Δροσερό, καλοκαιρινό γλύκισμα με ροδάκινα

Ροδάκινο

"σαν τριαντάφυλλο ή σαν βασιλικός κρίνος" !

photos

ερασι τέχνης

Θα χρειαστούμε :

Ροδάκινα - ό, τι ροδάκινο έχετε ή σας αρέσει, κίτρινα, λευκόσαρκα ή γιαρμάδες

100 περίπου γραμ ζάχαρη

1/2 λεμόνι

μιά στάλα βούτυρο γιά να αλείψουμε το ταψάκι

ένα ταψάκι 22 cm - το δικό μου ταψί ήταν 28 cm (νομίζω, καλύτερα στο 28 cm, γιατί το γλυκό γίνεται πιό λεπτό)

3 αυγά

120 γραμ ζάχαρη

150 γραμ αλεύρι

1κ γ μαγιά σκόνη

150 γραμ βούτυρο

μιά πρέζα αλάτι

μιά βανίλια

προαιρετικά ελάχιστο λικέρ ή κονιάκ

Πρώτα καθαρίζουμε τα φρούτα και τα κόβουμε σε φαρδειές φέτες.

Παίρνουμε το ταψί που θα χρησιμοποιήσουμε, το αλείφουμε με βούτυρο, ρίχνουμε μέσα τα 100 γραμ ζάχαρη, 2 κ σ νερό, στίβουμε το 1/2 λεμόνι και βάζουμε το ταψί πάνω στο μάτι της κουζίνας, χωρίς να ανακατεύουμε, ως να γίνει η ζάχαρη καραμέλα.
Δεν χρειάζεται να σκουρήνει και να μαυρίσει πολύ η καραμέλα, μόλις γίνει κατεβάζουμε το ταψί απ' την φωτιά, με μεγάλη προσοχή, να μην καούμε.

Στρώνουμε τις φέτες ροδάκινο πάνω στην καραμέλα, χωρίς ν' αφίνουμε κενά.
Εγώ από απροσεξία έστρωσα την επίπεδη πλευρά της κάθε φέτας πάνω στην καραμέλα. Βασικά δεν πειράζει, αλλά αν το θυμηθείτε, καλύτερα να ακουμπήσετε το φρούτο πάνω στην καραμέλα με την κυρτή του πλευρά. Όταν στο τέλος τουμπάρουμε και ξεφορμάρουμε το γλυκό, αισθητικά θα είναι καλύτερο. 

Αν μέσα στο πιάτο που είχατε κόψει τα ροδάκινα μείνει ζουμάκι, κρατήστε το στην άκρη.

Σε ένα μπωλ χτυπάμε τα 3 αυγά με τα 120 γραμ ζάχαρη, χτυπώντας πάντα ενσωματώνουμε το αλεύρι, την μαγιά, την βανίλια, το αλατάκι, αν θέλουμε λίγο λικέρ, αν έχουμε στην άκρη χυμό από το φρούτο τον ρίχνουμε κι αυτόν μέσα και τέλος,
χτυπώντας πάντα, ρίχνουμε στον χυλό το λιωμένο βούτυρο.

Μαλακά, ρίχνουμε αυτόν τον χυλό πάνω απ' τα ροδάκινα.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180' ή 200'
περίπου γιά 45' με 50'.

Όταν το γλυκό γίνει,
το αφίνουμε γιά λίγα λεπτά να ησυχάσει
και το τουμπάρουμε (με προσοχή !) σε στρογγυλή πιατέλα.

Αν ψήνουμε σε θερμοκρασίες καύσωνα (όπως μας συνέβη τις προάλλες), καλού - κακού να κρατάμε κοντά μας και μιά βεντάλια :)

Τέλος, αν θέλουμε, ραντίζουμε πάνω και λίγη άχνη.

Γίνεται ένα γλύκισμα φρουτώδες, ζουμερό, μυρωδάτο !

Όταν κρυώσει καλά, το βάζουμε στο ψυγείο, απ' όπου τρώγεται δροσερό, καλοκαιρινό !

Το ίδιο γλύκισμα γίνεται και με αχλάδια, γνώμη μου όμως είναι, πως το φρούτο που θα χρησιμοποιήσουμε δεν πρέπει να είναι στεγνό, αλλά να διαλέξουμε φρούτο ζουμερό.

εύχομαι 
ό, τι κάνετε να είναι καλό

ΚΑΙ σας στέλνω

κάτι ακόμα :

Του Βίκτωρος Ουγκώ

      D’attraits ravissants pourvue,
      Seule elle réunît tout ;
      Ses appas charment la vue
      Et chacun vante son goût.
      Sa peau veloutée et fraîche
      Joint toujours la rose au lys.
      Ce pourrait être Phyllis, —
      Si ce n’était une pêche

μετάφραση

ερασι τέχνης

Τις χάρες όλες έχει μαζεμένες

και τα θέλγητρα

Σαν το κοιτάζεις σε μαγεύει

Ματαιόδοξο, για την ωραία γεύση του

Σάρκα φρέσκια, βελούδινη

Ρόδο μοιάζει και βασιλικό κρίνο

Θα μπορούσε η Φυλλίς να ήταν *

Αν δεν ήταν μοναχά ένα ροδάκινο

Des improvisations
      IMPROMPTU FAIT À UN DESSERT

VICTOR HUGO RACONTÉ
PAR UN TÉMOIN DE SA VIE

*

Φυλλίς

αχλαδιού μαρμελάδα άγρια !

μιά μαρμελάδα με "χαρακτήρα", 

από αχλαδιά ... μισο άγρια!

photos

ερασι τέχνης

από το ίδιο αυτό δεντράκι, έχουμε φτιάξει άλλοτε 

"αχλάδι γλυκό κουταλιού" 

την περσινή χρονιά, αυτό το ίδιο δέντρο έβγαλε ένα (1!) ή ίσως και κανένα αχλάδι...
αφρόντιστο δεντράκι, γιατί σχεδόν κανένας δεν πηγαίνει πιά, απότιστο, ο τόπος εκεί είναι άνυδρος, 
έτυχε να πάω πριν μιά βδομάδα και βρήκα πάνω τουλάχιστον 30 κιλά κοντούλες!

κοντούλες όχι ζουμερές, 
μικρά, σκληρούτσικα αχλάδια, μιά υποψία στιφά, αλλά μυρωδάτα και γευστικά...

μάζεψα φυσικά όσα μπορούσα, κάποια γιά να φτιάξω "γλυκό αχλάδι" 

και κάποια γιά να φτιάξω μαρμελάδα.

η μαρμελάδα που προέκυψε, το λέω εκ των προτέρων, δεν είναι σαν αυτή, 

"αχλάδι μαρμελάδα"  

μιά ήμερη, τρυφερή, ανοιχτόχρωμη, βελούδινη μαρμελάδα, από ήμερα, τρυφερά, ζουμερά και βελούδινα αχλάδια...

η μαρμελάδα που προέκυψε είναι τραχιά, άγρια !
από καρπό τραχύ, σκληρό, άνυδρο και λίγο στιφό.

είναι όμως πολύ καλή ! περίεργη και καλή ! δεν είναι ανάλαφρη, έχει σώμα, μπορεί κανείς να την φάει και με το κουταλάκι, σαν να είναι γλυκό κουταλιού, μπαίνει σε τάρτες, σε Πάστα Φλώρα, και βέβαια αλείφεται !
φυσικά, ένα μεγάλο της ατού είναι, πως πρόκειται γιά προϊόν "bio" !


έριξα λοιπόν τα αχλάδια που μάζεψα σε δυό καθαρές γούρνες και τα ξέπλυνα απ' τις σκόνες.

με το ειδικό εργαλείο που ξεκουκουτσιάζουμε και τα μήλα τα τρυπάμε και βγάζουμε το εσωτερικό (κοτσάνι, κουκούτσια).

σε αυτήν τη φάση, αν θέλετε, μπορείτε να ξεφλουδίσετε τα αχλάδια. εγώ δεν το έκανα, όχι γιατί βαρέθηκα, αλλά γιατί θεωρώ χρήσιμη και καλή τη φλούδα του φρούτου.

Μόλις τα ετοίμασα, έβαλα να τα αλέσω στο μπλέντερ.
Αφού ήσαν σκληρά και διόλου ζουμερά, δεν βγήκε πολτός, μα μιά μάζα, ας πούμε, από χοντρά ψίχουλα.
Τα ζύγισα, τα έριξα στην κατσαρόλα.
3 κιλά αλεσμένο αχλάδι, λίγη λιγότερη ζάχαρη, λίγο περισσότερο νεράκι από το σύνηθες, γιατί το φρούτο είναι στεγνό.

στα 3 κιλά αχλάδι, 2,5 κιλά ζάχαρη, 4 ποτήρια νερό, 1 ξύλο κανέλα, 2 βανίλλιες.

έβρασα πρώτα σε δυνατή φωτιά, ως να πάρει, κι έπειτα χαμήλωσα γιά να μη μου χυθεί
ανακατεύοντας συχνά.

χρειάστηκε περίπου 50' γιά να δέσει η μαρμελάδα.

με τον καρπό που μου έμεινε, έφτιαξα και μερικά βαζάκια 

"αχλάδι γλυκό κουταλιού" 

καλοκαιράκι στην Ελλάδα,
ας εκμεταλλευτούμε ωφέλιμα την εποχή των φρούτων !

εύχομαι το καλο,

γιά ό, τι κάνετε !

κλαφουτί - clafoutis

το clafoutis Limousin 

των κερασιών πάλι !

photos

ερασι τέχνης

Γιά clafoutis έχουμε μιλήσει εδώ πάλι και πάλι εδώ  κι εδώ.
Είναι παραδοσιακό Γαλλικό γλύκισμα, κατ' εξοχήν της εποχής των κερασιών.

Πειραματίζομαι κάθε φορά, με μικροδιαφορές στις συνταγές του. Μικρές διαφορές, που καθορίζουν όμως το τελικό αποτέλεσμα.

Οι κύριες εκδοχές γιά το clafoutis είναι δύο. 
Ή θα είναι εσωτερικά στεγνό και ψωμένιο, όπως ένα κέικ, ή θα είναι κρεμώδες, με κρέμα ψημένη και στέρεη.
Εμένα μου αρέσει καλύτερα η δεύτερη εκδοχή, αυτή της λευκής, ψημένης κρέμας.

Γιά να μας βγεί η κρέμα λευκή, είδα ότι πρέπει το κεράσι να μπαίνει στη ζύμη ολόκληρο, ατρύπητο, με το κουκούτσι του μέσα, αλλιώς το γλυκό εσωτερικά κοκκινίζει. Επίσης, αν ξεκουκουτσιάσουμε το φρούτο, αφήνει νερά κι αυτό επηρεάζει την εσωτερική σύσταση.

Τέλος, γιά να φτιάξουμε την κρέμα, και να μη μας βγει το γλυκό ψωμένιο σαν κέικ, πρέπει να διαλέξουμε μιά συνταγή, που θα περιέχει γάλα ή κρέμα γάλακτος. 

Η παρακάτω συνταγή είναι απλή, με υλικά που μπορεί να έχουμε στο σπίτι (συν τα κεράσια...)  και το γλύκισμα που προκύπτει, καθώς φαίνεται στην φωτογραφία, είναι εσωτερικά κρεμώδες


Τα υλικά που θα χρειαστούμε :

4 αυγά
60 γραμ ζάχαρη
100 γραμ αλεύρι
30 cl γάλα
60 γραμ λιωμένο βούτυρο

και

500 - 600 γραμ κεράσια
ένα κομμάτι βούτυρο γιά να βουτυρώσουμε το σκεύος και 
μιά χουφτίτσα ζάχαρη γιά να ραντίσουμε από πάνω



Αρχίζουμε με τα αυγά, τα σπάζουμε σε ένα σκεύος και τα χτυπάμε όπως την ομελέτα.
Προσθέτουμε την ζάχαρη, συνεχίζουμε να ανακατεύουμε, ρίχνουμε το αλεύρι χτυπώντας πάντα, συνεχίζουμε με το γάλα και τελειώνουμε με το λιωμένο βούτυρο.

Όταν ο χυλός μας είναι έτοιμος, παίρνουμε ένα σκεύος, το βουτυρώνουμε καλά, στρώνουμε μέσα τα κεράσια (αυτή τη φορά τα έβαλα ολόκληρα, με το κουκούτσι μέσα, αλλά εσείς μπορείτε να κάνετε όπως θέλετε...)*
και ρίχνουμε από πάνω τον χυλό.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200'.
Όταν περάσουν τα 40', ανοίγουμε τον φούρνο και σκορπίζουμε πάνω στο γλυκό μιά μικρή χουφτίτσα ζάχαρη.* Το αφίνουμε άλλα 10' ή 20', ανάλογα με τη δύναμη του φούρνου μας, και πάντως πριν το κατεβάσουμε, το μαχαίρι που θα μπήξουμε στο κέντρο πρέπει να βγεί τελείως στεγνό.

Το clafoutis τρώγεται χλιαρό ή σε θερμοκρασία δωματίου.

*
η ζάχαρη που ραντίζουμε πάνω προς το τέλος του ψησίματος, καραμελώνει και φτιάχνει μιαν ωραία κρούστα στο γλύκισμα.

*
θέλω ακόμα να σημειώσω, ότι υπάρχουν δύο σχολές "με" ή "χωρίς" κουκούτσι.
τείνω να καταλήξω ότι το γλυκό με το κουκούτσι έχει περισσότερο ... ενδιαφέρον από το άλλο ! 
κάθε μπουκιά του, θα έλεγα, κρύβει περισσότερο ενδιαφέρον !
δοκιμάστε έτσι κι αλλιώς, και θα δείτε...

καλό

σε ό, τι κάνετε !

Αγγούρι Ορεκτικό

Αγγούρι 

με τυρί κρέμα, μαγιονέζα και σολωμό καπνιστό

Με φίλεψαν αγγούρια, από σπιτικό μπαξέ.
Ένα σωρό αγγούρια... Μοίρασα αγγούρια, έκοψα σαλάτες, έκανα τζατζίκι, κι ακόμα τ' αγγούρια ατελείωτα στο συρτάρι του ψυγείου.

Κατόπιν άρχισα να κόβω μπουκιές και να φτιάχνω διάφορα, όπως αυτά :

αγγούρι με μαγιονέζα μέσα, τυρί κρέμα και καπνιστό σολωμό,

αγγούρι με τυρί κρέμα, μαγιονέζα και τόνο

Μεζέ αυτό δε θα το έλεγα... Ούτε λιχουδιά θα το έλεγα... 
Μεζέδες και λιχουδιές με αγγούρια ; ! !
Βouchée. Hors d'oeuvre. 
Ας μείνουμε καλύτερα στην λέξη "Ορεκτικό".

Πανεύκολα γίνεται :

Κόβουμε το αγγούρι σε χοντρουλές ροδέλλες και με ένα μικρό κουταλάκι αδειάζουμε από μέσα όλα τα σπόρια.
Τα ακουμπάμε πάνω σε χαρτί κουζίνας γιά να φύγουν τα πολλά νερά και αλατίζουμε

Όταν τα αγγούρια στραγγίξουν λίγο, βάζουμε στον πάτο από ένα μικρό κομμάτι σολωμό.

Σε ένα μπωλάκι ανακατεύουμε μερικές κουταλιές τυρί κρέμα ή μαλακό τυρί και άλλη τόση μαγιονέζα.
Τρίβουμε πάνω φρέσκο πιπέρι.

Γεμίζουμε τις μπουκίτσες και προσθέτουμε από πάνω άλλο ένα κομματάκι σολωμό.

Σερβίρουμε ή σκεπάζουμε με διαφανή μεμβράνη και τα βάζουμε γιά λίγο στο ψυγείο.

Αντίστοιχα γιά την γέμιση με τόνο,
στραγγίζουμε σε σουρωτήρι μιά κονσέρβα τόνο, την κομματιάζουμε με ένα πηρούνι
κι ανακατεύουμε με philadelphia και μαγιονέζα.  

Γεμίζουμε

Σκέφτομαι, θα ήταν ωραίο να τα γεμίσουμε και με ρώσικη σαλάτα,
με ταραμοσαλάτα ή τυροκαυτερή ή μελιτζανοσαλάτα, ίσως με κρέμα και ψιλοκομμένο μανιτάρι ή και γαριδούλες.
Θα του πήγαιναν και τα τουρσάκια ή η κάππαρη.

Καλό

γιά ό, τι κάνετε !

Παστίτσιο το Ελληνικόν !

Το ωραίο παστίτσιο μας !

photos

ερασι τέχνης

Το κλασικό παστίτσιο, που μας έφτιαχνε πάντα η μαμά μου, το έκανε με μακριά μακαρόνια, νούμερο 2.
Εγώ το έχω κάπως αλλάξει.
Μιά φορά, μας έκανε παστίτσιο η κυρία Δήμητρα, η πεθερά του Ηλία, που ήταν παλιά και καλή μαγείρισσα. Το είχε φτιάξει με κοντό, χοντρό μακαρόνι, αυτό που έχει τρύπα στη μέση. Ανακάτευε μέσα στα μακαρόνια και λίγη μπεσαμέλ και κιμά. Το κοντό μακαρόνι ρουφούσε μέσα υλικό και το παστίτσιο φούσκωνε.
Αφράτο, τρυφερό, ζουμερό, θαυμάσιο !
Από τότε, ξεκίνησα κι εγώ να το φτιάχνω έτσι, με κοντό μακαρόνι. Βρίσκω, ότι γίνεται καλύτερο...

Τις προάλλες, είχα να φτιάξω παστίτσιο γιά αρκετά άτομα, χρησιμοποίησα έτσι το πιό μεγάλο ταψί της ηλεκτρικής κουζίνας.
Τα υλικά που δίνω παρακάτω είναι προσαρμοσμένα γι αυτό το μεγάλο ταψί του φούρνου.

Υλικά :

1 πακέτο πένες (1/2 κιλό)
800 γραμ έως 1 κιλό μοσχαρίσιο κιμά
1 ξερό κρεμμύδι
2 σκελίδες σκόρδο
προαιρετικά λίγο κρασάκι γιά να σβήσουμε τον κιμά
1 κουτί ντοματάκια
τριμμένο κεφαλοτύρι

μπεσαμέλ γιά μεγάλο ταψί :

1 πακέτο βιτάμ (δεν υπάρχει κανένας λόγος να χρησιμοποιήσουμε ζωικό βούτυρο...)
20 κοφτές κουταλιές της σούπας αλεύρι
περίπου 2 κιλά γάλα
2 αυγά
λίγο τριμμένο μοσχοκάρυδο


Φτιάχνουμε πρώτα τον κιμά, όπως γιά το φαγητό "μακαρόνια με κιμά".
Σε βαθύ τηγάνι ψιλοκόβουμε το ξερό κρεμμύδι, το τσιγαρίζουμε λίγο σε ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε μέσα και το σκορδάκι, 
προσθέτουμε τον κιμά, με ένα πηρούνι τον ξεσβωλιάζουμε, κατόπιν αν θέλουμε τον σβήνουμε με λίγο κρασί, 
προσθέτουμε την ντομάτα, αλατοπιπερώνουμε, ρίχνουμε στην ντομάτα και μιά πρέζα ζάχαρη, κι αφίνουμε γιά λίγο να βράσει, χωρίς να εξατμισθούν τα υγρά.
Κατεβάζουμε τον κιμά από τη φωτιά και τον αφίνουμε στην άκρη να περιμένει.


Συνεχίζουμε με τα μακαρόνια.
Βάζουμε μπόλικο νερό σε βαθειά κατσαρόλα, ρίχνουμε μέσα αλατάκι, έναν κόμπο ελαιόλαδο και μόλις το νερό πάρει βράση βάζουμε και τα μακαρόνια. Ανακατεύουμε συχνά και δεν τ' αφίνουμε να παραβράσουν. Τα κατεβάζουμε και τα σουρώνουμε al dente, γιατί κατόπιν το φαγητό θα ψηθεί και στον φούρνο.

Στο μεταξύ, όσο βράζουν τα μακαρόνια, φτιάχνουμε την μπεσαμέλ.
Σε κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο να λιώσει.
Όταν το βούτυρο λιώσει, προσθέτουμε το αλεύρι ανακατεύοντας διαρκώς. Χαμηλώνουμε αρκετά την φωτιά, ώστε το αλεύρι να ψηθεί λίγο, χωρίς να πιάσει στην κατσαρόλα.
Αρχίζουμε σιγά σιγά να ρίχνουμε το γάλα, αναδεύοντας συνέχεια με το σύρμα (τον αυγοδάρτη !), γιά να μην μας σβωλιάσει η κρέμα.
Λίγο λίγο η κρέμα ζεσταίνεται και πήζει. Η μπεσαμέλ, ειδικά αν κάνουμε μεγάλη ποσότητα, χρειάζεται υπομονή στο ανακάτεμα. Όσο η μπεσαμέλ πήζει στη φωτιά, εξακολουθούμε να ρίχνουμε γάλα και να ανακατεύουμε, μέχρι να γίνει μιά μαλακή κρέμα, ρευστή, όχι σφιχτή. Την κατεβάζουμε απ' τη φωτιά. Ρίχνουμε μέσα τριμμένο τυράκι και το μοσχοκάρυδο. Χτυπάμε τα δυό αυγά και τα ρίχνουμε κι αυτά στην κρέμα, ανακατεύοντας δυνατά με το σύρμα. 

Τέλος, πριν αρχίσουμε να στρώνουμε το παστίτσιο στο ταψί,
μέσα στην κατσαρόλα όπου έχουμε σουρωμένα τα μακαρόνια ρίχνουμε λίγο τριμμένο τυρί, λίγο από τον έτοιμο κιμά και λίγη μπεσαμέλ.
Ανακατεύουμε, να ενωθούν καλά μαζί τα υλικά.

Παίρνουμε κατόπιν το ταψί μας , το βουτυρώνουμε και ραντίζουμε στον πάτο λίγο τριμμένο τυρί.

Στρώνουμε πάνω τα μακαρόνια (όπου έχουμε ανακατέψει μέσα λίγο από κιμά και κρέμα)
κι αρχίζουμε να απλώνουμε πάνω τους τον κιμά.

Στρώνουμε όλον τον κιμά.

Απλώνουμε πάνω μιά στρώση τυρί.

Στρώνουμε πάνω όλην την μπεσαμέλ.

Ψήνουμε στους 200', σε προθερμασμένο φούρνο,
γιά μιάν ώρα, ως να ροδοψηθεί η επιφάνεια.

Όταν κλείσουμε τον φούρνο, χρειάζεται να το αφίσουμε λίγο να τραβήξει, πριν το κόψουμε.

Γίνεται φαγητό πεντανόστιμο κι ανάρπαστο από μικρούς μεγάλους !

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

Κέικ λεμονιού

photos

ερασι τέχνης

Για μικρή φόρμα 18 cm.

-Το κέικ αυτό γίνεται με το χέρι. Δεν θέλει να χρησιμοποιήσουμε μίξερ-

Θα χρειαστούμε :

125 γραμ βούτυρο

150 γραμ ζάχαρη άχνη

3 αυγά σε θερμοκρασία δωματίου

ξύσμα από 2 λεμόνια

τον χυμό από το 1,5 λεμόνι

150 γραμ φαρινάπ

1 κ γ μπαίικιν

1 βανίλια

Για το σιρόπι

80 γραμ νερό

30 γραμ ζάχαρη

χυμό από ½ ζουμερό λεμόνι

λίγη μαρμελάδα λεμόνι

Φτιάχνουμε πρώτα το σιρόπι.

Σε κατσαρολάκι βάζουμε τα 80 γραμ νερό, τα 30 γραμ ζάχαρη και τον χυμό απ’ το ½ λεμόνι, να βράσουν 1-2 λεπτά σε δυνατή φωτιά.

Κατεβάζουμε και το αφήνουμε να κρυώσει.

Ανοίγουμε τον φούρνο στους 180’ ή 200’, να θερμαίνεται.

Λιώνουμε στα μικροκύματα τα 125 γραμ βούτυρο.

Προσθέτουμε στο βούτυρο τα 150 γραμ άχνη (λόγω του λεμονιού, να μην βάλετε λιγότερη ζάχαρη), το ξύσμα, και ανακατεύουμε καλά.

Προσθέτουμε ένα ένα τα αυγά, ανακατεύοντας πάντα, χωρίς να χτυπάμε με δύναμη, την βανίλια, τον χυμό απ’ το 1,5 λεμόνι, και τέλος τα 150 γραμ αλεύρι με το μπαίικιν.

Ανακατεύουμε πάντα, όχι δυνατά, ως να ενωθούν όλα τα υλικά.

Ετοιμάζουμε την φόρμα.

Βουτυρώνουμε κι αλευρώνουμε (όπως για κέικ).

Ρίχνουμε μέσα τον χυλό και ψήνουμε για μία ώρα. Όχι λιγότερο ψήσιμο! Επειδή το κέικ αυτό δεν φουσκώνει, χρειάζεται να ψηθεί πολύ καλά, για να μην “καθίσει”. Αφήστε να ροδοψηθεί εντελώς από πάνω, για να προφτάσει να ψηθεί καλά στο κέντρο.

Μόλις το βγάλουμε απ’ τον φούρνο, χωρίς να το χαράξουμε, ρίχνουμε μαλακά από πάνω του το σιρόπι.

Με ένα μαχαίρι ή με ένα πινέλο αλείφουμε απαλά την μαρμελάδα λεμόνι, για να γυαλίσει όμορφα η επιφάνεια.

Αφήνουμε να τραβήξει και να κρυώσει εντελώς, πριν το κόψουμε.

 Δίνουμε προσοχή :

-      Όπου λέει η συνταγή, χρησιμοποιούμε άχνη ζάχαρη. Η κρούστα γίνεται αρκετά τραγανή κι όλη η υφή στέκει, κάπως σαν να έχει γίνει με σιμιγδάλι.

-      Αυτό το γλύκισμα, αν και σιροπιαστό, γίνεται σχετικά στεγνό, δεν θέλει να πάρει μέσα αέρα, γι αυτό δεν χτυπάμε τα υλικά στο μίξερ να αφρατέψουν. Λιώνουμε το βούτυρο κι ανακατώνουμε καλά, χωρίς να επιμείνουμε σε χτύπημα.

-      Πρόκειται για μια γαλλική συνταγή, είναι ωραίο συνοδευτικό για τσάι ή καφέ, απλό γλύκισμα, με διακριτική ευωδιά και γεύση λεμονιού.

Εγώ δεν υπολόγισα σωστά, και χρησιμοποίησα λίγο μεγαλύτερο ταψάκι από 18 cm, 
έτσι το κέικ έγινε πολύ λεπτό. 
Θα το ξαναφτιάξω, γιατί είναι γευστικό κι ευχάριστα λεμονί.

εύχομαι καλό

σε ό, τι φτιάχνετε !