό γιά το τίποτα !" ; όχι, δεν συμμερίζομαι αυτήν την άποψη... 
αυτό εδώ είναι ένα ακριβό άρωμα σε μικρό μπουκαλάκι !

στην φωτογραφία,

εκτός από το κουμ κουάτ  στο βαζάκι

και την ωραία  fragola   πάνω στη φρυγανιά,

στο πιατάκι είναι και  γλυκό  κεράσι,

με κεράσια που αγόρασα σήμερα, στο Μοναστηράκι.

Μαρμελάδα με φρούτα του δάσους

Μαρμελάδα με κόκκινα φρούτα.

Εναλλακτικά,

"άγρια" φρούτα, sauvages

Μαύρα φραγκοστάφυλα, φράουλες, μαύρα βατόμουρα, 
κόκκινα φραγκοστάφυλα, 

κόκκινο βατόμουρο, μύρτιλλο, ολίγο βύσσινο

Βρήκα στην αγορά δυό σακουλάκια, από 750 γραμ. έκαστον, και τα άρπαξα !

Διότι, αληθινά τρελαίνομαι γι αυτά τα μικρά κόκκινα σβωλαράκια, μου αρέσει το χρώμα τους, η πολυποικιλότητά τους, μιά κάπως υπόξινη γεύση τους, ακόμα πιό πολύ με ξετρελαίνει η μυρωδιά τους, η μυρωδιά του φρέσκου, άγριου καρπού, κι ακόμα, ακόμα πιό πολύ με ξετρελαίνει η σκέψη πως οι καρποί αυτοί είναι σχεδόν sauvages - άγριοι. 

Στην Ελλάδα (στον Παράδεισο των καρπών !), δεν είμαστε μαθημένοι σ' αυτά τα συγκεκριμένα, μικρά κόκκινα φρουτάκια, εκτός φυσικά από τις αγαπημένες φράουλες, το κεράσι και τον ανοιξιάτικο μας πρίγκηπα, το βύσσινο.

Πολλές φορές το έχω σκεφτεί, πως αν ζούσα σε μιάν εξοχή, απανταχού της Ελλάδας, κάθε Αύγουστο και Σεπτέμβρη θα χα την ευτυχία να χώνομαι μες τις αγκαθιές και τους φράχτες και να μαζεύω τ' άγρια μικρά βατόμουρα.

Έχω ακόμα μιά θύμιση αρκετών χρόνων πριν, ένα καλοκαίρι στην ορεινή γαλλική Auvergne , να περιδιαβαίνω αγρούς - ώρες που δεν εργαζόμουν- και να συναντώ αυτοφυή, ολούθε φυτρωμένα, αληθινά άγρια grosseilles, myrtilles, cassis, fraises des bois, framboises.
Απίστευτοι καρποί, με τους οποίους φτιάχνουν κι ένα απ' τα πιό αρωματικά τσάγια που υπάρχουν. Τσάϊ "quatre fruits rouges" (τέσσερα κόκκινα φρούτα), κι αν κάπου το συναντήσετε, δοκιμάστε το.

Έτσι λοιπόν τα βρήκα προχτές στην αγορά και τ' άρπαξα !

Έφτιαξα μ' αυτά μιάν ελαφριά μαρμελάδα, λίγο ρευστή, τρυφερή, κόκκινη κι αρωματική.
Τα έλιωσα πρώτα στο μπλέντερ, όχι εντελώς όμως, γιά να μείνουν μέσα και κομματάκια, τα έβαλα στην κατσαρόλα, όσος πολτός τόση ζάχαρη, μισό περίπου ποτήρι νερό και τα άφισα να βράζουν.
Χρειάζεται ένα σωστό ξάφρισμα, πρώτα δυνατή φωτιά κι έπειτα χαμηλώνουμε γιά να μην μας κολλήσει η μαρμελάδα στον πάτο της κατσαρόλας, ανακατεύουμε διαρκώς, καλύτερα με ξύλινη κουτάλα και στο τέλος, λίγο πριν κατεβάσουμε την κατσαρόλα απ' τη φωτιά, στίβουμε μέσα το υπέροχο φυσικό συντηρητικό, το λεμόνι.

Κατεβάζουμε, ρίχνουμε τη μαρμελάδα σε ζεστά βαζάκια που όλην αυτήν την ώρα τα αποστειρώναμε στον φούρνο, γυρίζουμε τα βαζάκια ανάποδα ως το άλλο πρωί, να κρυώσουν εντελώς.

Αυτή είναι η διαδικασία, συνηθισμένη κι απλή.
Αν σας αρέσει η ιδέα, φτιάξτε το !

Να είναι καλό, ό, τι κάνετε !

μπατόν σαλέ

batons sales

photos

ερασι τέχνης

χρειαζόμαστε :

120 γραμ αλεύρι

100 γραμ τριμμένο τυρί, παρμεζάνα ή κάποιο άλλο τυρί πικάντικο σκληρό

60 ml κρύο νερό

30 γραμ βούτυρο μαλακό

1 κ. γλ. μαγιά

μιά πρέζα αλάτι

1/2 κ. γλ. πιπέρι cayenne λέει η συνταγή, μα αφού εγώ το δοκίμασα, σας προτείνω να μην το βάλετε. Καίει πολύ!

Αντ' αυτού βάλτε κάποιο μυρωδικό που σας αρέσει, π.χ. γλυκάνισο ή αρωματίστε τη ζύμη με λίγο ούζο ή βάλτε κάτι άλλο που εσείς θέλετε ή, μην βάλετε τίποτα.

Ανακατεύουμε το αλεύρι με τη μαγιά, προσθέτουμε το βούτυρο, δουλεύουμε με τα χέρια μας, προσθέτουμε το τυρί, μιά στάλα αλάτι, τέλος σιγά σιγά το νερό.

Φτιάχνουμε ένα κανονικό ζυμαράκι, σε μπάλα.

Ανάβουμε τον φούρνο, να τον προθερμάνουμε στους 180'.

Παίρνουμε στα δάχτυλά μας πολύ μικρές μπαλίτσες απ' τη ζύμη και πλάθουμε κορδονάκια.
Επειδή η ζύμη έχει μέσα μαγιά και στο ψήσιμο φουσκώνει, φτιάχνουμε λεπτά κορδονάκια.
Τα στρώνουμε σε λαμαρίνα, πάνω σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος.

Ψήνουμε στους 180', τουλάχιστον γιά 10'
ή
ως να ροδοψηθούν τα μπατόν σαλέ.
Προσοχή, να μη μαυρίσουν και καούν !

Όταν τα βγάλουμε απ' τον φούρνο τ' αφίνουμε αραιά, ως να κρυώσουν εντελώς.
Στην αρχή θα είναι μαλακά, όταν κρυώσουν εντελώς γίνονται τραγανά.
Το τυρί τα νοστιμίζει πολύ.
Προαιρετικά, αν θέλουμε, πριν τα ψήσουμε τα ραντίζουμε με μαυροκούκι ή και με σουσάμι.

Τα διατηρούμε σε σιδερένιο κουτί ή σε αεροστεγή συσκευασία, γιά να μη μαλακώνουν.

Βάλτε τα κοντά στο ποτάκι σας κι απολαύστε τα ! 

Να έχετε καλό !

Μους καφέ

Μους καφέ

- αμάρτημα στιγμιαίο και ωραίο ! -

photos

ερασι τέχνης

Γιά 5 - 6 φλυτζάνια θα χρειαστούμε :

350 γρ κρέμα γάλακτος
200 γρ σοκολάτα υγείας ή γάλακτος
150 ml γάλα
2 κ. σ. στιγμιαίο καφέ (σκόνη)
ελάχιστο κακάο (σκόνη) 

Χτυπάμε πρώτα την κρέμα γάλακτος να γίνει σαντιγύ και την βάζουμε στο ψυγείο.
(αντί γιά κρέμα γάλακτος, μπορούμε να χτυπήσουμε ένα κουτάκι φυτική σαντιγύ, το γευστικό αποτέλεσμα "στέκει καλά", όμως δεν είναι το ίδιο...)

Σε κατσαρόλι ζεσταίνουμε καλά το γάλα με τον στιγμιαίο καφέ (να μη βράσει), το κατεβάζουμε απ' τη φωτιά και ρίχνουμε μέσα τη σοκολάτα σπασμένη σε μικρά κομμάτια. Ανακατεύουμε καλά να λυώσει εντελώς η σοκολάτα και το αφίνουμε στην άκρη, ως να κρυώσει.

Όταν το γάλα με τη σοκολάτα κρυώσει, βγάζουμε τη σαντιγύ απ' το ψυγείο και τα ενώνουμε, ανακατεύοντας σιγά και απαλά.

Βάζουμε το μείγμα σε γυάλινα μπωλάκια ή σε ωραία φλυτζάνια του καφέ.
Έχουμε κρατήσει λίγη σαντιγύ γιά να βάλουμε από πάνω και με ένα μικρό σουρωτήρι ραντίζουμε πάνω λίγη σκόνη κακάο.

Το βάζουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 1-2 ώρες, ως να σφίξει και να δέσουν τα υλικά του.

αν σας αρέσει ο καφές (και τα παράγωγα)

φτιάξτε το !

κρέπες - οι Γαλλικές

Οι κλασικές Γαλλικές Κρέπες

(γιά περίπου 25 μέτριες κρέπες)

photos

ερασι τέχνης

θα χρειαστούμε : 

250 γραμ αλεύρι
3 αυγά
400 ή 500 ml γάλα
μιά πρέζα αλάτι
1 κ.σ. ζάχαρη
25 γραμ λειωμένο βούτυρο


Βάζουμε το αλεύρι σε ένα βαθύ μπωλ και κάνουμε στη μέση μιά λακουβίτσα.
Χτυπάμε τα αυγά, τα ρίχνουμε στη λακούβα, ρίχνουμε τη ζάχαρη, την πρέζα αλάτι κι αρχίζουμε να ενσωματώνουμε τα αυγά στο αλεύρι.

Σιγά σιγά προσθέτουμε το γάλα, διαλύοντας τα γρομπάκια απ' το αλεύρι.
Φτιάχνουμε έτσι έναν μέτριο χυλό, όχι πηχτό, μήτε όμως πολύ νερουλό.

Ο χυλός μας, πρέπει να είναι λείος.
Στο τέλος ρίχνουμε μέσα το λειωμένο βούτυρο, ανακατεύουμε και τ' αφίνουμε λιγάκι να σταθεί. Υπολογείστε περίπου να σταθεί ένα μισάωρο ή μία ώρα, αλλά αν βιάζεστε και δεν έχετε χρόνο, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε κατευθείαν.

  

Παίρνουμε ένα μέτριο αντικολλητικό τηγάνι, το αλείφουμε ελαφρά με βούτυρο και το βάζουμε να κάψει πάνω στην εστία.

Με ένα φλυτζανάκι του Ελληνικού καφέ ή με μιά μικρή κουτάλα παίρνουμε λίγο απ' τον χυλό, τον ρίχνουμε στο τηγάνι, αν χρειαστεί το στριφογυρίζουμε γιά να πάει παντού και αφίνουμε την κρέπα να ψηθεί απ' τη μιά μεριά. 

Μόλις ψηθεί από τη μιά, πολύ εύκολα με ένα πηρούνι την γυρίζουμε να ψηθεί κι απ' την άλλη.
Γιά να ρίξουμε στο τηγάνι την επόμενη κρέπα, πρέπει κάθε φορά να ξαναβουτυρώνουμε ελαφρά. 

Αν δεν έχουμε συνηθίσει να φτιάχνουμε κρέπες, μπορεί στην αρχή να καταστρέψουμε μιά ή δυό, ως να βρούμε ακριβώς τον τρόπο τους.
Γίνονται πάντως εύκολα, είναι πολύ γευστικές και τις τρων μικροί μεγάλοι.

Τις κρέπες τις γεμίζουμε με ό, τι αγαπάμε και με ό, τι φανταστούμε...
Καθώς είναι ζεστές μπορείτε από πάνω να ρίξετε μέλι, ζάχαρη, να στρώσετε νουτέλα ή μαρμελάδα.
Μπορείτε να τις γεμίσετε με τυρί, ζαμπόν και να τις βάλετε γιά λίγο στο φούρνο, ως να λιώσει το τυρί.
Αν θέλετε να τις σερβίρετε σε τραπέζι, μπορείτε να έχετε έτοιμη μιά ελαφριά μπεσαμέλ, να βάλετε μέσα ό, τι υλικό έχετε ετοιμάσει, σπανάκι με φέτα ή κιμά ή κοτόπουλο ή λαχανικά ή, ό, τι εσάς σας αρέσει, να γεμίσετε μία μία, να τις ακουμπήσετε σε ένα βουτυρωμένο ταψί, να ρίξετε από πάνω λίγη κρέμα γάλακτος και να τις ψήσετε γιά λίγο στο φούρνο.

Αν η γέμιση την οποία βάζουμε στις κρέπες είναι ψημένη, φυσικά δεν χρειάζεται να τις βάλουμε στον φούρνο.

Είναι πολύ γευστικές και γίνονται ανάρπαστες.

Στη Γαλλία, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, - ως εθνική τροφή - τις βρίσκεις παντού, σε κάθε γωνιά, όπως, ας πούμε, εδώ το σουβλάκι... 
Σε κάποιες περιοχές, γιά παράδειγμα στην Βρετάννη, επειδή παλιά δεν υπήρχε σε αφθονία το λευκό αλεύρι, το φαγητό του φτωχού ήταν κρέπα φτιαγμένη με σκούρο αλεύρι, όχι από λευκό σιτάρι...
Έτσι τις τρων ακόμα και σήμερα, γαλέττες από μαύρα αλεύρια και είναι νοστιμότατες.

Αν τις προορίζουμε γιά γλυκές, μπορούμε αν θέλουμε, να τρίψουμε μέσα στον χυλό ξύσμα από φρέσκο λεμόνι ή πορτοκάλι. Να τις αρωματίσουμε με όποιο λικέρ θέλουμε.

Κάποιοι, ρίχνουν μέσα στον χυλό και μπύρα, γιά να γίνει πιό αφράτος.

Ακόμα, γιά να σας διευκολύνω, θέλω να πω ότι μπορούμε να φτιάξουμε το χυλό στο μπλέντερ ή με μίξερ χειρός.



Μην φοβηθείτε να τις φτιάξετε, είναι πανεύκολες.

Καλήν επιτυχία

σας εύχομαι !