Καρμπονάρα

alla carbonara !

Η μεγάλη , κλασική συνταγή για την Ιταλική πάστα !

(και για τα ανά τον κόσμο ζυμαρικά…)

Το πιάτο το διεκδικεί – ποιος άλλος ; - η Ρώμη ! Η Ρώμη του Ρέμου και του Ρωμύλου… 

Η αλήθεια βέβαια είναι  ότι υπάρχει ένα μυστήριο γύρω από την προέλευση της συνταγής  "Καρμπονάρα"…

Οι εκδοχές προέλευσης, που αντέχουν στην ιστορική διατροφική μνήμη, είναι τουλάχιστον τρείς :

- Εκδοχή πρώτη :

 Ένα παραπλήσιο (πολύ κοντινό στην καρμπονάρα) πιάτο, έχει την προέλευσή του στη Νάπολη.

Το 1837 ο Ιππόλιτος Καβαλκάντι, δούκας του Buonvincino, συνέγραψε ένα κλασικό βιβλίο μαγειρικής, με Ναπολιτάνικες συνταγές, μέσα στο οποίο υπάρχει αυτή η, παραπλήσια της "καρμπονάρα", συνταγή.

Αυτό το βιβλίο μαγειρικής κυκλοφόρησε τακτικά μέχρι το 1910, έπειτα ξεχάστηκε για λίγο, ώσπου το 2002 κυκλοφόρησε στην Ιταλία ξανά.

- Εκδοχή δεύτερη - πιο παλιά :

Οι καρβουνιάρηδες !

Οι καρβουνιάρηδες της περιοχής της Ούμπρια , που έφτιαχναν κάρβουνο το ξύλο από τα δάση, πάνω στα Απέννινα όρη, έφεραν αυτό το αγροτικό φαγητό στο Λάτιο και την Ρώμη.

Τα συστατικά ήσαν θρεπτικά, κατάλληλα για ανθρώπους που εργάζονταν σκληρά, και φυσικά μπορούσαν να τα βρίσκουν στο βουνό από τους γύρω κτηνοτρόφους και από τους χωρικούς. Αυγά, τυρί (αρχικά πεκορίνο romano – στεγνό πρόβειο τυρί, αργότερα παρμεζάνα), λαρδί, κρέμα (η κρέμα δεν υπάρχει σε όλες τις συνταγές) και ζυμαρικά.

Φυσικά σήμερα, το μαύρο πιπέρι πάνω στο πιάτο, εις ανάμνησιν της σκόνης του κάρβουνου, που αναγκαστικά εισέπνεαν !

- Εκδοχή τρίτη:

Η εκδοχή της μυστικής εταιρείας των Καρμπονάρων !

Οι Καρμπονάροι, στις αρχές του 19^ου αι. ήσαν μια ενεργή ομάδα, με πολιτικό προσανατολισμό.

Μυστική εταιρεία, αντίθετοι προς την πολιτική κατάσταση, ενάντιοι προς τον πάπα και τους πρίγκηπες, ορισμένοι από αυτούς ήσαν τέκτονες, κάποιοι ρομαντικοί ουτοπιστές, στην πλειοψηφία τους έμποροι, κληρικοί και κάποιοι ευγενείς στο περιθώριο…

Η ιδεολογία τους αργότερα επηρέασε το κίνημα της ανεξαρτησίας, που οδήγησε στην ίδρυση του Ιταλικού κράτους το 1861.

Η εκδοχή μας λοιπόν λέει, ότι ήσαν τα μέλη της μυστικής εταιρείας, που έφτιαξαν πρώτα το φαγητό "καρμπονάρα", ενόσω βρίσκονταν στην παρανομία.

(είναι πιθανό, αν και αυτή η εξήγηση παραμένει ολίγον…φλου…)

- υπάρχει μια ακόμα (ασθενής κατά την ταπεινή μου άποψη) εκδοχή,  

που την διετύπωσε και την υποστηρίζει ένας διατροφολόγος ερευνητής Ιταλός, ότι δηλαδή η συνταγή δημιουργήθηκε κατά το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου, όσο τα συμμαχικά στρατεύματα στρατοπέδευαν στην Ρώμη.

Οι Αμερικανοί στρατιώτες είχαν μέσα στις προμήθειές τους άφθονο μπέϊκον και αυγά, στα οποία οι Ιταλοί προσέθεσαν τα ζυμαρικά και το τυρί.    

Κατόπιν όλων αυτών, δεν θα ταίριαζε τώρα ένα ωραίο Ιταλικό τραγούδι ; !   

sul mare luccica l astro d argento

 Carreras, Domingo, Pavarotti

Τέλος,

να πούμε ότι παρόλο που η παραδοσιακή συνταγή της "καρμπονάρα" έχει υποστεί ανά τον κόσμο πολλές παραλλαγές, ως βασικά υλικά στην Ιταλία παραμένουν πάντα τα αυγά (ενίοτε μόνο οι κρόκοι των αυγών), το λαρδί (η πανσέττα ή το guanciale ), το πεκορίνο romano και το φρεσκοτριμμένο μαυροπίπερο.  

Η αυθεντική Ιταλική συνταγή δεν περιέχει κρέμα γάλακτος, που όμως την περιέχουν πολλές παραλλαγές, εκτός Ιταλίας…

Ακόμα, η καρμπονάρα "κανονικά" φτιάχνεται με μακριά, λεπτά ζυμαρικά (π.χ. με την σπαγγετίνη) 

Φυσικά δεν θα ξεχάσω την αυθεντική καρμπονάρα, στην υπέροχη, αχιβαδόσχημη πλατεία της Σιένα ,

 που όμως την άφησα σχεδόν ανέγγιχτη μέσα στο πιάτο μου, γιατί - πώς να το κάνουμε ; - μύριζε αυγό...

 

Συνταγή :

Η πρότασή μου, για "προσαρμοσμένη" καρμπονάρα:

Σε κατσαρόλα βράζουμε νερό, ρίχνουμε λίγο αλάτι * και μόλις το νερό βράσει ρίχνουμε μέσα την σπαγγετίνη.

Ταυτόχρονα, σε βαθύ τηγάνι βάζουμε ελαιόλαδο, ψιλοκόβουμε ένα ξερό κρεμμύδι και το γυρίζουμε λίγο.
Έχουμε ψιλοκόψει πανσέτα ή λαρδί ή σύγλινο ή προσούτο (υπάρχει καλό Ευρυτανίας) ή καπνιστό μπέϊκον, το ρίχνουμε κι αυτό στο τηγάνι και το αφίνουμε λίγο να ψηθεί. Αν θέλουμε προσθέτουμε μιά ψιλοκομμένη σκελίδα σκόρδο και μανιτάρια.

Τέλος, με την κουτάλα της σούπας παίρνουμε λίγο νερό από τα μακαρόνια που βράζουν, το ρίχνουμε στο τηγάνι με το καπνιστό, σβήνουμε την φωτιά και το αφίνουμε πάνω, ως να βράσει η σπαγγετίνη και να γίνει al dente.

* * Χτυπάμε καλά σε μπωλ ένα ή δύο αυγά.
Σε μικρό κατσαρόλι βάζουμε με την κουτάλα της σούπας λίγο νερό από αυτό που βράζουν τα μακαρόνια. Μέσα σ' αυτό το βραστό νερό ρίχνουμε το χτυπημένο αυγό και με τον αυγοδάρτη ανακατεύουμε γιά 1/2 λεπτό δυνατά και συνέχεια πάνω στη φωτιά, ώστε να μην σβωλιάσει το αυγό.


Τέλος, σουρώνουμε τα ζυμαρικά, τα αναμειγνύουμε με το αυγό και την σάλτσα μπέϊκον, τρίβουμε από πάνω πεκορίνο (υπάρχει Αμφιλοχίας) ή παρμεζάνα, αλέθουμε φρέσκο μαυροπίπερο και σερβίρουμε αμέσως. 

* προσέχουμε λίγο το αλάτι, υπολογίζοντας ότι το καπνιστό, καθώς και το τριμμένο τυρί είναι αλμυρά...

* * η Ιταλική καρμπονάρα θέλει 1 αυγό ανά μερίδα !
τα χτυπάς μαζί με τριμμένο τυρί και λούζεις με αυτά το φαγητό.

εγώ βάζω 1 μόνο αυγό σε όλο το φαγητό και κάνω την διαδικασία με το βραστό νερό απ' τα μακαρόνια, γιά να ψηθεί το αυγό, να μην μείνει ωμό...

αν θέλουμε να αποφύγουμε τα αυγά εντελώς, μπορούμε να βάλουμε στο φαγητό μία κρέμα γάλακτος.


όπως όμως και να το φτιάξουμε,
είναι τελικά ένα εξαιρετικό πιάτο !

τυροπιτάκια χωρίς φύλλο

ωραία τυροπιτάκια εύκολα, χωρίς φύλλο !

photos 

ερασι τέχνης

τον επιθετικό προσδιορισμό "ωραία" τυροπιτάκια, εδώ τον έχω προσθέσει γιά να ισοζυγιάσουμε κάπως με την λέξη "εύκολα" !

το "εύκολα" δεν λειτουργεί οπωσδήποτε σε βάρος της ποιότητας της γεύσης...

εξάλλου, δεν έχουν και οι ευκολίες (καθώς και οι δυσκολίες) την ομορφιά τους ;!

γι αυτά λοιπόν θα χρειαστούμε :

400 - 500 γραμμάρια τριμμένα τυριά (εγώ χρησιμοποίησα φέτα)

1 μικρό κεσέ γιαούρτι (χρησιμοποίησα πρόβειο)

τον ίδιο μικρό κεσέ ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο

2 αυγά

πιπέρι

περίπου 1/2 κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

βάζουμε σε λεκανίτσα το λάδι και το γιαούρτι και τα αναμειγνύουμε καλά.

χτυπάμε χώρια τα δυό αυγά και τα ρίχνουμε στον χυλό μας.

προσθέτουμε το πιπέρι , τα τριμμένα τυριά και με ένα κουτάλι ανακατεύουμε καλά.

τέλος, προσθέτουμε σιγά - σιγά το αλεύρι, ζυμώνοντας με το χέρι μας, ως να γίνει μιά ζύμη, που θα ξεκολάει από το χέρι και θα μπορούμε να πλάσουμε το τυροπιτάκι ανάμεσα στις παλάμες μας, σαν μιά μπαλίτσα.

ζεσταίνουμε τον φούρνο μας στους 200', 

στρώνουμε λαδόκολλα σε μιά μεγάλη λαμαρίνα ή σε δυό μικρότερες.

- τα τυροπιτάκια στο ψήσιμο απλώνουν...-

ψήνουμε γιά 30' ή 35', στους 200', ως να ροδοψηθούν !

* (αν θέλουμε, πριν τα ψήσουμε τα ραντίζουμε και με σουσάμι)  

να είναι καλό

ό, τι κάνετε !

Κολοκυθόπιτα

Κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο

την έφτιαξε το "φτερό στον άνεμο" !

χρειαζόμαστε :

ένα μεγάλο κολοκύθι *

250 γρμ φέτα ή όποιο άλλο μαλακό τυρί

4 αυγά

1 μέτριο φλυτζάνι του τσαγιού λάδι

αλεύρι για φύλλο ή για ψωμί, όσο πάρει για να γίνει μια υδαρής ζύμη, λίγο σφιχτούτσικη 

αρκετό δυόσμο

αλάτι και πιπέρι

καθαρίζουμε το κολοκύθι από τους σπόρους

το τρίβουμε, το αλατίζουμε και το στίβουμε στο σουρωτήρι ελαφρά με το χέρι μας, να βγάλει τα υγρά του.

κατόπιν χτυπάμε τα αυγά και σε βαθύ μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά. τελευταίο προσθέτουμε σιγά - σιγά το αλεύρι, ανακατεύοντας, ως να γίνει ένας σφιχτούτσικος χυλός.

το βάζουμε σε λαδωμένο ταψί,

ψήνουμε στους 200 βαθμούς περίπου για τρία τέταρτα, ως να ροδοψηθεί η πίτα μας.

* η ίδια πίτα μπορεί να γίνει και με τα απλά, πράσινα κολοκυθάκια.

εύχομαι καλό
σε ό, τι κάνετε !

χταπόδι κοκκινιστό

χταπόδι κοκκινιστό

photos ερασι τέχνης

Jacques Prevert - συλλογή "Κουβέντες"

À la pêche à la baleine - Το ψάρεμα της φάλαινας

.............................................................................

Μα να που η πόρτα ανοίγει, και στάζοντας νερά

εμφανίζεται ο πατέρας ξεψυχισμένος,

κρατώντας τη φάλαινα στη ράχη του.

Ρίχνει το ζώο πάνω στο τραπέζι, μιά όμορφη φάλαινα 

με γαλάζια μάτια,

ένα ζώο τέτοιο, που δε συναντάει κανείς συχνά,

και λέει με φωνή αξιοθρήνητη :

"βιαστείτε να την κομματιάσετε,

πεινάω, διψάω, θέλω να φάω".

Μα να ο Προσπέρ που σηκώνεται,

κοιτώντας τον πατέρα του στο άσπρο των ματιών,

στο άσπρο των γαλάζιων ματιών του πατέρα του,

γαλάζιων σαν κι αυτά της φάλαινας με τα γαλάζια μάτια :

"και γιατί λοιπόν θα κομμάτιαζα ένα φουκαριάρικο ζώο, που δεν μου έκανε τίποτα ;

Ας είναι, παραιτούμαι απ' το μερτικό μου"

............................................................................

μετάφραση Μιχάλη Μεϊμάρη

εκδ. πλειάς 1979

και τώρα, η συνταγή χταπόδι κοκκινιστό :

καθαρίζουμε και πλένουμε το χταπόδι.

το βάζουμε στην κατσαρόλα, κόβουμε μέσα ένα ξερό κρεμμύδι και μιά σκελίδα σκόρδο και τα γυρίζουμε λίγο με ξύλινη κουτάλα πάνω στη φωτιά, ως να πιεί το χταπόδι τα νερά του.

σβύνουμε με λίγο ξύδι και κρασάκι (χρειάζονται και τα δύο),

προσθέτουμε κατόπιν ελαιόλαδο, 

ντομάτα,

μιά πρέζα ζάχαρη,

ένα φύλλο δάφνης

και πιπέρι.

σκεπάζουμε καλά το φαγητό και μόλις πάρει βράση χαμηλώνουμε τη φωτιά και σιγοβράζουμε περίπου γιά μιαν ώρα, ανακατεύοντας που και που...

το κόβουμε σε κομμάτια.

σερβίρουμε με ζυμαρικό ή με ρύζι.

εύχομαι καλήν επιτυχία

σε ό, τι κάνετε !

μαρμελάδα ροδάκινα με βανίλιες

μαρμελάδα βανίλιες και ροδάκινα

photos 

ερασι τέχνης

Σεπτέμβρης

κι έχει ακόμα άφθονα φρούτα, ώριμα, χρωματιστά και μυρωδάτα.

ας πειραματιστούμε με τις γεύσεις... 

βρήκα στην λαϊκή αγορά σκουρόχρωμες ώριμες βανίλιες και σκέφτηκα να τις ταιριάξω με ροδάκινα.

την κλασική συνταγή μαρμελάδας θα ακολουθήσουμε, 

κάνουμε πολτό τα φρούτα,

όσο φρούτο τόση ζάχαρη,

αν έχουμε στη γλάστρα αμπαρόριζα βάζουμε μέσα λίγα φυλλαράκια που δίνουν άρωμα

ή ρίχνουμε βανίλια

ή λίγο ποτό της αρεσκείας μας

ή τίποτα... τα φρούτα τώρα είναι τόσο ώριμα, που δεν χρειάζονται ενισχυτικό αρώματος και γεύσης...

βάζουμε κι ένα ποτήρι νερό στην κατσαρόλα, φέρνουμε σε βρασμό, ξαφρίζουμε, χαμηλώνουμε την φωτιά και περιμένουμε να δέσει η μαρμελάδα, ανακατεύοντας διαρκώς με ξύλινη κουτάλα.
προς το τέλος στίβουμε μέσα τον χυμό από ένα λεμόνι.

έχουμε στο μεταξύ αποστειρώσει βαζάκια στον φούρνο, 

μόλις κατεβάσουμε την μαρμελάδα την ρίχνουμε στα βάζα καυτή, γυρίζουμε ανάποδα και περιμένουμε ως την επόμενη μέρα, να κρυώσει εντελώς.

στοκάρουμε τα βαζάκια στο ψυγείο όπου μένουν αρκετούς μήνες ή κάνουμε δωράκια σε φίλους.

ό, τι σπιτικό έχει τον κόπο του, τη χαρά του, το μεράκι του και την αξία του...

να μη φοβόμαστε να πειραματιστούμε και να αναμειγνύουμε γεύσεις.

κι ακόμα, τώρα είναι η εποχή της φράουλας σταφύλι.

αν έχετε υπομονή και ξέρετε να το ξεκουκουτσιάσετε ή αν έχετε κάποιον που θα το κάνει γιά σας, φτιάξτε σταφύλι φράουλα γλυκό κουταλιού

καλό

σε ό, τι κάνετε !

τάρτα με σπανάκι και πράσο

τάρτα με σπανάκι, πράσο, μυρωδικά και φέτα

photos 

ερασι τέχνης

πράσινα, μυρωδάτα λαχανικά και τυράκι. 

αυτή είναι η ιδέα.

μπορούμε να φτιάξουμε την τάρτα με πράσο, με κολοκύθι, με σπανάκι ή με όλα αυτά μαζί !

εγώ είχα στην κατάψυξη ένα πακέτο με φύλλα κατεψυγμένο σπανάκι. ομολογώ ότι δεν έχω καμιά  ειδικότητα (ή ικανότητα...) στο να καθαρίζω χόρτα ή σπανάκια, έτσι, καμιά φορά πέφτω στην ευκολία -  πειρασμό  "κατεψυγμένα φύλλα σπανάκι". το κατεψυγμένο σπανάκι όμως, όταν το χρησιμοποιήσεις μόνο του είναι άνοστο. εντελώς άνοστο... για να γίνει γευστικό, χρειάζεται απαραίτητα προσθήκες. έτσι, αγόρασα από την λαϊκή ένα ματσάκι καυκαλήθρες, ένα ματσάκι μυρώνια κι ένα ματσάκι άνιθο, φρέσκα κρεμμυδάκια, δυό πράσα και 2-3 πράσινα κολοκυθάκια.

μας χρειάζεται ακόμα ένα καλό κομμάτι φέτα, ελαιόλαδο, ένα φύλλο σφολιάτας, (προαιρετικά μιά μικρή κρέμα γάλακτος) και 3-4 αυγά. 

η ετοιμασία της τάρτας :

- πρώτα ξεπαγώνουμε το σπανάκι (στα μεγάλα μανάβικα υπάρχει πιά σπανάκι φρέσκο, καθαρισμένο, τρυφερό, σε πακέτα, πράγμα που διευκολύνει πολύ την παρασκευή τάρτας, πίτας, σαλάτας, ακόμα και σπανακόρυζου...)

- τρίβουμε ή ψιλοκόβουμε τα κολοκύθια, τα αλατίζουμε και τα στίβουμε με το χέρι μας ελαφρά μέσα σε σουρωτήρι, να αφίσουν τα υγρά τους.

- ψιλοκόβουμε το πράσο, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τον άνιθο, τα μυρώνια και την καυκαλήθρα.

- χοντροτρίβουμε ένα καλό κομμάτι φέτα.

- σε κατσαρόλα βάζουμε ελαιόλαδο, ρίχνουμε μέσα το πράσο και σε λίγο τα φρέσκα κρεμμυδάκια και τα γυρίζουμε.

ρίχνουμε το σπανάκι και το κολοκύθι, αλάτι, πιπέρι και τα αφίνουμε να τραβήξουν τα υγρά τους.

- ρίχνουμε μέσα τον ψιλοκομμένο άνιθο, τα μυρώνια και τις καυκαλήθρες και τα αφίνουμε λίγο ακόμα.

όταν σωθούν τα υγρά κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την φωτιά κι αφίνουμε λίγο να κρυώσει.

- βουτυρώνουμε ένα pyrex και στρώνουμε πάνω ένα φύλλο σφολιάτας.

- ανακατεύουμε την φέτα με τα λαχανικά και στρώνουμε το υλικό μας πάνω στην σφολιάτα.

- σε ένα πιάτο χτυπάμε τα 3 αυγά (προαιρετικά και μιά μικρή κρέμα γάλακτος), τα ρίχνουμε από πάνω και σκαλίζουμε ελαφρά με ένα πηρούνι, προσέχοντας να πάνε παντού.

- ψήνουμε την τάρτα στους 200', περίπου 40' ή ως να ροδοψηθεί.

voilà !

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

Εκμέκ

Καταϊφι Εκμέκ

photos ερασι τέχνης

χρειαζόμαστε :

γιά το σιρόπι

4 φλυτζάνια του τσαγιού νερό

3 φλ. τσαγ. ζάχαρη

1/2 λεμόνι

1 ξύλο κανέλα

γιά την κρέμα

2 φακελάκια κρέμα Άνθος Αραβοσίτου Γιώτης, γεύση βανίλια (όχι στιγμής !)

6, 5  φλ. τσαγ. γάλα

12 κουτ. σούπας ζάχαρη

3-4 κόκκους Χιώτικη μαστίχα

2 αυγά 

3 κ.σ. φρέσκο ζωϊκό βούτυρο (τύπου Κερκύρας)

και

1 πακέτο φύλλο καταϊφι (περίπου 1/2 κιλό)
1/2 φλ. τσαγ. φρέσκο βούτυρο λιωμένο
1/2 φλ. τσαγ. λευκά αμύγδαλα
1/2 φλ. τσαγ. φιστίκια Αιγίνης ανάλατα
2 κουτάκια φυτική σαντιγύ από το ψυγείο
κανέλα
άχνη


Προετοιμασία του γλυκού

- Πρώτα φτιάχνουμε το σιρόπι, γιά να προλάβει να κρυώσει.
Βάζουμε σε κατσαρολάκι το νερό, την ζάχαρη, το ξύλο κανέλας και την μισή κούπα λεμόνι, βράζουμε γιά 5' - 6', το κατεβάζουμε και όπως είναι το αφίνουμε στην άκρη να κρυώσει.

- Σε μικρό τηγανάκι βάζουμε τα άσπρα μύγδαλα με έναν κόμπο φρέσκο βούτυρο και τ΄αφίνουμε ίσα - ίσα να πάρουν χρώμα.

Τα αφίνουμε κι αυτά να κρυώσουν λίγο.

- Στο multi ρίχνουμε δυό κουταλιές από την ζάχαρη της κρέμας μαζί με τους σπόρους της μαστίχας (όχι παραπάνω σπόρους μαστίχας, για να μην πικρίσει). Ανοίγουμε την ταχύτητα και τα αφίνουμε γιά 1', ως να γίνουν σκόνη. Βάζουμε αυτήν τη σκόνη  σε ένα πιατάκι γιά να την χρησιμοποιήσουμε αργότερα.

- Στο multi αφού αδειάσουμε την ζάχαρη-μαστίχα, χωρίς να το ξεπλύνουμε βάζουμε μέσα τα καβουρδισμένα αμύγδαλα και τα φιστίκια Αιγίνης , και τους δίνουμε μόνο ένα γύρισμα, γιά να τα χοντροκόψουμε.

- Χτυπάμε καλά τα δυό κουτάκια με την κρύα σαντιγύ , προσθέτουμε ζάχαρη άχνη και λίγο γάλα, ως να αφρατέψει η κρέμα. Την βάζουμε στο ψυγείο να περιμένει.

- Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180' ή 200'.
Βουτυρώνουμε με βιτάμ το μεγάλο ταψί του φούρνου μας. (όταν πρωτοέφτιαξα το εκμέκ, χρησιμοποίησα το μεγάλο μου pyrex, στη συνέχεια όμως είδα ότι τα 450 - 500 γραμ. φύλλο καταϊφι είναι πάρα πολύ και ότι ο πάτος του γλυκού γίνεται χοντρός... έτσι κατέληξα πως αυτή η ποσότητα καταϊφι χρειάζεται να απλωθεί στο μεγάλο μας ταψί του φούρνου).

Ανοίγουμε το πακέτο το φύλλο καταίφι κι αρχίζουμε μα τα χέρια μας να το ξεμπλέκουμε.
Το φύλλο καταϊφι δεν χρειάζεται να το φοβόμαστε ,το ξαίνουμε με τα χέρια, ως να το ξεμπλέξουμε εντελώς . Δεν μας πειράζει που σπάει σε μικρότερα κομμάτια.
Όταν ξεχωρίσουμε το φύλλο τελείως, το στρώνουμε στο ταψί, το ραντίζουμε με την μισή κούπα φρέσκο βούτυρο, ρίχνουμε πάνω λίγη σκόνη κανέλα, μιά ελαφριά στρώση χοντροκομμένα αμύγδαλα - φιστίκια και το βάζουμε στον φούρνο να ψηθεί.
Ανάλογα με τον φούρνο μας, το καταϊφι γιά να ψηθεί καλά χρειάζεται περίπου 40' ή 50'.

- Στο μεταξύ, όσο ψήνεται το καταϊφι, φτιάχνουμε την κρέμα.
Βάζουμε σε κατσαρόλα 5 φλ. του τσαγ. γάλα, την σκόνη ζάχαρη - μαστίχα και την υπόλοιπη ζάχαρη  να βράσουν. Σε βαθύ μπωλ ανακατεύουμε και διαλύουμε καλά 1, 5 φλ. του τσαγ. κρύο γάλα, με το περιεχόμενο από τα 2 φακελάκια κρέμα Γιώτη. Έχουμε έτοιμα, χτυπημένα τα 2 αυγά. Στο γάλα που αρχίζει να βράζει ρίχνουμε σιγά - σιγά κι ανακατεύοντας ασταμάτητα το μείγμα της κρέμας και κατόπιν τα χτυπημένα αυγά . Δεν σταματάμε να ανακατεύουμε, ως να πήξει η κρέμα. Την κατεβάζουμε από την φωτιά και προσθέτουμε μέσα τις 3 κουταλιές μυρωδάτο βούτυρο.
Αφίνουμε την κρέμα στην άκρη, να κρυώσει λίγο.

- Ελέγχουμε αν ψήθηκε το καταϊφι, που πρέπει να το βγάλουμε καλά ροδοκοκκινισμένο.
Μόλις το κατεβάσουμε, καθώς καίει του ρίχνουμε απάνω με την κουτάλα της σούπας το σιρόπι, που έχει ήδη κρυώσει.
Το αφίνουμε λιγάκι, να "τραβήξει".
Κατόπιν, στρώνουμε από πάνω την κρέμα.

Στρώνουμε και την σαντιγύ

Kαι πασπαλίζουμε με τα υπόλοιπα φιστίκια Αιγίνης και αμύγδαλα.

Το καταϊφι στην βάση πρέπει να είναι καλοψημένο και μελωμένο.
Η κρέμα πρέπει να έχει άρωμα βανίλια, μαστίχα και φρέσκο βούτυρο.
Τέλος, η σαντιγύ να είναι ανάλαφρη, με τα φιστίκια Αιγίνης , που είναι από μόνα τους μοναδικός καρπός !

αν το φτιάξετε,

να γίνει καλό !

μαρμελάδα ροδάκινα

μαρμελάδα από λευκόσαρκα, ζουμερά ροδάκινα !

photos ερασι τέχνης

κατακαλόκαιρο στον τόπο με το ευλογημένο κλίμα, παντού φρούτα, περίφημα, ζηλευτά φρούτα !
ας τα διατηρήσουμε, όπως μπορούμε, γιά τον χειμώνα, που έρχεται ... 

έβαλα στο μπλέντερ όσα λευκόσαρκα ροδάκινα είχα, έβαλα κι ένα μεγάλο μήλο και τα άλεσα μαζί.
βγήκαν 4 ποτήρια πολτός.

Τα έριξα σε βαθειά κατσαρόλα, με 1 ποτήρι νερό, 4 ποτήρια ζάχαρη, 3 φύλλα αμπαροριζα απ' τη γλάστρα κι ένα γερό σφηνάκι λικέρ μανταρίνι , από το περσινό.

Τα έβρασα πρώτα σε δυνατή φωτιά γιά λίγο ανακατεύοντας διαρκώς και μετά χαμήλωσα αρκετά την φωτιά, γιατί "πιάνουν".

Χρειάστηκαν περίπου 40' γιά να δέσει καλά η μαρμελάδα.
Στο τέλος έστιψα μέσα κι ένα λεμόνι.

Στο μεταξύ αποστείρωσα στον φούρνο βαζάκια, έριξα μέσα την καυτή μαρμελάδα, τα γύρισα ανάποδα γιά αρκετές ώρες, ως να κρυώσουν καλά.

voilà,
η μυρωδάτη, γευστική μαρμελάδα ροδάκινο, που την φυλάμε γιά τον χειμώνα.

καλό, 

σε ό, τι φτιάχνετε !

Δροσερή πατατοσαλάτα

η πατατοσαλάτα της Άσπας

photos ερασι τέχνης

6 μέτριες πατάτες

2 ξυνόμηλα

1 μικρό βαζάκι κάπαρη

1 μικρό βαζάκι αγγουράκι τουρσί

1 μεσαίο βάζο μαγιονέζα

1 κεσέ στραγγιστό γιαούρτι

1 κ.σ. δυνατή μουστάρδα Dijon

Προαιρετικά για το γαρνίρισμα ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμμυδάκι

 

Βράζω τις πατάτες σε αλατισμένο νερό, τις σουρώνω, τις κόβω κομμάτια και τις αφήνω στην άκρη να κρυώσουν.

Σε μπωλ αναμειγνύω καλά την μαγιονέζα με το γιαούρτι και την μουστάρδα.

Ξεπλένω με νερό τα αγγουράκια και την κάπαρη, τα στραγγίζω καλά, κόβω τα αγγουράκια, πλένω τα ξυνόμηλα και τα κόβω κομματάκια (χωρίς να αφαιρέσω την φλούδα τους).

Ενώνω όλα μαζί τα υλικά – εκτός από το φρέσκο κρεμμύδι - , ανακατεύω και βάζω την πατατοσαλάτα στο ψυγείο.

Όταν σερβίρω ρίχνω από πάνω το ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι.

 

* Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε στην σαλάτα και σφιχτά αυγά, κομμένα στα 4. 

 

 καλό

σε ό, τι κάνετε ! 

μαρμελάδα tutti frutti

 

Μαρμελάδα Tutti Frutti

 γιατί όχι ;  

photos ερασι τέχνης 

 

τα πρωινά του καλοκαιριού στην Ελλάδα *, την ζητάνε τη μαρμελάδα από φρέσκα ζουμερά, μυρωδάτα φρούτα, πάνω σε φρυγανισμένο ψωμάκι.  

δοκίμασα σήμερα κι έφτιαξα μαρμελάδα, με ό, τι φρούτα υπήρχαν στο ψυγείο...

άλεσα μαζί δυό καλές φέτες πεπόνι, δυό μελωμένα σύκα, δυό λευκόσαρκα ροδάκινα, δυό αχλάδια, σταφύλι ακούκουτσο. 

βγήκαν 3,5 μεγάλα ποτήρια πολτός.

τα έριξα στην κατσαρόλα με 3,5 ίδια ποτήρια ζάχαρη και 1/2 ποτήρι νερό. έτριψα μέσα τον φλοιό από λεμόνι ακέρωτο και το έβρασα σιγά - σιγά, περίπου γιά 1/2 ώρα, ως να δέσει η μαρμελάδα.

 

 

τα τελευταία λεπτά έριξα μέσα τον χυμό από 1 λεμόνι και προς το τέλος λίγο grand marnier**.

στο μεταξύ, αποστείρωσα στον φούρνο μερικά βαζάκια

κι όταν κατέβασα την μαρμελάδα την έριξα στα καυτά βάζα, έκλεισα καλά, γύρισα ανάποδα και τα άφισα έτσι όλη μέρα, ως να κρυώσουν εντελώς.

έγινε μιά καλή, φρουτένια μαρμελάδα, γευστική και μυρωδάτη.

 

 

*ζούμε σε έναν ευλογημένο τόπο,

με ευλογημένο κλίμα και καρπούς !

συζητώντας με την Χατούνα, που έχει έρθει από μεγάλη, κρύα χώρα, μου έλεγε ότι τους καρπούς που παράγουν τα δέντρα τους το καλοκαίρι, τους φτιάχνουν υποχρεωτικά μαρμελάδες, κομπόστες και τουρσιά, γιά να τα συντηρήσουν και γιά να έχουν καρπούς και τον χειμώνα !...

 

**αντ' αυτού, θα μπορούσαμε να βάλουμε οποιοδήποτε φρουτένιο λικέρ ή να βράσουμε μέσα στα φρούτα κι ένα ξυλάκι κανέλα. 

 

να είναι καλό ό, τι φτιάχνετε !

 

 

 

 

 

το εύκολο σουφλέ

σουφλέ παιδικό !

photos

ερασι τέχνης

σας στέλνω το πιό εύκολο και γρήγορο σουφλέ,

καλοκαιράκι που είναι, τα παιδιά στο σπίτι, άνθρωποι στις βεράντες, 

ξαφνικά κάποιοι ζητάν φαγητό και δεν έχουμε κάτι πρόχειρο, γρήγορο κι ωραίο !

εύκολο σουφλέ, λοιπόν, δοκιμασμένο,αξιοπρεπής λύση της στιγμής, 

με τις φέτες τυρί και ζαμπόν που έχουμε στο ψυγείο, ψωμί του τόστ, ό, τι βούτυρο υπάρχει, αυγά και γάλα.

βουτυρώνουμε ένα κανονικό pyrex του φούρνου μας.

στρώνουμε όμορφα πάνω μιά στρώση φέτες ψωμί του τοστ.

έχουμε λιώσει βούτυρο και με ένα κουτάλι ρίχνουμε λίγο βουτυράκι πάνω στο ψωμί.

στρώνουμε από πάνω φέτες κασέρι ή ό, τι μαλακό τυρί έχουμε.

από πάνω φέτες ζαμπόν.

πάλι φέτες ψωμί του τοστ, 

βουτυράκι, 

ζαμπόν, 

πάνω - πάνω τυρί.

χτυπάμε με το πηρούνι σε λεκανίτσα 4 αυγά, λίγο πιπέρι και 1 κιλό γάλα.

με την κουτάλα της σούπας το ρίχνουμε σιγά - σιγά πάνω απ' το τυρί.

ραντίζουμε από πάνω βούτυρο

και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 200', περίπου 3/4 (δεν ανοίγουμε τον φούρνο πριν περάσει μισή ώρα, γιατί θα "πέσει" το σουφλέ).

το βγάζουμε από τον φούρνο όταν έχει καλά ψηθεί, φουσκώσει και ροδοκοκκινίσει 

το αφίνουμε γιά λίγο να τραβήξει καλά τα υγρά, κόβουμε σε τετράγωνα και σερβίρουμε.

να είστε πάντα καλά !

 

γιαουρτόπιτα σιροπιαστή

αφράτη γιαουρτόπιτα !

photos 

ερασι τέχνης

1 φλυτζάνι του τσαγιού βούτυρο 

1,5 φλυτζάνι του τσαγιού ζάχαρη

4 αυγά

1 γιαούρτι κανονικό μέγεθος

μιά πρέζα αλάτι

μιά πρέζα κανέλα (προαιρετικά)

1 κ.γλ.σόδα

1 βανίλια

ξύσμα από πορτοκάλι και λεμόνι

3 κ.γλ. μπέικιν

3 φλυτζάνια του τσαγιού αλεύρι

προαιρετικά, μερικά ολόκληρα, ασπρισμένα αμύγδαλα .

γιά το σιρόπι

2 φλυτζάνια ζάχαρη

3 φλυτζάνια νερό

τη φλούδα από 1 λεμόνι ακέρωτο

η γιαουρτόπιτα, γίνεται με δυό τρόπους.

αλλού την φτιάχνουν ως γλύκισμα  στεγνό - όπως τα κέϊκ

κι αλλού ως γλύκισμα σιροπιαστό.

και στις δύο περιπτώσεις όμως, η γιαουρτόπιτα πρέπει να είναι φουσκωτή και αφράτη.

φτιάχνουμε πρώτα το σιρόπι, γιά να κρυώνει, μέχρι να ψηθεί το γλυκό.

βράζουμε την ζάχαρη με το νερό και την φλούδα του λεμονιού, μόλις γιά τρία - τέσσερα λεπτά (να μην πήξει), 

κατεβάζουμε το σιρόπι από την φωτιά

και το αφίνουμε έξω να κρυώσει.

στον κάδο του μίξερ (αν δεν έχουμε μίξερ, γίνεται και με το χέρι) χτυπάμε καλά το βούτυρο με την ζάχαρη.

ρίχνουμε 1 - 1 τα αυγά,

το ξύσμα από τα λεμονοπορτόκαλα,

την βανίλια, το αλάτι, την κανέλα, την σόδα,
ρίχνουμε μέσα το γιαούρτι
και το αλεύρι με το μπέϊκιν.

όταν ανακατευθούν καλά τα υλικά βουτυρώνουμε ένα pyrex, ρίχνουμε μέσα τον χυλό (που είναι κάπως  πηχτός), αν θέλουμε μπήγουμε στην επιφάνεια ολόκληρα αμύγδαλα
και ψήνουμε το γλυκό στους 180' ή 200', τουλάχιστον γιά 40'.
στα 40' βυθίζουμε μέσα ένα μαχαίρι. όταν το γλυκό είναι ψημένο, το μαχαίρι βγαίνει καθαρό.

μόλις το κατεβάσουμε το χωρίζουμε σε κομμάτια.
με την κουτάλα της σούπας παίρνουμε σιρόπι και το ρίχνουμε μαλακά πάνω στην επιφάνεια της γιαουρτόπιτας (το σιρόπι έχει αρκετά κρυώσει, ενώ το γλυκό καίει).
αφού ρίξουμε πάνω όλο το σιρόπι , σκεπάζουμε με ελαφριά βαμβακερή πετσέτα και το αφίνουμε λίγες ώρες να τραβήξει και να κρυώσει.

εύχομαι καλό

σε ό, τι κάνετε !

ντοματόρυζο

Ελληνικό και Μεσογειακό ντοματόρυζο !

photos

ερασι τέχνης

σπουδαίο φαγάκι !

με αυθεντικές πρώτες ύλες,
ρύζι
κρεμμύδι
σκόρδο
ελαιόλαδο
ντομάτα
νερό
αλατοπίπερο
τριμμένο τυρί
και το μυρωδικό που θέλουμε, ένα φύλλο δάφνης ή θυμάρι ή αν έχουμε στη γλάστρα μας φρέσκο βασιλικό ή δυόσμο.

αυτά και τίποτε άλλο, όπως γιά παράδειγμα λαρδί ή λουκάνικο ή πιπεριές κ.τ.λ.
μόνο, σκέτο ρύζι με ντομάτα.

φτωχικό, παραδοσιακό, νόστιμο Ελληνικό ντοματόρυζο και απανταχού της Μεσογείου. 


 
στην κατσαρόλα ψιλοκόβουμε ένα ξερό κρεμμύδι, ρίχνουμε ελαιόλαδο και το γυρίζουμε.
όταν γυαλίσει το κρεμμύδι ρίχνουμε την ποσότητα ρυζιού που θέλουμε και το τσιγαρίζουμε, ανακατεύοντας μαζί με το κρεμμύδι. - επειδή το τελικό πιάτο δεν πρέπει να είναι σπυρωτό, αλλά το ρύζι να είναι μαλακό και ντωτό (χυλωμένο) μέσα στο πιάτο, χρησιμοποιούμε καλύτερα ρύζι όχι σπυρωτό -.

όταν γυαλίσει και το ρύζι, ανακατεύοντας συνέχεια ψιλοκόβουμε μέσα μιά - δυό σκελίδες σκόρδο.

ρίχνουμε τριμμένη ντομάτα - η ποσότητα της ντομάτας εξαρτάται από το πόσο κόκκινο θέλουμε το ντοματόρυζο, αν μας αρέσει πολύ κόκκινο, χρειάζεται να βάλουμε και ντομάτα κουτάκι ή πελτέ -, ρίχνουμε και μιά πρέζα ζάχαρη κι αλατοπιπερώνουμε.

ανακατεύουμε διαρκώς με ξύλινη κουτάλα (όπως στο ρυζότο),
ρίχνουμε μέσα το μυρωδικό που θέλουμε - αν βάλουμε φρέσκο βασιλικό ή δυόσμο, τα ψιλοκόβουμε με το χέρι -

προσθέτουμε νεράκι

ως να βράσει και να χυλώσει το ρύζι.

σερβίρουμε αμέσως, ρίχνοντας από πάνω τριμμένη γραβιέρα και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

 καλήν απόλαυση

αν το φτιάξετε !